ależ się boję...

[aidka]

wychodzę dziś z domu.
po raz pierwszy od dawna całkiem sama.
tylko 2 przystanki musze przejechać i na dodatek spotykam się z
przyjaciółką, która też choruje, więc niczego udawać nie muszę,bo
zrozumie.
ale to i tak straszne.
i telefony włączyłam - sto tysięcy nagranych wiadomości - i już mnie
one przeraziły, bo co tu teraz powiedzieć tym ludziom - czemu nie
odbierałam ?
ależ się telepię...

[anatemka]

a to nie jest normalne, ze człowiek boi się z domu wychodzić?!

hm... wg swoich norm chyba oceniam...

[madau]

Aidka, zazdroszcze Ci (pozytywnie). Mi sie od dawna marzy chocby
zjechanie winda i pojscie po listy. mam tylko jedno pietro, moge
zejsc po schodach ale tam nie ma zarowki wiec sie boje - cimeno jak
diabli. Potem musze wyjsc z mojego budynku i dojsc do innego, przez
ogrod ( w takiej fajnej rezydencji mam szczescie mieszkac) otworzyc
jedne drzwi, drugie, trzecie i dojsc do skrzynki. Sama ilosc drzwi
liczac moje i windowe to 6. Za duzo jak dla mnie. Moze kiedys sie
odwaze.
A Tobie zycze zebys spedzila cudowny dzien z przyjaciolka.
buziaki

[aidka]

czytałam Cię, Mada, i wiem, że u Ciebie to poważniejsze dużo, niż u
mnie. mnie minęło, gdy już wyszłam w końcu.
moja przyjaciólka też Magdalena, też schizofrenia, a do tego stany
depresyjne.
chlałyśmy kawę /nie pijam kawy/
paliłyśmy fajki /nie palę /
i super się gadało.
buziaki
aidka

[loserka]

Tak, najgorsze jest samo WYJSCIE z domu, potem już jakoś leci.
Ciesze się, że dobrze spędziłaś dzień - należało Ci się.

[aidka]

dzięki Loserko.
chyba się z wolna wygrzebuję.

[lucyna_n]

mnie czasem trochę odpuszcza, czasem nawet prawie normalnie jest, może i Tobie
coś w ktorymś momencie złagodnieje. Wiem jakie to jest uczucie nie móc wyjść za
próg, współczuję, to nie jest lekko.

[tlenoterapia]

Wlasnie co powiedziec?Co zrobic z wlasnymi emocjami ktore sie
wyzwola gdy ktos dowie sie ze jestesmy smutni i potrzebujemy
izolacji od zycia.Po co to ukrywac? Z leku ze niezostaniemy
zrozumiani? I co z tego?
:/:/:/

[aidka]

tlenoterapia napisała:

> Wlasnie co powiedziec?Co zrobic z wlasnymi emocjami ktore sie
> wyzwola gdy ktos dowie sie ze jestesmy smutni i potrzebujemy
> izolacji od zycia.Po co to ukrywac? Z leku ze niezostaniemy
> zrozumiani? I co z tego?
> :/:/:/

po co ukrywać?
ja ukrywam, by nie słyszeć drażniących mnie gadek w stylu :
- czemu jesteś smutna?
- nie bądź smutna
- uśmiechnij się
- ludzie mają raka, nie mają rąk, nóg i potrafią się cieszyć życiem,
a ty się martwisz nie wiadomo czym etc., etc.

a poza tym wstydzę się.
jakiś czas temu dostałam ataku paniki i lęku, gdy byłam w kafejce
jakiejś. czułam jak oczy mi się robią rozbiegane i przerażone, na
miejscu nie mogłam wysiedzieć i, dzięki Bogu, że byłam z osobą,
która wiedziała co i jak, więc mogłam powiedzieć, że do domu chcę
natychmiast wracać, więc ona mnie odprowadziła i spokój.
ale głupio by mi było, gdyby mnie to złapało przy kimś, kto nie zna
i nie wie nic o takich stanach.

[mskaiq]

Dobrze ze wyszlas. Najwiekszy strach jest kiedy chcesz wyjsc. Kiedy
juz wyjdziesz z kazdym krokiem jest miejszy i znika.
Serdeczne pozdrowienia.

[szmata_bez_charakteru]

czlowieku, masz przeciez swoj forum, jest twoj mozesz pisac wszystko co chcesz
,inni nie maja tej szansy, jest taki jaki chciakes, wiec po co tu wlazisz, zeby
zdenerwowac ludzi? a moze nie masz kogo ignorowac?

[aidka]

skoro na tamtym forum wycięto mi posty, które jak najbardziej były w
zgodzie z regulaminiem, to mogę z tego wnioskować, że nie o posty
idzie, ale o mnie - że mnie w ten sposób się stamtąd wygania.

fajnie byłoby, gdyby na tutejszym forum ludzi nie wyganiać - ani
bezpośrednio, ani poprzez siekierezadę.
tak sądzę.

[szmata_bez_charakteru]

nikt nikogo nie tnie. ale wolny forum. mozna pisac co sie chce.

[aidka]

jak napisałam wyżej - to tylko moje zdanie.
jeśli to wolne forum -
można pisać co się chce i powinien móc pisać kto chce.
tak zresztą jest - nawet bertranda była tu dopuszczona do głosu i,
być może, jej klon lub przebrany snajper /magda.ona/

[tlenoterapia]

Inni nie musza wiedziec co czujemy,ale jak ktos gledzi ,ze jestesmy
smutni i czemu to? to mozna odpowiedziec ,ze po to by nieudawac ,ze
jest inaczej.I ze zamierzamy byc ponurzy jak grob do konca zycia bo
to uczucie jest jedynie prawdziwe.:):):)

[aidka]

no i masz rację Tlenoterapio.
tak teraz będę mówić.