Małe dzieci w samolotach

Wszystko przez wychowanie bezstresowe

[Gość: zuza]

Z dziećmi rzeczywiście bywa różnie. Sami lecieliśmy z
półtoraroczniakiem kilkakrotnie (krótkie loty, dobre przygotowanie)
i nie udało uniknąć się łez, bo nasz synek nie rozumiał, co to
oznacza czekać aż samolot osiągnie wysokość przelotową i będzie
można odpiąć pasy. Trudno tego oczekiwać od kogoś kto ma 18 mies.
Rozumiem rodziców, którzy nie chcą czekać z podróżami do osiągnięcia
przez dzieci "pewnego" wieku. Sama też nie zamierzam. W życiu różnie
bywa i może bym czekała, czekała i nie doczekała...
Problem moim zdaniem tkwi w bezstresowym wychowaniu. Zatrważa mnie
ilość rodziców (a znam ich całe mnóstwo), którzy nie narzucają
dzieciom żadnej dyscypliny i tylko proszą: nie rozlewaj kochanie
soczku, nie bij najdroższy synku kolegi. Takie dzieci nie znają
granic i to zwykle one wrzeszczą w samolotach. U nas w domu panuje
zdroworozsądkowa dyscyplina i dzieci nie wrzeszczą, słuchają co się
do nich mówi i wykonują polecenia. Zaraz pewnie posypią się gromy,
że zostały zterroryzowane, ale nie: są po prostu WYCHOWANE!

[Gość: theorema]

Brawo! Jesteś nadzieją polskiego społeczeństwa!:)popieram!

[Gość: m.]

Może ja tak z innej beczki:

Dzieci nie mam, a historia przydarzyła mi się w pociągu. Wracaliśmy
z kolegą z wycieczki, gdy w Lublinie wsiadło wielu pasażerów, m.in.
matka z niemowlakiem. Zostało jeszcze jedno miejsce wolne i minutę
przed odjazdem pociągu wsiadła pani (wielmożna). Weszła jak do obory
nie zadając nawet kurtuazyjnego pytania "czy są wolne miejsca",
zamknęła okno, usiadła i zaczęła (!) jeść pierogi. W przedziale
ośmioosobowym, przy niemiłosiernym upale i małym dziecku w środku ta
pani... jadła pierogi i nie widziała w tym nic dziwnego. I tu
niespodzianka - NIKT z pasażerów nie wiedział jak się zachować. Z
takim chamstwem za przeproszeniem człowiek spotyka się rzadko... na
prośbę o otwarcie okien pani uraczyła wszystkich komentarzem o
chorobach które można złapać i że można otworzyć jak jej będę
płaciła za leki. Doszło do zabawnej wymiany zdań ponieważ złośliwość
tej pani załamała ręce. Okno w końcu, po półgodzinnej podróży,
zdecydowała się otworzyć matka (a i tak pani od pierogów je
przymknęła).
Ta sama pani w głębokim poważaniu miała matkę z niemowlakiem
(podobnie jak pozostałych współpasażerów) - bo płaci to się należy
miejsce. A dzieciak był super - 3 godziny drogi, zero skamlenia,
ciekawy świata i współpracujący.
Dlatego postawa rozczeniowa nie jest najlepsza - pani z pierogami
była wyjątkowo niepopularna w przedziale i nikt nawet nie śmiałby
jej nazwać "asertywną". A przypomniał mi tę sytuację pewien fragment
dyskusji o "rozkładaniu fotela albowiem gdyż bo tak."

Piszę to, ponieważ w tej dyskusji nic nie jest czarno-białe. Zgadzam
się z panami ojcami - dzieciaki dobrze przygotowane do lotu nie są
żadnym obciążeniem dla współpasażerów, z moich doświadczeń wynika,
że wręcz przeciwnie - jeżeli są komunikatywne to super można się z
nimi pobawić, a rozpuszczone "bachory"... no cóż, nikt nie jest w
stanie tego zmienić więc dobrze się na forum wyżalić. Zdrowo.

A postawa protozoy (ten fragment o straszeniu dzieci) nie podoba mi
się wyjątkowo, bo (mimo iż nie mam dzieci) za taki tekst do mojego
dziecka nie wiem jak szybko straciłabym cierpliwość.
Może to "tylko dzieci", ale na bogów, to są też istoty ludzkie,
rozumiejące w pewnym wieku język polski i nie należy ich traktować
jak "tylko". Jak nie szanujemy drugiego człowieka (nawet w mowie),
pozbawiamy go pewnych przymiotów czysto ludzkich przez co potem jest
nam go łatwiej krzywdzić. Dzieci rozumieją więcej, niż nam się
wydaje, a zabawa w złośliwości jest... infantylna.

Aaa i jeszcze jedno - nie przypominam sobie przykrych wspomnień z
podróży z dziećmi (a trochę zdarzyło mi się w życiu jeździć).
Najkoszmarniejszą podróżą, którą pamiętam, był powrót z domu (w woj.
Dolnośląskim) do Warszawy, gdy dośiedli się panowie po kilku
głębszych. Szybko poszli spać, ale fetor pozbawił mnie apetytu,
chęci do życia i niestety snu.

zatem wszystko jest względne, pozdrawiam kończąc ten przydługi wywód.
m.

[pawel_zet]

Chwała Ci za ten wywód. Gdy człowiek czyta niektóre wywody, to mu
opadają ręce. Nie jest problemem to, że ludzie podróżują z
dzieckiem. Problemem jest to, że są wśród nich osoby źle wychowane,
które innym uprzykrzają życie. Niekoniecznie osoby te są dziećmi lub
dzieci posiadają. ;-)

[Gość: LewaNoga.]

Dobre podsumowanie całego wątku.

[Gość: agnienienia]

Jestem mamą bliźniąt 2,5 rocznych, które mają za sobą dwie
zagraniczne podróże samolotem. Przeloty zniosły dobrze, ale staramy
się z mężem zawsze jak najlepiej do nich przygotować (np. kopanie w
fotel-w naszym przypadku, zawsze wybieramy fotele 2 z przodu, 2 z
tyłu i jeśli któreś z dzieci zaczyna kopać w fotel, to kopie mnie
albo męża:), nam to nie przeszkadza; dodatkowo staramy się zapewnić
dzieciom w samolocie dużo atrakcji-kupujemy po nowej książeczce,
samochodziku itp; co do pieluch, zmieniam tuż przed startem, na
lotniskach są specjalne pokoje dla matek z dziećmi i to wystarczało;
nie kręcimy się bez potrzeby).
Niestety spotkaliśmy się (naszczęście to mniejszość)z nieuzasadnioną
agresją ze strony naszych rodaków, względem naszej rodziny i coraz
częściej dochodzę do wniosku, że w Polsce nie lubi się i nie szanuje
dzieci. To nie dotyczy tylko przelotów samolotem, to dotyczy wielu
sfer życia...... smutne:(.

nie ma jak warchoły z dziećmi

[Gość: kane]

Nic mnie nie obchodzi, jadę resztę mam w d...e, mi się należy, jak komuś nie
pasuję może nie lecieć, w końcu samolot jest dla mnie, dziecko musi zobaczyć
morze <lol>, ja zobaczyłem 1 raz jak miałem z 10 czy 11 lat i jakoś nie mam
urazu psychicznego

[blasphemy]

Nie, nie, nie i tyle. Chyba że leci na przeszczep albo inną formę
leczenia. W innych przypadkach niech rodzice zafundują im prywatny
samolot lub tłuką się samochodem. Nie stać ich - trudno, trzeba było
pomyśleć przed płodzeniem. Małe dziecko drące się przez 13 godzin
zasra podróż połowie samolotu (miałem ze dwa razy taką przyjemność).
Jeżeli ktoś decyduje się na dzieci, musi się liczyć z tym, że
przyjemność z obcowania z nimi mają tylko rodzice i ew. najbliższa
rodzina. Podobnie jak psy można wprowadzać tylko tam, gdzie są
nieuciążliwe i gdzie się po nich sprząta.

[pawel_zet]

A ja uważam, że należałoby zakazać Tobie jako osobie aroganckiej i
nie szanującej praw innych ludzi podróżowania w publicznych środkach
transportu.

[gekon010]

Bączku, bączku gdzie jesteś??? Gdziesz sie podziało istotne
nieistoteństwo istotności istot istotnych? Gdzie? Czy do póki dzban
wody nosisz do puty się nos? Czy aby na pewno wczoraj dziś i jutro
my? Czy juz na zawsze czy nigdy nic już dziś? Czy po stokroć
rzadziej buszować w oku twym? Odpowiedz podróżniku na pytań tych
zgiełk a litosc i milość do koszyka aktywów zagości i zakiełkuje jak
fasolka w piaseczku.

Protozoa ma w 100% racje !

[przeprowadzacz22]

Powtorze sie ( ale z jaka przyjemnoscia ; )


Popieram Cie !
Argumenty Twoich przeciwnikow i wszelkie wstawki o pomocy
psychologicznej to po prostu....bezsilnosc tych, ktorzy wiedza,ze
nie maja racji...ale nigdy sie do tego nie przyznaja ; )

Pozdrawiam i jeszcze raz podkresle:

Popieram Cie w Twoich pogladach !







A rolling stone gathers no moss. ;)

[Gość: frizz]

A mnie się wydaje, że to kwestia bardzo indywidualna. Jeśli Rodzic wie, że
dziecko dobrze znosi podróż samolotem/autobusem/pociągiem lub np. obiad w
restauracji to może się z dzieckiem wybierać wszędzie. Jeśli natomiast dziecko
jest rozwrzeszczane i rozwydrzone to myślę, że dobrze byłoby gdyby Rodzice
odpuścili sobie podróż publicznymi środkami transportu i wakacje spędzili w
miejscu gdzie mogą dojechać samodzielnie. Ja doskonale potrafię zrozumieć
płaczącego malucha przy starcie samolotu. Nie potrafię natomiast wiecznie
wrzeszczących dzieci na które Rodzice w ogóle nie zwracają uwagi.

[Gość: ameba]

protozoa, proponuję żebyś ze swoimi uwagami udała się na swoje
macierzyste forum bezdzietnych z wyboru, najbardziej żmijowate forum
w internecie. nie pluj jadem. ogarnij się trochę.

[Gość: X]

> najbardziej żmijowate forum

To już nie emama i Agusia_mama_nikoli?

[protozoa]

Jestem matką dwóch synów. Tak więc pudło z bezdzietnymi.

W duszy mam takie opinie :)

[Gość: katia]

Od zawsze latam z moimi dziećmi na wakacje, nie ma z nimi problemów
w samolocie, nawet w trakcie wyjątkowo długich lotów; a jeśli na
pokładzie inne dziecko ryczy, to cóż, jakoś udaje mi się zrozumieć,
że się może boi, że może to źle znosi, że ma stres itp. Ja dla
odmiany mam często po dziurki w nosie młodych, upojonych po barkach
na lotnisku "grupowych" turystów, panienek lub panów wiszących pół
lotu przegiętych ponad siedzenie lub tarasujacych często opasłym
dupskiem pół przejścia, żeby sobie pogadać, godzinnego wyczekiwania
na panienki, które dwieście godzin wyczytują przez megafon, a one
ahahahaa ale jaja kupowały sobie perfumy; kolesi ziejących trunkami
i fajkami, w przepoconych T-shirtach. Ostatnio podczas podróży
większość jaśniedorosłego państwa ściągnęła sobie buciki tuż po
starcie i po kilkugodzinnym czekaniu w hali odlotów .... BEZ-CE-NNE
kuźwa. Moje dzieci są już duże, ale zawsze zachęcam ludzi z
młodszymi do wcześniejszych odpraw, a jak trzeba to wpuszczam do
odprawy - kto nie zna trudów czekania na odprawę z
kilkunastokilogramowym zmęczonym maluchem na ręku niech się zamknie.
Umęczone dyskotekami i łażeniem po drinki na basenach nogi powinny
wytrzymać pięć wcześniej odprawianych rodzin. Nigdzie, w żadnym
kraju nie spotkałam się nawet z podobnym tematem. Ludzie podchodzą
do siebie życzliwie i nikt nie kwestionuje faktu, że rodziny z
dziećmi mają prawo latać oraz moga liczyć na pewne przywileje.
Oczywiscie nie jest to kopanie w fotel, ale udogodnienia w odprawie,
miejsca z łatwym dostępem do toalety itp. A jak się komuś nie podoba
niech nie lata - nawzajem. Tyle.

[Gość: Antek]

> A jak się komuś nie podoba niech nie lata - nawzajem. Tyle.

A jak te rozwydrzone bachory już podrosną i zaczną się przechadzać
po ulicach z kijami bejsbolowymi i zaczepiać innych ludzi, to ty
będziesz wtedy tym kudziom radziła, żeby na ulice nie wychodzili,
jeżeli im się to nie podoba? Coś chyba nie w porządku z twoim
rozumowaniem...

Chyba obowiązują jeszcze jakieś reguły zachowania i ze społeczności
powinien być wykluczony ten kto je narusza, a nie ten komu to
naruszanie przeszkadza? Może powinien być specjany przedział dla
rodziców z dziećmi, które nie potrafią się zachowywać poprawnie
wśród innych ludzi, skoro już muszą one latać samolotami?

[Gość: theorema]

o, to jest jakaś próba kompromisu - może sprzedaj patent liniom lotniczym?
Przedział dla niegrzecznych dzieci i ich aroganckich rodziców - dla mnie bomba!
Wszyscy sobie polecą, w atmosferze, jaką lubią najbardziej - jedni na co dzień
przyzwyczajeni są do ciszy, inni do wrzasku - bo przecież te dzieci są
niegrzeczne na pewno również poza samolotem. Problem podobny, jak z wydzielaniem
gett dla palaczy w knajpach.
Słuszna uwaga - jeśli ktoś narusza obyczaje, to winien jest ten co je narusza, a
nie ten komu to przeszkadza. Proste, ale genialne. Sedno sprawy!

[Gość: ha-ha]

Moja corka podrozuje z nami od trzeciego roku zycia. Nigdy w
samolocie nie plakala, nie biegala, nie wrzeszczala. Kopac w fotele
nie pozwalalam, sciagalam po prostu malej buty.
Zawsze krzyki innych dzieci na pokladzie samolotu bardzo ja
stresowaly, podobnie jak nas. Powiedziala nawet, bedac juz
dwunastoletnia panna, ze nigdy nie bedzie miala dzieci, bo nie znosi
ich wrzasku. Wiem, ze te niemile doswiadczenia z dziecmi, to glownie
z podrozy samolotem, kiedy od krzyku i placzu dzieci nie mozna uciec.

Inna sprawa. Lecialam z mezem klasa biznesowa liniami LOT. Od matek
z malymi dziecmi oddzielala nas jedynie szmaciana kurtynka. Placz
niemowlat uporczywy, zwlaszcza pierwsze i ostatnie dwie godziny lotu.
Nie rozumiem tej organizacji, a moze to zbyt male samoloty sa tego
przyczyna?

Moim zdaniem powinno dawac sie dzieciom, ktore zle znasza podroz, sa
nadpobudliwe czy marudne, jakies srodki uspokajajaco-nasenne. Mozna
przeciez poradzic sie dzieciecego lekarza. Dla rodzicow tez w koncu
bylaby to wygoda.

[Gość: kerkoo]

Hmm, podobno sauna dziala uspokajajaco:))) Polecam haha
Ach, ja nie mam bachora, ja mam dziecko ale kto wie co tam u Ciebie
w rodzinie piszczy:)

[Gość: Emma]

Ludzie, tak czytam te wasze posty, i dochodzę do wniosku, że większość z was jest ponurymi gburami i egoistami. Latam bardzo często samolotami, i nieraz zdarzało mi się siedzieć obok / przed / za małym dzieckiem. Nieraz było też tak, że małe dziecko dostało miejsce daleko od rodzica - zawsze proponowałam wtedy zamianę, uważam to za tak naturalne, jak ustąpienie miejsca w autobusie niedołężnej osobie. Rodzic był zawsze wdzięczny i dziękował. Parę razy zdarzyło się też, że dzieciak kopał z tyłu w moje siedzenie - wtedy GRZECZNIE z uśmiechem mówiłam do rodzica, że rozumiem doskonale, że dzieciątko jest zestresowane i zmęczone, ale gdyby tak spróbowali posadzić je tak, żeby nie kopało nóżkami w mój fotel, to byłabym wdzięczna... i ZAWSZE taka prośba działała. No ale jak wy zaczynacie z agresją hukać na i tak zdenerwowanego rodzica to się nie dziwcie jego nerwowej reakcji... Parę razy bawiłam się też z cudzymi dziećmi na pokładzie, i też korona mi z głowy nie spadła. Pamiętajcie, że dzieci są tylko dziećmi, wszyscy nimi kiedyś byliśmy! Dla każdego z nas dłuższa podróż jest trudna, trochę więcej życzliwości i zrozumienia, a będzie nam wszystkim lepiej.

[Gość: ha-ha]

Ludzie maja rozne doswiadczenia w podrozy i nie mozna uogolniac.
Jedni trafia na milych rodzicow, ktorzy bardzo sie staraja, a inni
maja doczynienie z egoistami, ktorych nic nie jest w stanie
przekonac, ze powinni zajac sie swoimi dziecmi. Uwazam, ze
zachowanie dzieci, zawsze zalezy od ich rodzicow. Nikt mnie nie
przekona, ze jest inaczej.

[Gość: Antek]

> Parę razy zdarzyło się też, że dzieciak kopał z tyłu w moje
> siedzenie - wtedy GRZECZNIE z uśmiechem mówiłam do rodzica,
> że rozumiem doskonale, że dzieciątko jest zestresowane i zmęczone,
> ale gdyby tak spróbowali posadzić je tak, żeby nie kopało nóżkami
> w mój fotel, to byłabym wdzięczna... i ZAWSZE taka prośba
> działała. No ale jak wy zaczynacie z agresją hukać na i tak
> zdenerwowanego rodzica to się nie dziwcie jego nerwow ej
> reakcji...

A nie zastanawia cię to, że dopiero ty musiałaś zwrócić uwagę, aby
rodzic zareagował? Dlaczego rodzic sam z siebie nie zwróci uwagi
dziecku, gdy ono kopie w czyjś fotel lub komuś przeszkadza?

[Gość: ha-ha]

Gość portalu: Antek napisał(a):

> A nie zastanawia cię to, że dopiero ty musiałaś zwrócić uwagę, aby
> rodzic zareagował? Dlaczego rodzic sam z siebie nie zwróci uwagi
> dziecku, gdy ono kopie w czyjś fotel lub komuś przeszkadza?

No wlasnie. Bywaja rodzice dziwnie glusi i slepi.

[Gość: zmęczony]

polska współczesna matka - dziecko ryczy w samolocie, jest całe sine od tego
darcia a ona w końcu powiedziała - uspokój się - zadnego przytulania ani tym
podobnego jakby miała lalke robota

[Gość: As]

Dlaczego ona ma to robić?
Ty sam sobie wynajmij samolot to będziesz miał święty spokój.

[Gość: lotnik]

Dlatego że to wrzeszczące dziecko przeszkadza pasażerom, a nie dorośli spokojni
pasażerowie wrzeszczącemu dziecku. To ono jest problemem i ono powinno być
odizolowane. Oczywiście razem ze swoja stukniętą mamuśką, dla której wrzaski,
smarki, kupy i rzygi własnego dziecka sa najpiękniejsze i nie rozumie że inni
ludzie mogą zachwytu nie podzielać.

[pawel_zet]

Nieprawda, Ty na przykład jesteś problemem dla sporej części
ludzkości. Ton Twojej wypowiedzi jest tak arogancki, że podejrzewam,
że lepiej dla ludzkości by było chyba, gdyby Ciebie na świecie nie
było. Po prostu pozostałym ludziom żyłoby się lepiej. Skoro jednak
już się urodziłeś i jesteś, to powinieneś zrozumieć, że inni ludzie
też mają swoje potrzeby. Oczywiście niekoniecznie polegające na
chęci dokuczenia innym. Np. w tym wątku wypowiedziała się już mama,
która lata z dzieckiem uciążliwym z powodów chorobowych do lekarza.
Zawsze należy zastanowić się nad uczuciami innych ludzi w kontaktach
z nimi, zamiast we wszystkich przypadkach odmieniać słowo "ja".
Chcesz uniknąć niedogodności kontaktów społecznych, to kup sobie
prywatną limuzynę, prywatny helikopter, własną posiadałość, a zakupy
możesz robić w Internecie. Nie stać Cię? To zapracuj sobie na te
luksusy.

sam sobie kup samolot, panie pawel!

[Gość: theorema]

yhyyy. Bardzo mądre. Jeżeli uczeń przy tablicy mówi, że 2+3=8, i nauczyciel
stawia mu pałę,tzn, że nauczyciel jest głupi, a nie dziecko niedouczone. Prawa i
obyczaje społeczne są po to, żeby wszyscy mogli razem współżyć i nie zwariować.
Wykluczanie osób, które się o respektowanie tych praw upominają jest absurdem.
Tak samo jak wynoszenie na piedestał tych "oryginałów", którzy wszystkie normy
mają w dupie. Więc - jak masz jeden z drugim nieznośne dziecko i nie umiesz go
wychować, kup sobie prywatny samolot, zatrudnij prywatnych nauczycieli i w ogóle
całą świtę, która doceni oryginalność zachowań potomka.
Oczywiście, może niektórzy uważają, że prawo do ciszy i spokoju w komunikacji
nie jest niczyim prawem...ale skądinąd zdarzyło już mi się widzieć kierowcę
autobusem który zażądał wysiadki mamy z dwójką ryczących potworów, bo on nie
może się skupić i zaraz spowoduje wypadek. I uważam, że dobro ogólne było tu
ważniejsze niż dobro tej jednej pani, która uparła się upał wieźć dzieci przez
całe miasto - do lasku, na wypoczynek, co za głupota...

[Gość: aniakin]

Przeciez ona napisala, ze sobie nie zyczy wrzaskow jakichkolwiek dzieci w
samolocie. Ludzie, jakies problemy z czytaniem? I wezcie relanium, bo wam zyly
na czole wychodza od tego jadu i agresji. Jak tak czytam tutaj niektorych, to
nie dziwie sie, skad tyle agresji w polskich kierowcach.

[Gość: mojsze]

płaczące czy kopiące w siedzenie wspolpasazera dziecko to jednak nie to samo co
przewijanie niemowlaka w kabinie
o ile dla dziecka mozna jeszcze miec cien wyrozumialosci to dla rodzica
zamieniającego kabine w kloakę zero tolerancji
w koncu płacimy za przelot samolotem a nie szambiarką

male uzupelnienie,

[Gość: ha-ha]

ale mysle, ze istotne. Podrozujemy ze soba w roznych srodkach
lokomocji. Repezentujemy soba rozne poziomy wychowania, kultury
wrazliwosci i swiadomosci. Trudno wymagac od ludzi o niskim poziomie
kultury, kulturalnego zachowania. Mysle, ze w gestii lini lotniczych
jest uregulowanie tych spraw. Czyli, rodzice wraz z biletem dla
malucha dostaja kajecik w jaki sposob maja zajac sie dzieckiem, co
wolno, a czego nie wolno itd. bardzo szczegolowo lacznie ze
sposobami zapobiegania bolu uszu, choroby lokomocyjnej itp. Ogolne
instrukcje dla wszystkich pasazerow tez beda mile wiedziane.:)

[mama-123]

Jeszcze nigdy nie spotkalam sie z rodzicem przewijajacym dziecko nie
w toalecie. Chyba jest to niezbyt czesto spotykane zjawisko. Z moimi
dziecmi czasem podrozuje i mysle, ze nie jestesmy uciazliwi dla
innych pasazerow. Ma zawsze wiele zabawek (cichych - typu ksiazki,
ukladanki, kolorowanki), cos do przegryzienia i rzeczy, ktorych
dzieci na codzien nie maja.To pomaga im przetrwac podroz. Poza tym
zawsze mozna popatrzec przez okno, porozmawiac. Czasem sporadycznie
prosze o pomoc, i nikt nigdy nie odmawia pomocy. Podobniez staram
sie pomagac innym, gdy widze, ze potrzebuja pomocy. Tak w zyciu
jest, ze czasem nam pomagaja inni, czasem my innym.
Moje dzieci ani nie wymiotuja w samolocie, ani nie placza, nie
wariuja, nie kopia siedzen innych podroznych. Wymaga to troche
naszego wysilku, ale mozna sobie poradzic, zwlaszcza gdy sie
wszystko dobrze zaplanuje. Zauwazylam tez, ze poza Polska, ludzie sa
jakby troszke bardziej pomocni, choc oczyscie nie mozna za bardzo
generalizowac - buraki zdarzaja sie wszedzie - niezaleznie od
narodowosci albo ich wyksztalcenia.

[Gość: asdd]

protozoa proponuje jak ci tak nie pasuje nie korzystac z linii
lotniczych - nie ma takiego nakazu...
Mozesz sobie spokojnie dojechac samochodem czy pociagiem do kazdego
miejsca w Europie

[Gość: sabna]

a moze tak specjalne loty bez dzieci, juz sa takie hotele, restauracje,
wczasy,pewnie i na loty przyjdzie pora.

[amha]

Zbaczając nieco z tematu. Czy tylko ja odnoszę wrażenie, że Ci pełni empatii ojcowie są bardzo agresywni?

[Gość: mixixi]

też mi się tak wydaje. Przeczytałam wszystkie posty - głoszą filozofię empatii,
a sami nie do końca wcielają ją w życie w swoich postach. Ale to, że kilkanaście
osób zwróci im na to uwagę, zapewne im niczego nie udowodni i nie da do myślenia...

[rikol]

tak, oni wymagaja empatii w stosunku do siebie, nie majac za grosz empatii w
stosunku do innych; nie zgadzasz sie z nimi, to wysla cie do psychiatry;
wspolczuje ludziom, ktorzy sie z nimi i ich dziecmi stykaja

[pawel_zet]

Wiesz, że masz rację. ;-) Prawdopodobnie inaczej rozumiemy
słowo "empatia". Dla mnie jest to próba zrozumienia innej osoby
przed jej oceną, zachowywanie się tak, by innym nie sprawiać
przykrości. A dla Ciebie?
Co do agresji, wydaje mi się, że akurat moje wypowiedzi są bardzo
wyważone. Gdy ktoś mi pisze, że jestem głupi i jestem chamem, bo
podróżuję z dzieckiem z samolotem, staram się usilnie wyjaśnić mu,
że się myli. Gdy mimo wszystko ciągle obstaje przy swoich poglądach,
nieco zaostrzam ton. Uważam jednak, że nie przekraczam granic
normalnej cywilizowanej dyskusji.

Pawel zet, czytaj,chlopie, czytaj !

[drzewko214]

pawel_zet 22.07.09, 21:36

Co do agresji, wydaje mi się, że akurat moje wypowiedzi
są bardzo wyważone.


pawel_zet 22.07.09, 21:32

(...) że podejrzewam,
że lepiej dla ludzkości by było chyba, gdyby
Ciebie na świecie nie było. Po prostu pozostałym ludziom żyłoby
się lepiej.

[pawel_zet]

Niezwykle wyważony pogląd na temat człowieka, którego pełen jadu
post możesz sobie przeczytać. Jestem gotów powtórzyć, że ludzkości
żyłoby się dużo lepiej, gdyby nie było na świecie osób agresywnych,
pozbawionych empatii i skoncentrowanych wyłącznie na sobie. Nie
widzę żadnej agresji w tym sądzie, będących w zasadzie oczywistość.

[pawel_zet]

Autokorekta, bo mi się dwie myśli skrzyżowały - ostatnie zdanie
winno brzmieć: "Nie widzę żadnej agresji w tym sądzie, będącym w
zasadzie oczywistością".

[Gość: gosc]

Oczywistoscia jest tez to ze dla ludzkosci byloby lepiej gdyby ciebie nie bylo.
I jest to bardzo stonowany, przemyslany i rozsadny poglad.

[Gość: Gość (ale inny)]

Tak sobie czytam i czytam.

1. Paweł-Z. to socjopata, wątpię czy kiedykolwiek leciał samolotem, wątpię nawet czy to osoba dorosła. I tyle o tym trolu.

2. Za wszelkie trudności w czasie lotu odpowiadają linie lotnicze jako gospodarz. To one organizują przelot i one ustalają reguły zachowania - a także powinny je egzekwować.

3. Jest oczywiste, że wolno wprost zwrócić się do cudzego małego dziecka, zwłaszcza w sytuacji kryzysowej. Skuteczność może być różna. Jest oczywiste, że w większości przypadków lepiej zwrócić się do opiekunów owego dziecka - jako osób dorosłych i odpowiedzialnych. Gdy zaś te osoby nie reagują, albo np. grożą pobiciem - patrz pkt. 2.

4. W przypadku małych dzieci (noworodki, niemowlęta) - podróż samolotem to także narażenie ich na promieniowanie, niskie ciśnienie, infekcje (powietrze w samolocie to wyziewy wszystkich pasażerów) i oczywiście - stres.

5. Dziecko to nie bagaż podręczny.

Małe dzieci w samolotach

[Gość: WK]

Kilkakrotnie miałem okazję w samolocie serdecznie współczuć małym
dzieciom, które cierpiały podczas lądowania z powodu złego
wyregulowania ciśnienia powietrza na pokładzie. Dorośli radzą sobie
jakoś ale malutkie dzieci bardzo bolą uszy - czy nie spowoduje to
jakiegoś trwałego urazu?
Niestety, jest to jedno z zagrożeń, którego nie sposób przewidzieć
toteż dziwię się rodzicom bezkrytycznie zabierającym dzieci w
dalekie wyprawy. Małe dzieci i tak nie będą niczego pamiętać z
egzotycznych atrakcji, zatem, Szanowni Rodzice, nie robicie tego dla
swoich dzieci tylko dla siebie.
Oczywiście, wolno Wam.

[Gość: Gosia]

To co mają Twoim zdaniem zrobić rodzice, którzy chcą jechać na wakacje albo
przenoszą się do innego kraju. Zostawić dziecko w sklepie? Nie przyszło Ci aby
do głowy, że ludzie z dziećmi podróżują z innych pobudek niż tylko chwalenie
się,że wywieźli latorośl za granicę? Mnie też denerwują dzieci krzyczące w
samolocie i innych miejscach, tak jak denerwują mnie palacze, rasiści i wiele
innych grup, ale hej, może komuś przeszkadzają takie nadwrażliwe paniusie jak
my, a mimo to udało nam się zachować podstawowe wolności obywatelskie. Życie w
społeczeństwie nie jest usłane różami.

[caysee]

Nie mam dzieci, ale je kiedys planuje. Powiedz mi, co mam zrobic z malym
dzieckiem, kiedy zechce sobie pojechac na urlop? Zatrudnic opiekunke 24h/dobe na
dwa tygodnie? Oddac na ten czas do sierocinca? Czy moze w ogole zrezygnowac z
ulopow na jakies 6-8 lat?

[Gość: WK]

Proponuję wtedy dostosować plany urlopowe do potrzeb całej rodziny.
Twój obecny punkt widzenia: "[..] zechcę sobie pojechać na urlop
[..]" po prostu będzie nieaktualny.
Kiedyś może też pojawić się potrzeba dłuższej opieki nad osobą
starszą, co także ograniczy możliwość dalekiego podróżowania.
Ogólnie, w miarę dorastania mamy więcej obowiązków. Radzę się
przyzwyczaić.

[grodek75]

Gość portalu: WK napisał(a):

> Proponuję wtedy dostosować plany urlopowe do potrzeb całej rodziny.

Właśnie to robię. I dlatego jeżdżę/latam na rodzinne wyjazdy.

> Twój obecny punkt widzenia: "[..] zechcę sobie pojechać na urlop
> [..]" po prostu będzie nieaktualny.

To Twój punkt widzenia. Mój jest zupełnie inny.

> Kiedyś może też pojawić się potrzeba dłuższej opieki nad osobą
> starszą, co także ograniczy możliwość dalekiego podróżowania.
> Ogólnie, w miarę dorastania mamy więcej obowiązków. Radzę się
> przyzwyczaić.

Radzę sobie z nimi. Pracuję, wychowuję dzieci i jeżdżę z nimi na
wakacje. Proponowałbym przyzwyczaić się, że coraz więcej ludzi nie
uważa, że dziecko to tylko ograniczenia i umie wraz z nim
funkcjonować normalnie.

[Gość: gosc]

Protozoa jako zywo przypomina mi bohatera "Dnia Swira"- to ten sam
sposob odbierania swiata i zyjacych w nim ludzi. Ona po prostu juz
tak ma i miec bedzie: ZAWSZE trafi na samolot wypelniony w 100%
rzygajaco-wrzeszczacymi dziecmi z ich polgowkowatymi rodzicami, nie
znajacymi slowa wychowanie tepymi bucami, co to lataja w te i we wte
dla szpanu oraz- oczywiscie po to- aby pani protoza zmaxymalizowac
bol istnienia.
I chyba wlasnie ta postawa- a nie merytoryczne uwagi tak buwersuja
wielu uczestnikow tej dyskusji.
PS: mam nadzieje ze protoza nie jest pediatra ale nawet jesli
wiekszosc czasu spedza np. na ogladaniu zdjec RTG, to przydaloby sie
jej wiecej tzw. inteligencji emocjonalnej. Ale zdaje sie, nie jest
to dyspozycja latwonabywalna.

[pawel_zet]

Hmmm, obiektywnie rzecz biorąc, to prawda, że mam pewne uprzedzenie
do lekarzy, a zwłaszcza szpitalników. Prawdę mówiąc, uważam, że ich
zawód trochę przestawia im moralność na tory niezupełnie dla mnie
akceptowalne. To tak jak z zawodami prawniczymi. Oczywiście, nie
chcę generalizować - pewnie większość lekarzy jednak zachowuje
pewien poziom w kontaktach międzyludzkich. Ale dobrze pamiętam np.
jak kiedy moje dwutygodniowe dziecko było w szpitalu zarażone
rotawirusem zapytałem lekarkę prowadzącą, na czym polega leczenie
tej choroby, a w odpowiedzi usłuszałem, że nie reprezentuje poziomu,
który by jej umożliwiał rozmowę ze mną na ten temat. I co człowiek
ma zrobić w takim przypadku? Pomny przypadku Heraklita, który umarł,
bo lekarze obrazili się na niego, skuliłem uszy po sobie. Prawdę
mówiąc jednak uważam, że ta lekarka to była głupia chamska baba.

[Gość: Bernd Schneider]

Pomyśleć, że na początku tego wątku, zgadzając się z Tobą w paru sprawach (latam
często, a współpraca z rodzicami małych dzieci i nimi samymi układa mi się
bardzo dobrze, poza jednym skrajnym przypadkiem, ale z istnieniem takich ludzi
muszę się pogodzić, zresztą, w samolocie jest wyższa instancja, która zajmie się
tym problemem) nawet Cię lubiłem. Ale to już trzeci bardzo głupi post, tym
razem kompletnie pozbawiony poczucia specyfiki pracy lekarza.

PS. Nie jestem ani lekarzem, ani prawnikiem, ale w szpitalu spędziłem dużo czasu.

[pawel_zet]

Jakoś to przeżyję. ;-)
Mimo wszystko podtrzymuję swoją opinię. Jestem rozumnym,
inteligentnym człowiekiem. Zwracanie się do mnie lekarza w
sposób: "nie będę z Tobą rozmawiał, bo jesteś za głupi, żeby mnie
zrozumieć" jest po prostu świadectwem chamstwa lekarza. Z czego ono
wynika, to mogę się domyślać, nie zmienia to jednak postaci rzeczy.
Człowiek jest zestresowany, boi się o swoje dziecko, chciałby coś
wiedzieć, prawo do informacji jest świętym prawem pacjenta.

[Gość: gość]

> Jestem rozumnym, inteligentnym człowiekiem.
To czemu piszesz jak totalny cham i kretyn?

[amha]

Widzisz, żebyś Ty mógł zrozumieć to ktoś musi Ci to wytłumaczyć. No ale jeśli
ten co ma wytłumaczyć/lekarz sam nie rozumie .... no i już wiesz czemu "jesteś
za głupi żeby zrozumieć" :)

[pawel_zet]

Mam ja swoją teorię na ten temat. Oczywiście jest to tylko teoria,
zresztą nie poparta niczym więcej niż moim życiowym doświadczeniem i
rozumieniem życia. W Polsce, jak wiadomo, nie ma - inaczej niż w
USA - powszechnych ubezpieczeń medycznych i przekonania, że błędy
lekarskie są normalną rzeczą (zgodnie z amerykańskimi badaniami 10-
20% zgonów wynika z takich błędów, a mniejszego kalibru błędów jest
znacznie więcej). W USA lekarze płacą wysokie OC, a pacjenci dostają
bez wielkich problemów odszkodowania z polis OC lekarzy. W Polsce
taki system nie funkcjonuje, w związku z czym każda sprawa błędu
lekarskiego jest dla lekarza potencjalnie groźna - może bowiem
spowodować długoletni proces i odszkodowanie bijące bezpośrednio w
kieszeń, niekiedy może nawet rujnujące lekarza. Z tego też powodu
lekarze utworzyli system solidarności grupowej - każdy każdego
chroni i broni. A nieudzielanie informacji medycznej jest elementem
tego systemu. Jeśli nie wiem, w jaki sposób jest leczone moje
dziecko, to potem trudniej jest mi udowodnić, że było źle leczone.
Pozostaje tylko dokumentacja medyczna (którą można łatwo sfałszować)
oraz moje nielaika obserwacje. A naprzeciwko siebie mam biegłych-
lekarzy, związanych zawodową solidarnością.
Dla mnie ten układ jest przegniły moralnie i z tego powodu mam
zasadnicze podejrzenia co do moralności znacznej części lekarzy,
chociaż nie chcę generalizować - na pewno istnieje wielu
przyzwoitych lekarzy.

[protozoa]

Co ma latanie do Twoich dywagacji o lekarzach??????????? Chyba jednak to Ty
powinienes udać się do stosownego specjalisty. Kompleks lekarzy, bo chciałes nim
zostać, ale byłeś za mało zdolny, mało pracowity, nie udało się? Cos mi
podpowiada, ze tak.

[pawel_zet]

Ależ nic! Ktoś tam zaczął bzdurzyć, że chyba mam kompleksy w
stosunku do lekarzy, skoro napisałem, że chyba jesteś, sądząc po
nicku, lekarką. Najpierw go wyśmiałem, a potem - po namyśle - trochę
autoironicznie napisałem, że w sumie to trochę mam - może nie tyle
kompleksy, co raczej uprzedzenia.
Jakaś Ty jadowita. To musi być straszne być taką osobą. Na moje
wyważone uwagi i sugestie reagujesz jakąś dziką agresją.
Przez wiele lat chciałem być lekarzem, ale w końcu doszedłem do
wniosku, że krojenie trupów w prosektorium to zajęcie, które ze
względów estetycznych, niezbyt mi odpowiada. Wybrałem więc inny
kierunek studiów, potem była praca na uczelni, potem przejście do
biznesu i wielowątkowa kariera. Napisałem kilka podręczników,
uruchomiłem jedną firmę badań rynku i reklamy, która do dzisiaj się
kręci, chociaż już beze mnie, obecnie jestem samodzielnym
specjalistą-konsultantem.
Pracowitość, niestety, mnie zabija. Pracuję zadaniowo i nie potrafię
jakoś zrzucić z siebie różnych rzeczy. Odpowiedzialność nakazuje mi
zająć się wszystkim samemu, wszystko sprawdzić dokładnie, wykonać
pracę w terminie.
A Ty opowiesz mi coś o sobie? Zawsze lubiłaś się kłócić i drażnić
innych ludzi? Nigdy nie marzyłaś, żeby zostać kimś w rodzaju Matki
Teresy i zacząć robić coś dobrego dla ludzi? Opowiedz nam o sobie.

[protozoa]

Miało byc O LATANIU Z MAŁYMI DZIECMI ( vide tytuł watku) a jesteśmy przy
lekarzach i "krojeniu trupów w prosektorium", nie mówiąc juz o ocenie przez
psychologa-amatora mojej skromnej osoby.
Ubawiłeś mnie matką Teresą. Nie, nie miałam takich marzeń. Medycynę traktowałam
i traktuję jako sztukę i rzemiosło a także zawód, który daje mi określone
pieniądze ( zaraz napiszesz, że biorę łapówki itd, wkalkulowałam to). I nie
Tobie oceniac ile dobrego zrobiłam ratując zdrowie i zycie ludzi.
A jeśli juz koniecznie chcesz wiedzieć kim jestem - odpowiem. Jestem
rzeczywiście lekarzem, nauczycielem akademickim i masz szczęście, ze jednak nie
zdecydowałeś się na studia medyczne i nie miałeś pecha, zeby na mnie trafić. Bo
za określenie ludzkich zwłok "trupami" miałbyś przeze mnie kłopoty, oj duże kłopoty.
Pojęcie o studiach medycznych masz mizerne, więc tez oszczędź opowiadań.
Prosektorium, którym tak sie epatujesz było na I roku ( anatomia prawidłowa),
III - anatomia patologiczna ( nie tknęłam zwłok skalpelem, choć wiedziałam, że
będę chirurgiem) i VI rok - medycyna sądowa - j.w, sekcja chyba tylko na egzaminie.

[pawel_zet]

Póki moderator nas nie wymoderuje możemy pisać o czymkolwiek.
Zresztą zmiana tematu jest pozorna. Generalnie pozostajemy przy
wątku dyskusji, który przybrał naturalną koleją rzeczy postać
dyskusji nad problemem, dlaczego różni ludzie mają różne podejście
do innych ludzi - na przykładzie latania z dzieckiem samolotem.
Osobiście wydaje mi się ciekawa ta ogromna różnica postaw. Jesteśmy
pewnie w tym samym mniej więcej wieku, więc bagaż doświadczeń mamy
podobny.
Hmmm, widzisz: ja, kiedy jeszcze byłem wierzący (a wiarę porzuciłem
w VIII klasie szkoły) chiałem zostać zostać świętym. Porzucenie
wiary wywołuje zawsze pewien wewnętrzny rozziew: metafizyczny świat
wartości musi zostać zastąpiony przez coś innego. Jako osoba żywo
interesująca się filozofią zbudowałem sobie po jakimś czasie swoje
własne koncepcje funkcjonowania w świecie, nawiązujące do markizmu z
jednej strony, a z drugiej - do neopozytywizmu oraz prakseologii
prof. Tadeusza Kotarbińskiego. Można rzec, że moja moralność ma
charakter głęboko świadomy, refleksyjny. A jak jest u Ciebie? Jakie
są Twoim zdaniem źródła moralności?
Oczywiście nie mam zamiaru oskrażać Cię o łapownictwo itp., bo nie
mam żadnych dowodów na tego rodzaju rzeczy, a nie można oskarżać
ludzi o brzydkie rzeczy bez powodu (no właśnie, dlaczego Ty to
robisz?). Natomiast przypuszczać mogę, że - jak wielu lekarzy -
zaniedbujesz stronę psychiczną funkcjonowania swoich pacjentów.
Wynika to wprost z tego Twojego skupienia na sobie, które chyba sama
musisz dostrzegać, a które jest ewidentne w tej dyskusji. A przecież
człowiek stanowi jedność psychofizyczną! To, że kogoś dobrze
pokroisz, może pomóc w leczeniu, ale samo w sobie może nie
wystarczyć, by pacjent wyzdrowiał.
Zwłoki to dla mnie trupy. Sorry, w metafizykę nie wierzę. Po śmierci
cżłowiek to już tylko kawałek psującego się mięsa. Ze względu na
bliskich trzeba mu okazać szacunek, ale nie zmienia to postaci
rzeczy.
Nigdy też nie twierdziłem, że wiem, na czym polegają studia
medyczne. Po prostu krojenie nieboszczyków wydawało mi się wówczas
(tj. pod koniec liceum) czymś, czego nie chciałbym robić. Z tego też
powodu wybrałem inne studia.

[laminja]

gdyby to nie było forum "latanie" moglibyśmy założyć dla autorki tego wątku
kolejny - tym razem o zabieraniu dzieci do restauracji ;)

Z pewnością miałaby masę ciekawych pomysłów :p np zakaz wstępu do 7 roku życia...

[protozoa]

Co masz robic to Twoja sprawa.Wiem co ja robiłam. Wiedząc, ze mam 2 MAŁYCH
dzieci, które są zywe ( nie mylic z niewychowanymi), i dla których siedzenie w
wymuszonej pozycji ( samolot) byłoby uciążliwe, lądowanie i start mogłoby
powodować pewne dolegliwości ( zatykanie uszu, płacz) odpuściłam sobie na kilka
lat podróże. Wakacje spędzałam w podwarszawskim domu moich rodziców. Gdy synowie
nieco podrosli, tak, ze mogli kontrolować swoje zachowania, mozna było im wiele
rzeczy wytłumaczyć zaczęliśmy jeździć. I widzieliśmy naprawdę dużo. Synowie
ŚWIADOMIE ZWIEDZILI ŚWIAT.

[pawel_zet]

Protozoa, nie namawiam Ciebie, żebyś spędzała czas tak, jak ja. Po
prostu przestań pieprzyć głupoty i daj innym żyć tak, jak im się
podoba.
Od kiedy to dziecko uczy się tylko przez świadome zapamiętywanie?
Gdyby było, jak mówisz, to żadne dziecko nie nauczyłoby się nigdy
mówić!

[protozoa]

??????????????????????????????????????????????????????????????
Moje dzieci zaczęły świadomie(sic) zwiedzać we wczesnym wieku szkolnym. I
naprawdę jak dotąd udało im sie zobaczyć naprawdę dużo i co więcej pamiętaja to
co widziały.

[laminja]

nie każdy ma rodziców z domkiem pod miastem.

Warto też rozdzielić dwie sprawy. Zwiedzanie to jedno, a zapewnienie dzieciom
aktywnego odpoczynku w fajnych warunkach to drugie. w Polsce to trudne do
osiągnięcia, głównie ze względu na klimat. Przed sezonem jest za zimno, w
trakcie tłoczno i drogo. Znacznie więcej korzystają z wyjazdów zagranicznych.

Od kiedy wg Ciebie dziecko zaczyna świadomie zwiedzać?

Bo nasze świetnie pamięta miejsca zwiedzane na przełomie 3 i 4 roku życia.

Z jednym się zgadzam, gdyby moje dzieci nie umiały się zachować, a ja nie
umiałabym nad nimi zapanować to też siedziałabym z nimi w domu. O dziecka, które
ma 5 lat oczekuję kontrolowania swojego zachowania nie tylko w miejscach
publicznych.

[pawel_zet]

Dobrze powiedziane, chociaż np. dla mnie nawet latem w Polsce klimat
nie nadaje się do wypoczynku, który jest właściwy dla mnie i dla
mojego dziecka. Ludzie często jadą na urlop nad morze i dwa tygodnie
lata to dla nich dwa tygodnie spacerów w polarze po plaży
urozmaiconych spacerami w sztormiakach, kiedy zaczyna lać. Mój urlop
jest zbyt cenny, by go marnotrawić. Dużo lepszym pomysłem jest lot
np. do Malezji, najlepiej jesienią, gdy u nas dzieci dziesiątkują
infekcje. A tam jest piękna pogoda. Ciepłe, egoztyczne, puste plaże
z pięknymi palmami i przyjemnym, czystym morzem. Dla dziecka, nawet
jeśli niewiele z tego zapamięta, taki wyjazd będzie dużo
przyjemniejszy niż siedzenie na okrętkę w ośrodku wczasowym i
spacery w swetrze po plaży nad naszym morzem. A co do lotu, to
najlepiej sprawdzić najpierw, jak dziecko reaguje na lot na krótkim
dystansje, wybierając się np. do Grecji czy do Turcji. Jeśli będzie
OK, to możemy spróbować pojechać gdzieś dalej. Kluczowe znaczenie
ma - jak się wydaje - pora: lepiej lecieć w nocy, bo dziecko uśnie
(małym dzieciom przysługuje łóżeczko wieszane na ścianie samolotu,
więc jest im naprawdę wygodnie) i nie będzie się nudziło. Jeśli
takiego połączenia nie możemy kupić, to lepiej postarać się o linie
posiadające dobrą rozrywkę pokładową dla najmłodszych. Kreskówki
potrafią zająć malca na kilka godzin. Poza tym dobrze zaopatrzyć się
w książeczki i zabawki, w co - to już każdy rodzic chyba wie, znając
swoje dziecko. Pewnie są dzieci, z którymi nie bardzo dałoby się
lecieć samolotem przez 11 czy 12 godzin, ale myślę, że większość
normalnych dzieci przy właściwym planowaniu jest w stanie normalnie
przeżyć taki lot i nie jest to ani dla nich, ani dla innych
pasażerów uciążliwe. Tak więc w większości przypadków niewłaściwe
zachowanie dziecka na pokładzie wynika z winy dorosłych, chociaż tu
także są wyjątki (jedna z mam wcześniej pisała o swoim przypadku -
jej dziecko jest chore i nie respektuje pewnych norm społecznych).
Co do zwiedzania, to nie ma z tym dużego problemu - są wygodne
nosidła, w których dziecku podróżuje się chyba niewiele gorzej niż w
wózku. Oczywiście trzeba pamiętać o przerwach na odpoczynek i
zabawę. W ten sposób można zwiedzić napawdę kawał świata. Dowodem są
internetowe strony podróżujących rodziców.

[Gość: julia]

Ty natomiast, żałosny frajerze ,wynajmij sobie prywatny samolot na twoje
prywatne loty, bez innych ludzi, w tym dzieci.
A, że kasy na to nie masz, to masz pecha. Latasz jak inni, sorry.

[zielony.raj]

"Ty natomiast, żałosny frajerze ,wynajmij sobie prywatny samolot na twoje
prywatne loty, bez innych ludzi, w tym dzieci.
A, że kasy na to nie masz, to masz pecha. Latasz jak inni, sorry."

A ty zrozum, rozpłodowa su ko, że świat nie kręci się wokół ciebie i twojego
wypierdka! Samolot to miejsce publiczne, w którym należy zachowywać się
kulturalnie, a nie wg. swojego widzimisię. Twój bachor to tylko twój problem,
a nie wszystkich współpasażerów!

[Gość: gość]

dla takich jak ty agresywnych, wulgarnych bucow powinna byc osobna
klasa w samolotach.

[Gość: mama3]

Hmm, sama pewnie dzieckiem nie bylas...
Alez mnie graja na nerwach takie wysterylizowane kotki...

[protozoa]

Byłam dzieckiem, mam 2 dzieci i...... nie muszę lubić cudzych. Wiem, ze
niektórym rodzicom trudno zrozumieć, że kupa ich dziecka nie zachwyca otoczenia
a osoba siedząca z przodu może nie chcieć byc kopana przez cudne niunie dzidzi.
Wiem, ze niektórym rodzicom trudno pojąć, że ktoś nie zachwyci sie obrzyganym
fotelem, ochlapanym ubraniem.

[Gość: RYBKA]

Ja postuluje więc aby nie tylko dzieci nie latały ale wszyscy
brzydcy, wszyscy nie w rozmiarze 36, i generalnie ze mną to niech
wchodzą do samolotu tylko wysocy, przystojni, wysportowani i
intelgentni bruneci reszta won;)

Małe dzieci w samolotach

[steave]

A ja napisze cos bardzo niepopularnego i niemilego, ale niestety bardzo prawdziwego. otoz uwazam, ze nie problem tutaj w dzieciach - sama nie mam dzieci i nie przepadam za nimi - ale uwazam, ze nie one sa problemem w samolocie, tylko i wylacznie rodzice, zestresowani, agresywni Polaczkowie, ktorzy z dziecmi czy bez zawsze robia wiele halasu, awantur i klotni. To zreszta dobrze widac na forum, nie chcialabym w realu spotkac tych dwoch Panow: grodka75 i pawla-zet. Za zwrocenie uwagi zabiliby bez namyslu... Ja tymczasem mam doswiadczenie z podrozy samolotem z samymi Niemacami, ktorzy chetnie podrozuja zarowno z dziecmi jak i zwierzetami. I co? I nico! Cicho, spokojnie, bez smrodu, wrzasku i placzu. Dobrze pamietam ostatni lot, ktory trwal 10 godzin, ja sama dostawalam juz krecka, a niedaleko mnie bylo troje malych dzieci - takich 3-5 lat. Byly mniej zuwazalne, niz niejeden polski turysta.
Polaczkom proponuje przemyslec swoje zachowanie, reszcie ktora tak jak ja nie przepada za polskim podejsciem do zycia - tzn. moje dziecko jest pepkiem swiata i wszystko kreci sie wokol mojej rodziny, bo rodzina to w Polsce podstawowa i jedyna komorka spoleczna, innych zwiazkow spolecznych niestety nie potrafimy tworzyc - podrozowac z niemieckich biur podrozy, z niemiecka zaloga i niemieckimi turystami.

[grodek75]

steave napisała:
To zreszta dobrze widac na forum,
> nie chcialabym w realu spotkac tych dwoch Panow: grodka75 i pawla-
zet. Za zwrocenie uwagi zabiliby bez namyslu...

Jakoś nigdy nikt nie zwrócił mnie lub moim dzieciom uwagi.
Nie było potrzeby...
Ale nie było też takich osób jak ty. Na szczęście...
Aha, polecam jeszcze naukę czytania ze zrozumieniem. Cofnij się do
początku dyskusji i przeczytaj jak wyglądają moje podróże z dziećmi
i jak ja staram się do nich być przygotowanym.
Ale czego ja wymagam od emigrantki...?

[pawel_zet]

> To zreszta dobrze widac na forum,
> nie chcialabym w realu spotkac tych dwoch Panow: grodka75 i pawla-
zet. Za zwro
> cenie uwagi zabiliby bez namyslu...

O, a po czym to wnosisz? ;-)
Dla Twojej informacji: jestem specjalistą w swojej dziedzinie,
autorem kilku książek, człowiekiem niezwykle spokojnym i - o ile
mnie pamięć nie myli - nikomu nie dałem w mordę gdzieś od 14-15 roku
życia. Kłótni i konfliktów międzyludzkich zresztą też nie cierpię.
W sumie z resztą Twoich poglądów prawie się zgadzam, uważaj tylko z
generalizacjami, pewnością siebie (niektóre z napisanych przez
Ciebie zdań należałoby z pewnością okrasić słowami w rodzaju "chyba"
czy "być może") i sformułowaniami w rodzaju "Polaczkowie", gdyż
sugerują one pogardliwy stosunek dla polskiej nacji. Na gniazdo się
nie pluje, można je co najwyżej krytycznie ocenić, no chyba że
Polakiem nie jesteś. Lepiej jest powiedzieć, że statystycznie Niemcy
chyba są mniej konfliktowi.

[Gość: gosc]

Ty zdaje sie w ogole dzieci nie lubisz... wynika to z innych watkow
i innych forow, na ktorych sie udzielasz. Ale coz... Twoj cyrk,
twoje malpy. Chcesz powiedziec,ze tylko Twa wrodzona delikatnosc i
umilowanie savoir -vivre'u powstrzymywaly cie przed podniebnymi
podrozami z malymi dziecmi ? Watpie. Dorabiasz po prostu wygodna
ideologie do takiej a nie innej przeszlosci.

[Gość: złośliwe bydlę]

Popatrzyłem sobie w czasie wyjazdów na dzieci:
- te trzymane na rozpalonej plaży od 9.00 do 18.00 z przerwą na obiad (bo
mamusia musi się ładnie opalić, żeby koleżanki w pracy zazdrościły)
- te ciągane w upale na zwiedzanie Rzymu czy Aten (bo tatuś chce zwiedzić, a im
wcześniej dziecko zacznie zwiedzanie tym więcej się nauczy)
- te, prowadzane w wieku 3-4 lat na Wawel czy Hradczany i odpytywane później
przez rodziców, co zapamiętały
- te, tuczone przez troskliwych rodziców przez 10-godzinną podróż autobusem
(żeby głodne nie było), co zakończyło się rekordowym pawiem, gdy autobus wjechał
w góry
- te zamykane w pokojach od 21 do 5.00, gdy troskliwi rodzice wybrali się na
dyskotekę
- te, które na lotnisku czekały kilkanaście godzin na opóźniony samolot, lub
spędziły podróż pociągiem Łódź-Hel siedząc na bagażach na korytarzu
- te, spędzające w autobusie kilkanaście godzin (cholera, ja miałem dość- w
życiu bym w taką podróż nie wlókł kilkulatka)
- te, których rodzice chcąc mieć spokój przez lot naćpali Aviomarinem- skończyło
się na szczęście tylko kilkunastoma godzinami snu- dawka dla dzieciaka to nie
jest 2x dawka dla dorosłego :)
- te, wleczone po Luwrze, które w każdej sali dawały do zrozumienia, że
malarstwo zainteresuje je za najwcześniej kilkanaście lat.

Swoje dzieci woziłem do sprawdzonej agroturystyki lub do rodziny na wieś (w
ostateczności na działkę do dziadków). Nie zauważyłem, żeby było im źle. Przede
wszystkim miały swobodę, której na "dorosłych" wycieczkach dzieciakom brakuje. A
wrażenia z puszczania latawca zbudowanego przez dziadka, czy z rozpalania
ogniska przez stryja- bezcenne :)

[Gość: Mantra]

> Swoje dzieci woziłem do sprawdzonej agroturystyki lub do rodziny na wieś (w
> ostateczności na działkę do dziadków). Nie zauważyłem, żeby było im źle. Przede
> wszystkim miały swobodę, której na "dorosłych" wycieczkach dzieciakom brakuje.
> A
> wrażenia z puszczania latawca zbudowanego przez dziadka, czy z rozpalania
> ogniska przez stryja- bezcenne :)

Gratulacje. Tylko że ja nie mam tej czelności narzucać komuś gdzie ma z własnymi
dziećmi jeździć.

[protozoa]

Oj, podejrzewam, że bywamy w tych samych miejscach w tym samym czasie. Pamiętam
dziki wrzask pewnej mamuśki, której dziecko zrzygało sie na serpentynach ( "co
za idiota wymyslił taka trasę" - autentyk).
Pamiętam liczne dzieci chorujące w Turcji ( dla jasności hotel 4*), znudzone w
muzeach na całym świecie, i te domagające się nocnika w samolocie na Kubę.
A po powrocie mozna powiedzieć, że Jas wielkim podróznikiem jest, pokazać
zdjęcia i być przez chwile lepszym niż kolega z sąsiedniego biurka.

[aurita]

protozoa napisała:
> A po powrocie mozna powiedzieć, że Jas wielkim podróznikiem jest, pokazać
> zdjęcia i być przez chwile lepszym niż kolega z sąsiedniego biurka.

to to jest wg ciebie motywem wyjazdu na wakacje z dziecmi? nie osadzaj po sobie

[aurita]

moze i zlosliwe ?

> Popatrzyłem sobie w czasie wyjazdów na dzieci:

miales czas na ogladanie czegos innego?

> mamusia musi się ładnie opalić, żeby koleżanki w pracy zazdrościły)

masz jakies kompleksy? opalanie jest szkodliwe i niemodne

> bo tatuś chce zwiedzić, a im
> wcześniej dziecko zacznie zwiedzanie tym więcej się nauczy)

aaaa mamusie sa glupie i chca sie tylko opalac a tatusiowie baaaaardzo zachlanni
nowej wiedzy?

> Swoje dzieci woziłem do sprawdzonej agroturystyki lub do rodziny na wieś (w
ostateczności na działkę do dziadków).

Nie mam rodziny na wsi ani dziadkow z dzialka (bardzo zaluje jednego i drugiego
ale nic na to nie poradze)
Wakacje mojego dziecka trwaja 2 miesiace wiec czasu starczy na puszczanie
latawcy w sprawdzonej agroturystyce jak i na wyjazdy nad cieple morze.

[Gość: złośliwe bydlę]

> aaaa mamusie sa glupie i chca sie tylko opalac a tatusiowie
> baaaaardzo zachlanni nowej wiedzy?

No ładnie, nie dość, że bydlę ze mnie złośliwe, to jeszcze seksistowskie do
kompletu. :))))))

Z dwojga złego chyba lepiej mieć głupią mamusię niż nadambitnego toksycznego
tatusia, nie sądzisz?

[dorota_marek_wawa]

Sami latamy z 9-letnim dzieckiem i jakos nie robi zadnych problemow. Wie jak sie zachhowac, i zachowuje sie w samolocie jak dorosly, ale to co robia rodzice innych dzieci to ...
Przyklad sprzed dwoch tygodni. !0-tek zobaczyl w egipcie w oazie golebia i nienamyslajac sie rzucil nim o ziemie. Golab przezyl, a mamusia sie obrazila, jak swiadkowie tego wydarzenia zrobili jest wyklad o wychowaniu dziecka...

[zielony.raj]

Powinny być osobne samoloty dla takich tępych krów z ich tępymi bachorami. Tam
przynajmniej czuły się jak w raju, a normalni ludzie mieli by wreszcie spokój w
trakcie lotu.

w dooopie mam hrabiny

[des4]

pokroju autorki wątku...

latam i bedę latał z dzieciakami, a póki są małe i niekumate nie mam
możliwości ich uspokojenia na żądanie kopniętych
paniuś...

a jak któraś będzie podskakiwała, dostanie w japę i skończą się
humory...

[protozoa]

No to będzie interwencja personelu pokładowego, a Ty będziesz miał(a) sprawę za
pobicie. Bedą swiadkowie i to sporo, bo wbrew temu co częśc osób pisze tu na tym
forum, wielu pasażerów ma dość wrzasków dzieci w samolotach.
Powtarzam - jesli jest niekumate i kopie- niech siedzi w domu. Jeśli potrafisz
wpłynąć na roczne, dwuletnie dziecko, żeby zachowywało się normalnie tzn, nie
pluło, kopało, wylewało, darło się, robiło kupę w majtki - lataj nawet na koniec
świata. Jeśli nie - miej świadomość, że ludzie będą interweniowali. A moga
uprzykrzyć Wam życie i to w majestacie prawa.

[Gość: Antek]

Protozoa, zgadzam się z Tobą w całej rozciągłości:

Powtarzam - jesli jest niekumate i kopie- niech siedzi w domu.
Jeśli potrafisz wpłynąć na roczne, dwuletnie dziecko, żeby
zachowywało się normalnie tzn, nie pluło, kopało, wylewało, darło
się, robiło kupę w majtki - lataj nawet na koniec świata. Jeśli nie -
miej świadomość, że ludzie będą interweniowali. A moga uprzykrzyć
Wam życie i to w majestacie prawa.

buhahaha

[ojca]

des4 napisał:


> a jak któraś będzie podskakiwała, dostanie w japę i skończą się
> humory...
>

Dla twojego dzieciaka na pewno bezcenne będzie widzieć tatusia wywlekanego z
samolotu gdy skomli "roodaaacy raaatuuunkuuu, niemcy mnie biiijaaaa" :)

Pawel zet, czytaj,chlopie, czytaj !

[drzewko214]

pawel_zet 22.07.09, 22:00
Będę się upierał przy tym, że ta pani pieprzy głupoty.
Moją wypowiedź w kontekście jej zachowań uznaję za
wyjątkowo wyważoną.

[pawel_zet]

No właśnie, jestem wyjątkowo wyważonym człowiekiem, jak sam widzisz.

Pawel zet, czytaj,chlopie, czytaj !

[drzewko214]

LOL

:D

[kajak75]

Zdecydowanie przychylam sie do pogladow pawla Zet.

Podsumowujac dyskusje uwazam ze:
-podrozowac z dziecmi mozna, a w mojej ocenie wrecz nalezy
-"za szkody wyrzadzone przez dzieci odpowiadja rodzice" i to na nich spoczywa
obowiazek zadbania any dziecko zachowywalo sie w sposob nie przeszkadzajacy innym
-pewne zachowania sa nieakceptowalne ( np. zmieninaie pieluch na fotelu) bez
wzgledu na to czy maja miejce w samolocie czy innym miejscu publicznym np,
restauracji. Generalnie kulturalny czlowiek, wie jk powinien sie zachowac;-)
-jezeli dorosly czlowiek nie potrafi powstrzymac emocji - wrzeszczy i grozi, jak
moze oczekiwac od kilkulatka, ze bedzie emocjonalnie bardziej zrownowazony:-)

Natomiast sadze, ze mozna zastanawiac sie nad sensem zabierania dzicka w
niektore podroze. Osobiscie malo sobie cenie sobie wartosc podrozy
"kurortowych". Nie uwazam, aby basen hotelowy na Karaibach zasadniczo roznil sie
od basenu w Hiszpanii czy Turcji, ktore sa o kilka godzin lotu blizej. Jezeli
jedynym powodem do wyprawy jest chec polezenia nad basenem z drinkiem z palemka
- to czy na pewno trzeba leciec tam 9-10 h?
Oczywiscie zaraz odezwa sie pracownicy, ktorym pracodawca - krwiopijcca pozwala
na urlopy wylacznie w styczniu;-)

[pawel_zet]

Drobna uwaga: mi by się nie chciało jechać na drugi koniec świata
dla plaży, chociaż ktoś, kto nigdy nie widział plaż Malezji czy
Tajlandii, nie zrozumie nigdy, czym one się różnią od plaż
egipskich. A różnica jest taka jak między fso1500 a mercedesem.
Podczas kilku moich wyjazdów zadowoliłem się jednak kiepską plażą,
bo dla mnie ten aspekt nie jest szczególnie istotny. Są jednak
ludzie, dla których plaża jest bardzo ważna - jednego kolegę-
podróżnika ktoś nawet określił w Internecie kiedyś jako "wędrownego
plażowicza". I wydaje mi się, że nie ma w takich plażowych
wędrówkach nic złego, zwłaszcza, że faktycznie plaże są różne.

[Gość: złośliwe bydlę]

Popatrzyłem sobie w czasie wyjazdów na dzieci:
- te trzymane na rozpalonej plaży od 9.00 do 18.00 z przerwą na obiad (bo
mamusia musi się ładnie opalić, żeby koleżanki w pracy zazdrościły)
- te ciągane w upale na zwiedzanie Rzymu czy Aten (bo tatuś chce zwiedzić, a im
wcześniej dziecko zacznie zwiedzanie tym więcej się nauczy)
- te, prowadzane w wieku 3-4 lat na Wawel czy Hradczany i odpytywane później
przez rodziców, co zapamiętały
- te, tuczone przez troskliwych rodziców przez 10-godzinną podróż autobusem
(żeby głodne nie było), co zakończyło się rekordowym pawiem, gdy autobus wjechał
w góry
- te zamykane w pokojach od 21 do 5.00, gdy troskliwi rodzice wybrali się na
dyskotekę
- te, które na lotnisku czekały kilkanaście godzin na opóźniony samolot, lub
spędziły podróż pociągiem Łódź-Hel siedząc na bagażach na korytarzu
- te, spędzające w autobusie kilkanaście godzin (cholera, ja miałem dość- w
życiu bym w taką podróż nie wlókł kilkulatka)
- te, których rodzice chcąc mieć spokój przez lot naćpali Aviomarinem- skończyło
się na szczęście tylko kilkunastoma godzinami snu- dawka dla dzieciaka to nie
jest dwukrotność dawki dla dorosłego :)
- te, wleczone po Luwrze, które w każdej sali dawały do zrozumienia, że
malarstwo zainteresuje je za najwcześniej kilkanaście lat.

Swoje dzieci woziłem do sprawdzonej agroturystyki lub do rodziny na wieś (w
ostateczności na działkę do dziadków). Nie zauważyłem, żeby było im źle. Przede
wszystkim miały swobodę, której na "dorosłych" wycieczkach dzieciakom brakuje. A
wrażenia z puszczania latawca zbudowanego przez dziadka, czy z rozpalania
ogniska przez stryja- bezcenne :)

[Gość: m.]

Wiesz, wszystko zależy od punktu widzenia. chciałabym się nie
zgodzić z Twoją krytyką w tym punkcie (bo tak odebrałam wypowiedź)
"te, prowadzane w wieku 3-4 lat na Wawel czy Hradczany i odpytywane
później
> przez rodziców, co zapamiętały"
Otóż z mojego doświadczenia wynoszę, że pewne rzeczy się pamięta.
Miałam 4 lub 5 lat kiedy pierwszy raz zobaczyłam Warszawę, Pragę,
Wiedeń i wiesz co? Jak teraz jeżdzę do Pragi czy do Wiednia pewne
miejsca mi się "kojarzą". Bardzo przyjemnie. A że w Warszawie
studiuję, zawsze czuję przyjemne łaskotanie w żołądku przechodząc
koło sklepu "Lalka". Ale swoją drogą nikt mnie nie odpytywał :)

Swoją drogą to IMHO w naszym kraju panuje kult trzymania dziecka z
dala od ludzi dopóki nie urośnie, w przeciwieństwie na przykład do
Norwegii, gdzie dzieciaki są zabierane wszędzie. I wielokrotnie
zdarzyło mi się w kawiarni/innym miejscu publicznym nawet nie
zwrócić uwagi na bawiące się dzieciaki. Bo one mają takie samo prawo
do współistnienia w społeczeństwie jak my, dorośli :P

Z resztą Twojej opinii się zgadzam, i moim zdaniem potwierdza to
tezę o konieczności podmiotowego, a nie przedmiotowego traktowania
dzieci. Chcesz mieć zabawkę to kup sobie misia :)

pozdrawiam ponownie
m.

[Gość: złośliwe bydlę]

> Otóż z mojego doświadczenia wynoszę, że pewne rzeczy się pamięta.
> Miałam 4 lub 5 lat kiedy pierwszy raz zobaczyłam Warszawę, Pragę,
> Wiedeń i wiesz co? Jak teraz jeżdzę do Pragi czy do Wiednia pewne
> miejsca mi się "kojarzą".

Cóż, ja podobno w wieku 5 lat zwiedzałem Lwów i Kijów. Ze Lwowa pamiętam chyba
tylko straszliwie powygniataną kostkę na ulicy, a z Kijowa szaszłykarnię i sklep
z zabawkami :)
Aha, i to, że gorąco było jak cholera.