życie jak teatr

[mamalgosia]

"Zawsze uważałam i nadal uważam, że życie jest fascynujące.
Wie się o nim tak mało - zna się jedynie własną niewielką rólkę - jest się
wiec jakby aktorem, który ma wygłosic kilka zdań w pierwszym akcie. Napisano
mu na maszynie tekst jego kwestii i tylko tyle wie. Nie czytał sztuki.
Dlaczegóż miałby ją czytać? Ma jedynie powiedzieć: - Telefon nie działa,
proszę pani - a następnie usunąć się w cień.
Kiedy jednak w dniu przedstawienia kurtyna pójdzie w górę, zobaczy całą
sztukę i wraz z innymi, stojąc w rzędzie, kłaniać się będzie widzom.
Za jedną z najbardziej intrygujących rzeczy w życiu uważam to, ze bierzemy
udział w czymś, zcego zupełnie nie rozumiemy"
Tak napisała Agatha Christie i bardzo mi się to podoba. czasem krytykujemy
swoją rolę, czy nawet cały akt sztuki, nie znamy jej jednak w całosci i może
kiedyś okaże się, ze nasza rola była niezbędna?

ludzie, ludzie

[mamalgosia]

zastanowić się Wam trochę nie chce?

[a000000]

To nie tak. Chciało mi się pomyśleć, ale nie zgadzam się z tezą. Życie wogóle
mi nie przypomina teatru. Teatr to komedia, konwencja, gra pozorów, sztuczność
i nierzeczywistość. Natomiast życie jest bardzo poważne, konkretne i
rzeczywiste. Teatr próbuje naśladować niektóre fragmenty, ale zawsze pozostanie
w dziedzinie literatury. I nie jest prawdą, że my, ludzie odgrywamy role i
wypowiadamy swoje kwestie. Mamy wolną wolę i nie jesteśmy pajacami pociąganymi
za sznurki. Nikt mi nie napisał scenariusza i nawet ja sama nie wiem, co będzie
jutro.
Można w przenośni nazwać życie teatrem a ludzi aktorami. Ale to tylko poezja,
nie mająca nic wspólnego z rzeczywistością.
Natomiast zgadzam się, że świat polityki to teatr a politycy to aktorzy
odgrywający taniec chocholi na użytek maluczkich. A prawda leży gdzie indziej.
Takie jest zdanie pewnej łobuziary.

[mamalgosia]

Wiesz, nie miałąm na myśli, że trzeba udawać, nakładac maski itp.
Pewnie każdy inaczej rozumie ten cytat. ja to zrozumiałam tak, ze życie na
Ziemi moiżna porównać z długą sztuką, a my znamy tylko jej fragmenty, dlatego
czasem jest nam trudno pogodzić się z czymś: nie znamy po prostu kontekstu

[a000000]

mamalgosia napisała:

> Wiesz, nie miałąm na myśli, że trzeba udawać, nakładac maski itp.
> Pewnie każdy inaczej rozumie ten cytat. ja to zrozumiałam tak, ze życie na
> Ziemi moiżna porównać z długą sztuką, a my znamy tylko jej fragmenty, dlatego
> czasem jest nam trudno pogodzić się z czymś: nie znamy po prostu kontekstu

Tak mamałgosiu, tylko, że życie boli, a sztuka nie. I zazwyczaj znamy treść i
zakończenie sztuki, a życie jest tajemnicą.

[mamalgosia]

ars longa, vita brevis - to tak w opozycji

18. Gdybym nie posiadł

[sunday]

> życie jest bardzo poważne, konkretne i rzeczywiste.

"Gdybym nie posiadł obszernej wiedzy o tym, co
nazywa się dumą, pychą albo próżnością,

Mógłbym brać poważnie widowisko kończące się nie tyle
opadnięciem kurtyny, ile gromem z jasnego nieba.

Ale komizm tego widowiska jest tak niezrównany,
że śmierć wydaje się niestosowną karą dla nieszczęsnych lalek,
za ich gry samochwalstwa i wiarołomne sukcesy.

Myślę o tym ze smutkiem, siebie widząc
pośród uczestników zabawy."

/Traktat teologiczny, Cz.Miłosz/

pozdrawiam,
Luki

[mamalgosia]

zionie pesymizmem

[fridama]

Prze Agatą Christie już Szekspir wygłosil refleksje:"zycie jest teatrem ,
aktorami ludzie.."Nie pamiętam , w której ze swoich sztuk, chyba w hamlecie,
pozdrawiam, temat super, przynajmniej dla mnie))).

[kochanica.francuza]

fridama napisała:

> Prze Agatą Christie już Szekspir wygłosil refleksje:"zycie jest teatrem ,
> aktorami ludzie.."Nie pamiętam , w której ze swoich sztuk, chyba w hamlecie,
> pozdrawiam, temat super, przynajmniej dla mnie))).

A także:
Zycie jest tylko przechodnim półcieniem,
Nędznym aktorem, który swoją rolę
Przez parę godzin zagrawszy na scenie
w nicość przepada - powieścią idioty
Głośną, wrzaskliwą, a nic nie znaczącą.
Ole!

[a000000]

To tylko literatura, poezja. Pozory. A życie sobie płynie. Nie jako półcień
nędznego aktora. Jako cały i blask i cień, bo i nędzny aktor kocha i chce być
kochany, podziwia i chce być podziwiany, walczy, zdobywa, chce być ważny. Dla
niego jego życie jest najważniejszą powieścią, może i idioty, może przez parę
godzin sceny, ale daną tylko raz i to śmiertelnie poważną. I kłania się
publiczności- brawo pajacu!- a w samotności łyka gorzkie łzy samotności i
bezradności ...I tylko niektórzy słyszą chichot.
Kiedyś w jakimś bodajże pamiętniku czytałam: Czym jest życie - dramat krwawy,
blask nadziei i miłości. Trochę szczęścia, trochę sławy, i mogiła, gdzieś, na
kości....

tez Stachura

[mamalgosia]

życie to jest teatr, mówisz ciągle, opowiadasz
maski coraz inne, coraz mylne się zakłada....

Sunday ,dzieki

[fridama]

za Miłosz, nic dodać nic ując.Wiecie c każdego z ans irytuje?Ze Zycie nasze
trwa "w wyznaczonym zagonie czasu" i to nie my ten zagon wyznaczamy))))

[a000000]

fridama napisała:

> za Miłosz, nic dodać nic ując.Wiecie c każdego z ans irytuje?Ze Zycie nasze
> trwa "w wyznaczonym zagonie czasu" i to nie my ten zagon wyznaczamy))))

Eeee, Fridamo. Wyobraź sobie, że Bóg daje ci władzę do wyznaczenia swojego
zagonu. Co robisz????? W jakich ramach wyznaczasz?

16. Tak naprawdę

[sunday]

Tak naprawdę nic nie rozumiem, jest tylko
ekstatyczny nasz taniec, drobin wielkiej całości.

Rodzą się i umierają, taniec nie ustaje, zakrywam oczy,
broniąc się od natłoku biegnących do mnie obrazów.

Być może tylko udaję gesty i słowa, i czyny,
zatrzymany w wyznaczonym dla mnie zagonie czasu.

Homo ritualis, tego świadomy, spełniam
co przepisane jednodniowemu mistrzowi.

/Traktat teologiczny, Cz.Miłosz/

historia

[mamalgosia]

Gdy uczyłam sie historii, zawsze uderzało mnie, z jaką łatwością w tej nauce
mówi się o kimś, że żył w latach takich a takich, ten dokonał tego, tamten
tamtego. Trzy linijki tekstu, pół strony, piętnaście stron. A ten człowiek bał
się jak my, kochał jak my, cieszył się płakał, może myślał o śmierci, a może
nie.
Tyle ludzkich istnień, a każde niepowtarzalne