Trzy głosy

[z2006]

mateusz.pl/czytania/2009/20090118.htm
"Samuel czuwał w przybytku. Arka Przymierza, widzialny znak obecności Boga na
ziemi, była blisko. W ciszy nocnej Samuel usłyszał skierowane do niego
wezwanie. Ktoś wołał go po imieniu. Był przekonany, że to kapłan Heli. Pobiegł
do niego. Jeszcze nie umiał odróżnić głosu człowieka od głosu Boga. Pomógł mu
w tym stary kapłan. Wiedział on, że Bóg obecny w przybytku może przemówić do
człowieka. Odtąd Samuel do końca swego życia pozostanie w bezpośrednim
kontakcie z Bogiem.

To wielki dzień, w którym człowiek wierzący usłyszy swoje imię wypowiedziane
przez Boga. Jest to wezwanie do podjęcia dialogu. Odtąd ten jeden głos
wyróżnia się jakościowo wśród wszystkich głosów, jakie można usłyszeć na
ziemi. Mówi do nas każde stworzenie: szum jodły, szmer strumyka, plusk fali,
śpiew ptaka, grzmot pioruna, łoskot sunącej w dół lawiny. Szczególnie wiele
mówią do nas ludzie. Bywa, że jesteśmy zmęczeni ich mówieniem. Czekamy na
chwilę ciszy. Wśród tych milionów słów słowo Boga skierowane do nas posiada
znaczenie wyjątkowe. Nikt bowiem nie ma nam do powiedzenia nic cenniejszego
niż Bóg.

Niewielu ludzi wierzących ma takie szczęście jak Samuel, by już we wczesnej
młodości usłyszeć Boga, większość dorasta do tego całymi latami. Przeżywają tę
przygodę wytrwali.

W dorastaniu do spotkania z Bogiem trzeba mieć na uwadze dwa przeszkadzające
głosy. Pierwszym jest głos ciała. Najgłośniej na tej ziemi woła nasze ciało.
Ono też stanowi z reguły stację zagłuszającą głos samego Boga. Ciało woła o
chleb, napój, ubranie, mieszkanie, rozrywkę, wygodę, przyjemność. To jest
bardzo głośne wołanie.

Św. Paweł ujawnia Koryntianom szczególną moc tego głosu, przestrzegając, że
„ciało nie jest dla rozpusty, ale dla Pana, a Pan dla ciała /..../. Ciało jest
przybytkiem Ducha Świętego, który w was jest /.../, chwalcie więc Boga w
waszym ciele!” Wezwanie to przypomina, że człowiek nawet ciałem może wielbić
Boga, o ile tylko dostosuje je do Jego prawa.

Drugi głos pochodzi od świata. Ten ma nam do zaofiarowania tysiące swoich
wartości. Usiłuje je reklamować możliwie głośno. Świat posiada wiele rozgłośni
o wielkim zasięgu, z których przekazuje swoje wezwanie.

W praktyce głos świata najczęściej potęguje głos ciała. Ten duet jest w stanie
odwrócić uwagę człowieka od Boga. Jeśli się to uda, delikatny głos Stwórcy nie
dociera do człowieka przez całe lata.

Mądrość polega na rozróżnieniu głosu ciała i świata od głosu Boga. Ten, kto
nastawi swe serce na jego odbiór, wchodzi w bardzo żywy i ubogacający kontakt
z samym Stwórcą. Tak się stało z uczniami Jezusa, którzy odpowiedzieli na Jego
wezwanie.

Dziś wielu ludzi lubi słuchać głosu ciała i głosu świata, nie zabiegając
zupełnie o usłyszenie głosu Boga. Jest to smutny znak upadku moralnego i
religijnego współczesnego pokolenia. Wszelka bowiem kultura ducha oparta jest
zawsze na kontakcie z Bogiem, na umiejętności słuchania Jego głosu."

Ks. Edward Staniek