Kulinarne traumy z dzieciństwa.

Zupa z dyni

[Gość: Dyniowa]

Moja mama przypomniała sobie dzieciństwo i całej naszej familii ugotowała gar
owej zupy. Dodam tylko, że zupa ta nie miała nic wspólnego z teraźniejszą tzw.
zupa-krem.

[Gość: madzia]

a ja bardzo lubiłam zupę owocową: w domu, w przedszkolu, na stołówce i u babci.
koniecznie z makaronem.

do dziś uwielbiam zupę pomidorową z rozgotowanym ryżem: mój tata jeszcze umie
taką zrobić, choć już nie tak dobrze jak mojej śp. babcia.

jak byłam mała uwielbiałam też czerninę, potem mi przeszło.

a czego nie lubiłam:
- salceson (brrr)
- gorące mleko z masłem (tata sobie uroił, że to zdrowe)
- gulasz z żołądków
- zupa mleczna i mleko (kakao lubiłam)
- tzw. pieczeń wieprzowa: do dziś nie jem wieprzowiny

co ciekawe, jako dziecko miałam też odruch wymiotny na zielonego ogórka i
wszelkie postaci grzybów. nawet do kuchni wejść nie mogłam, jak ktoś gotował
grzyby, bo zapach mnie mdlił. dziś? zarówno grzyby jak i ogórek należą do moich
ulubionych potraw :)

[Gość: pestka]

potrawa z internatu po prostu hit JAJKO W SOSIE CHRZANOWYM , nazwane
przez moją koleżankę sosem owsikowym..... bleee

[Gość: cst]

Kasza manna, czyli grysik na mleku z takimi fruwającymi po talerzu kluskowatymi
farfoclami – do tego serwowano chleb z dżemem – bo bez tej zagrychy raczej nie
dało się tego opchnąć.
Marchewka tarta z jabłkiem – po pewnym czasie pięknie ciemniało przybierając
kolor rdzy.
Jabłuszko gotowane albo pieczone – mdłe obrzydlistwo stające w krtani po
pierwszym kęsie.
Rozgotowany ryż w cieniutkim rosole – przypominał embriony malutkich kosmitów
Przypalony budyń malinowy (na obozie harcerskim – dla kilkuset luda) – różowe
płynące coś z fragmencikami spalenizny i prawdopodobnie jajecznicy ze śniadania.
I na koniec mistrzostwo świata w smażeniu jajek sadzonych – przypalony spód,
białko twarde jak marmur a żółtko o konsystencji gumowej piłeczki – koniecznie
lekko zielone na brzegach – do tej pory nie wiem jak oni to robili :)

[31moni]

jajko sadzone ...beeee

[sikorka68]

Może nie trauma (nie tak dramatycznie do tego podchodzę), ale nie tykam:
ogórkowej, kapuśniaku
Zup jarzynowych, w których "pływa" ziemniak- warzywo u mnie zakazane do zup
masła- chleb posmarowany tym świństwem, choćby nie wiem jakie cuda poza tym miał
"na sobie" rośnie w buzi i nie chce dać się połknąć:)
A spróbujcie raz kiedyś "posmarować" jogurtem naturalnym- super sprawa.

[rozyczko]

[gudrunn]

Mleko a kożuchem,a zwłaszcza kożuch. Wszelkie zupy mleczne, przeważnie na
koloniach brrrrrrrrrrrrrr

[gudrunn]

aha jeszcze mi się przypomniało, surówka z czerwonej kapusty, jajecznica (do
dziś nie jem), a jak byłam chora to mama kazała mi pić mleko z miodem - bardzo
musiałam uważać żeby nie puścić pawia, ale odruchy były. Jak się cieszę, że dziś
juz nikt nie każe mi pić mleka.

[krysia2000]

> Chleb razowy z twarogiem i dżemem

Ale osso chodzi? Całkiem szlachetnie skormne zestawienie.

> Kasza manna z syropem

Frajerskie niejadki oddawały mi przedszkolu swoje talerze.

> Zupa jarzynowa (taka gęsta)

Coś chyba uzębienie szwankowało, hm? Musi być gęsta, żeby czymś się różniła od wody.

> Racuchy

Zrób mi takie z jabłkami, kwaśną śmietaną i cukrem pudrem
cynamonowo-goździkowym, a się rozwiedę z Zenkiem i będę Twoja na zawsze!

[zbyfauch]

krysia2000 napisała:
> Ale osso chodzi? Całkiem szlachetnie skormne zestawienie.

Właśnie o tę "skromność", oprócz oczywiście podłego smaku, chodzi.
Razulec z twarogiem kojarzy mi się z biedą, taką kamuflowaną, bo
dżemem dla osłody maźniętą. Brrrrr...

[Gość: kwaśna śmietana]

Ty profanie! Do tej pory rozpływam się na wspomnienie domowego, megatłustego
twarogu od mazurskiej gospodyni (jeździliśmy tam na wakacje), ułożonego na
grubej pajdzie świeżego razowca, a do tego wspomniane powidła śliwkowe lub z
mirabelek, własnej roboty. MMMMMMMMMMMM!!!!!Pycha. I jeszcze kubek zsiadłego
mleka od tej samej gospodyni. Ech, moje dzieci (o ile będę je miała) pewnie tego
smaku nie zaznają.

[zbyfauch]

Gość portalu: kwaśna śmietana napisał(a):
> Ty profanie! (...)

Niestety, nie dane mi było wcinanie ludowych kanapek przyrządzanych
przez chożą kuzyneczkę z Mazur. ;)

[zbyfauch]

Ponieważ moje dzieciństwo datuje się na epokę Gomułki łupanego część
łez zdążyła z upływem czasu obeschnąć ale niektóre wpisy obudziły
uśpione demony kulinarnej grozy.
Do wstępnej wyliczanki dodałbym jeszcze lane kluski, zimne nóżki w
formie bardziej przezroczystego salcesonu (z tymi wszystkimi
zeskrobanymi z podłogi rzeźni przyschniętymi odpadami) no i miód.
Podobno przekarmiono mnie tym specyjałem we wczesnym dzieciństwie.
Sam zapach wywołuje u mnie mdłości.

[liar-ka]

Brukselka ( na sam zapach robi mi sie niedobrze), ziemniaki - nie
jem do dziś

[easz]

Zupa szczawiowa z liśćmi wszędzie i wszystko oblepiającymi, o smaku czegoś rozgotowanego bez smaku, błee. Zupa, którą pamiętam jako 'ryżową' - gęsta, z napuchniętym ryżem paćkowatym, z kawałkami jajka rozbełtanymi jak smarczki, błebłee. Tłusta smażona buła na fasolce, rosnąca w ustach, kożuch na mlecznej pełznący po plecach... Dużo zup by się znalazło, w ogóle pewnie sporo rzeczy, i z okresu diety to już pewnie większość, podobna do siebie. Ale wolę nawet myślą do tego nie wracać. Ten wątek ożywił wspomnienia o rzeczach, o istnieniu których nie zdawałam sobie już chyba sprawy - powinien zostać przejechany cenzurą;)

Ktoś pisał o kurzym móżdżku - ja podobno jadłam i podobno lubiłam:)

jakie znowu traumy???

[czarnuszka]

Nie przesadzacie przypadkiem? Można czegoś nie lubić, za czymś nie przepadać,
ale nazywanie nielubienia traumą, to duża przesada!

Owszem, nie lubię flaczków, ale dlatego, że mi nie smakują. Poza tym, nikt przy
zdrowych zmysłach nie daje ich dzieciom. Sztuki mięsa też nie lubię, bo włazi
między zęby. Ale zmielona, w pierogach czy w krokietach - pycha!

Mało jest rzeczy, których nie jem, właściwie chyba tylko czerniny, ale pierwszy
raz zetknęłam się z nią w Panu Tadeuszu.

Nie przepadam za zupami, zwłaszcza typu krupnik czy jarzynowy śmietnik, wolę
pomidorówkę, żurek czy barszcz i zupy krem, ale mnie od jedzenia innych nie odrzuca.

Jak dorosły człowiek może mówić na buraczki, szpinak czy marchewkę z groszkiem,
że to świństwo? Po pierwsze, kultura osobista się kłania, a po drugie, pojawia
się pytanie, kto was "paskudztwami" karmił? U mnie w domu gotowały babcia i
mama, a jedzonko zawsze było pyszne. :) Teraz pichcę ja i jest równie pyszne.

[zbyfauch]

czarnuszka napisała:
> Nie przesadzacie przypadkiem? Można czegoś nie lubić, za
> czymś nie przepadać, ale nazywanie nielubienia traumą, to
> duża przesada!

Cóż, użycie cudzysłowu w tytule wątku wydawało mi się zabiegiem
cokolwiek aroganckim wobec potencjalnych rozmówców.
I ponieważ większość traktuje rzecz z przymrużeniem oka, śmiem
twierdzić, że miałem rację. :)

[myga]

czarnuszka napisała:

> Nie przesadzacie przypadkiem? Można czegoś nie lubić, za czymś nie przepadać,
> ale nazywanie nielubienia traumą, to duża przesada!
____________
Przeczytaj dokladnie watek, szczegolnie te wpisy, gdzie opisano zmuszanie dzieci
do jedzenia, np. ten, gdzie opisano jedzenie ze lzami zupy z wymiocinami.
Zmuszanie dzieci do jedzenia jest jak najbardziej trauma na cale zycie. Ciesz
sie, ze tego nie doswiadczylas. Ja osobiscie pamietam wmuszanie w przedszkolu
przypalonej owsianki oraz kakao na przypalonym mleku. Dlugo na sama mysl o
owsiance robilo mi sie niedobrze, kakao nie lubie do dzis, a owsianke dopiero
od niedawna robie, ale taka, co moje dzieci uwielbiaja. W przedszkolu zabronilam
paniom wmuszac w moje dzieci jedzenie. Szczegolnie w mlodsza corke. Panie sie
dziwily, i tylko probowaly wplywac na poczucie winy typu "rodzice placa, a ty
wybrzydzasz". Dzieki temu zadne z dzieci nie ma traumy jedzeniowej, gdzyz nigdy
nikogo nie zmuszano do jedzenia. Wszyscy rodzice, ktorzy zmuszaja dzieci do
jedzenia, pomyslcie przez chwile, jak by to wam kazano zjesc cos, czego nie
chcecie i musielibyscie siedziec godzine nad talerzem, jak byscie sie czuli? Czy
to takie trudne do zrozumienia?

[czarnuszka]

Mam wrażenie, że to dzieciom - niejadkom wydaje się, że były zmuszane do
jedzenia. Po latach nielubiana zupa urasta do niebotycznej rangi. Dzieci muszą
jeść i to jeść przy stole, z talerza, potem korzystając również ze sztućców.
Nikt mi nie wmówi, że dopilnowanie, by dzieciak zjadł to, co zostało
przygotowane dla całej rodziny, może stanowić traumę. Bzdura.

Znacznie gorszym rozwiązaniem (i wpajaniem zachowań odległych od kultury
jedzenia) jest wtykanie dzieciakowi jedzenia do buzi tak, by tego nie zauważył.
Na huśtawce, na rowerze, w piaskownicy. Dziecko musi się nauczyć zachowania przy
stole i jedzenia tego, co dostaje.

Zakładam, że nikt nie przygotowuje dla dzieci "specjałów" a'la świństwo. W
sytuacji, kiedy wszyscy jedzą ze smakiem to samo, marudzenie dzieciaka przy
stole jest niezrozumiałe i wymaga stanowczości ze strony opiekunów lub
interwencji psychologa.

Nie rozumiem zupełnie tego: <Wszyscy rodzice, ktorzy zmuszaja dzieci do
jedzenia, pomyslcie przez chwile, jak by to wam kazano zjesc cos, czego nie
chcecie i musielibyscie siedziec godzine nad talerzem, jak byscie sie czuli? Czy
to takie trudne do zrozumienia?>

A nie przyszło tobie do głowy, jak się czuje ktoś, kto dla grymaśnika i marudera
jedzenie przygotował, a taki smarkaty niejadek tylko kręci głową i wszystko jest
dla niego paskudne? Jest pora jedzenia, obiad przygotowany, wszyscy siadają i
jedzą. Grzecznie i kulturalnie.

[Gość: Azazelle]

A ja mam wrażenie, że wątek jest o czymś innym niż edukacja kulinarna latorośli.

Dla mnie "jajko w sosie chrzanowym" miało posmak traumy. Zwłaszcza jak zbrylona,
sina masa rosła w ustach, a pani stołówkowa odmawiała mi prawa do porzucenia
talerza. Teraz się z tego śmieję, wtedy panicznie się babska bałam, bałam się
sinego jajka i bałam się wejść na stołówkę.

[myga]

czarnuszka napisała:
> A nie przyszło tobie do głowy, jak się czuje ktoś, kto dla grymaśnika i maruder
> a
> jedzenie przygotował, a taki smarkaty niejadek tylko kręci głową i wszystko jest
> dla niego paskudne? Jest pora jedzenia, obiad przygotowany, wszyscy siadają i
> jedzą. Grzecznie i kulturalnie.
__________
Skoro twoj niejadek uwaza, ze paskudne, to musi byc paskudne. "Prawda przemawia
ustami dzieci". Wiec zamiast wmuszac w dziecko przemoca jedzenie i narazac go na
urazy psychiczne, naucz sie gotowac. Doprawdy, chcialabym widziec takie mamuski
jak ty, kiedy trzymaja im rece i na sile wpychaja miedzy zeby lyzki ohydnego
zarla, albo kaza siedziec godzinami nad zimnym wstretnym zarciem dopoki nie
zezra wszystkiego. Ciekawe, ze zadne z moich dzieci nie bylo niejadkiem, ale tez
zadne nie bylo nigdy zmuszane do jedzenia.

[myga]

Mam na mysli oczywiscie, zeby takie mamuski na sile nakarmic, trzymajac ich rece
i wpychajac na sile zarlo. Zapewne nauczyly by sie moze wtedy empatii?

[czarnuszka]

Dziecko guzik wie, co dobre, a co nie. Koronny przykład - szpinak z przedszkola.
Jeden smarkacz powie bleee i reszta papla za nim niczym stado papug. Moje
dziecię szpinak uwielbia i w przedszkolu też się nim zajadało.

Nigdzie nie napisałam "mój niejadek", bo mądrzy rodzice nie hodują niejadków.
Owszem, dziecię ma parę potraw, których nie lubi do dziś - np surowych pomidorów
i rzodkiewki oraz surówki z marchwi, ale żadne jedzenie nie kojarzy mu się z
traumą. Niczego mu też nigdy nie wpychałam (gdzie to przeczytałaś???), bo jadło
samo. Nie znam nikogo, kto używa tego słowa w kontekście jedzenia.

Wstrętne żarcie, to dla mnie przesolone, brudne, niedogotowane, rozciapane,
niedosolone. Ale nie marchewka sama z siebie.

Mam wrażenie, że niektórym z dobrobytu się w głowach poprzewracało. I nigdy nie
byli naprawdę głodni. Głodny zje wszystko, żeby nie umrzeć z głodu. Zobacz, ilu
ludzi wygrzebuje resztki z kubłów i je zjada. Oni, owszem, mają pełne prawo do
traumy - ale z braku jedzenia! Żaden z nich nie będzie wybrzydzał, gdy dostanie
talerz ciepłego, czystego jedzenia.

[zbyfauch]

czarnuszka napisała:
> Dziecko guzik wie, co dobre (...)

Witamy Siostrę Diesel, Komendanta honoris causa Gminnej Ochranki
Zbiorczej pod wezwaniem Św. Beretu Feliksa Dzierżyńskiego.

Ocyzwiście, co tam gó...arz wie?! Bułę z salcesonem mu i niech
spłucze mlekiem z miodem i cebulą a potem pomarszczone jabluszko do
tornistra i won, na roraty! A, że zimno i ciemno? Bzdura, tak
hartuje się stal!
Mnie mamusia lała sznurem od żelazka i dlatego na taką porządną
kobietę wyrosłam.

[czarnuszka]

A pewnie, że smarkacz figę wie, bo co wie pięciolatek, a tym bardziej trzylatek
o wartościach odżywczych, witaminach czy mikroelementach? Po to są rodzice/
opiekunowie, żeby mu dietę odpowiednio zbilansowali. A nie zapychali "smacznymi"
hamburgerami, big macami i innym podobnym "jedzeniem". A dzieci na takie coś
mają ochotę niemal zawsze. Na chipsy, chrupki i podobne też. A marchewka w
gardle staje?

Miodu z cebulą nie próbowałam, ale bardzo lubię słodką bułkę z rodzynkami i z
wędliną, posmarowaną chrzanem. Dziś właśnie na śniadanko sobie zrobiłam. Pycha!
:) W święta będę jeść karpia po żydowsku (słodkawy sos z cebuli z pieprzem,
rodzynkami i migdałami w formie galarety dość rzadkiej) z chałką. Też pycha!

Są takie dzieci, którym salceson by zapewne wydał się manną z nieba... Sami
nowobogaccy w tym wątku?

A berecik polecam, załóż, bo trafiłeś jak kulą w płot. :P

[myga]

czarnuszka napisała:

> Dziecko guzik wie, co dobre, a co nie.
____________
Gratuluje postawy. Dziecko ma jeszcze niezepsuty zoladek i wie najlepiej, co mu
sluzy, a co nie, albowiem ma jeszcze zwierzence zdrowe instynkty. I naprawde
warto wsluchiwac sie w dziecko. Moja corka od malego nie jadala warzyw
korzeniowych typu marchewka, pietruszka i jeszcze kilka innych. Nigdy zadnego z
dzieci nie zmuszalam do jedzenia nielubianych potraw, ale po latach sie okazalo,
po zrobieniu testow na alergie, ze wlasnie na te warzywa jest uczulona. Co by
bylo, gdybym na sile jej te potrawy wpychala?
Zakladam, ze ogolna twoja zasada jest "dziecko nie wie, co dla niego dobre".
Coz, masz jeszcze kilka lat swojej "wladzy". Ale potem nie zazdroszcze.

[z_plus_z]

myga napisała:

> Dziecko ma jeszcze niezepsuty zoladek i wie najlepiej, co mu
> sluzy, a co nie, albowiem ma jeszcze zwierzence zdrowe instynkty.

Noooo, jasne. Najlepiej mu służą zdrowe chipsy, zapiekanki, hot-dogi, kolorowane kij-wie-czym napoje i tego typu sprawy. Nie tam jakieś traumatogenne, niezwierzęce zupy, kotlety, sałatki czy pasty.

[Gość: joanna]

Nie rozumiwesz, ze wiecej niz polowa nas cale dziecinstwo i mlodosc
spedzila za KOMUNY! Wiec jadlao sie monotonnie i to co bylo,a nie
jak teraz: kupie w sklepie to co moje dziecko lubi. Ja takiego
wyboru nie mialam i musialam dla mojego dziecka kupowac to co
bylo...i dlatego trauma z dziecinstwa pasuje do Komuny idealnie.
P.S. Szpinak zzawsze uwielbialam i moje dzieci tez, ale na przyklad
nie lubilam bananow, ktore mozna bylo kupic raz na rok i wtedy moja
siostra i moja mama dzielily sie zdobycza. Ja i moj tata mowilismy
zawsze, ze te "suche wiory" nie warte sa stania w kolejce...kwestia
smaku. Nie przepadam za bananami nawet teraz po 40 latach...

[czarnuszka]

O właśnie!

Jakby tak musiała biegać godzinami od sklepu do sklepu, żeby kupić kostkę
topionego sera, bo inaczej pozostawał do wyboru suchy chleb, to by dziś inaczej
mówiła.

Zresztą, każdy ma swoje ulubione potrawy i "smaki" z dzieciństwa. Każdemu może
smakować coś innego, ale to, że ja nie lubię rozciapanej bułki wymieszanej z
makiem (makiełki czy jakoś tak), nie oznacza, że będe wymiotować do talerza, gdy
inni się tym zajadają.

[figgin1]

czarnuszka napisała:

> O właśnie!
>
> Jakby tak musiała biegać godzinami od sklepu do sklepu, żeby kupić kostkę
> topionego sera, bo inaczej pozostawał do wyboru suchy chleb, to by dziś inaczej
> mówiła.
>

Ja pamiętam czasy kilkugodzinnego stania w kolejkach po cokolwiek. Na samą myśl,
o zupie mlecznej do dzisiaj mam odruch wymiotny pani mądralińska.

[Gość: nela]

To chyba my wszyscy urodzeni w latach 60-tych i spedzajacy
dziecinstwo za Komuny nienawidzimy zup mlecznych i goracego
mleka....zwlaszcza z kozuchami. Mam juz dorosle dzieci, ale zapachu
goracego mleka nadal nie znosze...
P.S. Moje dzieci uwielbiaja mleko, ale one pily juz mleko bez
proszku IXI i innych swinstw i mialy tez wielki wybor i nie musialy
codziennie jesc zupy mlecznej.....

[figgin1]

Czarnuszko, jaka jest twoja najbardziej nieulubiona potrawa? Zaproszę cię do
siebie, zaserwuję ją, i nie wypuszczę z domu dopóki nie zjesz. W razie oporu
podważę łyżką zęby i przemocą wleję do gardła. I tak codziennie. Mało tego, żeby
było urozmaicenie co drugi dzień tą potrawę jeszcze przypalę. Może wtedy
zrozumiesz o czym mowa. Ale nie bój się, wszystko będzie przy stole.

Flaki brrrrr....

[Gość: antyflaczarka]

Wystarczyło mi zobaczyć na dziecięce oczy produkt początkowy z
wyglądu przypominający szmatę do podłogi, skojarzyć skąd to jest i
do dnia dzisiejszego na sam "zapach", dźwięk tej nazwy mam odruch
wymiotny.
Z innych rzeczy - szpinak, ale ten obleśny w formie papki ze
zmielonej trawy podawanej w przedszkolach, szpinak w każdej innej
formie jest pożądany.
Wątróbka inna niż drobiowa, no po prostu się nie da tego zjeść - też
trauma z przedszkola - podeszwowate, szare mięso w obleślnym sosie.

Trauma

[Gość: Anna]

BETONÓWA.
Zupa robiona przez tate,gdy mama wyjezdzała w delegacje.
ogonowa lub grochowa z torebki z kawalkiem plywajacej padliny,o kosysencji i smaku betonu.Az mam drgawki fuj.gdy byla mozliwosc ladowala za oknem.Chleb z dzemem. nie pasuje mi to polaczenie.tej czarnej polewki nigdy nam nie serwowano,ale podejrzewam ze na sam widok zwrocilabym tresc zoladkowa.
Roznego rodzaju ekstrema mozdzki cynaderki ozorki zoladki plucka watobki i inne organa sa dlA mnie obrzydliwe. ewentualnie moge zjesc kawalek d..py swini.

[diablica.mala]

szpinak! horror z przedszkola bleeee
zupa owocowa - wymiociny
kasza manna
mleko z kluskami lanymi

[Gość: mama_niejadka]

... z jednej łyżki
to były czasy - nikt się wtedy nie bał sepsy ani grypy - wszystko jedno ptasiej,
ludzkiej, świńskiej...

[annthonka]

Mięso i wędliny pod dowolną postacią. W przedszkolu byłam mistrzynią zakopywania
mięska pod ziemniaczkami.
Mleko pod jakąkolwiek postacią - zupa, kakao, budyń, brrrr...
Napoje gazowane, które przy okazji uroczystości rodzinnych we mnie wmuszano, no
bo przecież wszystkie dzieci lubią.
Rosół, botwina, kapuśniak, krupnik.
Zupy owocowe, takie przecierane i zabielane śmietaną. Do tej pory mnie otrząsa.
Jedzenie stołówkowe i szpitalne.

No, łatwo ze mną nie mieli...

[Gość: AniH]

- Jajecznica, ziemniaki i sałata, wszystko rozbełtane w śmietanie z owej
sałaty, o konsystencji pomyj, na jednym talerzu i obowiązkowo lodowate. Takim
przecudownym daniem raczyła mnie ciotka. Kazała siedzieć przy stole, póki nie
zjem, więc potrafiłam siedzieć i ze 4 godziny.
- Zupa mleczna z kożuchem. Surowe mleko pijałam, gotowane śmierdzi mi od zawsze.
- Gotowane mleko w podstawówce, w ramach jakiejś dziwacznej akcji. Obrzydliwe,
aluminiowe kubki, odrapane wiadro. Podlewałam tym mlekiem kwiatek, tudzież umywalkę.
- Bawarka. Coś paskudnego.
- Kogel-mogel. Jajka jako takie lubię, ale surowe jajko to przesada. Poza tym
to było obrzydliwie słodkie.
- Długo nie cierpiałam kotletów mielonych, zwłaszcza takich surowych w środku.
Korzystała na tym kotka ;-)
- W wieku mocno nastoletnim zohydziłam sobie kurczaka. Teraz jestem w stanie go
zrobić, ale nie jem.

Mój brat (dorosły już facet) za żadne skarby nie zje ziemniaków, odkąd ciotka
karmiła go nimi na siłę, a dzieciak rzygał, wracał do stołu i znów jadł. Część
dorosłych zrobiła chyba wszystko, żeby skutecznie obrzydzić dzieciom różne dania.

[mhr-cs]

uwielbialam takie picie surowych jajek
ale jak bym miala to zrobic teraz
to nie wiem

[najma78]

Dla mnie trauma bylo zjedzenie mleka zsiadlego, ktore serwowano w domu latem,
nie jadlam ale moja mama pewnego razu postanowila mnie zmusic (bo przeciez takie
zdrowe) i karmila mnie lyzeczka, zwymiotowalam po trzeciej, od tego czasu juz
mi wiecej nie dala. Ja nawet po tym nie moglam miseczek umyc bo zbieralo mi sie
na wymioty. Mleko - nawet jako niemowle pilam w malutkich ilosciach, krotko
przed rokiem skonczylam. Wszelkie zupy zaciagane smietana - obrzydlistwo, nigdy
nie moglam tego jesc, smakowaly koszmarnie - oczywiscie jak dla mnie, ale juz
mnie nie zmuszano po akcji ze zsiadlym mlekiem. Pamietam, ze kiedys bylam u
kolezanki i tam na sniadanie podano jajecznice, ale taka niezbyt scieta -
koszmar do dzies pamietam. Ogolnie w domu gotowaly mama i babcia, raczej bardzo
smacznie tyle ze nie kazdy wszystko lubi, dla tego nie zmuszam moich dzieci do
jedzenia.

witam

[Gość: yśty]

ani to traumy,ani kulinarne, a mimo to nikt z purystów nie reaguje?

[Gość: wzosia]

Poniekąd z dzieciństwa. Musiałam swego czasu mieć zadrutowaną
szczękę co zmusiło mnie do żywienia się przez rurkę.Wszystko musiało
mieć płynną lub półpłynną konsystencję - zupki mleczne zmiksowane,
zupy jarzynowe zmiksowane, ledwo ścięta jajecznica (oczywiście bez
dodatku chlebka) itp i tak przez czas jakiś. Od tamtej pory mam
opory przed posiłkami o podobnej konsystencji. Odpadają wszelkie
zupy kremy, kaszki manne. Lubię rzeczy, które należy gryźć.

to jest bardzo modne teraz,

[mhr-cs]

zbyfauch napisał:

> Chleb razowy z twarogiem i dżemem
> Kasza manna z syropem
> Zupa jarzynowa (taka gęsta)
> Racuchy

Śmierdzące jajo!!!

[Gość: lilly]

...czyli jajko na twardo z sosem chrzanowym tudziez mausztardowym - bleeee...

[Gość: bacha]

do przedszkola nie chodziłam, w zerówce nie podawali obiadów...
ale pamiętam, że jak byłam mała nienawidziłam:
-rosołu- dodawałam keczupu, śmietany i miałam pomidorową
-czerwonego barszczu- myślałam, że jem krew
-frytek... przejadłam się i wymiotowałam całą noc. Do tej pory nie lubię.
-właściwie wszystkiego co gotowała moja babcia <kuchnia czeska>, obiady był
tłuste, w zupach były wielkie oka i wszędzie kilogramy kminku. Nawet kanapki,
które mi robiła miały specyficzny smak

Nigdy nie tknęłam i nie tknę ozorków, móżdżku ani kurzych łapek którymi zajadała
się moja mama i siostra...

[Gość: nitka]

rosół u babci! z meeeeeeeega okami!! :[
i galaretka owocowa w której zastygły fragmenty sierści psa babci!!

sernik i szarlotka ;] ale już jem

[disa]

sernik 1 raz po 20 latach zjadłam z 1.5miesiaca temu
szarlotkę jem od 3lat

[zbyfauch]

disa napisała:
> sernik 1 raz po 20 latach zjadłam (...)

Ja, jakiś czas temu, przeprosiłem się z bigosem.
A i lane kluski, aczkolwiek od "tamtej" pory nie jedzone, nie wzbudzają już
takich emocji.

[madziaq]

- kasza manna (w przedszkolu była codziennie na śniadanie, do dziś nie mogę na
nią patrzeć)
- szpinak (ale teraz bardzo lubię)
- wątróbka (jak szpinak)
- zupa fasolowa (do tej pory nie odważyłam się spróbować ponownie, czy mi się
smak nie zmienił)
- banany (za czasów mojego dzieciństwa były wybitnie deficytowe i traktowane jak
rarytas, a dla mnie smakowały jak słodzone ziemniaki :P)