Pech (?!?)

[Gość: saiss]

No wlasnie-pech.Czytam sobie "Praktyczna kuchnie", wydanie bodajze z 57 roku
i sa tam przepisy na kompoty pod pechem.I tu nastepuje pytanie-co to jest
ten pech.Domyslilam sie, ze to musi byc cos parafinopodobnego, bo mozna to
parafina wlasnie zastapic.Ale nie mam pojecia coz to moze byc, a pali mnie
ciekawosc, bo brzmi-przyznajcie-oryginalnie...Kto wie??
Pozdrawiam!

[Gość: Linn]

Kto z nas gotowal w 57-ym roku?

[jottka]

ja wprawdzie nie dzięki wspomnieniom, ale ogólnej inteligencji :)

nie jest to jakiś skrót lub literówka od pęcherza? kiedyś, choć raczej w 19w.
chyba, 'wekowało' się w ten sposób przetwory zimowe

[Gość: Linn]

No to wygladaloby na blad: nie pechem, a pecherzem.

[Gość: Maria]

Pech albo pak, to była jakaś substancja żywiczna, rodzaj laku do uszczelniania
korków lub innych zamknięć.
Może ktoś coś więcej będzie na ten temat wiedział.

[wedrowiec2]

Oseskiem byłam przy matczynej piersi, ale znalazłam (w mojej ukochanej Kuchni
Polskiej z 1954 roku) zdjęcie pokazujące uszczelnianie pechem słoików z
przecierem. Na tymże zdjęciu widzimy metalową puszkę wypełniona płynna
substacją. Pech (?) jest nabierany łyżką i umieszczany na powierzchni
przecieru. Rozmawiałam z Mamą - pamieta, że przed wojną (II światową:)) jej
mama, nalewała na górną część butelek ze szczawiem i przecierem pomidorowym cos
w rodzaju specjalnie kupowanej oliwy. Może to był pech.
Słowo może pochodzic od;
1. "pecha" - stosujemy, by nie zapeszyć przetworów, by pleśń ich nie porosła:)
2. pech - czyt. pek - skrót od peklowania:)

takwogóle

[jottka]

to 'Pech' oznacza ogólnie smołę bądź - w chemii - pak po niemiecku, w czym
dostrzegam szerokie możliwości


a poza tym, wędrowiec, nie bujaj - oseskiem będąc, wertowałaś kuchnię polską???
w takie kombatanctwo nie wierzymy :)

[wedrowiec2]

Oseskiem byłam w 57, a zamiłowanie do książek przejawiałam od maleńkości.
To coś na zdjęciu ma wygląd oleisty. Pak to jest pozostałość po destylacji ropy
naftowej czyli odmiana smoły czy innego lepiku.

[jottka]

ja też przejawiałam, ale głównie w darciu ich sie ono uzewnętrzniało, co sie
nie podobało mamusi i stosowała represje :((

a co do paku, zgadza się - podpada pod kategorię 'Pecharten', jak światle
donosi słownik

[wedrowiec2]

... na temat represji też coś mogę powiedzieć:(

[jottka]

siostrzyczko w nieszczęściu, ciebie też nikt nie rozumiał???

ale do tej pory druki dot. kulinariów mam ohydnie zaświnione, co jest skutkiem
uporczywych prób uzyskania czegoś takiego jak na zdjęciu albo chociaż wersji
zbliżonej i porównań z oryginałem w trakcie działania

[wedrowiec2]

Omawaina książka kucharska juz była reanimowana przez introligatora. Niestety
niektóre strony zniknęły bezpowrotnie:(
Nigdy nie porównuję dań gotowanych wg przepisu ze zdjęciem oryginału. Po co mam
sobie psuć humor i apetyt?

[Gość: saiss]

No to jeszcze w kwestii "trudne pytania":
czy ktos z was jadl kiedys jarmuz/brukiew?Jak toto wyglada i smakuje?Zawsze
bylam ciekawa...
I drugie-wiecie, co to za owoc lochyn(lochinia, lochynie-jakkolwiek to sie
odmienia...)?
Zaspokojcie moja ciekawosc ;)
Pozdrawiam!

[Gość: saiss]

No to jeszcze w kwestii "trudne pytania":
czy ktos z was jadl kiedys jarmuz/brukiew?Jak toto wyglada i smakuje?Zawsze
bylam ciekawa...
I drugie-wiecie, co to za owoc lochyn(lochinia, lochynie-jakkolwiek to sie
odmienia...)?
Zaspokojcie moja ciekawosc ;)
Pozdrawiam!

[jottka]

jarmuż to nie brukiew, różne warzywa, to pierwsze lepsze, jak wyrazisty
szpinak, do zapiekanek dobry


łochynia to nazwa potoczna borówki bagiennej, tu masz obrazek:
india.ipj.gov.pl/pars_septima/las/torf.html#vaculi
a w ogóle gugiel twoim przyjacielem, jak wiadomo

Alez jottko, zrozum....

[saiss]

jottka napisała:

> a w ogóle gugiel twoim przyjacielem, jak wiadomo


Przeciez ja sie wole pytac Was, a nie takich bezdusznych goglow :]
Dziekuje za odzewy!
Pozdrawiam!

Alez saiss, zrozum....

[jottka]

pytanie o rzecz trudniej-guglem-dostępną typu powyższy pech ma spore szanse, że
sie znajdą życzliwi ludzie, co wiedzą albo problemem zaciekawią

pytanie wymagające wpisania definicji w okienko gugla już nie, bo ludzie często
nie mają czasu ni ochoty na odwalanie roboty za kogoś



a sporo przepisów na jarmuż podawała dawniej pani kinga wójcik (o ile nie
plączę nazwiska) w magazynie gw z racji swych zamiłowań wege, może poszukaj po
archiwum, bo dobre były :)

[Gość: Pichciarz]

Obeirzyj i przeczytaj:
www.gastronomie.pl/produkty/borowki/lochynia.html

[Gość: Pichciarz]

medycyna.linia.pl/jarmuz.html

[Gość: Pichciarz]

Mam wznowione wydanie książki kucharskiej:
Marja Ochorowicz-Monatowa "Uniwersalna książka kucharska",
wydaną po raz pierwszy dobrze przed I Wojną Światową. Tam też znalazłem:
"PECH służy również [oprócz kompotów "zimowych"] do zabezpieczania od zepsucia
konserw zimowych. Jest to rodzaj żywicy, którą dostać można w składach
aptecznych, rozpuszcza się ją w rondelku i zalewa zatkane korkiem słoiki.
Biorąc słoik do użycia, należy zanurzyć górną część w gorącej wodzie, a pech
łatwo odejdzie. Można go schować i użyć rozpuściwszy powtórnie."
Z tego wszystkiego wynika, że pech to rodzaj laku lub może wosku, bo chyba tymi
substancjami można go zastąpić. Chodzi prawdopodobnie o powietrznoszczelne
korkowanie.
Wygląda też na to, że książka z lat 50tych była bądź to przedrukiem czegoś
starszego, bądź też przepis został z takiej starszej książki przepisany bez
nowych objaśnień. W latach 50tych pichciarzem nie byłem i o przetwornym
przetworowym pechu nigdy nie słyszałem.

[Gość: Linn]

Ja tez nie slyszalam, ale pamietam, ze jeszcze dlugo zdarzaly sie butelki
zamykane czyms, co zastygajac bylo podobne do laku. Moze to byl pech?

[Gość: alex]

..... czyli humorystycznie mozna powiedziec ze jak ktos nie mial pecha to mu
plesnialo a jak mial pecha to nie, ale przestano go produkowac bo nikt nie
chcial byc pechowcem :-))


aczkolwiek domyslam sie ze poprawna forma bylo by ze sie ma pech (a nie pecha)

[Gość: Antonina]

Oto odpowiedz na Twoje pytanie zaczerpnięta z Muzeum Wsi Radomskiej gdzie oprócz ciekawych obiektów do ogladania mozna dowiedzieć się bardzo ciekawych rzeczy.
"Pech”. W brew swej nazwie to (wedle porad dla gospodyń wiejskich) to jeden z najprostszych środków pozwalających na odcięcie powietrza od przetworu. „Pech” to jasnobrązowa masa przygotowana z kalafonii i oleju parafinowego, którą kupowano w drogeriach lub mydlarniach w postaci stałej, kruszono na kawałki, podgrzewano i uszczelniano nim zakrycia butli lub słoików. Dziś zapewne nie zakupimy „pecha” warto więc wiedzieć, że można wykonać go samodzielnie. W tym celu rozpuszczamy 1 kg kalafonii i mieszamy z 15 dkg oleju parafinowego lub lnianego. Jeśli nie planujemy zużyć go od razu, możemy przelać do pudełka i wykorzystywać stopniowo skruszając odpowiedniej wielkości kawałki.

[mmagi]

To jest wątek z 2004 roku jak bys nie zauwazyła

[beata_]

mmagi napisała:

> To jest wątek z 2004 roku jak bys nie zauwazyła

Ale informacja cenna - nawet po latach :-)