Brunosch!!! Coś dla Ciebie! :O)))

[baky]

Ciasto marchewkowe!!!
Robił Pascal w ostatnim programie.
Podać Ci przepis, czy już masz?

[brunosch]

Nie dręczcie tą marchwią - mięso zjadłem, bo jestem mięsożerny, ale nie
przesadzajmy - kociokwiku z zachwytu nie przeżyłem. A o cieście marchwiowym
opowiadała babcia jak ją naszły wspomnienia okupacyjne, więc kontest na tyle
nieprzyjemny, że można sobie darować.
Dosyć.

No już dobrze, dobrze... :O)))

[baky]

Robił też poduszki (ciasto francuskie) z "anszuła" - ciekawa rzecz może być...

[hania55]

Robiłam kiedyś tartę na spodzie z ciasta francuskiego właśnie z anchois, a
także z pomidorami i oregano. Oj, bardzo dobre to było.

[brunosch]

Bo anchois to najlepsze co można z małych rybek zrobić. Jak mam, mógłbym
dodawać do wszystkiego - od świeżego chleba z masłem, aż po sosy do makaronu.
Zestawienie z pomidorami, oliwkami i ziółkiem jest też szczęśliwe. Czasem taki
komplet (z serem) ląduje na pizzy.

[baky]

No, moje (wg. n0str0m0) uszka do czerwonego barszczu z nadzieniem śledziowym i
anchois - dodałem troszkę natki pietruszki i czosneczku wcisnąłem,
popieprzyłam, jak cza - pyły pyszne!
Zastanawiałem się jeszcze, czy do farszu rokpol lub lazur nie byłyby cacy...
Ale zrezygnowałem - tyle słoności. Może to i błąd był?
Tak, anchois, to samograj. Tu aż ciężko coś pochrzanić, ale... Coś mi do
makaronu jakoś... nie teges.
Wspomnij Szanowny ten przepisik-wunalazek (sosik?), który kiedyś do jakiegoś
makaroniku dałeś. Wypróbować bysię zdało.

sos

[brunosch]

Wersja błyskawiczna:
na talerzu miażdżę fileciki rybie, może być, że z białym serem, wrzucam na nie
gorący makaron + trichę ziół dla aromatu, świeży pieprz i szybko mieszam.
Dla "poślizgu" - kilka kropli oliwy spod rybków.
Wersja dłuższa - na rozgrzany olej wrzucam fileciki, lekko podgrzewam (broń
Boże jakieś smażenie - wszystko ostrożnie) i jak już pachnie w całym domu, to
dolewam śmietanę. Zioła i pieprz. Oczywiście takiego sosu nie powinno się już
solić. Jedna z niewielu potraw bez czosnku, ale zagłuszy aromat anchois.

Dzięki!

[baky]

Obie wersje wypróbuję - na raz!

[Gość: wspominająca]

I tu mi Brunosch przypomniał wreszcie. Już wiem skąd mi się po głowie plątało
to ciasto z marchewki. To wspomnienia rodzinne (niepochlebne) o takim cieście
robionym z biedy i z głodu podczas wojny.
Skoro jesteśmy dwie generacje dalej, to ktoś może to zjeść bez skojarzeń i ze
smakiem.
Podobnie ma się rzecz z herbatą. Ponieważ podczas wojny ciężko było zdobyć
herbatę (koszty) pito z obrzydzeniem napary, które teraz święcą tryumfy jako
herbatki owocowe i są już bez tragicznych obciążeń.

[brunosch]

Do tego "kawa" z palonych żołędzi i nieoczyszczona kasza z otrębami. :)
Dziś wielbiciele kuchni makrobiotycznej, eko i wege byliby zachwyceni takimi
rozwiązaniami.

[linn_linn]

We Wloszech ciasto z marchwi jest wypiekiem godnym szacunku. Najczesciej dodaje
sie siekane migdaly.

[Gość: wspominająca]

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.............mam nadzieję, że moi
przodkowie się nie obrażą........:)