Obscenicznie& makabrycznie

[ziemiomorze]

Kiedy opisywalam znajomej Hiszpance proces wyrobu uszek i zakonczylam 'wiesz,
one musza wygladac jak obciete uszy malego zwierzecia, jakiegos kota...i w
barszczu farbuja sie na czerwono' - popatrzyla na mnie jak na morderczynie
domowych ulubiencow.
Tak mnie troche zainsporowal watek z bawolim oczkiem - pierwszy z podanych
tam przepisow wyglada istotnie makabrycznie - brazowe kulki zalane czerwono-
biala galaretka... osobliwe poczucie humoru (chociaz smak pewnie
fantastyczny).
Juz pisalam tu gdzies, ze na moje urodziny (Halloween) mama co roku robi
ciasteczka z kajmakiem w ksztalcie zniczy.

Znacie jeszcze jakies inne makabryczne albo moze z lekka wyuzdane przepisy?

zaciekawione
zet

[Gość: Cycki murzynki!]

Oczywisice!

[Gość: marghe_72]

Hiszpanka sie zdziwiła??
Toć Oni jedzą swinskie uszy o ile mnie pamieć nie myli..

[hania55]

Bycze ogony i bycze jądra też jedzą. Bycze ogony są całkiem smaczne. Drugiego
specjału nie miałam śmiałości spróbować. A świńskie uszy ponoć je się w
Chinach. I nie tylko uszy.

swinskie uszy...

[Gość: pkn]

swinskie uszy je sie takze w Polsce :) nigdy sie z tym nie spotkaliscie??

[e_katt]

Zdaje się, że to też litewski (ale pewna nie jestem) zwyczaj..
Makłowicz zajadał się tymi wędzonymi, pokrojonymi w paski specjałami przecież..

[ampolion]

Także bycze... hm, "męskości". Są wystawiane w sklepikch w Chinatown.

[hania55]

Poczynając od flaków, ozorków, wątróbek, płucek, cynaderków, móżdżków, poprzez
kaszankę, czerninę aż do różnych "zimnych nóżek". Proces przygotowywania,
składniki + mało apetyczne nazwy mogą odrzucać, choć, w większości przypadków,
niesłusznie :-)

[Gość: marghe_72]

a czernina?

[hania55]

Pisałam o czerninie. Nie wiem, czy bym się pokusiła o spróbowanie. Niby lubię
kaszankę, ale.... jakby tu powiedzieć... czernina jest płynna....

[brunosch]

Wszystkim sie zdaje, że czernina to świeżo utoczona krew podana jeszcze ciepła,
a to zupa z dodatkiem (niewielkim) krwi, do tego suszone śliwki (i właściwie od
nich zupa jest czarna :)) i łazanki.
W sumie jest całkiem dobra.

[ziemiomorze]

Swinskie uszy tak - je sie, np w salcesonie albo parowkach (albo, jak kto woli -
salcesoniku i paroweczkach). Ale nie cos, co wyglada jak kocie uszy (a uszka w
barszczu do zludzenia podobne sa do kocich - ten sam ksztalt i rozmiar, stad np
moj schizofreniczny okolowigilijny sen o czyszczeniu nasaczonym kocim
czyscikiem kocich uszek w barszczu, brrr)

Chodzilo mi wlasnie o takie rzeczy raczej. Jak sie cudzoziemcowi tlumaczy
doslownie nazwe 'kopytka' to tez sie wzdraga, dopoki nie wyjasni sie, o co
chodzi (wkurza mnie zawsze ta sama reakcja 'aaaaa, takie polish gnocchi!',
jakby Polacy to gesi i swojej kuchni nie mieli...)

z.

[Gość: pkn]

a ja nie mowilem o swinskich uszach w salcesonia albo parowkach.. tylko takich
pieczonych, co wygladaja jak pieczone swinskie uszy :)

[ziemiomorze]

Ok, to chyba wygrywa.
Bleee
z.

[Gość: pkn]

ech... ale ja sie nie licytowalem z Toba co bardziej makabryczne.. to taka
dygresja raczej byla, ze w Polsce tez sie jada uszy :) one calkiem smaczne sa z
tego co pamietam :)

[ampolion]

Nikgdy nie zdobyłem się na skosztowanie kurzego kuperka.

[ziemiomorze]

ampolion napisał:

> Nikgdy nie zdobyłem się na skosztowanie kurzego kuperka.

Ale dlaczego wlasciwie?
z.

insekty.. mniam

[e_katt]

> Juz pisalam tu gdzies, ze na moje urodziny (Halloween) mama co roku robi
> ciasteczka z kajmakiem w ksztalcie zniczy.

Re-we-la-cyj-ne poczucie humoru!!
Pogratuluj mamie-->uśmiałam się, jak się patrzy... ;-DDD
Dla mnie bomba!!


A jeżeli chodzi o makabrę na talerzu, to ja o robakach:
Widzieliście zapewne gdzieś tam restauracje, w których podaje się dania z
żywymi karaluchami i-temu-podobnymi żyjątkami..
A im bardziej toto jest wąsate i długonogie, tym lepiej.

W Afryce niezwykle chodliwe są robaki (jakieś białawe larwy, coś na kształt
tłustych, o rogalikowatym kształcie, spasionych dżdżownic), podawane w sosie
pomidorowym (w puszce) oraz te same, tyle że w czekoladzie..
Ponoć smak jakich mało
(no i to białko!!).

A gdzieś w okolicach Chin czy Japonii wyławiają z wody robaki - wydaje mi się,
że strzykwami to nazywają.. (nie wiem, gdzie to żyje morze/rzeka/jezioro/ocean
<??> - ale zakopane jest w mule/dnie akwenu).
Podobno pyszna rzecz: tłuste, białe, grubości palca.
Najlepsza w nich jest ta jego cecha, że wyjątkowo łatwo nasiąkają różnymi
sosami.
A że składają się niemal w całości z przewodu pokarmowego, to dla ich amatorów
nie ma najmniejszego znaczenia.. (a może to właśnie cały cymes w tym
stworzeniu..) ;-))

Pozdr.

[ziemiomorze]

Te znicze to taki nasz domowy coroczny dowcip - w dodatku niebywale pyszny :-)

O ile wiem, takie duze bialawe robaki to larwy, pasozytujace w orzechach
kokosowych (takie jak u nas - biale i tluste z ciemnym lebkiem, tylko ze
wielkosci palca doroslego mezczyzny); podobno sa lekko gorzkawe i galaretowate.

A - rodzina, zagniezdzona w Ameryce Lacinskiej opowiadala, ze w Kolumbii
zamiast popkornu do kina bierze sie torebke prazonych termitow (a potem cale
kino jest zaslane glowkami termicimi - bo te sie wypluwa).

A nieodzalowany Jan Kalkowski z 'Jednego dania' ze starego Przekroju opisywal,
jak w Chinach, ku jego uldze, podano mu w koncu cos, co wygladalo swojsko:
rosol z kluseczkami... Lekko sie zacukal, kiedy po blizszych ogledzinach
okazalo sie, ze kazdy makaronik mial swoje dwa wlasne oczka.

Smacznego weekendu,
z.

znicze..

[e_katt]

A czy - jako oddech między wszystkimi tu 'pysznościami' -
możliwe byłoby podanie przepisu na "urodzinowe znicze"??
(kajmak uwielbiam!!)
pzdr.

[ziemiomorze]

To sa kruche babeczki wypelnione kwasnym (czyli domowym, bo w sklepach nie ma
kwasnych) dzemem (wersja najfajniejsza - porzeczki lub mirabelki), przykryte
kajmakiem (tu duzo lepiej sprawdza sie ten nie z puszki - robiony tradycyjnie,
czyli kruchy, bo zastyga). W srodek - miejsce knota - wciska sie pieczony
migdal albo kawalek orzecha.

Ostatnio mozna dostac calkiem niezle babeczki (co oszczedza 2/3 pracy i 3/4
czasu przy tym przepisie) o niewdziecznej nazwie 'korpusy deserowe'

z.

[e_katt]

hmmm..
i jeszcze ten dżemik porzeczkowy (uwielbiam również, zwł. z czarnych porzeczek,
oczywiście domowy!!)
dzięki ziemiomorze
pozdr. słodko

[hania55]

Mnie również podkład z kwaśnego dżemu pod kajmakiem brzmi pysznie. Skopiuję
robiąc mazurek kajmakowy na Wielkanoc. Zawsze wylewam masę na kruchy spód, a
teraz dodam jeszcze warstwę dżemu porzeczkowego lub mirabelkowego.

[e_katt]

Niezły to rzeczywiście patent z tym dżemem (fajne 'spoiwo' kruchego, suchego
placka z gęstym karmelem), tym bardziej, że kwaśność dżemu odejmie ciastkom
obezwładniającej słodyczy (której niewątpliwie przydaje przepyszny skądinąd
kajmak..).

Ja zaproponowałabym dżem agrestowy albo renklodowy (zwł. tym, którym zależy,
żeby warstwa dżemu była jak najmniej widoczna albo nie podbarwiała zbytnio
kruchej bazy).
Pozdr.

Strzykwy.. mniam

[wedrowiec2]

Nie każda strzykwa jest obrzydliwa. Jadłam kiedyś trepangi (to ich rodzaj).
Przez grzeczność nie zamieszczę zdjęcia żyjątka w stanie naturalnym;) Na
talerzu były raczej obojętne w smaku, ale o gumiatej konsystencji. Nawet bardzo
gumiastej. Dużo wysiłku musiałam włożyć, by szczęki nie odskakiwały od siebie
przy próbie rozgryzienia zwierzątka. Skończyło się na bardzo drobnym pokrojenu.
Może były niedogotowane?

o strzykwach słów kilka

[e_katt]

słuchajcie, one nawet nazywane są 'OGÓRKAMI MORSKIMI' <sic!>
buahaha

i robi się na nich zupę
podaję definicję

a oto ich podobizna.. mlask!

ale ta --> to jest dopiero okaz

[lahliq]

e_katt napisała:

> słuchajcie, one nawet nazywane są 'OGÓRKAMI MORSKIMI' <sic!>
> buahaha
>
> i robi się na nich zupę
> podaję definicję
>
> a oto ich podobizna.. mlask!
>
> ale ta --> to jest dopiero okaz
>
>
Takich okazów widziałam mnóstwo na dnie Adriatyku.
Gdy widziałam jak mężczyżni na brzegu patroszą te "robale" nie chciałam
wierzyć, że mogą to później jeść...

[nobullshit]

lahliq napisała:
> > ale ta --> to jest dopiero okaz

NIESTETY, DO TEGO OKAZU ZAŁĄCZONY JEST WIRUS!!!

Wirus z okazem :(

[Gość: lomas]

No właśnie, myślałam ze tylko u mnie coś nie tak :(

dziwne jedzenie

[e_katt]

do poczytania trochę prawdziwe, trochę śmieszne, ale poczytać można..

[ampolion]

Wygląda na to, że wątek ten przekształcił się w powtórkę wcześniejszego,
ODRAŻAJĄCE SMAKOŁYKI. Polecam.

[linn_linn]

Specjalnosc z Umbrii: "coglioni di mulo"
www.agriitalia.it/prodotti/mortadelle.htm / chcodzi o ksztalt, ktory
przypomina pewna czesc mula; nie bede tlumaczyc, oczywiscie /.
Ciastka typowe dla Katanii / znane jednak w wielu regionach Wloch, choc moze
pod innymi nazwami /: "mammelle di Sant'Agata", nawiazujace do meczenstwa Sw.
Agaty
www.sicilyland.it/dolci_Argatini.htm / drugie zdjecie /

ciastka św. Agaty=Marcepaniki migdałowe ?

[e_katt]

> Ciastka typowe dla Katanii / znane jednak w wielu regionach Wloch, choc moze
> pod innymi nazwami /: "mammelle di Sant'Agata", nawiazujace do meczenstwa Sw.
> Agaty
> www.sicilyland.it/dolci_Argatini.htm / drugie zdjecie /

Z "Kuchnii":
~~~~
Marcepaniki migdałowe
(40 ciasteczek)
~~~~
25 dag migdałów w płatkach, 25 dag cukru, 25 dag cukru pudru, 1 opakowanie
cukru waniliowego, 2 łyżki kandyzowanej skórki pomarańczowej, 1 białko, 1
łyżeczka soku z cytryny
~~~~
Migdały parzymy wrzątkiem i osuszamy. Mieszamy je ze skórką pomarańczową i z
cukrem waniliowym; dodajemy 2 łyżki przegotowanej wody. Całość miksujemy na
gładką masę i przekładamy do rondelka, który stawiamy na bardzo małym ogniu,
najlepiej na płytce ochronnej. Ucieramy masę, dodając stopniowo cukier. Gdy
cukier jest już roztarty, rozwałkowujemy masę na grubość 2 cm i kroimy na 40
kwadratów. Robimy lukier: białko ucieramy z cukrem pudrem, dodając na końcu sok
z cytryny. Smarujemy marcepaniki lukrem i pieczemy je 1 godz. w temperaturze
120°C.

a oto ich podobizna
wg mnie podobne do <a href="www.sicilyland.it/dolci_Argatini.htm">ciastek Św.
Agaty</a>

[e_katt]

e_katt napisała:

>
> > Ciastka typowe dla Katanii / znane jednak w wielu regionach Wloch, choc m
> oze
> > pod innymi nazwami /: "mammelle di Sant'Agata", nawiazujace do meczenstwa
> Sw.
> > Agaty
> > www.sicilyland.it/dolci_Argatini.htm / drugie zdjecie /
>
> Z "Kuchnii":
> ~~~~
> Marcepaniki migdałowe
> (40 ciasteczek)
> ~~~~
> 25 dag migdałów w płatkach, 25 dag cukru, 25 dag cukru pudru, 1 opakowanie
> cukru waniliowego, 2 łyżki kandyzowanej skórki pomarańczowej, 1 białko, 1
> łyżeczka soku z cytryny
> ~~~~
> Migdały parzymy wrzątkiem i osuszamy. Mieszamy je ze skórką pomarańczową i z
> cukrem waniliowym; dodajemy 2 łyżki przegotowanej wody. Całość miksujemy na
> gładką masę i przekładamy do rondelka, który stawiamy na bardzo małym ogniu,
> najlepiej na płytce ochronnej. Ucieramy masę, dodając stopniowo cukier. Gdy
> cukier jest już roztarty, rozwałkowujemy masę na grubość 2 cm i kroimy na 40
> kwadratów. Robimy lukier: białko ucieramy z cukrem pudrem, dodając na końcu
sok
>
> z cytryny. Smarujemy marcepaniki lukrem i pieczemy je 1 godz. w temperaturze
> 120°C.
>
> a oto ich podobizna
> wg mnie podobne do <a href="http://www.sicilyland.it/dolci_Argatini.htm">ciast
> ek Św. Agaty</a>
>
>

zeby precyzyjniej było:


wg mnie podobne do <a href="http://www.sicilyland.it/dolci_Argatini.htm">ciast
> ek Św. Agaty</a>

oj przepraszam, ale wiadomo o co chodzi (n/t)

[e_katt]

[linn_linn]

To jednak cos innego. "Mammelle" / piersi / to male cassaty sysyclijskie,
oblane lukrem i z wisienka na srodku.

[brunosch]

Straszydła kulinarne w moim wykonaniu (kiedyś musiałem gościom życie
obrzydzić ;))
1. czerwone i zielone galaretki owocowe zastygnięte w gumowej rękawiczce -
potem rękawicę delikatnie się przecina i zdejmuje - zostają krwawe lub trupie
rączki
2. grubszy makaron spagetti zafarbowany na robalowy róż + jajko sadzone
pomalowane w wydłubane oko
3. mięso zafarbowane szpinakiem na apetyczny, zielony kolorek

[ziemiomorze]

Och, brunosch, to byla prawdziwa uczta dla wyobrazni! Dzieki.
;-)

Szacunek,
zet

śliczne oczka

[brunosch]

co do jajek - stanowią niewyczerpane źródło kulinarnych dowcipów:
ugotowane na twardo, lekko nadkrawamy nożem w poprzek, na 1/3 wysokości i
zdejmujemy białko tak, żeby otrzymać wytrzeszczoną gałę. Można żółtko lekko
udoskonalić, zakraplając sokiem szpinakowym, albo buraczanym. Potem delikatnie
na żółtku robimy źrenicę z pieprzu i po całości lecimy tężejącą galaretką.
Dzięki temu mamy błyszczące zdrówkiem i z zadowoleniem zerkające oko. Kupa
radości, jeśli całość powtórzymy i mamy parę wilgotnych, patrzących z talerza
ślepek.
Można umieścić je w ugotowanym kalafiorze, uprzednio wydłubując w
nim "oczodoły", żeby się dobrze trzymały.

[ania-m]

Kurczę, te galaretki z rękawiczki chyba zrobię przy najblizszej okazji mojemu
młodszemu bratu, który jest akurat w okresie potworowo-wampirowym. Będzie
zachwycony:))

[iwu]

Można im dorobić pazurki z migdałów. I wyprute żyły z makaronu.

[Gość: jasiek11]

Hej.
W zeszłym roku byłem w Grecji, u siostry. Siorka ze szwagrem (Grekiem)
zaprosili nas do tawerny na pieczonego barana.kuchnia miała jakieś 12 m2 i była
przeszklona, tak , żeby goście widzieli jak się piecze baranek.Przyrządzali tam
też kokorezzi (nie wiem czy tak sie pisze), czyli nabite na pręt wątroby
owinięte szczelnie dokładnie i ciasno jelitami. Widziałem jak to robili... no
ale przyznam , że w smaku było bardzio dobre. Ale jednej rzeczy nie zapomne
chyba nigdy. Obok piekły się nabite na pręt łby baranie. Obdarte ze skóry ale
za to razem z oczami... Słabo mi się zrobiło... A jeszcze szwagier powiedział ,
że najlepsze z całego łba są właśnie oczy i bardzo dobrze wysysa się je
słomką...


pozdrawiam - jasiek

[Gość: okrent]

Czytałam kiedyś, że w Meksyku na Święto Zmarłych piecze się pierniki w
kształcie kościotrupów. Zdaje się że lukrem są na nich malowane białe kości. Do
nabycia są też czekoladki w kształcie czaszek itp...

Moja amerykańska prawie-pasierbica, wcale już nie taka smarkata (wtedy miała
chyba z piętnaście-szesnaście lat), wykrzywiła się kiedyś strasznie na widok
barszczu. Zwykłego niezabielanego barszczu. Za nic nie chciała skosztować;
twiedziła, że to wygląda jak krew. A zazwyczaj nie wzdraga się przed
próbowaniem nowych potraw. Na barszcz nie dała się namówić. Gotowałam go od
tamtej pory kilka razy, wszystkim smakował, a ona i tak nie zdecydowała się na
degustację.

Rosyjskie torty

[Gość: ampolion]

www.torty.ru/gallery.asp

[Gość: alfredka1]

ah, jaka ogromna radość z tortów.... nie dość że uroda nie z tej ziemi, to
jeszcze wytwórnia zwie się "Bolszewik" i mieści się w Moskwie. 0prócz opisów
co, gdzie, jak zamawiać, to jeszcze dolączono książkę życzeń i.... Wyczytałam
donos na pracownicę /z danymi personalnymi/ która nie dość że wynosi torty i
inne produkty z fabryki, to jeszcze sprzedaje je znajomym ... bez opakowań. Są
też ich pochwały smaku i eleganckiej urody tortów. Już dawno nie ubawiłam się
tak serdecznie, śmiałam się do łez. Wszystkiego nie przeczytałam, ale
taką "radość" należy dawkować.

[linn_linn]

Bylam w Moskwie ponad 20 lat temu i pamietam typowy widok na moskiewskiej
ulicy: dlugie kolejki, a w sklepie sprzedaja... torty.