Tylko dla siebie

[Gość: mniam]

W epoce powszechnych singielkow chyba wielu z nas mieszka sobie samo i samo
sie zywi. Gotowac posilki dla samej siebie jeszcze z reguly mi sie chce,
nawet czasem jakies fikusne, ale jakos nie moge sie wziasc do pieczenia...
Jak mam w programie gosci to pieke chetnie i raczej z pozytywnym rezultatem,
gorzej jak nie sppodziewam sie zadnych wizyt. Ochote na konsumpcje nawet mam,
z natury jestem slodkolubna, ale jakos mi przykro jak siedze potem sama z
takim duzym ciastem i nie mam sie z kim nim podzielic. Albo takie ciasto stoi
i stoi i przypomina mi o samotnosci albo zjadam je sama szybko zeby nie
myslec ze nie mam kogo poczestowac, a potem mam wyrzuty sumienia :(
czy tylko ja mam takie problemy?
a uwielbiam zapach wlasnie sie piekacego ciasta...
pozdrowienia dla singielkow i nie tylko!

[Gość: kragmel]

nie, nie tylko ty. ja piekę wielkie ciasto, zostawiam sobie dwa kawałki, a z
resztą jadę do mamy, która jest zawsze zachwycona, bo piec nie lubi i nie umie.

[Gość: 100]

To tak jak ze mną . Na dodatek od kilku miesięcy jestem na skutecznej , choć
własnej diecie i siedzę na tym forum namiętnie . Napawam się Waszymi przepisami
i choć lubię gotować , to teraz nie mam dla kogo . Nie licząc mojego
zwierzyńca :)) Ale mam za to sąsiadkę , której czasem coś podrzucam . Właśnie
wyrobiłam ciasto wg wątku o tanich ciastach i włożyłam do lodówki , coby trochę
stężało . Za chwilę pójdę je upiec i już się cieszę na zapach . Mam nadzieję ,
że wyjdą smaczne i w niedalekiej przyszłości , dla gości , będzie
niespodzianka , bo takich jeszcze nie piekłam . Pozdrawiam smacznie :))

[Gość: Pichciarz]

Do niedawna piekłem mięso lub ciasto w mikrofali z nadmuchem, ale mi to
urządzenie niedawno wysiadło i mam kłopot dopóki nowego nie kupię. A piekło się
wszystko ślicznie i łatwo.
Gotuję wyłącznie dla siebie i w tym jest kłopot bo porcje zawsze jakoś wychodzą
na 1 1/2 osoby.

[amused.to.death]

ja czasami robię ciasta w wersji mini: tzn. jedna trzecia każdego składnika (hm.... czasami bywa problem z jajkami:))) - inaczej mam wyrzuty sumienia, że za dużo tego ciasta.

[Gość: Cynamoon]

Ja mam fazy, ze pieke czesto albo wcale. Teraz wpadlam w trans od 4 dni
codziennie male ciasto. I od razu czesc rozdaje: mamie, kolezankom...;-)

[linn_linn]

Ja akurat nie gotuje tylko dla siebie, ale w takich sytuacjach sprawdza sie
pieczenie ciasteczek roznego rodzaju. Wystarczy ulozyc w duzym metalowym
pudelku i jesc po kilka. Ciasto na ogol zobowiazuje do zjedzenia w ciagu 1-2
dni / chyba, ze cos da sie zamrozic /. Mozna tez robic drozdzowe rogaliki,
mrozic, a potem piec po kilka. Inne dania dobrze jest mrozic / np. sosy do
makaronow w opakowaniach jednorazowych /.

[Gość: mniam]

juz rozne patenty wyprobowywalam, z czego wlasnie rogaliki czesciowo zamrozone
sa najnowszym
radzic sobie mozna i w tej sytaucji, ja wiem
tylko jakos mi sie smutno robi jak mysle "i dla kogo sie tak glupia starasz?"
ale pewnie to tylko dlatego ze nie naleze do tych "samotnych z wyboru"
dzieki wszystkim za rady!

[linn_linn]

No nie... Dla kogo? Dla najblizszej Ci osoby, jak by nie bylo. Trzeba siebie
lubic i o siebie dbac.

[Gość: p102]

spoko, przyszla do mnie przyjaciolka (tez ciagle samotna) i powiedziala "bylam
wczoraj na randce, wychodze za maz" iii po 11 dniach sie zareczyli a w sobote
ostatnia pobrali. ona piekla ciasta dla siebie a teraz piecze dla niego :)

[Gość: mniam]

:)))
urocze! pogratuluj przyjaciolce
generalnie tez sie trzymam i dbam o siebie (w tym i podniebienie), a i owszem,
ale miewam kryzysiki i jakos tak mnie dopadlo.
no, kto wie, moze za dwa tygodni moj los sie odmieni. dziekuje za pocieszenie.

[prncesa]

witam, tez mam ten problem. I niestety przygotowywanie porcji dla jednej osoby
jest strasznie trudne, bo jak np. wyglada gotowanie dwóch ziemniaków? :))) Z
ciastami podobnie, tyle tylko że zawsze obdarowuję znajomych albo w
poniedziałki wynoszę do pracy, a tam jest sporo chetnych do zjadania... i oni
maja swoje połówki... ale niepiekące ;)

[ivis]

a mnie sieznudziło juz wynosić, dawać, czętować. Nie mam ochoty słyszeć
kąśliwych uwag od tych co nie potrafią. Wiem, ze nie mam szans na odmianę
swojego losu, nie wierzę w to. Lubię pichcić, ale dla samej siebie mi się nie
chce. I tylko zysk dla figury...............

[Gość: malinka]

może zanieś takie ciacho na szkolną stołówkę i daj głodnym dzieciakom coś
słodkiego?

[evil_princess]

Hmmm... U mnie wymówka jest prosta: ja - poza sernikiem i szarlotką (tzn.
jabłecznikiem) - po prostu ciast piec nie umiem; ja nie wiem, wyjdzie zawsze
jakieś takie 'a la ciapa'... ;-))) Jak mi się własnoręcznej szarlotki zachce,
to wprawdzie upiekę (zdarza się może raz na rok), zjadam kawałek, po dwa
kawałki zamrażam dla siebie i dla mamy (jako dokument!!! *ggg*), która zresztą
z braku ochoty też nie piecze, a resztę biorę do biura.

Zresztą do biura (jesteśmy tu tylko w piątkę, z tego czworo singielków) to
wszyscy wiecznie coś przynosimy: to ciasto, to jakąś sałatkę, to prawie cały
obiad. Gotować właściwie nikt z nas nie musiałby, ale my tak potwornie lubimy
pichcić... ;-)

Myśli typu 'a dla kogo ja to w ogóle upiekłam...' nie znam, choć już od
dłuższego czasu mieszkam sama.

Pozdrawiam

Renee
*sama, ale nie samotna*