" The a la Mente "

[Gość: zibi]

Dostałem zestaw przypraw, w tym w/w, niestety nie znam. Moze ktoś się
orientuje jakie ma zastosowanie?

[wila2]

czyzby chodzilo o herbate mietowa? bo z mojej znajomosci francuskiego na to by
wygladalo (thé à la menthe=herbata mietowa)

[saiss]

Z mojej nieznajomości francuskiego też tak wynika :) Pierwsze, co mi sie
skojarzylo - herbata miętowa

[Gość: zibi]

Zapach mięty myślę że znam a i zwrot nie obcy, chyba, że mięta tunezyjska
posiada inny zapach i kolor :-)
Jest to proszek, z koloru podobny do kminu, lecz bardziej w konsystencja
zbitej a nie sypkiej. Zapach słodkawy i ....trudno do jednoznacznego
zdefiniowania,coś na pograniczu cynamonu, chociaż posiada w/w napis. Lecz
biorąc pod uwagę ich narodowe „zdolności”, etykieta a zawartość mogą być
diametralnie różne:-(

[wila2]

moze napisz skad dostales te przyprawy, nie maja zadnego opisu? nieraz jest
napisane do czego stosowac

[Gość: zibi]

Dziękuję za dalsze zainteresowanie wątkiem i chętnie próbkę prześlę do analizy.
Sugestia o mięcie tunezyjskiej ma w tym moim wątku odbicie, ponieważ zestaw
przypraw pochodzi właśnie z Tunezji, a bynajmniej stamtąd został
przywieziony:-). Moja „latorośl” chciała mnie uszczęśliwić i przywiozła zestaw
przypraw. Natomiast, zawartość w tym jednym woreczku pozostaje dla nas dalej
tajemnicą. Oczywiście była luźna etykietka ale tylko z tym napisem i zero info.
Czasami się zastanawiam, czy znając ich „zdolności”, to czy nie lepiej wrzucić
to do kosza. Ostatnio, przywiózł mi z Egiptu też zestaw przypraw,sytuacja
podobna. Woda jednak szybko i skutecznie pozwoliła wyjaśnić ich właściwości np.
pieprz czerwony czy zielony stał się naraz biały a o szafranie to już nie
wspomnę. Mówiąc delikatnie – typowe arabskie oszukaństwo. Myślałem, że ktoś już
miał podobną sytuację i pomoże rozwiązać zagadkę, zwłaszcza, z tym Tunezyjskim
nazewnictwem.

herbata - jak najbardziej.

[jacek1f]

'the a la mente' inaczej po arabsku “atai” – herbata mietowa – narodowy napoj
tamtejszy – od ulicy przez domy, palace, bazary – wszedzie dostepna – totalna!
www.dafina.net/thealamente.htm
Zaparz razem z cukrem. mocna ma byc i slodka:-)

[Gość: aniko]

Zielona herbata, parzona w czajniku z dodatkiem mięty, najlepiej świeżej.

[j-lee]

a tak w ogóle czym sie różni herbata miętowa od samej mięty?

zielona herbata plus :-))

[jacek1f]

Herbata. Thee a'la mint. Miętówka. Chińska herbata parzona z miętową, podana ze
świeżymi liśćmi mięty i co najmniej pięcioma kostkami cukru (dodatkowo, bo
podają posłodzoną, 4 łyżeczki..)
Przyrządzanie w Maroku herbaty stanowi swojego rodzaju rytuał, przez co dla
szarego europejczyka zyskuje kolejny, obok smakowego, walor. Do cynowego
czajniczka wsypywana jest garść zielonej herbaty, wkładany pęk świeżych liści
mięty i garść cukru. Tak przygotowana całość jest zalewana wrzątkiem. Kolejny
etap to przelewanie herbaty do małych szklaneczek, wlewanie ich zawartości z
powrotem do czajniczka i powtarzanie tego procesu aż do rozpuszczenia cukru.
Herbata nalewana jest z dużej wysokości nad stołem, co dodatkowo uatrakcyjnia
ceremonię. Dużo śmiechu mieli właściciele kawiarni, w której pozwolono nam
napełniać szklanki. Większa część napoju lądowała wokół szklanek i było to
powodem do radości dla gospodarzy. Pamiętać należy, że nie wolno odmawiać
przyjęcia herbaty jeśli nie chcemy urazić gospodarzy.
Miętowa herbata jest w Maroku płynem życia; częstuje się nią dosłownie
wszędzie. Szklanka miętowej herbaty jest wyznaniem przyjaźni, nigdy nie należy
odmawiać jej wypicia. Używa się zielonej chińskiej herbaty, mięta jest
marokańska. Herbatę zawsze słodzi się dużą ilością cukru. Miętowa herbata ma
także symboliczne znaczenie – zieleń herbaty to kolor proroka, przynosi zatem
dużo szczęścia. Zieleń symbolizuje też płodność – najbardziej cenione w Maroku
błogosławieństwo. Duża zawartość cukru stanowi oznakę przyjaźni i życzeń
dobrego zdrowia.

Uczestnictwo w ceremonii picia herbaty jest jedną z głównych przyjemności
turystów zwiedzających Maroko. Ceremonia ta ma swoje tradycje. Wybiera się
czcigodnego gościa (zwykle mężczyznę), aby podawał herbatę; siedzi on ze
skrzyżowanymi nogami, mając przed sobą tacę, na której znajduje się dzbanek,
małe szklanki, trzy pudełka herbaty, mięta i cukier. W zupełnej ciszy wsypuje
się szczyptę herbaty do dzbanka i zalewa wrzącą wodą, dodaje świeżą miętę i
cukier. Dzbanek zostaje przykryty i uczestnicy czekają, aż herbata się
zaparzy. Główny gość nalewa sobie trochę płynu, aby sprawdzić smak; trzyma go
długo w ustach, potem nalewa innym osobom, zawsze z dużej wysokości, aby
herbata dobrze się wymieszała. Goście muszą wypić co najmniej trzy szklanki za
zdrowie gospodarza, aby w ten sposób wyrazić, że doceniają jego gościnność.

[hela1]

Pieknie to Jacku opisales
tu ilustracja fotograficzna:
www.marocolors.com/article.php3?id_article=22

uczciwym do bólu - to nie ja, to z sieci! n/t

[jacek1f]