jak to jest z tym karpiem po zydowsku???

[Gość: loo]

wlasnie, j.w., milion przepisow jest w internecie, ale jedne w
galarecie inne bez, jedne z piwem skladzie, jeszcze niektore z
bakaliami, inne zas tylko z rodzynkami, ja w te swieta chcialabym
zrobic takiego karpia ale jeszcze nigdy nie robilam i nie mam
zielonego pojecia jak sie za to zabrac, czy ktos ma swoj ulubiony
absolutnie przyszny przepis na ten specjal???? bardzo prosze o
podanie, pozdrawiam:)
p.s. wiem, ze do swiat jeszcze daleko ale w wolnych chwilach juz sie
przygotowuje w myslach i planuje :) pewnie nie tylko ja;))

[ba_nita]

z zelatyną z książki Henryka Dębskiego "Ryby" z 1983 roku.
Karp po zydowsku 1
1 kg ryby, łyzka żelatyny, 40 g rodzynek, 4 cebule, 3 szkl. wody, sól, cukier i
pieprz do smaku.
Cebule obrać, zalać wrzącą osolona wodą i ugotować. Karpia po umyciu i
wypatroszeniu pokroić w dzwonka, włożyć do wywaru i gotować 30 min na małym
ogniu. Pod koniec dodać rozpuszczoną w gorącej wodzie żelatynę, rodzunki i
doprawić. Potem zostawić do zastygnięcia, wyjęć karpia na półmisek i obłozyć
żelatyną. Udekorować natką pietruszki.

Karp po żydowsku 2
1 kg ryby, 3 szkl. wody, 6 cebul, 2 łyżki masłą, łyżka żelatyny, jako, 30 g
rodzynek, czerstwa bułka, sól, pieprz, cukier do smaku.
3-4 cebule obrać, pokroić i zalać wrzącą osoloną wodą. Ugotować.Karpia po
sprawieniu (mięso) oddzielić od ości. Resztę cebuli obrać, opłukać, posiekać w
kostkę i zeszklić. Bułkę namoczyć, odcisnąć, zemleć razem z podsmażoną cebulą i
rybę, wymieszać z surowym jajkiem, doprawić, uformować gałki na ostać kotletów
mielonych, włożyć do wywaru z rodzynkami i gotować około 30 min.Na koniec
doprawić i dodać rozpuszczoną w gorącej wodzie żelatyne.
Jest jeszcze karp po jerozolimsku. Podaj adres to wyślę wszystkie przepisy na
karpia bo trochę tego dużo jest.

[Gość: lauri]

Witam, uwielbiam podcyztzwac to forum i oto juz mi sie humor
poprawil!
Ten pierwszy przepis Banity to taki karp, jakiego od wielu lat robi
moja mama i od wielu lat jest to nasz/jej hicior swiateczny. Ulozony
w dzwonka. Rewelacja. U "Zydow", chocby na Kazimierzu,
podaja "Gefilte Fisch", spacjalnosc Zydow galicyjskich, od ktorych
zreszta polska kuchnia przejela karpia. Wtedy jest on zmielony i
przybiera postac roznego pokroju i przekroju kulek :), pojawiaja sie
wtedy tez migdaly w platkach obok rodzynek. Przepisow jest wiele...

[jagoda85]

A ja znam troszkę inny sposób robienia karpia po żydowsku.
Zupa rybna z karpia po żydowsku, która od nie wiem jak
dawna jest gotowana w naszej rodzinie, gotowała ją moja babcia i
mama, a teraz gotuje i ja.
Przepis:
Włoszczyzna, ale bez kapusty włoskiej, dużo cebuli, cukier, liść
laurowy, ziele angielskie, pieprz ziarnisty, rodzynki i migdały. To
wszystko trzeba gotować razem z łbami karpii, tak długo, że
właściwie te głowy się rozlatują. Potem wyciągamy całą jarzynę z
wywaru i wkładamy do niego na któtki czas dzwonka karpia.
Do zupy dodajemy jeszcze roztarte mleczko z karpia. Podajemy tą zupę
na ciepło ze słodką chałką.
Życzę smacznego i pozdrawiam.

[Gość: en]

Ja robie tak (zwykle z dwoch karpi): glowy i ogony odcinam - oczy
trzeba wydlubac, fuj. Gotuje te glowy i ogony z pokrojona cebula -
duzo, z kilogram albo i wiecej - i pietruszka (trzy-cztery), skorka
z cytryny, pieprzem w ziarnkach pare godzin na malym ogniu. Karpie
pociete w dzwonka i posolone czekaja w lodowce (mozna oblozyc
plasterkami cebuli, to usuwa mulisty zapach). Gdy cebula
rozgotowana, wyciagam glowy, wywar przecieram przez sitko, doprawiam
cukrem, sola, pieprzem. Gotuje w nim dzwonka (tez na malym ogniu,
tak z 10 minut). Wyciagam, usuwam osci. Ukladam na glebszym
polmisku, do wywaru dodaje troche zelatyny na wszelki wypadek.
Posypuje namoczonymi w odrobinie wywaru rodzynkami i obranymi
migdalami. Zalewam wywarem, do ktorego dodaje w ostatniej chwili
odrobine soku z cytryny. Studze. Galareta jest szarawa i
nieprzezroczysta, ale pyszna. Pol dnia roboty, ale sie oplaca.
Wersja z bulka to gefilte fisz, czyli ryba faszerowana. Tez dobra.

Gefilte fish

[pinkink3]

Gelilte fish, zeby bylo naprawde po zydowsku maja dodatek macy zamiast buleczki.;)
Ale i tak i tak bedzie pyszne.
No i wbrew nazwie nie jest to ryba nadziewana, a raczej pulpety rybne. W
ksztalcie kulek albo nieco owalne.

Ja nie mam cierpliwosci do tej roboty ale dzieki dobremu Jahwe kupuje gotowca
pt. Gefilte Fish firmy "Manischewitz", w sloiku.
www.manischewitz.com/products/fish/index.php
G.F. wystepuje w lekkiej galaretce albo na polslodko, w rosole. Jada sie je
czesto z chrzanem.

A tak w ogole to piekny watek; wszystkie przepisy fantastyczne i az chce sie je
robic. Szkoda, ze karpie sa u mnie raczej niejadalne. Trzeba zastepowac je
innymi rybami, a to juz nie to.((

[Gość: eris]

a dlaczego galarete podajesz jak piszesz w kolorze szarym skoro
mozna ja sklarowac bialkiem i bedzie jak krysztal .Przezroczysta i
apetyczna.

[Gość: en]

Bo - ze powtorze za majla, ktora podaje swoj przepis ponizej - taka
ma byc. Nieprzezroczysta, nietwarda, aksamitna, pachnaca, pyszna. Z
bialymi migdalami, brazowymi rodzynkami, jasnym miesem karpim. I
osemka cytryny na kazdej porcji. Ech. Dla mnie jest bardzo
apetyczna.

z karpiem jest TAK w mojej rodzinie:))

[Gość: zadumana]

Odfiletować średniego karpia, zemleć, dodać całe jajko, bułkę
namoczoną i odciśniętą, cebulę przesmażoną na maśle, sól, pieprz.

Najlepiej odfiletować tak, żeby z każdego boku był jeden duży filet.
To nie jest takie trudne – ostry nóż. Potem położyć filet skórą do
deseczki i odciąć skórę – znowu ostry nóż duży (szefa) czyni cuda.

Dalej używam gazy z apteki. Układam na niej skórę, często są to
kawałki, bo nie zawsze tak idealnie się oddzieli, ale to w moim
przypadku nie ma znaczenia. Na skórze kładę farsz w formie wałka-
ryby. Zawijam ostrożnie w gazę. Trzeba to tak zrobić, żeby potem
każdy plaster był otoczony choć kawałkiem skórki. Wszystko wkładam
do długiego garnka do gotowania ryby plus jarzyny i łeb karpia z
kręgosłupem. Gotuję na dość małym ogniu z pół godziny.
Potem wyciągam na wkładce, którą ma garnek. Jak sobie lekko
obcieknie (parę minut!) kładę "rybę" na deskę i powoli równomiernie
odwijam z gazy , tak żeby odeszła skóra. Gaza się oddziela ładnie
od "ryby" i nie ma żadnego dramatu, żeby się miała kleić. Stąd gazy
nie smaruję niczym przed zawijaniem. Kroję na plastry (ostry nóż),
układam na głębokim półmisku i walczę z galaretą.

U mnie ten przepis wyparł odwieczną polską rybę w galarecie, czyli
dzwonka ryby na półmisku zalane galaretą. Okazało się, że nikt nie
chciał walczyć z ośćmi i wszyscy najchętniej sięgali po "tą bez
ości".
Moja prababcia robiła to cudo ze szczupaka, moja mama próbowała ją
naśladować, ale proza prl-u przemodelowała szczupaka na karpia i
już:))) tzn. tak jakoś zostało...

[Gość: en]

W swietnej ksiazce Kuchnia zydowska Clarissy Hyman (kupilam pare
miesiecy temu w taniej ksiazce) przeczytalam, ze gefilte fisz
pierwotnie byla taka, jak pisze Zadumana - w skorze. Dopiero potem
zaczeto robic klopsiki. A chodzilo o to, zeby moc jesc w szabas, bez
wyjmowania osci, bo wyjmowanie osci to praca, a pracowac w szabas
nie wolno. Tak to powstalo szabasowe obzarstwo bez pracy przy
gotowaniu i jedzeniu.
Tamze przepis - 1 kg bialych ryb bez skory (morszczuk, karmazyn,
dorsz), 1 duza cebula, lyzka mielonych migdalow, 2 jajka ubite, sol,
pieprz, srednia maka macowa. Zemlec ryby, cebule, wymieszac z
migdalami i przyprawami, dodac make macowa - tyle, zeby masa byla
sztywna, ulepic kulki, ugotowac w bulionie rybnym (kregoslup, skora
i glowa ryby, woda, cebula, 2 marchewki, lodyga selera) na malym
ogniu przez godzine. Na polmisek nalac wywaru, ulozyc kulki, kazda
ozdobic plastrem marchewki.
Robilam z samego morszczuka, z bulka i tez bylo dobre.

[Gość: zadmana]

Nie znałam podstaw "ideologicznych" ryby po żydowsku:)
Moja prababcia dostała przepis od znajomej Żydówki, która w
podziękowaniu dla dziadka (znanego smakosza) za coś tam
przytaszczyła półmisek pełen ryby, która mojej rodzinie wówczas (ile
to lat temu?) niesamowicie posmakowała. W końcu zdradziła prababci
przepis i tak już zostało. Po latach ja z moim tatą
przeprowadziliśmy to danie z okazji imieninowych i innych
uroczystych, na polski wigilijny stół, bo jednak ości w dzwonkach
ryby w galarecie są nieco dokuczliwe. I tak to się historia narodów
splata...:)

Ideologii bezościstej ryby nie znałam - wielkie dzięki:)

karp po zydowsku

[wanda-maria]

Przepis wg A.Escoffier / 1846 - 1935 / ojca wszystkich kucharzy z
jego biblii " Przewodnik kulinarny ".

I
Karpia pokroic w dzwonka.
W garnku zeszklic na oliwie 150 g cebuli i 50 g szalotek.
posypac 1 lyzka maki, podsmazyc chwile, potem zalac 1 but. bialego
wytrawnego wina tyle samo rosolu rybnego / kostka /, ew. wody.
Posolic, posypac pieprzem kajenskim, dodac 20 g sprasowanego
czosnku, bouquet garni, doprowadzic do wrzenia.
Wlozyc karpia i dusic na wolnym ogniu ok. 20-25 min.
Ugotowanego karpia ulozyc na polmisku.
Sos zredukowac do 2/3, dodac pare lyzek oliwy, wymieszac.
Sosem polac karpia, oziebic, az do utworzenia galarety.
Podawac posypany zielona natka.

II

Karpia przygotowac j/w.
Do zredukowanego sosu dodac 1 op./ malutkie/ szafranu i 60 g
siekanych migdalow.
Reszta j/w.

Dzisiaj zamiast dzwonkow lepiej uzyc filetow z karpia.

[Gość: zadumana]

Tak dla ścisłości: cały farsz jest zmielony tzn. ryba, bułka,
przesmażona cebula, a potem dodaję jajko, sól, pieprz, można
łyżeczkę od herbaty cukru, dla zachowania nieco słodkiego klimatu -
tu niektórzy dodają rodzynki.

[Gość: loo]

bardzo Wam wszystkim dziękuję, fajne przepisy i historie :), jesli
ktos ma ochotę to proszę o jeszcze wypróbowanych przepisów :)))

[Gość: majla]

Podam przepis wg którego moja teściowa (a teraz ja) robiła karpia po żydowsku.
Przywiozła go jeszcze ze Lwowa. Przepis jest taki "mniej więcej", ale ja zawsze
wg niego robię i karp jest pycha. Można powiedzieć, że jest "inspirowany"
karpiem po żydowsku, bo jako że my nie lubimy za słodkiej ryby to po prostu nie
dodajemy ani rodzynek ani migdałów. Cała reszta jest "po żydowsku" czyli z dużą
ilością cebuli.
Podam proporcje na trzy karpie po około 1,5 kg każdy.
Karpie sprawić, odciąć głowy, płetwy i ogony. Resztę pokroić na dzwonka (niezbyt
cienkie). 6 szt dość dużych cebul obrać i niestety ale trzeba je bardzo drobno
posiekać co jest dość żmudne. Czasem robię to wieczorem poprzedniego dnia w tzw
międzyczasie. Próbowałam siekać je takim przyrządem do siekania cebuli. Można
choć nie jest wtedy posiekana w drobniutką i regularną kostkę, ale czy to jest
najważniejsze?. Cebulę należy sparzyć wrzątkiem, chwilę w nim potrzymać i
odcedzić na sicie, jest wtedy łagodniejsza. Teraz w dość dużym rondlu gotuję
cebulę, około 2 l wody (na tą ilość ryby i cebuli), dodaję liście laurowe (2
szt), kilka ziaren ziela angielskiego, kawałek selera, pietruszkę i marchewkę.
Gotuję to około 15 min. Dodaję głowy, płetwy, ogony. Jeśli macie te rzeczy z ryb
przeznaczonych do smażenia to też dodajcie, im będzie więcej tym lepszy sos.
Teraz gotuję nie więcej niż 1 godz. i następnie wyjmuję jarzyny, i wszystkie
części ryby. Zapomniałam o soli i odrobinie cukru, które należy dać do wywaru.
Sos i tak później sie doprawia do smaku. Teraz do wywaru wkładamy dzwonka karpia
(po kilka sztuk w zależności od wielkości rondla) i gotujemy około 15 min, aż do
wyczerpania "stanu posiadania". Ja nie solę dzwonek ryby, wywar jest słony i to
wystarcza moim zdaniem. Ugotowane i lekko przestudzone dzwonka "oczyszczam" z
cebuli, która sie do nich przyczepiła i daję ją z powrotem do wywaru, a dzwonka
układam na półmisku. Po ugotowaniu całej ryby, sos doprawiam solą, jeszcze
odrobiną cukru (jak pisałam, nie lubimy za słodkiego, ale dla połączenia smaków
trzeba dodać cukru) i dość dużą ilością świeżo zmielonego pieprzu. Sos musi mieć
wyraźny smak, choć lepiej wyczuwa się go po wystudzeniu. I teraz: żadnej
żelatyny, ta ilość cebuli, długie gotowanie "odpadów" i ryba, dają wystarczającą
ilość kleju. Raz jeden dodałam żelatynę bo wydawało mi się, że sos będzie za
rzadki i efekt był taki,że w sosie były jakby kluski z żelatyny, smak się nie
zmienił ale efekt był nie taki. Aby sos miał odpowiednią konsystencję musi długo
postać w chłodnym miejscu co najmniej dobę, może być balkon nie koniecznie
lodówka w której przed świętami i tak jest ciasno. Sos jest szary, może na oko
niezbyt ładnie wygląda, ale taki ma być. Ma być gęsty, ale nie taki twardy i
zwarty jak galareta, tylko trzęsący się. Jeśli byłby za twardy można dodać
odrobinę chłodnej przegotowanej wody i wymieszać. Można go jeszcze teraz
doprawić. Podaję rybę w dzwonkach ułożoną na półmisku a sos w sosjerce lub
jakimś innym naczyniu. Można jeszcze rybę zalać tym sosem i odstawić do
zastudzenia, ale wydaje mi się że pierwszy sposób jest lepszy bo łatwiej
nakładać dzwonka. Niestety jest to ryba z ośćmi i taka ma być ale sądzę, że trud
przygotowań i wyłuskiwania ości, zrekompensuje wam jej smak. U nas w domu tak
podana ryba gości nie tylko w święta ale i w nowy rok a czasem tak po prostu,
bez okazji. Jest warta trudu związanego z jej przygotowaniem. Polecam, warto
spróbować, choć mój opis może niektórych przerazić. Zapewniam, że to tylko tak
wygląda a praca jest naprawdę prosta. Smacznego. Jeśli ktoś wypróbuje, proszę o
uwagi.