Dziedzictwo PRL-u.

[Gość: Gość]

Kiedyś dotarła dotarła do mnie informacja -w miesięcznym menu sporządzonym
przez panią dziewiętnastowiecznego ziemiańskiego domu ani raz nie pojawiają
się ziemniaki,a dziś dla większości Polaków ,szczególnie starszego pokolenia
obiad=kartofle.Np. u moich teściów gotowane ziemniaki królują na stole przez
365 dni w roku.Takie bogactwo wyboru a takie wąskie horyzonty.Oto najgorsze
dziedzictwo PRL-u.

[Gość: abc]

A nie przyszło ci do głowy, że oni może po prostu lubią ziemniaki?
Taki mają spaczony gust. Więcej tolerancji i więcej luzu. A że w
PRLu wyrośli ... Całkiem duża część społeczeństwa tak ma

[ewa9717]

Fakt. A poza tym należałoby wziąć pod uwagę, od kiedy i gdzie
kartofle zaczęto uprawiać faktycznie na taką skalę, że stały się
powszechnie i łatwo dostępne, no i tanie.

[Gość: Gość]

Przepraszam bardzo,ale ziemniaki tanie i ogólnodostępne były już dawno,stanowiły
bowiem od 19-ego wieku pożywienie biedoty ,szczególnie wiejskiej oraz karmę dla
zwierząt. Poza tym ,proszę mnie żle nie rozumieć,teściów podałem tylko jako
przykład.Pamiętam bowiem z dzieciństwa ,że może raz w miesiącu nie było
ziemniaków na obiad i chodzi mi o to,że wielu pokoleń pozbawiono mnóstwa doznań
smakowych.

[ewa9717]

E tam, zaraz pozbawiono. Zaręczm, ze w PRL-u tanie i dostępne były
jednak jakieś makarony, przeróżne kasze, ryż, można było wyczyniać
najprzeróżniejsze kluchy i kluseczki, o nalesnikach, krokiecikach i
innych nie wspomnę. Jak kto chciał, to jadł, jak nie, to nie i już.

[Gość: Gość]

Dostępność dostępnością ,ale chodzi o pewne normy i wzorce
.Demokracja ludowa odcinała się
od zgniłych sanacyjnych i ziemiańskich wzorców. Powstał nowy człowiek ,nowa mowa
i nowa ludowa proletariacka kuchnia.

[ewa9717]

O matko! Ile masz lat?

[Gość: potato fanatic]

LOL Może ci teściowie po prostu lubią ziemniaki? Pewnie masz obsesję na punkcie
teściów i/lub PRL.

Jak tak pomyśleć...

[tetlian]

Jak tak pomyśleć, to prawda. 50% obiadów jakie jadłem w dzieciństwie, składały
się głównie z ziemniaków. Ale jakoś mi to tam nie przeszkadzało. Mi prawie
wszystko smakuje :) A teraz kiedy sam decyduję o tym co jem, wcinam potrawy z
kuchni różnych części świata. Co straciłem w dzieciństwie, teraz nadrabiam :)

[darr.darek]

tetlian napisał:
>Jak tak pomyśleć, to prawda. 50% obiadów jakie jadłem w
>dzieciństwie, składały się głównie z ziemniaków. Ale jakoś mi to tam
>nie przeszkadzało. Mi prawie wszystko smakuje :) A teraz kiedy sam
>decyduję o tym co jem, wcinam potrawy z kuchni różnych części świata
>Co straciłem w dzieciństwie, teraz nadrabiam :)

95% ludzi z Indii, Chin (o biedniejszych krajach nie wspomnę) też zajada się
głównie potrawami roślinnymi do dzisiaj.
Przyczyna jest prozaiczna - w biedniejszych krajach mięso jest drogą potrawą i
niewielu może sobie pozwolić na mięsne lub rybne dania.

Za czasów PRL-u przeciętny Polak mógł tylko pomarzyć o dużym steku i pstrągu
jako codziennych daniach śniadaniowo-obiadowo-kolacyjnych.

300 lat temu pewnie nikt w Polsce nie jadał ziemniaków, ale nie zmienia to
faktu, że 95% ludności jadało wówczas wyłącznie kasze, kluski, chleb, czyli
również węglowodany jako podstawowy składnik diety.

[ba_nita]

[mhr-cs]

ba_nita napisał:

> Dania ba_nity lepsze czasem od kobity

no widisz jak macie dobrze

[Gość: zniesmaczony]

Facet ty masz coś z głową. Jak się nie chciało zrobić innego żarcia
to najszybciej ugotowało się ziemniaki. Co ma do tego PRL. Ja
rozumiem, że Go nie lubisz, tak jak i swoich teściów. Ja naprzykład
uwielbiam ziemniaki a ty jak lubisz to żryj na przykład sałatki.
Zapewniam cię, że jest mi obojętne co jesz i nie będę Ci zagłądał do
garnków tak jak ty teściom od dzieciństwa. Dureń ot, co.

[croyance]

Ale, ciekawa rzecz, ze ziemniaki w mundurkach - i zdrowsze, i
szybsze w obsludze - jakos sie jednak nie przyjely.

[Gość: Enon]

Gość portalu: Gość napisał(a):

> Dostępność dostępnością ,ale chodzi o pewne normy i wzorce
> .Demokracja ludowa odcinała si
> ę
> od zgniłych sanacyjnych i ziemiańskich wzorców. Powstał nowy człowiek ,nowa mow
> a
> i nowa ludowa proletariacka kuchnia.
-----------
Dorabiasz ideologię do najzwyklejszej biedy i niewydolności systemu centralnie
planowanego. I zapewniam Cię, że ówcześnie jadało się i schaboszczaki i steki
(prawdziwe a nie mielone) i befsztyki, i...
A teraz zagadka: jaka byłą główna przyczyna masowej emigracji Irlandczyków do
USA w XIX stuleciu? Przypominam, ze Irlandia nigdy nie była krajem
komunistycznym :).

[mikrobyznesmen]

Gość portalu: Enon napisał(a):

> A teraz zagadka: jaka byłą główna przyczyna masowej emigracji Irlandczyków do
> USA w XIX stuleciu? Przypominam, ze Irlandia nigdy nie była krajem
> komunistycznym :).

Nie wiem, czy to była główna przyczyna ale w każdym razie bardzo ważna: zaraza
zmieniaczana, która zniszczyła wiele (lub większość) upraw ziemniaków w
Irlandii; a ziemniaki były wówczas podstawą wyżywienia biednej i bardzo biednej
ludności.

Zgadłem? :)

[takajednaania]

Owszem.:)

[mhr-cs]

Gość portalu: Gość napisał(a):

> Dostępność dostępnością ,ale chodzi o pewne normy i
wzorce
> .Demokracja
ludowa odcinała si
> ę
> od zgniłych sanacyjnych i ziemiańskich wzorców. Powstał nowy
człowiek ,nowa mow
> a
> i nowa ludowa proletariacka kuchnia.

wszystko moze polityka zmienic
ale nie mojej kuchni mojego smaku
ja moge sie zawsze czegos douczyc
a czy kuchni calego swiata
sie naucze nie wiem
nawet jezeli mam mozliwosc dostac wszystkie produkty

[mhr-cs]

ewa9717 napisała:

> E tam, zaraz pozbawiono. Zaręczm, ze w PRL-u tanie i dostępne były
> jednak jakieś makarony, przeróżne kasze, ryż, można było wyczyniać
> najprzeróżniejsze kluchy i kluseczki, o nalesnikach, krokiecikach
i
> innych nie wspomnę. Jak kto chciał, to jadł, jak nie, to nie i już.

to byla przynajmniej odmiana dan
a dzisiaj co

[jarek_zielona_pietruszka]

Widzę, że słabo znasz tamte czasy. Gdybyś wtedy żył, to nie pisałbyś dzisiaj
takich rzeczy.
Łatwość i szybkość ich przygotowania to główny atut. W rodzinie gdzie wszyscy
mieli pracę, po powrocie z niej nie wszystkim chciało się godzinami stać przy
garach. Dlatego wybierano takie potrawy, które były najmniej czasochłonne i
pracochłonne. Na bardziej wyszukane potrawy można było sobie pozwolić w
niedzielę, bo soboty były też pracujące. Obiady gotowało się przeważnie na dwa
dni, aby nie tracić zbytnio czasu.
Poza tym nie było takich urządzeń technicznych w kuchni jak obecnie.
piekarnik gazowy w miastach a kuchnia na węgiel lub drewno na wsi.
Komplet aluminiowych lub emaliowanych garnków, mikser Zelmer lub Eldom.
Można pisać wiele o tamtych czasach, a pisze się przeważnie źle zapominając o
tym co dobre.
pozdrawiam

[Gość: Gość]

Znam dobrze owe czasy ,żyłem w nich ładnych parę lat.Poza tym nie widzę przewagi
ziemniaków względem czasu i prostoty ich przygotowania nad kaszą gryczaną
,mamałygą(polentą),soczewicą,ryżem,kaszą jaglaną,knedlami itp. itd.Poza tym
ziemniaki można przyrządzić na tyle sposobów ,a nie tylko ugotowane,odcedzone i
polane tłuszczem spod schabowego.A co do czasu to zaręczam ,że było go znacznie
więcej niż w dzisiejszych ,zagonionych czasach.

[jarek_zielona_pietruszka]

Mamałygi, pęczaku, soczewicy, kaszy jaglanej nie jadam bo nie lubię, a poza tym
nie sądzę, żeby czas przygotowania knedli był krótszy niż ugotowania ziemniaków.
Podobnie jest z kaszą gryczaną. Chyba, że myślisz o tym paskudztwie w
plastikowej torebce.
Widzę, że masz jakąś kulinarną manię prześladowczą dotyczącą tamtych czasów.
Jadło się wtedy takie potrawy o których teraz możesz pomarzyć.
I przestań się czepiać, bo widzę, że Ba-nita ma rację

[maruda.r]

Gość portalu: Gość napisał(a):

> Znam dobrze owe czasy ,żyłem w nich ładnych parę lat.Poza tym nie widzę przewag
> i
> ziemniaków względem czasu i prostoty ich przygotowania nad kaszą gryczaną
> ,mamałygą(polentą),soczewicą,ryżem,kaszą jaglaną,knedlami itp. itd.Poza tym
> ziemniaki można przyrządzić na tyle sposobów ,a nie tylko ugotowane,odcedzone i
> polane tłuszczem spod schabowego.A co do czasu to zaręczam ,że było go znacznie
> więcej niż w dzisiejszych ,zagonionych czasach.

****************************

Czasu było więcej? Raczej nie, bo większość kończyła pracę o 15-tej i po
powrocie do domu nie było aż tak dużo czasu na przygotowanie obiadu.

Poza tym ziemniaki pasowały do ograniczonej podaży produktów, służących do
przygotowania domowych posiłków. Sam, nigdy za ziemniakami z wody nie
przepadałem, ale na schabowego z polentą skusić się nie dam.

[Gość: Gość]

A dzisiaj o której większość kończy pracę?
A co do schabowego z ziemniakami to tylko kwestia utrwalonego stereotypu,ja nie
mam nic przeciwko schabowemu z polentą czy z kaszą.
A propos wieprzowy kotlet panierowany w bułce tartej przywędrował do nas z
północnych Włoch a tam raczej nie jadano go z ziemniakami,już raczej z polentą.

[hania55]

Rozumiem, że sznycel (cielęcy lub wieprzowy) wcinany, jak Austria
długa i szeroka, z ziemniakami z wody lub sałatką ziemniaczaną,
również ma korzenie w głębokim PRLu?

[Gość: Gość]

Oczywiście schabowy m Polsce najkoszerniej z ziemniakami tak jak sznycel z
kartffelnsalat,jest to jednak tylko kwestia tradycji i inne połączenia są
możliwe i czasem dają rewelacyjne efekty.
Pozdrawiam Haniu.

[hania55]

Przyznam, że nie rozumiem - kwestia tradycji, czy PRLu? Mam
wrażenie, że sam się pogubiłeś :)
Również pozdrawiam.

[Gość: Gość]

PRL jest elementem naszej tradycji,dobry czy zły 50 lat to nie w kij
dmuchał.Dobrze przyrządzony schabowy z ziemniakami i kapustą to jest coś co
lubię.Nie znoszę tylko zziemniaczenia naszej kuchni i bardzo częstego byle
jakiego przygotowywania kartofelków w których drzemie ogromny potencjał.Pisałem
już o tym.
Ciągle pozdrawiam

[Gość: kibic]

Nie przyszło ci do głowy, że ktoś może po prostu lubić ziemniaki? lol

[mhr-cs]

Gość portalu: kibic napisał(a):

> Nie przyszło ci do głowy, że ktoś może po prostu lubić ziemniaki?
lol

np.z serkiem bialym ze smietanka
rzodkiewka ogurkie i innymi przaprawami
to cos wspanalego

[mhr-cs]

Gość portalu: Gość napisał(a):

> PRL jest elementem naszej tradycji,dobry czy zły 50 lat to nie w
kij
> dmuchał.Dobrze przyrządzony schabowy z ziemniakami i kapustą to
jest coś co
> lubię.Nie znoszę tylko zziemniaczenia naszej kuchni i bardzo
częstego byle

a z mizeria jeszcze lepszy
a moze mleko kwasne ma tez cos
wspolnego z polityka
tak bo teraz z naszego mleka
nic nie zrobisz
wszystko jest pasteryzowane
ale z ziemniakami to ma nic wspolnego

>

[mhr-cs]

hania55 napisała:

> Rozumiem, że sznycel (cielęcy lub wieprzowy) wcinany, jak Austria
> długa i szeroka, z ziemniakami z wody lub sałatką ziemniaczaną,
> również ma korzenie w głębokim PRLu?
>
to prawie to same bo ktos powie
ze pierogi to ruskie,makarony z wloskie
a makaron przyjechal kiedys z chin
niemcy maja region i mowia ze pierogi
to ich wynalazek i tak dalej
moze zaczniemy od przynjmniej 1000 lat temu

[mhr-cs]

hania55 napisała:

> Rozumiem, że sznycel (cielęcy lub wieprzowy) wcinany, jak Austria
> długa i szeroka, z ziemniakami z wody lub sałatką ziemniaczaną,
> również ma korzenie w głębokim PRLu?
>
a moze odwrotniej
bo on z tamtat przyszedl
a moze jego powstanie bylo wszedzie
i w tym samym czasie
w Austie mi bardzo smakuje

[wj_2000]

Gość portalu: Gość napisał(a):


> A propos wieprzowy kotlet panierowany w bułce tartej przywędrował
> do nas z północnych Włoch

Rok czasu pracowałem w Trieście. ANI RAZU nie widziałem kotleta
panierowanego. Pizzaiola, ossobucco, fileto di manzo, spezzatino di
vitello, no i ryby, owoce morza. To były typowe secondi piatti. Z
sałatą (taką czy trochę inną) i z czymś smażonym. Np cukinia, patati
fritti.
Raz zaszedłem do NIEMIECKIEJ restauracji na Piazza Oberdan. I tam
zjadłem schabowego panierowanego z gotowaną kiszoną kapustą i
kartoflami. (nam się wydaje, że to polska kuchnia, a to niemiecka).

[Gość: Gość]

Do wj2000-wedle mojej wiedzy panierowany kotlet przywiozła do Polski królowa
Bona,choć za prawdziwość tegoż nie ręczę a żródła nie pamiętam.Wydaje mi się to
jednak prawdopodobne, w końcu Mediolan to podnóże Alp i prawie Szwajcaria i w
16-tym wieku jadano tam raczej wieprzowinę niż owoce morza.Lombardia zawsze była
bliżej kulturowo i kulinarnie Niemiec niż Morza Śródziemnego.
Rafał

[hania55]

Może Ci się Lombardia z Trydentem i Górną Adygą nieco pomieszała?

[Gość: milka]

Wlochy Pòlnocne to Lombardia i Veneto. Triest jest we Wschodnich
Wloszech i jest to miasto bardzo ale to bardzo odstajace od
standartòw typowego miasta Wloch. Fakt, ze daniem typowym dla
Triestu jest jota (nasz kapusniak z fasola) nie oznacza, ze w innych
miastach takie danie mozna zjesc.
Mòj wloski maz nie znajacy PRL-u ziemniaki mòglby jesc trzy razy
dziennie.

[mhr-cs]

wj_2000 napisał:

> Gość portalu: Gość napisał(a):
>
>
> > A propos wieprzowy kotlet panierowany w bułce tartej przywędrował
> > do nas z północnych Włoch
>
> Rok czasu pracowałem w Trieście. ANI RAZU nie widziałem kotleta
> panierowanego. Pizzaiola, ossobucco, fileto di manzo, spezzatino
di
> vitello, no i ryby, owoce morza. To były typowe secondi piatti. Z
> sałatą (taką czy trochę inną) i z czymś smażonym. Np cukinia,
patati
> fritti.
> Raz zaszedłem do NIEMIECKIEJ restauracji na Piazza Oberdan. I tam
> zjadłem schabowego panierowanego z gotowaną kiszoną kapustą i
> kartoflami. (nam się wydaje, że to polska kuchnia, a to niemiecka).
>
a moze odwrotnie
bo kuchnia dobra pochodzi ze wschodu

[mhr-cs]

Gość portalu: Gość napisał(a):

> A dzisiaj o której większość kończy pracę?
> A co do schabowego z ziemniakami to tylko kwestia utrwalonego
stereotypu,ja nie
> mam nic przeciwko schabowemu z polentą czy z kaszą.
> A propos wieprzowy kotlet panierowany w bułce tartej przywędrował
do nas z
> północnych Włoch a tam raczej nie jadano go z ziemniakami,już
raczej z polentą.

mi sie wydaje ze wy mowicie tyko o sobie
bo ja jem co mi smakuje wszystko jedno
gdzie zyje to zalezy co z czego sie zrobi
moje dzieci 4 wychowane w mojej
kuchni z roznymi produktami
i nikt nie nazeka
a kazdy ma swuj specjalny smak
muj syn np.lubi flaczki po warszawsku
inny gulasz z serza
corka jajka na boczku
droga nie lubi np.brukselki
ale jedza wszystko
a co ma polityka z kultura jedzenenia
polenta jak komus smakuje niech je
mi nie

[Gość: baisa 172]

No to zrób sobie mądralo knedle w czasie 10 minut, bo tyle zajmuje obranie ziemniaków dla całej rodziny.
Nie mówiąc już o tym, że ciasto na knedle robi się z gotowanych ziemniaków.

[croyance]

Jak wspomnialam powyzej, prosciej byloby wobec tego gotowac
ziemniaki w mundurkach.

[Gość: amate]

Ale ziemniaki w mundurkach też trzeba przecież obrać a najpierw wystudzić, żeby
sie nie poparzyć. Do tego przy obieranie się kleją do rąk - nijak nie jest
szybciej... No chyba, że młodziutkie i zjadamy ze skórka

[mhr-cs]

Gość portalu: amate napisał(a):

> Ale ziemniaki w mundurkach też trzeba przecież obrać a najpierw
wystudzić, żeby
> sie nie poparzyć. Do tego przy obieranie się kleją do rąk - nijak
nie jest
> szybciej... No chyba, że młodziutkie i zjadamy ze skórka

po co obierac to jest tyle sposobow i przepisow
mozna z gotowanych
mozna do gotowanych dodac polowe startych surowych
bez soku
albo tylko z surowych np.pyzy
to jest tez wspaniale

[mhr-cs]

Gość portalu: baisa 172 napisał(a):

> No to zrób sobie mądralo knedle w czasie 10 minut, bo tyle zajmuje
obranie ziem
> niaków dla całej rodziny.
> Nie mówiąc już o tym, że ciasto na knedle robi się z gotowanych
ziemniaków.

moze cos pomyliliscie
bo knedle to z maki
a te inne z zimniakow
oczywiscie mozna kupic i sa nawet dore na szybko

[xtrin]

Gość portalu: Gość napisał(a):
> Poza tym nie widzę przewagi ziemniaków względem czasu
> i prostoty ich przygotowania nad kaszą gryczaną,
> mamałygą(polentą),soczewicą,ryżem,kaszą jaglaną,knedlami itp.

Zapomniałeś o makaronie.
Ja widzę raczej przewagę większości wymienionych nad ziemniakami, które poza
ugotowaniem trzeba jeszcze obrać, co jest nieco pracochłonnym zajęciem. Tak więc
argument o szybkości nie do końca do mnie przemawia.

> A co do czasu to zaręczam, że było go znacznie
> więcej niż w dzisiejszych, zagonionych czasach.

Zależy oczywiście o jakim okresie PRLu mówimy i o jakich osobach, ale nie sądzę,
by można było tak to uogólnić.
Czasu wcale nie było wiele, jeżeli po pracy trzeba było odstać swoje po
kolejkach, nakombinować się nad tym z czego ten obiad zrobić (same ziemniaki to
jednak mało kto jadł) i jak wykonać wszelakie inne czynności domowe. Mniej było
sprzętów wszelakich w tym pomagających, a zdobycie istniejących też czasu ogrom
zajmowało.
Dodajmy do tego inne absurdy tamtejszej rzeczywistości (jak problemy w urzędach
- dziś też są, ale nieporównywalnie mniejsze) i problemy z komunikacją oraz
dzisiejszy łatwiejszy dostęp do informacji, to wychodzi na to, że w PRLu nie
było czasu na sen, jeżeli ktoś chciał żyć na choćby akceptowalnym poziomie.

[jarek_zielona_pietruszka]

Wcześniej było zdecydowanie lepiej. zaczęło się psuć pod koniec Gierka, a
później już poszło z górki. A kto chciał i miał głowę na karku to miał wszystko.
Pamiętam wyprawy po świnki na wieś. Od tamtej pory pozostała mi umiejętność
robienia wędlin. Wtedy robiłem to z pobudek,czysto praktycznych, po prostu w
sklepach ciężko było kupić wędliny i mięso. Teraz w dalszym ciągu robię wędliny,
bo te sklepowe, mimo że są nimi zawalone półki nie nadają się do jedzenia.

[fajny.tomek.1987]

a co niby ryz i kasza lepsza?

[mhr-cs]

fajny.tomek.1987 napisał:

> a co niby ryz i kasza lepsza?

jak ktos nie zna kuchni swiata
to tak mysli
to zelezy co dodac do czego
teraz np.niemcy robia bardzo
duzo przystawek z burakuw czerwonych
co do tej pory byly nie salonowe

[mhr-cs]

Gość portalu: Gość napisał(a):

> Przepraszam bardzo,ale ziemniaki tanie i ogólnodostępne były już
dawno,stanowił
> y
> bowiem od 19-ego wieku pożywienie biedoty ,szczególnie wiejskiej
oraz karmę dla
> zwierząt. Poza tym ,proszę mnie żle nie rozumieć,teściów podałem
tylko jako
> przykład.Pamiętam bowiem z dzieciństwa ,że może raz w miesiącu nie
było
> ziemniaków na obiad i chodzi mi o to,że wielu pokoleń pozbawiono
mnóstwa doznań
> smakowych.

a ty myslisz ze w innych krajach bylo i jest inaczej
nie wszedzie bylo wszystko
w niemczech zachodnich lepsza kuchnia ?
zaczela sie tez dopiero okolo 1970 roku
a co tak nazekac wiesz co bedzie
zyj i badz zadowolony(a)

[Gość: Ziemniak]

Pomimo tego że nie zostałem wychowany w PRL-u uwielbiam ziemniaki.
Szczególnie gotowane w wodzie, słodkie, żółtego koloru. Dodam że
często próbuje nowych dotąd mi nieznanych odmian :).

[Gość: ziemniak]

hehe! to Ty też ziemniak? kurde juz myslałem ze tylko mi leci ślinka na samą
myśl o zimimniurach :p czasem sobie ugotuje ziemniaki (koniecznie na dużym
ogniu, łyżeczka soli, przykrywka, zalane tak żeby troszkę wystawały sponad
wody... troszkę10%, czekamy aż się woda wygotuje).

[Gość: joa]

Nie, on burak :)

Kiedyś,ziemianie uprawiali...

[wlodeusz]

le kartofell.Skarmiane były zaś głównie, chrumkającymi blondynami na potrzeby
produkcji szynek.Część, zabierana jako przydział dla mieszkańców czworaków,jakiś
procent, zjadany przez jaśnie oświeconych.Choć faktycznie, głównym składnikiem
menu były kasze gryczane,wszelkie zacierki, kluchy na parze i francuskie,oraz
groch pure gotowany godzinami.Z ziemniaków robiono kluchy,a jakże ,forma
gotowania i jedzenia nietłuczonych była uważana za plebejską i bardzo nie
trendy.Natomiast pieczone w ognisku i owszem.Mniam,mniam!.

[Gość: bogda35]

Poczytaj stare ksiązki kucharskie n.p.Monatową lub nawet Cwierczakiewiczową- to
nabierzesz pojecia co jadali ziemianie.Ziemniaki były tak jak dziś - różnica
taka że ziemianie lub ludzie dobrze sytuowani mieli służbę i kucharki ktore
miały czas na robienie z ziemniaków różności.A my w PRL - kobiety pracujące -
mogłysmy tylko zapychac same - nie mając wolnych sobót i długich urlopów
macierzyńskich pralek,mikserów itp.Ale tez nie ma dziś onegdajszych,cudownych
młodych ziemniaczków,ani prawdziwego kwasnego mleczka - niestety!!

[wlodeusz]

Piszesz słoneczko o przełomie wieków XIX i XX.Ja o XVIII do połowy XIX.Młode
ziemniaczki z kwaśnym mlekiem,to już na pewno danie z czworaków.Przytoczone tu
autorki,pisały swe prace dla mieszczuchów,nie dla dworów.We dworach ,były
ręcznie spisywane w brulionach ,przepisy krewnych i kuzynów.Moja Babuleńka
urodziła się pod koniec dziewiętnastego wieku, we dworze pod Krakowem.Wiele
rzeczy mi w głowie rozjaśniła.Była jedną z trzech młodych ziemianek,
przekazującą na srebrnej tacy Sienkiewiczowi, klucze do Oblęgorka.Pozdrawiam.

[figgin1]

nie znosze zemniakow. owszem fryty, pieczone, smazone, splackowane... ale golych
nie znosze.

[a74-7]

zawsze mozesz w mundurkach:-D

[figgin1]

w munduach moga byc. to zupelnie innt smak jest.

[Gość: lol]

Chcialbym zauwazyc, ze waskie horyzonty wystepuja tez np. u Wlochow -
jedza ciagle makaron, to pewnie wina faszyzmu. U Chinczykow
spozycie ryzu musi byc zwiazane z komunizmem. Ja jestem swiatowcem
takim jak ty, wiec wzdycham tylko ciezko i patrze z politowaniem na
to co niesluszne ustroje potrafia zrobic z gastronomia.

:)))

[Gość: :)))]

lol, to było lol :D

[qubraq]

Banita ma racje - szkoda zdrowia na takie szczeniackie podpuchy...

[poszukiwaczarmi]

Zadziwiające, jak łatwo PRL i jego pseudokulinarium znajduje obrońców.

Słusznie prawi Gość, wskazując na pauperyzację polskiej kuchni, a w zasadzie na
jawną jej likwidację. Śledź po japońsku, ryba po grecku, placek po węgiersku (o
mój smutku), fasolka po bretońsku - sztandarowe smutki PRLu. Do tego flaczki,
nieraz bigos, schabowy, a dla dygnitarza z aktywu - bryzol, medalion albo
sznycel ministerski.

Ustrój szalbierczy, który zabił kuchnie regionów, który wyplenił regionalizm
jaki taki, upupił restauracje, a w ich miejsce wprowadził bary mleczne,
jadłodajnie, garkuchnie i stołówki, a w nich szare oblicza kulinarnego
proletariatu, z których do dziś nie możemy się otrząsnąć, na Forum Kuchnia
znajduje obrońców.

No no...

[jarek_zielona_pietruszka]

epidemią, albo nawet pandemią, albo to po prostu ta sama osoba tylko raz
zalogowana, albo nie.Zaczynasz już się powtarzać. Co masz w zamian do zaserwowania
<Zadaniem Poszukiwaczy Smaku jest nieustanne poszukiwanie dróg do kulinarnej
doskonałości i propagowanie idei dobrego smaku. Naszych poszukiwań nie chcemy
zawężać do konkretnego regionu, ale ponieważ jesteśmy mieszkańcami określonego
miejsca we wszechświecie, spoglądamy na tematykę smaku z naszego subiektywnego
punktu odniesienia, czyli z perspektywy mieszkańców północnej Polski.
A oto przykłady typowo kaszubskiej regionalnej kuchni zaczerpnięte z polecanej
strony:
<
Ryby

W sieci sklepów Auchan pojawiła się nowa wariacja na temat tuńczyka - Tuna with
a twist.

Nowy produkt to coś pomiędzy sałatką a pastą i doskonale nadaje się na kanapkę
albo farsz do naleśnika. Można go kupić w saszetkach w dwóch wariacjach ? z
limetką i zielonym pieprzem oraz z suszonymi pomidorami i ziołami.
Tuna with a twist to propozycja słabo znanej na polskim rynku firmy John West
zajmującej się produkcją wysokiej jakości przetworów z ryb, głównie z tuńczyka i
łososia.
< Trufle szkockie
Teraz typowo kaszubkie
<Kawa
Sieć stacji paliw BP intensywnie promuje swoje bistra Wild Bean Cafe, które
serwują kawę, herbatę oraz kanapki i ciastka. Ostatnio pojawiły się w nich nowe
ekspresy La Cimballi, a wraz z nimi całkiem niezła kawa, którą podają we
wszystkich klasycznych wariacjach (espresso, latte, cappuccino). Idea wydaje się
godna pochwały, bowiem na polskich bezdrożach gastronomicznych aromatyczna kawa
i chrupiąca kanapka stanowią zasadnicze pocieszenie.
To kilka przykładów zaczerpniętych ze strony głównej poszukiwaczy smaku, armii
czy czego tam jeszcze.
Zamiast krytykować to co było pomyśl o tym czego nie było U CIEBIE.
pozdrawiam
p.s przestaję karmić troli.

[poszukiwaczarmi]

przytoczyłeś pozycje z działu "Nowe smaki", w którym podajemy informacje, co
nowego pojawiło się na rynku. Nasza strona to nie wyłącznie kuchnie regionów.
Kuchnie regionów znajdują się w dziale "Dawne smaki".

Nie ma to jednak nic wspólnego ze spustoszeniem, jakie komunizm poczynił w
polskiej gastronomii. Jeśli uważasz, że komunizm należy łączyć z niebywałymi
osiągnięciami polskiej kuchni, to chyba żyłeś na emigracji. To był ustrój, w
którym nie można kupić podstawowych produktów, który nie pozwalał na istnienie
prywatnych przedsięwzięć restauracyjnych, a smakoszy traktował jak potomków Sanacji.
Jeśli kuchnia polska przetrwała ten okres, to za sprawą domowej inicjatywy, babć
i cioć, które z pietyzmem odtwarzały stare przepisy, które pamiętały z
dzieciństwa. Ustrój komunistyczny zrobił wszystko, żeby tradycję starej Polski,
tradycje świetnej Rzeczypospolitej, zostały zapomniane.

PS: po raz kolejny powtarzam, że nie występuję na forum pod innym nickiem niż swój.

a czy wiesz, jarku, ze mniam mniam...

[Gość: senin]

zaczynal kilka lat temu jako "non profit website" - i prosil wtedy o
wspolprace (przepisy) uczestikow forum kuchnia ::::DDDD

dalam sie na to 'non profit' zlapac


po dwoch latach (czy nawet mniej) okazalo sie ze stronka zarabia na
siebie na prawo i lewo (pare moich przepisow wlaczonych, bez podania
autora) a ja by z nich korzystac musze zaplacic subskrypcje ...;DDDDD

wierze, ze poszukiwacz smaku wcale nie posiada takich bezecnych
zamiarow, by rozkrecic swoja stronke przy pomocy tego forum, a potem
zarabiac na reklamach, sprzedawaniu i platnym forum ;)))

ale bardziej wierze, ze sie myle :))

czego dowodem propagowanie 'dobrego smaku z puszki z tunczykiem'
(sic!)

no kurde nie lubie jak ludzie biora innych za idiotow!

[jarek_zielona_pietruszka]

Różnie bywa na różnych forach. W moim przypadku na WD wszystko było dobrze gdy
nie zwróciłem uwagi, że są równi i równiejsi i wszystko musi być po linii i na
bazie, bo jak ktoś inaczej myśli to już jest bee.
pozdrawiam

????? nt

[Gość: senin]

[jarek_zielona_pietruszka]

Mam dzisiaj jakiś pokręcony dzień wszystko się pokręciło. Za szybko pisałem i za
dużo poprawiałem i wyszła bzdura.
Miało być:
Różnie bywa na różnych forach. W moim przypadku na WD wszystko było dobrze
dopóki nie zwróciłem uwagi, że są równi i równiejsi. Wszystko tam musi być po
linii i na bazie, bo jak ktoś inaczej myśli niż szef to już jest bee.
pozdrawiam

Ale co to jest "WD"???

[Gość: senin]

bo ja na forum mniam mniama to b. rzadko bywalam... prawie wcale

[momas]

Jarku.... co to jest WD?
No nie wiem... :(

[momas]

he, pisałyśmy z Senin niemal jednocześnie...
Czyżby chodziło o Wędliny Domowe????

[jarek_zielona_pietruszka]

[poszukiwaczarmi]

No coś takiego!

Mam nadzieję, że porównywanie nas do MniamMniam to jakiś sarkastyczny Żart
Prowadzącego!

Poszukiwacze smaku na szlaku nie mają najmniejszych planów czerpania korzyści
finansowych z zamieszczanych u siebie informacji. Wnoszę o dostosowanie strumyka
sączącego się z Antypodów jadu do sytuacji!

PS: tuńczyk w puszcze??

[bene_gesserit]

poszukiwaczarmi napisał:

> Zadziwiające, jak łatwo PRL i jego pseudokulinarium znajduje
obrońców.
>
> Słusznie prawi Gość, wskazując na pauperyzację polskiej kuchni, a
w zasadzie na
> jawną jej likwidację. Śledź po japońsku, ryba po grecku, placek po
węgiersku (o
> mój smutku), fasolka po bretońsku - sztandarowe smutki PRLu. Do
tego flaczki,
> nieraz bigos, schabowy, a dla dygnitarza z aktywu - bryzol,
medalion albo
> sznycel ministerski.

I fasolke, i bryzol, i bigos mozna zrobic tak, ze najedzeni nimi
poeci czuja natchnienie. Cala masa cenionych klasycznych dan to
kuchnia chlopska i/lub biedna - rillettes, gazpacho, quiche
Lorraine, bouillabaisse, tempura z czegokolwiek, itd itd itd.
Miliard piecset sto dziewiecset - stoja biednymi daniami kuchnie
francuska, wloska, hiszpanska, grecka, tajska, japonska, hinduska,
meksykanska - akurat wszystkie te, ktore sa wymieniane jako
najulubiensze przez mieszkancow tego lez padolu. Wyglada wiec na to,
nie trzeba wtranzalac codziennie kawioru na grzankach i kilogramow
trufli, zeby jesc jak krol. A kuchnia biedna inspiruje _wszystkich_
kucharzy haute cuisine od zawsze. Na jednym Hestonie Blumenthalu
swiat sie nie zaczyna i nie konczy.

> Ustrój szalbierczy, który zabił kuchnie regionów, który wyplenił
regionalizm

Och, nie ma nic lepszego, niz obecnie panujacy nam ustroj
nieszalbierczy, ktory sprowadzil w skromne progi tego kraju
glosicieli kulinarnego Słowa - Fakdonalda i Starbucks, prawda?

> jaki taki, upupił restauracje, a w ich miejsce wprowadził bary
mleczne,

A co jest zlego w barach mlecznych - nie byles studentem? Nawet
jesli, to zapewne bedziesz emerytem. Calkiem mozliwe, ze goscie
barow mlecznych pojedli by i w luksusowej knajpie, ale ich
zwyczajnie nie stac. I Bogu dziekuja, ze jednak gdzies zjesc moga.

> jadłodajnie, garkuchnie i stołówki, a w nich szare oblicza
kulinarnego
> proletariatu, z których do dziś nie możemy się otrząsnąć, na Forum
Kuchnia
> znajduje obrońców.

A to pewnie dlatego, ze nie ma tu politycznego agitatora. Tzn nie
bylo, dopoki sie nie zjawiles ty, nudziarzu.

[jarek_zielona_pietruszka]

[999s]

poszukiwaczarmi napisał:

> Zadziwiające, jak łatwo PRL i jego pseudokulinarium znajduje obrońców.
>

A przed PRLem to wszyscy zażerali się kawiorem i dziczyzną tudzież inszymi
wyrafinowanymi specjałami.

Wara od ziemniaka!

[jarek_zielona_pietruszka]

się wkleiło miało być wyżej. pora późna i paluszki już nie te po przepisaniu
paru wierszy książki.;))

[Gość: Gość]

Ojojoj widzę,że zupełnie niechcący podniosłem temperaturę dyskusji,choć zaręczam
,iż nie miałem zupełnie takiego zamiaru.Pragnąłem tylko zwrócić uwagę na
totalne,moim zdaniem,zziemniaczenie polskiej kuchni(już chyba przemijające)które
nie ma jak mniemam żadnych żródeł w polskiej tradycji sprzed 1939 r.Muszę się
odnieść jednak do kilku argumentów moich adwersarzy.Otóż lol
porównuje(ironicznie?) polskie ziemniakożerstwo do ryżu w chinach i makaronu we
Włoszech,jest jednakowóż taka różnica ,że ryż jest podstawą chińskiej kuchni od
tysięcy lat a makaron włoskiej przynajmniej od setek.
Do j-z-p -potrawy te (kasza gryczana,...)podałem jako kilka przykładów z
przebogatej oferty istniejącej w ogromnej większości od wieków w polskiej kuchni
i oczywiście nie trzeba ich wszystkich lubić.Upierasz się jednak nad praktyczną
wyższością ziemniaków,cóż nie mogę przyjąć bezkrytycznie tego argumentu,mnie
uprażenie kaszy gryczanej,broń mnie Boże nie z torebki,nie zajmuje znacząco
więcej czasu niż obranie i ugotowanie ziemniaków.Knedle też -bawarski z wędzonym
boczkiem ot 40 min,bramborowe(jeśli dzień wcześniej ugotuję i ugniotę ziemniaki)
jeszcze mniej,a jako wzorowy gospodyń zawsze mam w zamrażalniku solidną porcję
bułczanych knedli własnego wyrobu pokrojonych w plastry(świetne się
przechowują)które tylko myk na parę.Gwarantuję ci ,że mimo tego,iż pracuję(nie
za dużo bo nie lubię)moja rodzina je codziennie obiad w stu procentach domowy,a
mimo to kartofle nie pojawiają się w nim częściej niż co 7-8 dni jak sądzę.Nie
mam też manii prześladowczej po prostu nie lubię ziemniaków siedem dni w tygodniu.
Do b-g -nie kwestionowałem poszczególnych dań(uwielbiam fasolkę po bretońsku)ale
okrutne zawężenie kulinarnych horyzontów,których symbolem jest
skartoflenie.Argument twój o wielkości prostych,ludowych kuchni chyba nie a
propos,gdyż to z czym próbuję polemizować to chyba nie jest kuchnia prosta lecz
prostacka.Sam przedkładam ponad wszystko jedzenie surowe,proste-kaszę gryczaną
ze skwarkami i kwaśnym mlekiem,knedle z gulaszem i
kapustą,kulebiak...(rozmarzyłem się).A co do barów -szacunek,ale jadałem w nich
głównie leniwe,wszelakie pierogi,pyzy czy wspaniałe naleśniki z serem-dania
nieraz wyśmienicie przyrządzone ale kartofli to chyba nie.
Na koniec do Ewy -czy żeby dyskutować o wojnach napoleońskich trza mieć dwusetkę
na karku?
Wyrazy głębokiego szacunku dla uczestników tego forum.
Gość Rafał

[kocia_noga]

Nie jestem pewna, od kiedy zaczęto upraw3iać ziemniaki na szeroką
skalę w naszym kraju, ale wiem,że to warzywo ratowało od śmierci
głodowej polską wieś, zwłaszcza okolice, z których się wywodzę.
W muzeum skansenowskim w Nowym Sączu stoją ponadstuletnie domy
wiejskie - w tych malutkich chałupinkach było miejsce na jedną
krowę, mała beczka na kapustę i miejsce na przechowywanie ziemniaków
też odpowiedniej wielkości.W najbogatszych - to samo, tylko w innej
skali - miejsce dla sześciu krów, olbrzymia beka na kapustę, albo
lepiej kilka, oraz przestronny zbiornik na ziemniaki.
Francuski dietetyk, zapomniałam nazwiska, ale pewnie wiecie, o kogo
chodzi, wyklął ziemniaka jako warzywo szkodliwe.To dziwne, bo w
Ameryce Południowej podobnie jak i na polskiej wsi, było to
podstawowe warzywo, uprawiane w wielu odmianach, i mnóstwo przepisów
na potrawy.Gdyby rzeczywiście było szkodliwe,z pewnością łatwo
byłoby to zauważyć po efektach.
Rozumiem o co ci chodzi, Rafale, ale nie zgadzam się z diagnozą.

[emka_1]

wysokotowarowa uprawa i upowszechnienie w gospodarstwach chłopskich to 19 wiek,
na szczęście polskę ominęła klęska głodu taka jak wystąpiła w irlandii, skutkiem
zbyt dużego upowszechnienia uprawy i ataku zarazy ziemniaczanej.
brzydki ptak, co własne gniazdo kala, a ziemniaki mu w domu podawano, być może
zawierały za dużo solaniny, stąd takie spustoszenie uczyniły. mamusi ani bierut,
ani gomułka czy inny gierek nie zmuszali do gotowania wyłącznie tłuczonych, nie
ubecja z kałaszem wymierzonym w plecy, tylko inwencja własna. a o ziemiance z 19
wieku to sobie jedynie poczytał i mu smutno, że on nie z ziemian. choć w sumie,
gdyby mu się trafiło być ziemianinem w 'republice ziemniaczanej' łkałby dziś na
cara albo na sanację:)

[Gość: Gość]

Stylistyczni to może i zgrabne,dowcip próby średniej ale od tematu daleko

daleko od tematu?

[emka_1]

bezetów prl nie pozbawił kultury gastronomicznej, jedynie utrudnił zdobywanie
pewnych produktów, ale i to do przejścia było, o ile oczywiście żyli.
pretensje, że prl nie nauczył czegoś innego tych, co dopiero za prlu mogli się
najeść do syta i nie tylko pić ziemniaki obwiniasz? obwiniaj własny dom, że się
nie rozwijał, tak jakbyś sobie życzył i nie próbuj uszczęśliwiać wielbicieli
tłuczonych ziemniaków na siłę, bo to trąci totalitaryzmem w wersji dla kucharek.

swieta prawda

[Gość: senin]

bo w moim domu za PRLU byly i ziemniaki, i gryczana, kopytka,
knedle,pyzy, kasza jeczmienna, ryz, makaron, bitki, zrazy zawijane,
chlodniki, zupy owocowelazanki, bard=szcze, zupy, kaczki pieczone z
roznymi dodatkami... wszystko, co wymieniles w poczatkowym poscie
jako przyklady dobrego smaku, bylo na porzadku dziennym w moim
glownie PRL-owskim domu... Bylu tez ryby, kalamarnice, papryka
(nowosc w latach 60-tych)

rodzina przecietnie PRL-owsko zamozna - czyli na dzisiejsze realia
wiazaca koniec z koncem niemalze zaledwie


byl tez schabowy, kapusniak, bigos, golabki, placki ziemniaczane...o
boze ile by tu wymieniac ...


ale, nie obraz sie, gosciu, mam wrazenie ze kuchnie PRL-u znacz
tylko przez pryzmat sytuacji niegotujacej mamusi, albo innych
warunkow kulinarnych (zbiorowego zywienia/ stolowek itp)

Nasze kochane PRL-owkie mamy dwoily sie i troily by serwowac
znakomite (choc niedrogie) jedzenie... no chyba ze mama byla
bardziej miastowa i ... "no wiesz, kochana, ja sie po prostu do
kuchni nie nadaje" (w domysle: stworzona jestem do wyzszych celow ;DD

wtedy wiadomo: schabowy z kartoflami na okraglo, albo bary

ale musze przyznac ze w porownaniu z australijskimi 'takeway'
polskie bary mleczne to "Ritz" (chz jak kto woli 5-cio gwiazdkowy
Michelin)

P Monatowa o ziemniakach (wiekXIX)

[giwia]

"Kartofle stanowią....podstawę w kuchni najskromniejszej jakoteż i
wykwintnej" (pisownia orygniału)
potem około 40 przepisów na KARTOFLE jako takie; klusek i innych Z
karrtofli potraw nie liczyłam.
Monatowa to niekoniecznie była ksiązka kucharska dla plebsu.

[Gość: Gość]

Właśnie,właśnie -potrawy z ziemniaków -śląskie,kopytka,kotlety z
ziemniaków,babka ziemniaczana,krokiety,knedliki,ruskie pierogi i wiele innych a
nie odcedzone wstrząśnięte i polane margaryną spod mielonego.

[jarek_zielona_pietruszka]

Możliwe, że Gościu jadałeś mielone usmażone na margarynie i krasiłeś nią
ziemniaki, ale ja za komuny jadałem wszelakie kotlety z mięsa wszelakiego
smażone na słoninie (tzn bo może nie zrozumiesz - ze słoniny wytapia się tłuszcz
zwany smalcem, z wytopionej słoniny pozostają pyszne skwarki)
Jesteś tak zacietrzewiony w nienawiści do PRL-u, że jeszcze trochę a będziesz
obwiniał za trzęsienia ziemi, gradobicie i wybuchy wulkanów, nie licząc
pomniejszych kataklizmów.
Przypomina mi to postępowanie pewnego prezydenta W-wy, który postanowił w
mieście zniszczyć wszystko co się z PRL-em wiązało.
pozdrawiam

[ewkka]

PRL to cza mojego dzieciństwa, młodości i studiów - miałam okazje
przeżywać go w małej miejscowosci, powiatowym miescie i w stolicy. I
bez wzgledu na to jak bardzo nienawidziłam ustroju w swoim dziecieco-
młodzieńczym buncie to nie moge stwierdzic że źle jadłam. Co
pamietam z dzieciństwa? Niekoniecznie potrawy kuchni włoskiej,
chińskiej czy tajlandzkiej, ale wspaniały smak papryki
cykorię, szpinak, szparagi, kasze, pure z grochu, soję.Pierogi,
barszcze, kopytka, łazanki, kluski ślaskie i szare pyzy. Pamietam
tez smak prawdziwych jabłek z dziadkowego sadu - malinówek,
koszteli, kronselek, koksów, których prózno szukać na
wolnorynkowych bazarach. Tu króluje masówka jak z dowcipu o
Miczurinie. A wspomnienie mojej rodzinnej prl-owskiej kuchni to
jedne z lepszych wspomnienień po tamtym okresie. I troche mi żal, ze
to tylko wspomnienie bo w mojej nowoczesnej kochi nie ma czasu na
tak pracochłonne potrawy.Teraz 12 minut - i włoska pasta na lunch.
No bo teraz się jada lunchy. Obiady to były o 15.00 w PRLu.
Nalezy też odrżnić kuchnie domową od kuchni stołówkowo-
gastronomicznej, bo ta była beznadziejna jak gospodarka planowa.
Acha, i dla mnie PRL ma jedną bardzo wazną dla naszej gastronomii
zasługę - 50 lat bez McDonaldsa.

troche nie w temacie

[Gość: titta]

Chcialam zauwazyc tylko, ze kleska glodu w Irlandi nie byla
spowidowana "zbyt dużym upowszechnieniem sie uprawy" ziemniaka, a
polityka kolonialnia Angli. Z Irlandi w czasie glodu wyeksportowano
wiecej zboza niz w latach wczesniejszych. To wysokie czynsze i
pdatki powodowaly ze chlopi irlancy zywili sie wylacznie
ziemniakami. Po prostu ich nie stac bylo na bardziej urozmaicony
jadlospis.

[Gość: nora]

> porównuje(ironicznie?) polskie ziemniakożerstwo do ryżu w chinach i makaronu we
> Włoszech,jest jednakowóż taka różnica ,że ryż jest podstawą chińskiej kuchni od
> tysięcy lat a makaron włoskiej przynajmniej od setek.


No więc w czym problem? Kiedyś trzeba zacząć ;)

Występuję tu jako obrończyni ziemniaka, jako że jest to moje ukochane warzywo i
gdyby nie rodzina (która nie podziela mojego fanatyzmu) przyrządzałabym
ziemniaki codziennie :)
Ziemniak jest tani, da się przyrządzić na dziesiątki (jeśli nie setki) sposobów
i pasuje w zasadzie do wszystkich mięs i prawie wszystkich popularnych warzyw.
Jedyna wersja której nie znoszę to suche, ew. polane jakimś tłuszczem ugotowane
ziemniaki z wody, chyba że są to młode ziemniaczki z masłem z dużą ilością
koperku. Prostackie i oklepane, ale mniam :)

[poszukiwaczarmi]

Wypowiedzi w tym wątku stanowią osobiste peregrynacje intelektualne ich twórców
na temat ziemniaka w PRLu. Mam wrażenie, że poza nielicznymi, odpowiadający
Szanowni Forumowicze nie czytają postów, na które odpowiadają.

Hasło "dziedzictwo prlu" stało się zatem przyczynkiem do dyskusji, czy ziemniak
jest dobry czy nie. Rzecz w tym, że takie dywagacje nie mając nic wspólnego z
tematem wątku.

[bene_gesserit]

A to wklepie cos bardzo na temat - z ostatniej Kuchni:

'Jednak nie szkola stworzyla mnie jako kucharza, a Zbigniew
Cieplinski, szef kuchni w barze Oaza na warszawskiej Pradze, gdzie
praktykowalem. On stal sie moim kulinarnym mentorem. Od razu
postawil sprawe jasno: spytal, czy chce sie uczyc, czy leserowac.
Chcialem sie uczyc. Przydzielil mnie do pracy przy rodzielaniu
miesa. Do baru dostarczano polowki swiniaka i to ja musialem je
dzielic na kawalki. Pozniej robilem szynki, salceson, kielbasy. (...)

Praca w Oazie byla ciezka, ale sensowna. Pozniej Cieplinski uczyl
mnie przyrzadzania rolad, miesnych glaret, calej garmazerki. Swietna
szkola! I wyzwanie: w barze gotowalo sie dziennie dla 3000 osob!'

To fragment wywiadu z Tomaszem Bazylem, szefem ekskluzywnej
portugalskiej restauracji, ktory pare lat temu zdobyl tytul
najlepszego kucharza w Portugalii. A 'stworzono' go jako kucharza w
masowej, prl-owskiej stolowce dla praskiej biedoty.

[kocia_noga]

To i ja coś dodam.Niedawno rozmawialismy w domu o pewnym barze
ćwiczeń.Muszę wytłumaczyć, bo teraz takich nie ma.Był to bar, gdzie
odbywały się ćwiczenia i praktyki uczniów szkół
gastronomicznych.Można tam było świetnie i tanio zjeść,przy czym
potrawy miały wygląd i zapach.
Coś zapomnianego; zastanawialiśmy się, gdzie teraz uczniowie uczą
się gotowania i zrobiło się dość smutno.Kolega mojego syna,
zamiłowany kucharz, wyszukał sobie miejsce praktyk wakacyjnych -
elegancki hotel znany z kuchni.Po powrocie opowiadał nam historie
prawie nie z tej ziemi - o podróbach, cwaniactwie itd.
No i jeszcze na temat.Też pamiętam moją domową kuchnię - czego tam
nie było! Czernina, zające,pantarki, młode kogutki przyrządzone
tak,żeby moznabyło zjeść je w lesie na polanie (na kocu i
serwetce),oraz mnóstwo potraw z ziemniaków.Mroczny PRL.Rodzina
niebogata ani tez żadna arystokracja.

"osobiste pergrynacje intelektualne na temat"

[giwia]

peregrynacje znaczy podróze , wędrówki. Jesli Pan chce tak dziwnie
pisac to nie "na temat", ale "peregrynacje po temacie"

jakże udatne podsumowanie:)

[emka_1]

tylko to jest forum kuchnia i nie jest to miejsce na dyskusje natury
socjologiczno-historyczno-demograficznej. ale skoro tak wraz ze swoim alter ego
naciskasz, to może wyjaśnisz o co ci chodzi?
chcesz udowodnić, że przed wojną chłop czy robotnik jadali wykwintnie, a wredny
prl im to odebrał i kazał jeść ziemniaki, że przed wojną wyższe klasy nie jadały
ziemniaków, zaczęły się paść nimi dopiero za prlu?
skąd te generalizacje, że wszędzie obiad to muszą być tłuczone ziemniaki? guru
makłowicz tak gdzieś napisał?

jeśli już mamy mówić o złym dziedzictwie, to akurat jesteś całkiem niezłym
okazem dziedzica - pluć na przeszłość i dążyć do homogenizacji, dość pokrętnej,
bo ukrytej pod płaszczykiem zainteresowania się różnorodnością. jednak dziwnym
trafem widzisz wokół jedynie ziemniaki tłuczone i kapustę pekińską. no to
wrogowie klasowi zupełnie jak coca-cola i stonka.


tu bym napisała jeszcze parę ciężkich i politycznie niepoprawnych słów, ale się
powstrzymam, bo nie chciałabym nikogo urazić,
ale może rozważ myśl, że także w kuchni lepsza jest ewolucja niż rewolucja, a
kaznodziejstwo, zwłaszcza kulinarne, jest wysoce niestrawne.

[Gość: nora]

poszukiwaczarmi napisał:

> Hasło "dziedzictwo prlu" stało się zatem przyczynkiem do dyskusji, czy ziemniak
> jest dobry czy nie. Rzecz w tym, że takie dywagacje nie mając nic wspólnego z
> tematem wątku.


Temat wątku to jedno, pierwszy post w wątku to drugie - a ten jest o ziemniakach :)
Nazwanie podawania na okrągło ziemniaków "wąskimi horyzontami" uważam za bzdurę.
Chyba że chodzi o ziemniaki z wody na zmianę z tłuczonymi i nie poza tym, tyle
że to nie PRL jest winna, a tym bardziej poczciwy ziemniak. Jak mało które
warzywo, ziemniak to prawdziwe pole do popisu dla lubiących eksperymentować w
kuchni. W razie braku chęci do eksperymentowania - była (także za PRL-u), jest i
będzie cała masa gotowych przepisów z ziemniakiem w roli głównej. Widocznie
teściowa autora wątku nie lubi eksperymentów w kuchni - co ma do tego PRL?

Swoją drogą, odnosząc się do innych poruszanych tematów, utożsamianie
gastronomii, a ta rzeczywiście w PRL-u ciut kulała, z kuchnią w szerszym tego
słowa znaczeniu, to IMO nieporozumienie.

[Gość: anita]

To nie jest żadne "dziedzictwo" niczego, tylko ograniczenie
repertuaru (potrzeby, umiejetności, ciekawości kulinarnej i tak
dalej) osoby gotującej albo jej rodziny do jednych jedynych
ziemniaków ugotowanych, rozciapanych po talerzu i polanych sosem czy
tluszczem pozostałym po smażeniu schabowych. I nie ma nic wspólnego
z PRL-em czy brakiem PRL-u: dziś mimo bogactwa róznych rzeczy w
sklepach, dostepu do książek kucharskich, łatwości podrózowania po
świecie niektórzy dalej zajadają li i jedynie ziemniaki, w jednej
ulubionej postaci. Bo w domu zawsze tak było, i bedzie az do końca
świata. Bo ich nie ciekawi kasza ani makarony, a ryz jest dla
chorych. I nawet w restauracji na Teneryfie bedą szukac ugotowanych
ziemniaków, i kręcic nosem na wszystko inne. Na pewno zresztą każdy
zna takie osoby.
I z drugiej strony: za PRL-u jadalo się ciekawie, jesli ktoś chcial
ciekawie gotować. Produkty były (no, nie wszystkie rzecz jasna,
owoce morza czy taka rozmaitośc warzyw, jak dziś, na pewno nie), i w
wielu domach jadło się smacznie i niebanalnie. W moim domu tak było,
bo mojej mamie się CHCIAłO różne rzeczy wymyslać, testować
przepisy , bo ją samą banały nudzily a wiele rzeczy inspirowało. I
znam wiele podobnych domow z dzieciństwa.
Jednym zdaniem to przeklinanie na PRL, jakoby miał zabic w ludziach
inwencję kulinarną czy potrzeby estetyczno-smakowe to dla mnie
nieprawda. Nie mozna zabić czegoś, czego nie ma. A jesli jest, to
objawia się niezaleznie od PRL-u, III RP, IV RP czy co tam jeszcze
przed nami.

[jarek_zielona_pietruszka]

Zgadzam się z Anitą w 100%. Jak ktoś chciał to jadł co chciał, a jak nie chciał
to jadł ziemniaki z tłuczone.
pozdrawiam

[poszukiwaczarmi]

Oczywiście. Na lunch w restauracji Wczasowa jadł pieczoną przepiórkę a wieczorem
wcinał homara w Pomorzance. No za tymi nielicznymi wyjątkami, gdy akurat był
tylko mielony albo bukiet z jarzyn. Ale to wyjątkowo. Jadł, co chciał...

[bene_gesserit]

Mysle, ze trzeba miec wiele arogancji, zeby przekreslac 50 lat w
historii polskiej kuchni. Prace setek tysiecy ludzi, nierzadko
bardzo przywiazanych do swojego zawodu i dumnych ze swojej pracy.
Niestety - nowe czasy wyksztalcily 'smakoszy', ktorym 'dobry smak'
kojarzy sie wylacznie z homarami :(

[poszukiwaczarmi]

Szacowne Panie (tu postanowiłem odnieść się do całego grona niewiast, które
postanowiły napisać i poszukiwać w czasach PRLu jednak pozytywów) :) !

Mam PRL głęboko w nosie, pamiętam go w schyłkowej fazie, gdy stało się w kolejce
w mięsnym i nagle rzucali kubańskie zielone pomarańcze (brało sie, bo to też towar).

Już raz pisałem, że to nie jest mój wątek (to do mojego "alter ego"). Zabrałem
tutaj tylko głos i to po to, żeby powiedzieć, że PRL NIE SPRZYJAŁ polskim
kulinariom. Sprzyjał? Jeśli komuś sprzyjał, to bez wątpienia cierpi on na deja
vu. PRL całkowicie wykorzenił ludowość i regionalizm. Tępił wszelkie przejawy
kulturowej odrębności, w zamian oferując ogólnopolską urawniłowkę.

Wraz z etykietami zastępczymi na polskim rynku regionaliów pojawił się zespół
Mazowsze, a w pseudoregionalnej restauracji Kociewianka do stolików podchodziły
kelnerki w stroju Kaszubek. Ryba w prlowskiej restauracji była często
śmierdząca, a mielony - zielony wewnątrz i śliski na zewnątrz. Jedną z niewielu
atrakcji Wczasowych i Goplanianek były babcie klozetowe w plastikowych
fartuchach, które jadły bułki z kiełbasą przy stolikach koło wucetów i głośno
mieszały aluminiową łyżeczką w szklance odzianej w wełniany uchwyt.

Śledź po japońsku, placek po węgiersku, fasolka po bretońsku, ryba po grecku -
prlowska spuścizna kulinarna, która świadczy o znacznej aberracji umysłowej
twórców tej spuścizny.

PRL był okresem tak absurdalnym, że tak skromna część życia jak gastronomia
nikogo wówczas specjalnie nie interesowała, wszak w restauracji była wódka,
której zazwyczaj nie było w sklepach. A że ciepła, no cóż, zupa była zimna, więc
średnia i tak całkiem przyzwoita...

[bene_gesserit]

Mi to sie jakos nie wydaje, aby powtorzenie piecset razy tego samego
sprawialo, ze to cos stanie sie prawda, ale probuj, probuj - moze
sie jednak myle.

Wyznales wlasnie, stwierdzam z zaduma, ze piszesz o czyms, czego zes
nie zasmakowal i o czym masz pojecie blade. Z moich obserwacji
wynika, ze na kuchni w jej wydaniu praktycznym (jakze roznym od
wirtualnego) rowniez znasz sie kiepskawo. To czyni cie w tej
dyskusji raczej niemym, mimo calej twojej pelnej fanfaronady
wylewnosci. Zatem adieu.

[hania55]

Drogi Poszukiwaczu, bardzo mi przykro, że byłeś skazany na żywienie
się w najpodlejszych garkuchniach PRL i przez ich pryzmat, a nie
przez pryzmat kuchni domowej, która swą różnorodność zawierała
wyłącznie talentom i inwencji gotujących, patrzysz na historię
kulinarną tamtych czasów. Szczerze Ci tego współczuję.

Mnie czasy PRL kojarzą się ze wspaniałościami wyczarowywanymi przez
mamę i babcię z tego, co w ogóle na rynku było dostępne, z
nadmorskimi smażalniami, gdzie można było zjeść świeżą flądrę albo
śledzia, z jeszcze ciepłymi wędzonymi rybami kupowanymi od rybaków i
jedzonymi z dobrym chlebem. Do lokali serwujących śledzie po
japońsku i placki po węgiersku moja rodzina nie chadzała, a na
kubańskie pomarańcze nie było nas stać.

Byłabym Ci wdzięczna, gdybyś swoich traumatycznych przeżyć nie
przelewał na nas i nie próbował nam wmówić, że w każdej kuchni
siedział ubek, który pilnował, czy aby na pewno kartofle polewa się
margaryną. Jeżeli tak jadało się u Ciebie w domu i z tego powodu
cierpisz na rozliczne urazy, proponuję zainteresować tym lekarza i
raczej nie wmawiać nam, iż nasze umysły zostały tak zatrute
ziemniakami i fasolką po bretońsku, że nie umiemy objawianych przez
Ciebie prawd przyjąć za własne.

dzieki, haniu, za ten wpis

[Gość: senin]

mnie po prostu sie nie chce dyskutowac z kims tak probujacym
manipulowac dyskutantami

to po prostu zenujace, co ten poszukiwacz ...'attention' wyprawia

;(((
wiec sobie odpuszcze

bo jakbym chciala sie odniesc do jego manipulujacych wypowiedzi, to
pewnie by mnie z forum wywalili ;)))

[pinos]

Proponuję Ci, Poszukiwaczarmi, popatrzeć w antykwariatach po ofercie PRL-owskich
książek kucharskich... Jeżeli o mnie chodzi, jest to oferta ciekawsza
tematycznie (bo nie edytorsko) od obecnej...
Dębscy, Łebkowski, kuchnia kazachska, gruzińska...

[Gość: anita]

Po pierwsze nie jadalo sie wówczas lunchów. Po drugie w
restauracji "Wczasowa" nie spodziewałabym się pieczonych przepiórek,
jakos ta nazwa mnie nie rzuca na kolana i nie obiecuje przezyc
kulinarnych z najwyższej półki (choc pewnie serowała niezle
mielone). Po trzecie przepiórki były dosyć popularne, podobnie jak
inna dziczyzna, chyba nawet bardziej, niz teraz (zdarzyło mi sie
kilka razy jeść np. w dzieciństwie bażanta we własnym domu,
pieczonego "ze sloniną pod pachą", pamiętam do dziś, bo którys z
przyjaciół ojca był mysliwym i czasem podrzucil cos dobrego w
prezencie). Po czwarte dzis też raczej nie weszlabym do restauracji
pod nazwą Wczasowa, no nie przekonuje mnie ta nazwa (ale to juz
kiedys omowiliśmy, Ty musisz, poszukiwacz, lokale i towarzystwo
zmienić na lepsze, to przestaniesz mieć obsesje na tle kapusty
pekinskiej i PRL). Po piate z homarem moglo byc faktycznie kiepsko,
ale homar to nie jest wyznacznik wykwintnej kuchni, a juz co
najmniej nie jedyny - no, chyba że w restauracji Wczasowa czy inna
Pomorzanka.
I po szóste najważniejsze: większość posiłków większość z nas jada
we wlasnych domach. W domach tych zaś gotujemy to, co chcemy (wtedy
i teraz) i jedyne co nas ogranicza, to własna fantazja. Lub jej
brak, i wtedy sie świat czlowiekowi kończy na kapuście pekińskiej,
która go zewsząd otacza i zasypuje.

[emka_1]

prawie mnie wzrusza
twój kompleks plebejusza.

nad morzem, sądząc po nazwach lokalu jadało się pyszne świeże płastugi prosto ze
smażalni, równie dobre jak sola w dover z podobnej budy, a ona lepsza niż w
gwiazdkowej knajpie w londynie, bo ekstra świeża, albo jeszcze ciepłego
wędzonego węgorza z bułką o smaku bułki.

ale owszem, są tacy, którym smakują wyłącznie gwiazdki z michelina

[nieskorzanka]

W PRL-u jadało się OBIAD a nie lunch, co nadal czynię jem śniadanie, OBIAD i
kolację!!!!

> Oczywiście. Na lunch w restauracji Wczasowa jadł pieczoną przepiórkę a wieczore
> m
> wcinał homara w Pomorzance.

[jarek_zielona_pietruszka]

To:
1. Jeszcze ciepłe wędzone węgorze kupione u rybaka w Trzebieży
2. Ryby kupione prosto z kutra w Ustce, usmażone przez mamę
3. Jagodowe lody na Helu
4. Certy wędzone z Pucka
5. Minogi z Sobieszewa
Tyle ze stron jednego z tych sfrustrowanych
6. Przepiórki, bażanty, kuropatwy, i wszelaka inna dziczyzna przyrządzana przez
babcię a później mamę i w końcu przeze mnie.
7. Rydze marynowane z Muszyny
8. Sałatka z rydzów którą przygotowuję do dzisiaj na działce w okolicach Sejn.
9. Moje pierwsze "pijaństwo" 180 raków popite z kolegą 1/2 litra jarzębiaku.
Siedzieliśmy na działce j,w i skubaliśmy przez kilka godzin
10. Święto Trybuny Ludu i zjedzone w karczmach regionalnych przy stadionie X
lecia wspaniałe potrawy z różnych zakątków naszego kraju.

[kocia_noga]

Ech, miałam obszerna odpowiedź, ale mi ją "wcięło", a było tam wiele
z tego, co Jarku, opisałeś.Dziczyzna (miałam ciotkę, absolwentkę
pewnej przedwojennej szkoły ludowej, która tak przyrządzała
dziczyznę,że do dziś wspominam - ale tego się nie da opisać), lody,
ach zwłaszcza lody! Pamiętam renomowaną lodziarnię w moim mieście -
do dziś daja tam lody i są kolejki, ale to co serwują ma
wystandaryzowany smak.Łatwiej i szybciej wyprodukowac coś z gotowych
mieszanek no i zdaje się, przepisy zabraniaja kupowania świeżych
poziomek od pań z bazaru.Teraz można sobie takie lody najwyżej samej
zrobić - chyba nigdzie już się tego nie kupi.
Chleb, bez polepszaczy - nałęczowski, zakopiański, sitkowy, graham.
Kuchnia regionalna - wbrew temu, co założyciel wątku pisze, miała
się bardzo dobrze.Wiem, bo w czasach studenckich dorabiałam sobie
kelnerowaniem w restauracjach.
No i jeszcze coś,ech, może ktoś pamięta.Pudliszki, Winiary, San.Ich
wyroby moznabyło jeść.Może przez pewne zacofanie naszego przemysłu,
może przez wyśrubowane normy komunistycznych krwawych oprawców,
niedopuszczające większości stosowanych dzisiaj środków.
Fabryka San z Jarosławia miała całą linię produktów które do ddziś
wspominam i - bez przesady - tęsknię do nich.Ciasteczka z selera,
ktos pamięta? To było CUDO.Sucharki z kminkiem.
Kiedys zaświtała mi mysl,ze może gdzies przechowują receptury i że
może wartałoby do nich napisac w sprawie selerowych ciastek.Ale może
po wykupieniu pzrez jakis koncern (zdaje sie,że nie ma już polskiego
pzremysłu kulinarnego) znalazł się jakis ideowiec i spalił dokumenty
na stosie.

a wiesz, kocia nogo..

[Gość: senin]

ze ok 5 lat temu po raz pierwszy odkrylam slynne podwedzane szprotki
w oleju z Rygi

a pamietam je z PRL-u jako ruskie szprotki podwedzane w oleju (z
czrno zlota banderolka)

musze przyznac, ze od 18 lat pobytu w Australii przed odkryciem
owych szprotek, zakupila bylam pewnie 20-30 puszek konserw rybnych z
pulek renomowanych supermarketow tudziez innych orientalnych sklepow

od kiedy ujrzalam te szprotki na polkach taniego
sklepiku 'chinskiego' mydla i powidla spozywamy ich conajmniej
kilkanascie rocznie

i wcale nie dlatego ze sa tansze od "john West" bo nie sa

sa po prostu SMACZNE jak wiele rzeczy, ktore pamietam z PRL-u
i ktore probuje odtworzyc w AU -

bywalam tez w krajach europejskicjh - i mowiac szczerze - e
tam..nie ma o czym mowic

PRL nie byl zly

wlasnie dzisiaj probowalam kupic cos podobnego do polskiego
salcesonu w pobliskim supermarkecie - no such luck

15 rodzajow szynki ;((( co jeden to gorszy , za to pieknie
wyeksponowany itd


o Boze, ludzie to nmaja jazde na wlasnych kompleksach ;(
poszukiwaczu, czas odnalezc prawdziwego siebie, bez zadecia, ktore
tu prezentujesz

[isabeau]

Troszkę off topic, ale Suchary Bieszczadzkie (te z kminkiem) były jeszcze dwa
lata temu (a może są i nadal) dostępne w sieci sklepów Stokrotka. Sama się nimi
zajadałam....

[Gość: g]

sa i w karfurze, ale nie są tak kamienne jak kiedyś:(

[kocia_noga]

Gość portalu: g napisał(a):

> sa i w karfurze, ale nie są tak kamienne jak kiedyś:(


a własnie te kamienne były najlepsze :)

elegancka kuchnia a PRL

[Gość: zadumana]

Ten "prl" przetacza się tu co jakiś czas w wątkach, a na full time
jest w cieniu, czy w tle, jednak na co dzień. Zacytuję stary link i
przepraszam, ale zacytuję siebie:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=77&w=72812136&a=72855649

[momas]

Zastanawia mnie jedno. skoro Poszukiwacz zna PRL ze schyłkowego
okresu:
"Mam PRL głęboko w nosie, pamiętam go w schyłkowej fazie, gdy stało
się w kolejce
w mięsnym i nagle rzucali kubańskie zielone pomarańcze (brało sie,
bo to też towar)."
To skąd wie, ze za czasów PRL-u (no kurna, to 50 lat!)w restauracjach
"...kelnerki w stroju Kaszubek. Ryba w prlowskiej restauracji była
często
śmierdząca, a mielony - zielony wewnątrz i śliski na zewnątrz..."
No i że nie sprzyjał kulinariom?
No zez kurcze, być może zakłady zbiorowego żywienia, zwlaszcza w
wielkich miastach nie charakteryzowaly się kuchnią wykwintną, ale
skąd może Poszukiwacz wiedzieć, jak wyglądaly typowe GS np na
przelomie lat 60/70 na prowincji?
Owszem zdazały sie kiepskie, ale bywaly wspaniale, gdzie gotowaly
kucharki miejscowe, w oparciu o tradycyjne receptury (mam
szczególnie w pamięci taki jeden w Gardnie Wielkiej....)
Nie mozna uogólniac.

Ja pamietam, ze moja Mama, mając mizerię w sklepach, niżle musiala
nakombinować, aby zrobić coś super-hiper. Moim zdaniem, nie trudno
wymyślić jakis wspanialy przepis mając nieograniczony dostęp do
produktów. Sztuką jest zrobienie czegoś wspanialego z "niczego". To
dopiero jest sprzyjanie kulinarnej kreatywności....

Przy okazji.... kto teraz robi na swięta Bozego Narodzenia pasztet z
zająca?????
A pamietam z dzieciństwa te zające za oknami (mieszkałam w samym
sercu Śródmieścia stołecznego)wystawione na kruszenie. Wtedy było
wiadomo, ze do świąt już blisko....


Poszukiwaczu, uogólnianie nie wychodzi na dobre..
To jakbys powiedział, ze podstawą wyzywienia Chińczyków jest ryż....
(bzdura kompletna)
lub znając pierwsza zasade temodynamiki mówił, ze znasz się na
fizyce...

.

[momas]

Do tego wszystkiego, co napisałam dochodzi jeszcze jedno. Gdyby
Poszukiwacz pisał zrozumiale, może nie byłoby nieporozumień. Gdyby
nie silił się na tworzenie zdań wielokrotnie złożonych, archaizmy i
pokrętną stylistykę....
MOIM zdaniem nie można mówić o sztuce kulinarnej restauracji, barów
i domowej. To są dwie różne sprawy.
Owszem, za czasów PRL dominowała w zakładach zbiorowego żywienia
(dostępnych dla przeciętnego obywatela) kuchnia chłopska, często
regionalna. Często bardzo pyszna . Czasami nie.
Raczej nie stosowało się pzepisów kuchni ziemiańskiej, czy
szlacheckiej. Oczywiście były wujątki.
A w domach - to już zupełnie inna bajka. Tak jak napisała Hania55

Uważam, że nie można uogólniać.

[Gość: melisa]

Nie jest prawdą,że za PRL były tylko obskurne bary mleczne i garkuchnie.W
Warszawie była przepyszna kaczka pieczona w "Kamiennych schodkach" na
Starówce,knajpa z samą dziczyzną na Nowogrodzkiej,na Puławskiej z samymi
rybami,na Senatorskiej knajpa z potrawami chińskimi.Oprócz tego bardzo dobra
restauracja Berentowicza w Konstancinie i "Pod złotym linem" w Serocku.Jak się
chciało dobrze zjeść poza domem to się miejsce znalazło.

[momas]

oczywiście, masz rację. Co potwierdza moją tezę, że nie można
uogólniać.
Dawne pączki i lody od Bliklego (lody, kupowane na otarcie łez po u
wizycie u dentysty - ale tylko jedna kulka!) też były dobre.
Jak się chciało dobrze zjęść - można było znaleźć odpowiednie
miejsce.

Evro słusznie zauważyła. Nie można PRL-u oceniać tylko przez
pryzmat barejowskich filmów.Jego filmy uwypuklały absurdy, ale na
codzień niezupełnie było tak.

Czy bar mleczny z Misia miał odbicie w rzeczywistośći??? No nigdzie
nie spotkałam się z miską przykręconą do stolika i łyżkami na
łancuchach.
Myślę, ze nie wszyscy umieją przełożyć gagi filmowe na
rzeczywistość....

[Gość: ania_m]

w warszawie byl "bazyliszek", "krokodyli" i - wielka frajda dla
dieci - hortrex. to byly nasze obowiazkowe przystanki podczas pobytu
w stolicy. w krakowie zagladalismy w latach 70tych do "wierzynka".
potem niestety lata cale go remontowali, jak pamietam. w gdansku
chodzilismy czasami pod "lososia". bylismy tam ostatnio przed paru
laty swietowac uroczystosc rodzinna. zenada pelna i to za duze
pieniadze, szkoda mi slow. miesiecznik pod nazwa "magazyn
turystyczny" relacjonowal co roku zmagania restauracji w konkursie o
"srebrna patelnie". pamietam jak ktoregos ranka gdzies w polowe lat
70tych pojechalismy samochodem z trojmiasta do slupska, aby cieszyc
sie obiadem w "karczmie slupskiej"; wtedy jednym z laureatow
pebiscytu.
z licznych wyjazdow z rodzna w tym czasie pamietam pyszna golonke
(jako dziecko bralam chetnie flaki na pierwsze i golonke na drugie.
siedmioletnie pacholecie z takim apetytem budzilo wszedzie
powszechne zdumienie kelnerow) w zajezdzie "rebajlo" pod pila, dobre
jedzenie w "gniewku" - chyba gdzies kolo poznania.
byly pyszne smazalnie ryb nad morzem, kolo domu stal zdezelowany
autobus sprzedajacy takowe wedzone i swierze a w sezonie rowniez
smazone. z ciezarowek sprzedawano w trojmiescie zywa fladre. to co z
tego, ze nie bylo koledry, krewetek (za te obecnie dostepne w polsce
serdecznie dziekuje i tak), homara i swiezego mango. bardzo fajnie,
ze teraz sa, ale szkoda, ze wiele dobrych produktow spozywczych
skonczylo sie wraz z prl-em.
z ziemniakami zdaje sie bylo roznie. moim najwczesniejszym
wspomnieniem gastronomicznym jest scysja rodziny podczas obiadu i
kategoryczne zdanie mamy poparte artykulem, zdaje sie z "kobiety i
zycia", ze kartofle tucza i kropka. tak, wiem, ze teraz sie to
zmienilo. w kazdym razie cale dekady jedlismy malo kartofli i
ogolnie bardzo malo wypelniaczy typu kasza i kluchy. obiad skladal
sie najczesciej z kawalka miesa lub ryby oraz duzej porcji sezonowej
surowki. w zimie z solonch opienkow, badz z marchewki z czymstam, z
pory, selera, czarnej rzodkwi, badz kiszonej kapusty. bardzo czesto
jadalismy na pierwsze lekkie na tamte czasy zupy. rzadko drugie bylo
maczne typu placuszki badz racuchy.
fakt, ze niektorzy jadali tych ziemniakow nieco wiecej, bo kiedy
dostalam polecenie "obierz ziemniaki do obiadu" zdumiona kolezanka,
ktora przyszla sie pobawic, czy moze odrobic razem lekcje
stwierdzila, ze u niej w domu gar z ziemniakami na rodzine - rowniez
3osobowa jest ze 4 razy wiekszy. widocznie ci bardziej te ziemniaki
lubili :)
no i naprawde wielu rzeczy nie byo, ale czlowiek kombinowal - latal
do herbapolu po lebiodke, mielony imbir. polowal w sklepach na
glutasol, aby zrobic danie chinskie z ksiazek pana halbanskiego,
prosil znajomych pracujacych na promach o przyprawe curry itp.
ptawda jest jednak, ze prl odcisnal pietno nawet na wspolczesnych
mlodych kucharzach. ubolewam, ze kuchnia polska zmodyfikowana do
poziomu, nazwijmy to "gwiazdkowego" dalej praktycznie nie istnieje.
lecac do niemiec wypatrzylam w gazecie w samolocie artykul o "mopo",
czyli modern polish cuisine i jej tworcach, ale wielu konkretnych
informacji nie wyluskalam niestety.

[Gość: genny]

A na Wierzbowej Towarzystwo Przyjaźni polsko-indyjskiej, gdzie po
raz pierwszy w Zyciu jadłam curry.

[Gość: evro444]

naoglądał się Misiów i Rozmów Kontrolowanych stąd te
obrazki.Wybaczie mu, że nie odróżnia satyry na owe czasy z panującą
wtedy rzeczywistością.

[Gość: Dosia]

Przepraszam momas, ale czy te zajace to nie przypadkiem od znajomego lesniczego?
I to tylko dlatego, ze nic innego wtedy nie dalo sie kupic, bo od rolnika
swiniaka nie dalo sie nijak dostac?

[kocia_noga]

Gość portalu: Dosia napisał(a):

> Przepraszam momas, ale czy te zajace to nie przypadkiem od
znajomego lesniczego
> ?
> I to tylko dlatego, ze nic innego wtedy nie dalo sie kupic, bo od
rolnika
> swiniaka nie dalo sie nijak dostac?

Zające były w każdych Delikatesach przed świętami, nawet były
przysłowiowe.Widok kruszejących za oknem w grudniu był powszechny i
normalny.Mięsa było pod dostatkiem, bardzo duzo ryb tanich.
Problemy z zaopatzreniem pojawiły się w latach 80.

[momas]

Kocia nogo ubiegłaś mnie, ale coś dzisiaj Kuchnia trudno mi się
ładuje.....

Niewykluczam, że pewna część zająców pochodziła od znajomych
myśliwych.
Ale można było je kupić, potwierdzam - w Delikatesach.
Np na Nowym Świecie -koło wydawnictwa Perspektyw - oraz po drugiej
stronie - Koło Wareckiej tam nadal funkcjonuje spożywczy (ale czy to
można nazwac jeszcze Delikatesami???) - tam, gdzie w dziale
cukierniczym były takie koła obrotowe podzielone na części... z
cukierkami....

No i w Tokaju na Marszałkowskiej....
Tam zające widziałam nawet na początku lat 90-tych...

[kocia_noga]

momas napisała:

> Kocia nogo ubiegłaś mnie, ale coś dzisiaj Kuchnia trudno mi się
> ładuje.....



Zając za oknem był przysłowiowy i pamiętam zaprzyjaźniony pokój w
akademiku, gdzie koledzy wywiesili przed świętami rybę wędzoną na
sznurku za oknem i nazwali ją zając... tkwiła tam kilka miesięcy i
była inspiracją do różnych żartów.Od leśnika tez mozna było, ja
miałam krewnego myśliwego ( dla sportu) który przywoził dziczyznę
mojej ciotce, a ta wyczarowywała z tego rzeczy niebiańskie, ale to
już całkiem inna historia.

[jarek_zielona_pietruszka]

gagi a prl

[Gość: zadumana]

Osoboście jadłam obiad (w podróży, w prl) w ogromnym barze w W-wie i
był tam tylko jeden nóż przy ladzie z kasą. Trafiłam na jakiś
cudowny, budzący entuazjazm przypadkowo zebranych moment,
kiedy "rzucono" schabowe, więc nie musiałam jeść inej brei. Ja też
wzięłam kotlet, ale szczęśliwie spostrzegłam ten nóż, którego
pilnowała budząca respekt pani. Pokornie pokroiłam przy niej i
poszłam do stolika. Inni mniej spostrzegawczy z godnością obgryzali
schaboszczaka nabitego na widelec.

[Gość: g]

dobre:)
Ja spotkałam się z "kaucją" za nóż, ale było więcej niż jeden.

[Gość: ania_m]

o tak, pamietam jarocinska "kawiarnie" pobierajaca podczas festiwalu
jarocinskiego w latach 80tych kaucje za wszystko - szklanki, sztucce
itp. pewnie mysleli, ze dzika mlodziez im wszystko ukradnie ;)
"dzikusy" byly jednak jeszcze bardziej pomyslowe - po 3 dniach w
innych kawiarniach w miescie, ktore nie wprowadzily systemu
kaucjowania zabraklo sztuccow i zastawy :D
no i (w tych czasach mnie calkiem nie dotyczacy)zakaz sprzedawania
alkoholu bez zagrychy. moj jamnik szorstkowlosy urywal sie podczas
tygodniowego pobytu w wisle pod budke z piwem, gdzie, poniewaz byl
ladnym i milym psem, byl intensywnie karmiony przez pijaczyn
kielbaskami z rozna, ktore musieli dokupic do kazdego kuflowego
piwa. pies po takim wypadzie ledwo sie toczyl z przezarcia

[poszukiwaczarmi]

O, kaucja!

Dokładnie pamiętam kaucję za nóż aluminiowy, którą należało uiszczać przy kasie
- ot, aluminiowe, często wyszczerbione i krzywe, noże były dobrem tak pożądanym,
że rzeczywiście mogłyby być doczepiane do stołów na łańcuszkach :)

Kaucje za szklanki też były, a jak!

Uroczo celna uwaga! :) Brawo (klask-klask!!) :)

[Gość: Go]

Uff,znowu emocje których bym się nie spodziewał i znów muszę co nieco wyjaśnić .
Do j-z-p -pisząc o margarynie miałem na myśli nie PRL lecz współczesność ,kiedy
to większość naszych rodaków zajada się tym świństwem ogłupiona przez reklamy i
pseudodietetyków,a skwarki-może kiedyś spróbujesz mojego smalcu z cebulką i
uronisz łezkę zachwytu.Dalej ,nie wiem skąd wytrzasnęliście moją chorobliwą
nienawiść do PRL-u ,list mój tyczył jak najbardziej współczesności której
kondycję skądś próbowałem wywieść .Rozpętała się burza niemalże rozmiaru
dyskusji o okrągły stół(polski nie arturiański)podczas gdy mnie chodziło o
kartofle.Nie miałem zamiaru osądzać PRL-u,gdyż jako człowiek rozsądny nie wierzę
w czarno-białe rzeczywistości w dodatku nie czuję najmniejszej tego
potrzeby-chciałem tylko pogwarzyć o kartoflach.Chciałem tylko zwrócić uwagę,bez
żadnej ideologizacji,że w większości domów dzisiejszych 50-60latków nie ma
pytania co dziś na obiad tylko co dziś do ziemniaczków.Nie chciałem też nikogo z
tego powodu potępiać czy poniżać.Skonstatowałem i chciałem poznać zdanie innych
na ten temat,PRL pojawił się zupełnie z boku a to on wzbudził największe emocje
i najgorętszą dyskusję(niekiedy podszytą jakąś niezrozumiałą dla mnie
agresją,czyżby jakieś forumowe animozje).Nie chciałem również dowodzić wyższości
innych produktów nad jakoby plebejskim ziemniakiem,lecz zwrócić uwagę na ich
nadużywanie a jednocześnie na bylejakość ich przyrządzania,mogę zjeść miednicę
nierozlatujących się ziemniaków ugotowanych z czosnkiem,liściem bobkowym i
kminkiem podanych w całości,okraszonych wędzonym boczkiem i posypanych siekaną
dymką.Niestety zazwyczaj ziemniaki podaje się u nas w tak smutnej postaci,że
strach.Jest to fakt,nie żadna ideologizacja i proszę mi nie udowadniać,że to
moje PRL-owskie fobie czy urazy przedpłodowe.Chodzi mi wyłącznie o wrażenia
kulinarne,nie polityczne.Wytykał mi ktoś też moje jakoby ziemiańskie
sentymenty,ręce opadają,wstęp o ziemiańskim menu zagajeniem był
tylko,wprowadzeniem coś jak "już starożytni Rzymianie"i odnoszenie sie do niego
było cokolwiek bez sensu.
Kończąc życzę nam wszystkim aby zamiłowanie do dobrego jedzenia zawsze łączyło
choćby dzieliło nas wszystko inne oraz aby w dyskusjach było mniej
zacietrzewienia a więcej zrozumienia.
Gość Rafał
PS.Widzę ,że pisujecie po nocach.Ja niestety wstaję o czwartej do pracy a
jeszcze obiad trza podszykować na jutro.A tak na marginesie to co u was na
obiadek,bo u mnie gęsta zupa soczewicowa na świńskim ogonie z kładzionymi
kluseczkami do tego pajda razowca(jak by ktoś był w Częstochowie niech kupi
chleb od Musiorskiego -najlepszy jaki jadłem i wcale nie płacą mi za
reklamę)niebo w gębie.Zdrowia życzę!

[poszukiwaczarmi]

No widzisz, drogi Rafale, a ja zbieram cięgi :)

Ale miło wiedzieć, że jest na tym forum chociaż jedna osoba, która myśli
podobnie jak ja i także poszukuje smaku!

Rafale, zapraszam Cię! :)

My czyli wszyscy poza Wami dwoma -szukamy

[Gość: giwia]

niesmaku oraz bez-smaku.
Załóżcie , dzieci, własne forum.

[Gość: zniesmaczony]

Zostawcie już tego GOSTKA samego z ziemniakami z PRL-u. Jemumu już
nic nie jest w stanie pomóć.

[Gość: a]

[kocia_noga]

Rafale, ja mam przeważnie znajomków po 50,czyli rówieśniczki i mam
zupełnie inne obserwacje.W znajomych domach je się bardzo róznie, a
tych ziemnaków na codzień nie zaobserwowałam.
Gdyby były jakies statystyki i z nich wynikało,że np 65-70% Polskich
rodzin wcina grule na okrągło, byłoby o czym dyskutować - o
wyobraźni, tradycjach,smaku,wygodzie,dziedzictwie przedwojennej
nędzy i powojennej szarości, czy innych czynnikach mogących mieć
wpływ.
Ja mysle,że poniewaz opisałeś jak jada twoja teściowa to może chodzi
o coś bardziej osobistego.

[Gość: Rafał]

Być może droga Kocia Nogo,że niby moją miłość do teściowej przeniosłem na
ziemniaki?Do psychoanalityka.
Ale poważnie może jest tak,że pochodzę z regionu wiejskiego,do niedawna bardzo
ubogiego,może to regionalne a ja zbytnio uogólniłem?
Wszystko to być może .Pozdrawiam.

[Gość: łodzianka]

Z PRLu wspomnien nie mam, bo urodziłam się już poza jego zasięgiem. Ale (tu dwie
uwagi do tematu)
1. Z rodzinnych opowieści ikuchennych zeszytów wnoszę, że PRl nie zubożył, ale
wzbogacił. Bo zmuszał ludzi, chcących jeść smacznie i zdrowo, do myślenia.
Pobudzał kulinarną wyobraźnie i zaowocował wieloma ciekawymi przepisami. Które
nie opierają się ani na occie, ani na schabowym.
2. Mój ojciec też jadłby ziemniaki najchętniej pezez cały rok. I nie ma to
żadnego związku z PRLem, a z tym, że wychował sie na wsi, gdzie kasze, ryż itp
jadano rzadko, bo kartofle były z własnego pola i najtaniej.

A zresztą - czy twojego "Takie bogactwo wyboru a takie wąskie horyzonty" nie
można doskonale odnieść do młodzieży ( i nie tylko ) wpychającej w siebie li
tylko fastfoody? Do ludzi, którzy z warzyw jedzą tylko pomidor na kanapce? Do
tych, co piją tylko słabą lurę, nazywając ją herbatą? I tak mozna wyliczać i
wyliczać, a dziś na PRl tego nijak nie zwalisz...

możliwość wyboru a prl

[Gość: zadumana]

Różnica elementarna między młodzieżą dzisiejszą i tą z prl-u jest
taka, że obecnie "wąskie horyzonty" to sprawa indywidualnego wyboru
i indywidualnej decyzji - w większości przypadków. Kiedyś ten wybór
został dokonany za nas i nikt tu wiele do gadania nie miał. Klamka
zapadła bez naszego udziału, również w kuchni.

Dla mnie na przykład praktyczna kulinarna różnica między epokami
polega m.in. na tym, że kiedyś przywoziłam z zagranicy książki
kucharskie (kupowane za "ostatnie" pieniądze), żeby w nich znaleźć
jakąś interesującą nową kombinację kartofli itp. - co się nawet
udawało ku rodzinnej radości. Teraz książki kucharskie poza Polską
kupuję, żeby sobie ugotować 'dowolną' nową potrawę np. dokładnie to
co Jamie Oliver czy niemiecki Tim Maelzer. I mogę to zrobić bez
problemu.

[Gość: łodzianka]

Cytat:
>Różnica elementarna między młodzieżą dzisiejszą i tą z prl-u jest
taka, że obecnie "wąskie horyzonty" to sprawa indywidualnego wyboru
i indywidualnej decyzji - w większości przypadków. Kiedyś ten wybór
został dokonany za nas i nikt tu wiele do gadania nie miał. Klamka
zapadła bez naszego udziału, również w kuchni.

Ale autorowi wątku nie chodzi o PRL. Chodzi o kartofle, które teściowie jedzą
teraz, więc porównanie chyba trafne.

Ziemniorry Rulezzz:D:D

[Gość: Kartofelek]

jw.
Gotowane ziemniaczki to jest to,
chociaz przyznam ze moga czasem sie znuuuuudzic;]

[Gość: genny]

Masz prawo nie lubić ziemniaków, de gustibus itd. Mam wrażenie, że w
tej dyskusji chodzi o coś zupełnie innego. Zaatakowałeś, krzywdząco,
dwie zupełnie różne sprawy. Gastronomię popularną i kuchnię domową.
Gastronomia była różna, dobra i zła, w większości siermiężna, ale
poprzez swoją prostotę trafiająca do gustów i kieszeni wielu, którzy
byli na nią skazani, albo chcieli od czasu do czasu zjeść coś
zupełnie innego. (Nigdzie "pasztecik barowy" nie smakował mi tak
dobrze jak w ulubionym barze mlecznym.) I nie wiem, co
lepsze/gorsze. Owe prlowskie naleśniki w barze czy hamburger
dzisiaj. Przytaczany "śledzik po jabońsku" służył zupełnie czemu
innemu i jako przykład prlowskiego jedzenia jest tu wyraźnie
nietrafiony. Mieszczę się w przedziale 50-60, a więc te czasy
pamiętam dokładnie, podobnie jak i moi przyjaciele i znajomi.
Zainspirowana przez Twój post zrobiłam małą sondę wśród znajomych.
Kuchnie domowe były różne. Wtedy już sięgano po wzorce węgierskie,
bułagarskie,włoskie a nawet "egzotyczne",(tu nieoceniona p.
Pospieszyńska i jej Przygoda kulinarna). Pewnie, że były to próby
trudne, często nieporadne ( a jakież mogły być z "zamiennikami"),
ale były. Może to z punktu widzenia dzisiejszego smakosza i
eksperymentatora kulinarnego jest i żałosne, ale na pewno nie daje
to podstaw do niektórych padających w tej dyskusji stwierdzeń
(często, proszę wybaczyć, na granicy kindersztuby).

[Gość: Gość]

Droga genny muszę się odnieść.Nie ja poruszyłem sprawę gastronomii lecz moi
oponenci reagując na hasło PRL.Gastronomię owych czasów ,tę spod znaku barów
mlecznych, wspominam z dużym sentymentem.Pamiętam wielki gar z kaszą gryczaną z
ogromnymi skwarkami,leniwe obficie polane masłem czy rewelacyjne cynaderki ze
śląskimi kluchami.Zdecydowanie górowało to nad dzisiejszym fast foodem.Pamiętam
również,że w pionie tzw. restauracji było zdecydowanie gorzej.
Przypominam,że mój list tyczy czasów dzisiejszych,PRL-u dotknął jedynie
mimochodem i wynika z moich obserwacji,może zbyt uogólnionych.Nie chodzi mi
również o brak w kuchni egzotyki,wpływów kuchni światowych lecz o zapomnienie
częste własnych korzeni,zubożenie niegdyś bardzo bogatych tradycji kulinarnych.
Jeszcze co do braku kindersztuby to myślę,że mimo kontrowersyjności niektórych
moich sądów w moich wypowiedziach takowego nie zauważyłaś,a jeśli tak to nie
było to moim celem.Muszę jednak przyznać,że wiele wypowiedzi było zdecydowanie
zbyt złośliwych co jest jednak zmorą anonimowości internetu,która zdaniem wielu
zwalnia z zasad dobrego wychowania.
Polecam się dobrej pamięci Rafał

Rafale-spojrz na tytul swojego watku

[fettinia]

Od poczatku bylo do przewidzenia,ze wywola niemale emocje.
Ja rowniez z sentymentem wspominam bary mleczne a tak pysznych wedzonych
wegorzy,mietusow czy smazonych flader z budki przy plazy nie jadlam nigdy wiecej.
A poczciwy kartofel to nie dziedzictwo PRL-u jak juz ktos wspomnial.Notabebe
wole ziemniaki we wszelkich wariacjach i odmianach niz ryz czy makaron.To jest
kwestia indywidualnego smaku a nie siermieznej przeszlosci.

[kocia_noga]

No i tych książek kucharskich było duzo więcej, niż zapamiętała
Zadumana.Ja sama w domu mam jeszcze kilka Gumowskiej,Kuchnię Jarską
nieznanego autorstwa (okładka zaginęła) i parę jeszcze, nie chce mi
się grzebać na półkach,żeby przytaczać.Inspiracje były, w każdej
gazecie.
Kilka miesięcy temu znalazłam pod śmietnikiem , na tzw wystawce
stosik gazet - Przyjaciółka, Kobieta i Życie, i jeszcze coś, z lat
60-70.W każdej gazecie jest kącik kulinarny proponujący rozmaite
dania, wraz z poradami dietetycznymi i podpowiedziami co do sposobu
serwowania.
Jak mnie najdzie, to powklepuje kilka.
Było biednie, siermiężnie, ale kto chciał znależć - szukał i
znajdował.

[fettinia]

Wklep wklep:)Ja pamietam te "kaciki kulinarne"-niestety moje stare gazety
zaginely..Ale ksiazki(te Potrawy Jarskie tez)jeszcze gdzies w Pl sa u mamy na
polce:)Jeszcze pamietam takie grube tomisko(tytul?)o potrawach
wykwintnych,dietetycznych itp.I to z czasu glebokiego PRLu:)

[Gość: genny]

I ja mam jezcze "całe mnóstwo" książek z tego okresu. A do tego
jeszcze, niezapomniene (dla mnie) egzemplarze Magazynu Rodzinnego.

[fettinia]

O tak-Magazyny tez mam-no chyba,ze mama wywalila przy porzadkach:)Takie z lat
70tych:)

[Gość: genny]

Uwaga nt potknięć i dobrego wychowania nie była skierowana do
Ciebie, Rafale.Dodam, że wśród swoich książek kucharskich znalazłam
pozycję "200 dań z ziemniaków" wydaną w roku, tak, tak, 1919.
Przepraszam za dygresję osobistą, ale Ty chyba nie uwielbiasz swoich
teściów?

[Gość: Gość]

Skąd Ci to przyszło do głowy?
Nie przepadam za ich kuchnią,z czego nie wyciągałbym pochopnych wniosków.Zygmunt
Freud przewraca się w grobie.
Zdrowia życzę.

[Gość: genny]

Uraziłam Cię? Przepraszam, nie miałam takich intencji. Tak mi
zwyczajnie przyszło do głowy ...A Freud niech śpi spokojnie
Pozdrawiam

[Gość: Gość]

Nie uraziłaś mnie w najmniejszym stopniu, może powinienem co nieco wziąć w
cudzysłów, a Freud przewracał się w grobie na to moje niewyciąganie wniosków.
Ukłony Rafał

[qubraq]

Genny napisała:

> Mieszczę się w przedziale 50-60, a więc te czasy pamiętam dokładnie

Niemożliwe!!! Wszystkie Panie sie mieszcza w przedziale 17-19 i już!
To ja sie niestety mieszcze w przedziale 70-80 i oczywiscie wiadomo
z samej góry Sagarmathy co mysle na zapodany temat... ;-)
Serdecznie pozdrawiam Ciebie, Fetti i wszystkich podobnie do mnie
myślących...- ciesze sie ze jest nas jednak wiecej! :-)))

[Gość: genny]

:-), Kubraczku, w każdym calu gentleman

[coralin]

Nie widzę w tym nic dziwnego, że w naszym kraju podstawą wyzywienia sa
ziemniaki. Tak jak w Azji jedza ryż, a we Włoszech makaron. Szkoda tylko, ze tak
mało popularne są kasze i jemy ich mniej niż ryżu. Szkoda też, że w kraju o
dużej produkcji ziemniaków nie odróżna sie ich gatunków i rzadko są one opisane
w sklepie. A ziemniak to pyszne warzywo. Sama jem ich mało, ale mam smak na
kopytyka z sosem grzybowym i musze zrobic na dniach.

[ewa9717]

Ktoś wspomniał o "200 potrawach z ziemniaków' chyba z 1919 roku, ja
mam z roku 1985 już "500 potraw z ziemniaków" - bardzo ciekawe
potrawy nie tylko kuchni polskiej.

[coralin]

Jest chyba cos w naszej mentalnosci, że zachwycamy sie tym co obce, a nie
doceniamy tego co swojskie. W przeciwieństwie do Francuzów czy Włochów. Oni
skupiaja sie i reklamują nie tylko to co narodowe, ale nawet, a moze przede
wszystkim to co regionalne. A my wstydzimy sie ziemniaków . Jem mało
ziemniaków, ale kiedy zaczyna sie polskie lato staję sie patriotka, bo jem w
zasadzie wyłącznie polskie młode ziemniaki z koperkiem i kefirem , młodą kapustę
i truskawki:)

[Gość: Gość]

Szanowna Coralin,pewnie nie przeczytałaś wszystkich moich wypowiedzi,co zresztą
nie dziwi przy takiej ilości listów.Gdybyś to zrobiła,wiedziałabyś,że próbowałem
bronić tezy,iż w czasach PRL-u polska kuchnia straciła wiele ze swej
regionalności i wyjątkowości na rzecz urawniłowki której symbolem było dla mnie
niepodzielne panowanie ziemniaków.Z tezą tą większość uczestników dyskusji nie
chciała się zgodzić,ale cóż każdy pozostał prawdopodobnie przy swoim zdaniu
Z wyrazami szacunku Rafał.

[coralin]

Oczywiscie, że w czasach PRL kuchnia straciła wiele, ale to nie zmienia faktu,
że nie dziwi mnie ziemniak i kapusta jako podstawa naszej kuchni.
Uwielbiam kasze(czyli coś typowego dla naszego rejonu), ale one maja wyrazisty
smak, a makaron, ryz, ziemniaki- nie, najwyżej po doprawieniu i z dodatkami.
Czyli są uniwersalnym dodatkiem. Tak samo jak nie pytam Włocha dlaczego je
codziennie makaron z sosem tak samo nie zapytam typowego Kowalskiego dlaczego do
obiadu musi mieć ziemniaki:)

[scibor3]

Ooo... tak straciła. Ziemniaki z okrasą i zsiadłym mlekiem (a na przednówku i
bez) oraz kapuśniak PRL zubożyło do... No właśnie do czego? Oczywiście tak
urozmaicone jedzenie nie dotyczyło wszystkich. Niektórym musiały wystarczyś same
ziemniaki i kapusta. Może trudno ci się z tym pogodzić, ale II RP to nie był raj
na ziemi a potwornie biedne państwo, gdzie poleszczuk dzielący zapałkę na czworo
to nie była przypowieść a rzeczywistość.

pamięć a prl

[Gość: zadumana]

Szanowni Seniorzy-historyczni-optymiści. Ilekroć stykam się z
pogodnymi wspomnieniami, zawsze wraca do mnie kawał, który zresztą
bardzo lubili moi rodzice i twierdzili, że stanowi on żelazną
podstawę wielu opowieści – przyjmowali wszelkie „zniekształcenia”
faktów, które działy się w zasięgu ich (ciągle niezawodnej i
trzeźwej) pamięci z pełnym „zrozumieniem” ostrzegając mnie
przed „prawdziwością” wielu szacownych wspomnień, ich szacownych
znajomych. Teraz ja jestem świadkiem relacji z tego co przeżyłam
osobiście i oczy przecieram ze zdumienia i natrętny kawał dalej
chodzi mi po głowie.
A ten kawał? Wszyscy znają, ale przypomnę. To opowieść o takich
dwóch Czechach co przesiedzieli najlepsze lata swojej młodości w
niemieckim obozie koncentracyjnym. Przeżyć im się cudem udało, a
kiedy spotkali się po latach i zaczęli wspominać - wspólnie
westchnęli do tych lat jednak młodości, no i tu padły słynne
słowa „To se ne wrati”. Ne wrati.

Lata młodości, minione, robią zamęt w głowie i rozumiem, że niejeden
zaprzedałby duszę diabłu byle do niej wrócić. Obraz się zamazuje, a
wrzenie i nerwy stracone w niejednej kolejce po mięso jakby
przycichły. Postalibyśmy w kolejce po to piekielne mięso, byle 20
lat się cofnąć? Ja – dziękuję uprzejmie, ale za żadną cenę NIE.

Dla seniorów mam przy okazji wskazanie Adama Hanuszkiewicza, który
mówił, że starość to nie kwestia metryki tylko wyboru...:)

A ziemniaki? Są bardzo polskie i bardzo je lubię. Należę do tych
nielicznych, którzy lubią delikatne smaki tak bardzo, że mogę z
przyjemnością zjeść ziemniak ugotowany bez niczego, nawet bez soli.
Smakuje mi niesamowicie i parę razy budziłam tym zdziwienie. Piszę o
jednym ziemniaczku, bo z miską pewnie by mi nie poszło. Jakoś lubię
zróżnicowanie zawartości talerza. Szkoda tylko, że przy takiej
produkcji i przy takim spożyciu ciągle brak w naszych sklepach
rozróżniania na gatunki. Sprzedajemy je sami sobie jak rośliny
pastewne a szkoda.

[pinos]

Jak rozumiem sugerujesz, że każdy kto wspomina dobrze jedzenie za PRL, jest po
prostu starszym człekiem wspominającym czule młodość?

Powiem grzecznie: bzdury piszesz. W dodatku bzdury obraźliwe.

Różnie było ludziom w PRL: lepiej lub gorzej - tak jak teraz. Wybór w sklepach
generalnie był mniejszy może nawet wcale go nie było, nie przeczę. Ale po
pierwsze były inne niż sklepy źródła zaopatrzenia, a po drugie braki w
zaopatrzeniu nie oznaczają braku fantazji - a o tym zdaje się miał być ten
wątek. To nie PRL zabił w ludziach, narodzie (o ile zabił, bo tego twierdzenia
nie popieram) fantazję i umiłowanie różnorodności (gdyby tak było, to
znaczyłoby, że jednak komunizm i to w wydaniu prl-owskim zapanował nad światem -
wszak na całym świecie obserwuje się jednostki kulinarnie sprawne
inaczej,lubiące kuchnię ubogą i monotonną). Jednostki,które fantazję
miały,fantazję zachowały.

Stąd Twój przydługi wywód jest tylko średnio na temat przydługim wywodem,
służącym wyniesieniu się (siebie i rodziny) ponad głupie stado forowiczów.

[Gość: evro444]

amen.Niektórzy naprawdę nie silą się aby przeczytać uważnie wątek,
jak i nie czytają kolejnych wypowiedzi a potem raczą wszystkich
uwagą (bardzo wysublimowaną i przemyślaną)zupełnie nie na temat.

[Gość: genny]

Chyba chciałaś być bardzo grzeczna i bardzo Ci nie wyszło. Już Ci
odpowiedziały Forumowiczki a i ja dorzucę swoje. Jesteś młoda, jak
mniemam, starsza jednak niż ktoś, kto o 50latku może
powiedzieć "senior" i traktować go, jakby miał zaawansowaną
demencję. Z wrodzonym optymizmem zakładam jednak, że tylko Ci
tak "wyszło", że złej intencji w tym nie było

Dawniej wszystko bylo smaczniejsze i zdrowsze

[Gość: (Mal)-kontent]

Mieso smakowalo jak mieso, bo swinie nie pochodzily z obecnych
kolchozow, gdzie tuczy sie 10 000 sztuk naraz, karmionych chemia.
Kielbasa byla kielbasa, a obecnie wszystkie smakuja tak samo i po
dwoch dniach staja sie obrzydliwie obslizgle.Zwykly, przasany
wiejski chleb bil na glowe wszystkie obecne "wynalazki" z ich
uleprzaczami. Taki chlebus donosilo sie do domu z mocno obgryziona
skorka.Konserwy zawieraly to co pisalo na etykietkacha nie jak teraz-
odpady: loj i wstretne, przemielone chrzasci. Wedliny wyrabiali
masarze, a nie przekwalifikowani szewcy i tokarze. Na to wszystko
obowiazywaly normy ile ma byc miesa w miesie, a w dzisiejszym
serdelku jest go tylko 5%. Za oszukiwanie konsumenta mozna bylo
stracic leb jak Wawrzecki Lepiej smakowaly warzywa w tym kartoszki,
a nawet slonce bylo jakies wieksze. Te smaki juz sie nie wroca, bo
tzw. biozielenina i inne bio-oszustwo to tylko zerowanie na
frajerach i namiastka smakow, ktore odeszly w sina dal.

[Gość: gosc]

UWIELBIAM ZIEMNIAKI i jestem chora jak nie zjem ich przynajmniej trzy razy
dziennie; w zupce pod postacią frytek z piekarnika placuszki i tysiąc innych
propozycji.. uważam też że ziemniak jest najmniej kaloryczny; od dwóch lat
bardzo systematycznie jem ziemniaki podobno w ilościach zastraszających (tak
mówią znajomi) i noszę rozmiar 36; oczywiście wiem wiem, że nie jest to rozmiar
najmniejszy ale mieści się w standardzie. Pozdrawiam i zapraszam na Święto
Ziemniaka!!!

[jarek_zielona_pietruszka]

W budce warzywnej obok mojego domu, było zawsze kilka odmian ziemniaków.
Fakt stało się po mięso i szynkę w kolejkach, szczególnie przed świętami. A czy
dzisiaj jest inaczej? Tłumy ludzi w soboty i niedziele pędzą do marketów, aby w
zaduchu tłoku,wrzucić do wózka śmieci, które noszą tylko nazwę prawdziwych
produktów. Stoją później w kolejce i wydają ciężka zarobione pieniądze w
nadziei, że zrobili tanie, dobre i wartościowe zakupy. Wybacz przy takim
porównaniu wolę tamte stare kolejki. Pamiętam smak masła z czasów PRL-u i
wybacz, ale nawet najlepsze markowe dzisiejsze masło nie umywa się do tamtego.
Wszystkie produkty spożywcze były sto razy lepsze od dzisiejszych i nie mów mi,
że moja pamięć działa wybiórczo. Drób, mięso i praktycznie wszystko można było
kupić na targu. Jak ktoś chciał to miał. w urzędach też nie było źle, wystarczył
jakiś suwenir dla urzędniczki i już. Pamiętam, że na paszport czekałem 3 dni,
załatw teraz paszport w tak ekspresowym tempie.
Pozdrawiam

ojej jakie to straszne!

[Gość: kragg]

My tu już tyle lat w europie, a oni ciągle pyry żrą. Normalnie aż wstyd!!!

[Gość: kluge]

Masz rację, czas skończyć z dziedzictwem PRL i przestać jeść ziemniaki. W zamian proponuję jakąś nowoczesną potrawę, żeby się kojarzyła światowo i kapitalistycznie- FRYTKI!

[ewa9717]

Z keczópem! I z móżdardą! Może już skończmy ten wątek, bo niedługo
pociągniemy na Belweder...

[scibor3]

W Belwederze otworzyli McDonalda? ;-)

[Gość: Gość]

100% racji Ewo, czas kończyć.Wszystkie nowe wejścia poruszają sprawę od
początku, w końcu komu chciałoby się czytać 125 postów.
Ja na tym kończę wszystkim dziękuję.
Rafał

[Gość: Smakosz]

PRL jest winien wszystkiemu - to jasna sprawa.Chcę uświadomić
młodszych,że kiedyś żywność miała smak.Dzisiaj np. jest 50 rodzajów
szynek i wszystkie mają ten sam smak.Rozumiem też że współcześnie
jest wielka różnorodność,szczególnie w fast foodach.
A tak trochę na poważnie;dziedzictwo PRL-u to również likwidacja
głodu i analfabetyzmu

[Gość: cv]

Coś w tym jest, u mnie od dzisiaj matka nie pozwala wyrzucić
ksiązki "500 potraw z ziemniaka" kupionej w dobie najgorszego
kryzysu i pustych półek.
Nie potrafię jej oduczyć codziennego gotowania ziemniaków,
oczywiście w najgorszy możliwy sposób, czyli osolonych i polanych
jakimś wstrętnym tłuszczem. Tak je zawsze będzie jadła i zmusza do
tego innych. Przykre, ale prawdziwe. Kiedy gotuję sam, używając
makarony, czeskich knedli itd ona przyzna, że smakuje, ale sama
nigdy tego nie zrobi, chociaż przecież to żadna filozofia. Myślę, że
to kwestia mentalności, charakteru, niezdolności do zmiany
przywyczajeń w dobie starości. Czy PRL ma coś z tym wspólnego? Moja
matka jest ze wsi i myślę, że w innym ustroju inaczej by też nie
gotowała i nie jadła.

[Gość: muki]

wiedziałem, no wiedziałem, obrzydliwe kartofelki

[Gość: Ziemniak]

Halo! Przecież ziemniaki są pyszne!!! :) Po prostu uwielbiam Ziemniaki. Żeby nie
było, to dużo gotuje i znam różne smaki i różne kuchnie ale przynajmniej raz/dwa
razy w tygodniu jem ziemniaczki :) mniaaam

[mamap]

W dziecinstwie,jeszcze przed PRL, jadlismy ziemniaki poniewaz: tata
nie lubil ryzu (zapiekanka z jablkami byla rzadko), ja nie
cierpialam kasz, kopytka lubili wszyscy,ale mamie nie chcialo sie
ich gotowac,placki ziemniaczane robila kapciowate wiec tez nie
chcielismy.Ale duszone kartofle byly pycha, ziemniaki w mundurkach
do sledzia w smietanie w piatki. Makaron byl glownie do rosolu i
zup.Potem mamie zaczelo brakowac konceptu i jak odwiedzalismy
rodzicow to na pytanie co do miesa mama sama sobie odpowiadala:
ziemniaki. Najprosciej. Teraz w dobie torebkowej mama gotuje ryz i
kasze gryczana, do ryzu uzywa sosy gotowce. Bo szybciej niz ugotowac
ziemniaki. Takie czasy.