Popisowe danie

[pani.serwusowa]

Nie wiem jak Was, ale mnie denerwuje pytanie o moje popisowe danie.
Kiedy ludzie dowiaduja sie, ze lubie gotowac, ze to cos wiecej niz
chec zaspokojenia fizycznego glodu, ze mam niezla kolekcje ksiazek
kucharskich itp. z reguly pada pytanie o moje danie popisowe. Z a w
s z e mnie wtedy zatyka. Nie mam popisowego dania. Jest sporo
rzeczy, ktore lubie gotowac, szczegolnie dla znajomych, bo wygladaja
ladnie i jeszcze lepiej smakuja, ale podanie jednego dania tzw
popisowego graniczy z niemozliwoscia. Jak to jest u Was? Macie jedno
danie, ktore od razu przyszloby Wam na mysl, kiedy ktos zapytalby o
Wasze popisowe?

[eeela]

Nie mam popisowego dania, i bałabym się w ogóle cokolwiek z tego, co gotuję,
nazwać popisowym, bo to by zakładało, że każdy musi je uwielbiać i każdego rzuci
na kolana - a ja się tego raczej nie spodziewam. Każdy ma swój smak i lubi
trochę inne rzeczy. To co dla mnie jest ulubione, innym może w ogóle nie
podejść, i gdzie tu wówczas popisowość?

Mam trochę ulubionych potraw, które gotuję co jakiś czas z pewną regularnością.
Są wśród nich rzeczy prościutkie i są te bardziej skomplikowane. Ale popisowych
dan nie mam :-)

[Gość: evro444]

ja nie mam swoich typów ale moja rodzina i znajomi jednoznacznie
stwierdzają, że moje śledzie zaliczyć można do przymiotnika popisowy.

absolutnie nie

[jo.hanna]

nie lubie tego okreslenia, bo automatycznie zaklada, ze jak wycwiczona malpka
robie ciagle to samo, gdy tylko goscie pojawiaja sie na horyzoncie. Moge za to
mowic o przepisach autorskich z ktorych jestem dumna, chociaz rzadko robie je na
'zadanie', bo to sprawa artystycznej inspiracji, czyli tzw. cisnienia na dana
kuchniea to jest uzaleznione od magii lub komercji (wybrzebany stary przepis,
nowa ksiazka kucharska, powrot kolezanki z egzotycznej wycieczki..itd)

bo danie popisowe to, w/g mnie, powinien byc rowniez przepis autorski. W moim
przypadku jest to na ogol kompilacja lub ew. wariacja na temat przepisu
wyczytanego gdziestam. Mam tez fazy kulinarne, wiec nawet jesli kaczka w krieku
jest moim daniem autorskim, a nie mam cisnienia na smaki belgijskie, to nikt u
mnie tej kaczki nie dostanie.

magia sie dzieje, wykasowane slowa powrocily

[jo.hanna]

prosze wykasowac 2 czesc postu. Z powazaniem, autorka :-)

[cipcipkurka]

Ale czy to nie jest kwestia definicji? Co to znaczy: popisowe danie?
Każde danie jest popisowe w swoim rodzaju ;-) Ostatnio popisałam się
podając dzieciom płatki na śniadanie---popisowo rozlałam pół litra
mleka na podłogę :D
Nie mam popisowego dania. Owszem, lubię piec tarty (wytrawne), robię
to często, wiele przepisów wypróbowałam i jeśli zapraszam kogoś
nowego na posiłek, to z reguły "popisuję" się tartą ;-)

[pani.serwusowa]

Wy, dziewczyny, macie wlasnie te same skojarzenia, co ja.
A juz myslalam, ze cos ze mna nie tak, skoro nie mam jednego dania,
ktorym wszem i wobec moge sie chwalic. ;P

Po pierwsze - nie mam jednego, ktore wychodzi mi super i trzeba sie
tylko tym 'popisywac'. Troche wlasnie jak malpka. ;) Po drugie - co
popisowe znaczy? Ze mi wychodzi zawsze smacznie? Ze wyglada tak, ze
zapiera dech w piersi? Ze wszystkim smakuje? Takie pytanie o danie
popisowe pada chyba tylko z ust osob, ktore gotowaniem sie nie
interesuja mocno, czasem traktuja je jako koniecznosc.

[Gość: elvira]

Nie nazwałabym je popisowymi, ale które zawsze się udają i przede wszystkim
smakują najbliższym. Kiedy mój zięć wysyła mi smsa i chwali w nim moje rolady,
gołąbki, itp. które im zawiozłam.
A moje dania, które mi szczególnie wychodzą, to właśnie w.wymienione i kilka
innych, np. szarlotka, sałatka śledziowa. Zbliżają się święta, więc będą to
makówki i moczka. Z zup - ogórkowa i kalafiorowa, podobno palce lizać.

[bodzia50]

Takie pytanie o danie
popisowe pada chyba tylko z ust osob, ktore gotowaniem sie nie
interesuja mocno, czasem traktuja je jako koniecznosc.

no właśnie...robią jedną rzecz dobrze i już maja danie popisowe
--
a ja gotuję z filingiem:) i wszystkie dania mam popisowe :)
i jak się budzę rano, to myślę, co ugotować, zamiast w co się ubrać

[Gość: ania]

Bodziu, wyjęłaś mi to z ust :))
Właśnie tak chciałam napisać:


> Takie pytanie o danie popisowe pada chyba tylko z ust osob, ktore
> gotowaniem sie nie interesuja mocno, czasem traktuja je jako
> koniecznosc. no właśnie...robią jedną rzecz dobrze i już maja danie
> popisowe

[coralin]

Denerwować nie denerwują mnie takie pytania, ale wprawiają w zakłopotanie.
Podobie jak kiedyś "powiedz cos po..." i tu padała nazwa jezyka mniej
popularnego niż angielski. Bo co tu powiedzieć?
Też nie mam popisowego dania.
Po prostu cieszy mnie to,że odkrywam nowe smaki i potrawy teraz już na wyczucie,
a nie z przepisów.

[fettinia]

tjaa nie mam:)chyba nawet pytalam na Pogaduszkach/wybacz PaniSerwusowo;P/
Moge napisac co mi dobrze wychodzi-np pierogi hehe:ale czy one popisowe?:)
No i popisowe danie ogranicza jakos i nudne to:DD

[eeela]

Mnie nikt nigdy o popisowe danie nie pytał. Zamiast tego, dość czesto się
zdarza, że ludzie, którzy wiedzą lub dowiadują się o moich kuchennych
zainteresowaniach, pytają 'to co dziś ugotowałaś?' - to pytanie bardzo lubię, bo
mogę poopowiadać o smakach i kompozycjach :-)

[marghe_72]

Nie, nie mam dania popisowego.
Za często zmieniam repertuar :D

Natomiast b. czesto proszona jestem o zrobienie Tiramisu'.. hmm

[Gość: Nobullshit]

Przede wszystkim, nazwanie jakiegoś dania popisowym jest kuszeniem losu - albo
prawa Murphye'go. :)
Ja dań popisowych nie mam, bo niewiele jest przepisów, które powtarzam, choćby
za pierwszym razem wyszły najbardziej niesamowicie. Za dużo kusi nie potraw
jeszcze nieprzetestowanych. (Nie muszę gotować na co dzień dla rodziny, co wiele
wyjaśnia). To raczej goście domagają się powtórek, a ja wzdycham, bo nie mam
ochoty po raz fyfnasty piec tarte tatin, która w dodatku nie jest ciastem moim,
tylko Liski :)
Może mogłabym powiedzieć, że terriny to moje dania popisowe. Bo niewiele znam
osób, zwłaszcza w realu, które też je robią. Tylko że - znowu - zaledwie kilka z
nich powtórzyłam. I nie zrobiłam żadnej chyba od roku, bo jakoś minęła mi faza. :)

[cipcipkurka]

O, właśnie, teryny. Też mi na nie minęła faza, a szkoda. Zwłaszcza,
że półtora roku temu kupiłam wreszcie specjalne naczynie ;-)

A wiecie, że ja się raczej nie spotkałam z autentycznie pozytywnym
nastawieniem do mojej kuchennej miłości? (Pomijam oczywiście tych,
których poznałam w okolicznościach internetowo-garnkowych ;-),
jesteście moimi towarzyszami w chorobie :D) Raczej jest to
postrzegane, jako dobrze wykonywany obowiązek (gospodyni domowa, no
to musi wiedzieć, jak upiec ciasto, nie?)

(Btw, denerwuje mnie ta Edzia Górniakz z prawej strony, lata mi
przed oczami, oczopląsu można dostać!)

adblockiem i noscriptem w edysie g. ;)

[Gość: ania_m]

i po klopocie :)
a ja mam w repertuarze kilka dan "popisowych", ktore zawsze wychodza i wszystkim
(moim gosciom, ktorzy je jedli - duzym i malym) smakuja:
- moja wersja marchwianki z pomarancza, chili, imbirem, curry i swieza koledra
(zajadaja sie nawet ci, ktorzy nie znosza marchewki pod kazda postacia, jadla
ostatnio 86letnia pani i tez jej sie uszy trzesly)
- zupe - krem z fenkulu z cytrynowa gremolata
- cielecine pieczona w mleku
- creme brulee
- mus czekoladowy z mietowym sosem
pewnie, ze nie robie czesto, ale marchwianka kilka razy w roku sie zdarza,
cielecina ze dwa razy, a creme brulee fazami nawet co tydzien :)

[Gość: Karolina]

Ania mozesz podac przepis na marchewke i cielecine?

[Gość: ania_m]

marchewkowa na galerii potraw
fotoforum.gazeta.pl/72,2,777,65544316,65544316.html, a cielecina w mleku
jest MOIM popisowym daniem i nim na razie zostanie :)
na sieci znajdziesz na nia kilka przepisow, wiem, bo sama z ciekawosci
przepatrzylam strony po angielsku i niemiecku, ktore jednak znacznie roznia sie
skladnikami i co za tym idzie koncowym efektem od "mojej" wersji.

[eeela]

Raczej jest to
> postrzegane, jako dobrze wykonywany obowiązek (gospodyni domowa, no
> to musi wiedzieć, jak upiec ciasto, nie?)

Och, nie na Wyspach :-) Na Wyspach jest zupelnie inaczej. Tutaj czlowiek z
zamilowaniem do kuchni to jest 'ten, co sam piecze ciasta i codziennie gotuje' -
jeden z tych nielicznych dziwakow, ktorych dziwactwo jest otoczone podziwem,
slawa i chwala, bo sami meznie pieka shortbread ;-D

[momas]

Fajnie macie na tych Wyspach....
Bo ja to jestem postrzegana jako kura domowa...
:|
Nikt nie może zrozumieć, że wylepiając 400 kruchych babeczek (takich
maluteńkich, na jeden kęs) doskonale mi się myśli nad "poważnymi
problemami"
:)


a popisowego dania nie mam z powodów które zostały przedstawione
powyżej, przez P. serwusową, Jo.hanne, Marghe, Bodzię...

[pani.serwusowa]

Momas, kto Cie tak postrzega? Mieszkasz w Polsce?

Ja przez wiekszosc ludzi (z dwoma moze wyjatkami) z mojego otoczenia
(Brytyjczykow) jestem chyba jednak postrzegana, jako dziwak,
pozytywny, ale jednak. Albo postrzegaja mnie jako osobe, ktora ma za
duzo czasu. (ze jeszcze po powrocie z pracy chce mi sie gotowac, a
przeciez w sklepach jest mnostwo gotowych dan).

Polscy znajomi uwazaja to co robie za norme, wychowani byli w
Polsce, wchodzili w doroslosc pod koniec lat osiemdziesiatych, a
przeciez 15-20 lat temu nie bylo w Polsce gotowych dan i wszystko
sie gotowalo od podstaw.

Brazyjilczycy sa zawsze pelni zachwytu i dla nich najchetniej lubie
gotowac - sa otwarci na wszystko, potrafia biesiadowac godzinami,
dyskutowac o jedzeniu. :)

Tyle o podejsciu moich znajomych do mojego siedzenia w kuchni. A co
do rozmyslania o rzeczach waznych podczas walkowania, ubijania itp -
oczywiscie, ze sie mysli, rozwaza, kontempluje! ;) A czesto przy
kuchennym stole siedzi luby i podczas kucharzenia tocza sie dyskusje
na tematy w ogole nie zwiazane z gotowaniem. :) Polityka, biezace
wydarzenia, muzyka, filmy. Tak wiec generalnie mam w nosie, czy ktos
uwaza mnie za kure domowa, tylko dlatego, ze spedzam nieco wiecej
czasu w kuchni. :D

[momas]

hehehe - tzw wykształceni ludzie! pracuję w instytucji(no
zmaskulinizowanej mocno,w PL, gdzie w zasadzie każdą chwilę wg
pracujących tu ludzi, powinnam poświęcać na pogłębianiu
wiedzy....hahaha!
z niedowierzaniem przyjmuja fakt, ze najlepiej mi sie myśli gdy mam
ręce zajęte jakąś automatyczna praca (np wylepianie babeczek), a nie
siedząc w fotelu z mądrą miną....
wogóle nie powinnam zajmować sie przyziemnymi sprawami a
sprawom "wyższym"
:)
co nie zmienia faktu, że jak trochę wyrobów przyniosę (bo w domu nie
mam amatorów słodkości )... spuszczają z tonu i pożeraja w oka
mgnieniu :)

[momas]

no i część posta wcięło!
w skrócie - dla mnie też przygotowywanie posiłków w domu to
normalka! Bo z takiego domu wyszłam...
I dobrze pamiętam czasy gdy nic nie było w sklepach, kolejki, czasy
kartkowe..
:)

[pani.serwusowa]

> co nie zmienia faktu, że jak trochę wyrobów przyniosę (bo w domu
nie
> mam amatorów słodkości )... spuszczają z tonu i pożeraja w oka
> mgnieniu :)
>

No! Maja szczescie! ;)

[thiessa]

Akurat z pytaniem o danie popisowe sie nie spotkalam, ale pare razy rzucano ni
to pytanie ni prosbe w stylu "podaj jakis fajny przepis". I co w takiej sytuacji
odpowiedziec, jesli pytanie rzucone jest bez zadnego sprecyzowania czego ten
"fajny" przepis mialby dotyczyc? Czy ma to byc przepis na zupe, przystawke,
ciasto, czy danie glowne? Inna sprawa, ze to co dla mnie jest fajne, dla
drugiego juz nie jest fajne, albo "wydziwne". Czasami mam wrazenie, ze oczekuja,
ze im podam przepis na to jak robie pomidorowke, czy gulasz.
Lubie natomiast pytania typu co mam dziasiaj na obiad, bo tutaj mozna
precyzyjnie odpowiedziec.
Oczywiscie dania popisowego nie posiadam i jestem bliska opinii Bodzi, ze tylko
osoby ograniczone kulinarnie, produkujace taka liczbe poptraw ile dni w tygodniu
a potem od poczatku moga takie pytanie zadac.

[pani.serwusowa]

Tez lubie pytanie, co dzis gotuje na obiad. Niestety mam do
czynienia z takimi ludzmi, ktorzy jak uslysza o czyms wg nich
nietypowym, to od razu pada pytanie: a to w Polsce tak jecie? Nawet
jesli danie z polska kuchnia nie ma za duzo wspolnego, ale np. ma
buraki w skladzie. ( co oni maja z tymi burakami!? ;) ).

[menab]

Rzecz w tym chyba, żeby za każdym razem popisać się czymś innym i
mile zaskoczyć. Jeśli mam stałe grono odbiorców to serwując im jedno
danie popisowe stwierdziliby, że to juz nie to:-)za kolejnym razem:-)

[bene_gesserit]

Dobre danie, o ktorym sie wie, ze wyjdzie, jest jak rozwiazane
rownanie matematyczne - zadnych niespodzianek, zaskoczen, zadnej
satysfakcji. Robie takie rzeczy tylko wtedy, kiedy nie mam ochoty
na wymyslanie i kombinowanie.
A ludzie i tak oczekuja po mnie, ze zrobie cos nowego, wiec jesli
mam cos popisowego - to jest to to, czego jeszcze nie zrobilam :)

[janek53]

A ja mam i to kilka. Sa to wszystkie te, o ktore mnie poprosi pewna
pani.
;-)

[eeela]

Ale to nie są popisy, tylko zaspokajanie kaprysów swoich bliskich :-) Mnie chłop
tez regularnie marudzi o jakies swoje ulubione potrawy.

[mhr-cs]

to mialam prawie 40 lat temu latwiej
jak wyjechalam sama do niemiec i poznalam meza
kturego czesc rodziny byla tez w czechoslowacji,
ja gotowalam tylko polskie potrawy
i bardzo sie zachwycaly obie strony,
ale potylu latach i dochodkow nowych przepisow
napewno mi by sie dzisiaj to nie udalo,
bo znasz z czasem tyle odmian ze w koncu
nie wiesz co masz gotowac,

[Gość: ania_m]

nie tylko kaprysow swoich bliskich, ale i wlasnych :)
jezeli np uwielbiam marchwianke z curry, po jakiego grzyba mam sie katowac i
robic raz na 5 lat?
podejscie, ktore zaprezentowala thiessa w jakims watku, ze z zasady nie powrarza
dan czesciej niz raz na dwa lata wydaje mi sie co najmniej dziwne.
mam doprawdy nadzwyczaj szeroki repertuar dan, setki ksiazek kucharskich i
stosownych periodykow z ktorych regularnie kozystam, badz sie inspiruje. tym nie
mniej mam pare ulubionych dan, ktore co pare miesiecy powtarzam. ulubione i dla
mnie pyszne to moja definicja "popisowego". to tez takie danie, ktore zrobilabym
na konkurs, lub uczestniczac w programie typu "das perfekte dinner".
gosciom tego samego dwa razy nie serwuje. znaczy na pewno nie tym samym gosciom :)

[mhr-cs]

Gość portalu: ania_m napisał(a):

> nie tylko kaprysow swoich bliskich, ale i wlasnych :)
> jezeli np uwielbiam marchwianke z curry, po jakiego grzyba mam sie
katowac i
> robic raz na 5 lat?
> podejscie, ktore zaprezentowala thiessa w jakims watku, ze z
zasady nie powrarz
> a
> dan czesciej niz raz na dwa lata wydaje mi sie co najmniej dziwne.
> mam doprawdy nadzwyczaj szeroki repertuar dan, setki ksiazek
kucharskich i
> stosownych periodykow z ktorych regularnie kozystam, badz sie
inspiruje. tym ni
> e
> mniej mam pare ulubionych dan, ktore co pare miesiecy powtarzam.
ulubione i dla
> mnie pyszne to moja definicja "popisowego". to tez takie danie,
ktore zrobilaby
> m
> na konkurs, lub uczestniczac w programie typu "das perfekte
dinner".
> gosciom tego samego dwa razy nie serwuje. znaczy na pewno nie tym
samym gosciom
> :)

lub uczestniczac w programie typu "das perfekte dinner".
ale to bylo by cos wspanialego,

[eeela]

Ależ oczywiście, swoje ulubione potrawy też mam i robię je regularnie co jakiś
czas. Innowacyjność w kuchni ma być dla mnie źródłem przyjemności, a nie
przymusem czy główną ideologią. Gotuję i nowe, i stare rzeczy - prawda, że
dzięki temu przybywa pozycji na liście 'ulubione', bo część eksperymentów się na
nią wpisuje :-)

[thiessa]

Nie raz na 2 lata Aniu, ale nie wiecej niz 3 rzy w roku.

[keltoi]

A można polegać na opinii karmionych?

Tzn ja sama nie czuję, że coś tam gotuję "popisowo". Pani Matka twierdzi, że moje ciasta - kruche i drożdżowe - są "popisowe", bo zawsze mi wychodzą jakoś tak, że znikają w jeden dzień. I fakt, najczęściej nawet nie mam okazji sobie ich pojeść.. ;(

Z typowych potraw to chyba chowder selerowy, csirke paprikas i pieczone mięsa, bo mi wszyscy mówią, żebym częściej je robiła i faktycznie słyszałam "No, to są Twoje popisowe dania!"

Kwestia dyskusji, ale wydaje mi się, że to może właśnie takie dania, które akurat trafiają najbardziej w gusta naszych karmionych i można je spokojnie podać, bo wiadomo, że wszystkim będą smakować...(?)

Zresztą - nie wiem, nie znam się, zarobiona jestem.. ;P

[mhr-cs]

wszystko jedno co zrobisz,
goscia bedzie smakowalo
bo gdzie indziej zawsze lepiej smakuje,
to widzimy u dzieci one jedza chetnie
u kogos taka sama potrawe,
co w domu jedza niechetnie,
ja widze to w moim przedszkolu jak kanapki wedruja,

[janek53]

mhr-cs:

„... bo gdzie indziej zawsze lepiej smakuje,
to widzimy u dzieci one jedza chetnie
u kogos taka sama potrawe,”

JEDNA WIELKA BZDURA. Byc moze, ten ktos, robi to lepiej (smaczniej)
niz Pani i .. dlatego.

Moi, zawsze mowia, ze "nie ma to jak twoje" chociaz pozornie jest
to ... to samo.

Sadze, ze strzalem w 10-tke w tym temacie jest stwierdzenie
keltoi : „...wydaje mi się, że to może właśnie takie dania, które
akurat trafiają najbardziej w gusta naszych karmionych i można je
spokojnie podać, bo wiadomo, że wszystkim będą smakować...”

Wlasnie ... i ... na szczescie.

[momas]

z tą bzdurą to nie byłabym aż tak radykalna....
pamiętam, że kanapka z serem żółtym u koleżanki zawsze mi bardziej
smakowała niż w domu...do tego popijane to było jogurtem
wieloowocowym .
a chleb baltonowski był z tej samej piekarni i ser edamski od tego
samego producenta... masło tak samo...
(to sie działo lat - dzieści temu :), ograniczony był wybór w
sklepach.... )
Dzieci są rózne.


A i teraz wiem, że na moje odczucia smakowe bardzo wpływają
okoliczności w których danie je....

[mhr-cs]

janek53 napisał:
>
> mhr-cs:
> bo gdzie indziej zawsze lepiej smakuje,
> to widzimy u dzieci one jedza chetnie
> u kogos taka sama potrawe,”
>
> JEDNA WIELKA BZDURA. Byc moze, ten ktos, robi to lepiej
(smaczniej)
> niz Pani i .. dlatego.

to tak bylo i bedzie gdzie indziej smakuje
ta sama potrawa lepiej w oczach jedzacej osoby,
nawet jak by jej sie podalo swoja potrawe
to by skrytykowala albo wielbila
zalezy od towarzystwa,
a dzieci to sa najlepsze osoby krytyki
bo nie mowia ze cos smakuje jak nie smakuje,

[janek53]

Widze, ze na bazie tych dwóch poprzednich wypowiedzi, w miejsce
podawania recept na tym Forum, powinnismy rozwazac "towarzystwo i
okolicznosci w ktorym sie je" a nie o samych potrawach.

Dalej mysle, ze jest to blad. Bywalem w wielu restauracjach (wiecej
niz 100), czesto proszac to samo danie. Malo z nich mi smakowalo.
Oczywiscie jadlem bo .... bylo dobre towarzystwo.

Smiechu warte ...

[momas]

wiesz Jaanku - w Kuchni jak to w kuchni - nie tylko się gotuje...

A to że ludzie różnie patrzą na różne sprawy -to błąd?
Wg mnie ta róznorodność jest piekna. Inaczej byłoby nudno....

[janek53]

momas

Z jaednej strony ... zgoda jednakze z drugiej, traktujemy tu
jedzenie, dania, produkty, sposób przygotwania, jednym slowem
recepty.

Zyje w Hiszpani od przeszlo 20 lat i wystepuja tutaj pewne
specjalizacje. Jedi przygotowuja mieso doskonale, inni rybe, inni
potrawy typu "garnek". Wszystkie sa doskonale. Namiastki sa do
odrzucenia.

W pewnej restauracji podano mi poledwice wolowa (solomillo) ktorej
nie zjadl by ani pies. Powiedzialem wlascicielowi, ze niech to je
sam a ja pójde do kuchni i przyrzadze ja sobie sam.

Mimo doskonalego towarzystwa i miejsca ...

Mowmy o jedzeniu.

bardzo trafiona definicja

[Gość: ania_m]

"dania popisowego" keltoi - dokladnie to samo usilowalam ubrac w slowa :)
eksperymentuje niemalze na codzien z nowymi smakami i polaczeniami i wiem, ze
nie wszyscy moi znajomi i czlonkowie rodziny orzekliby jak jeden maz "jakie to
pyszne". wiadomo np, ze 80letniej babci zielonego tajlandzkiego curry nie podam :)
i tez, jesli mam cos do przemyslenia, uwielbiam prace kuchenne. najlepiej mysli
mi sie przy pieczeniu ciast, ktore ogolnie niespecjalnie lubie, wiec wyprowadzam
nastepnego dnia do biura :)

[Gość: pasqda]

Oj, z tą babcią to nie bądź taka pewna! Moja, mimo, że ma ponad osiemdziesiąt,
na pewno sama by się upomniała o porcyjkę, żeby się przekonać jak toto smakuje
:) A jakby zasmakowało, co niewykluczone, to i o dokładkę:)

A z daniem popisowym to też przychylam się do opinii, że o "popisowości"
decydują konsumenci. Mam np. danie, o którego przygotowanie jestem proszona i
znika dość szybko, a ja nie uważam go ani za wybitne, ani nie wyrywam się jak
inni do jedzenia. To jak, jest ono moje popisowe czy nie?;))