7 latka do szkoły

[Gość: girol]

Witam

nasze dziecko idzie od września do szkoły. Jest spokojnym i wrażliwym dzieckiem. Przejmuje się pierdołkami. Chodziła od 3 roku życia do przedszkola i ciężko jej było. Teraz bardzo się cieszy, że odchodzi już z przedszkola. W grupie u siebie ma koleżankę Oliwię, która jest bardzo żywiołowa, narzucająca swoje zdanie, wymuszająca swoim zachowaniem zmianę stanowiska innych dzieci ale też mojej córki. (w stylu: nie zrobisz tak jak ja chce nie będziesz moją koleżanką, naskarżysz pani to będę płakać, wymyśla i straszy tym dzieci ze coś ukradły, że są głupie, że chodzi w tej samych ciuchach i że mama cię ubiera brzydko itd) Moja widzi że nie jest to fajne zachowanie (mamy jeszcze jedną córcię 5 letnią i widzimy zachowanie sstarszej że kopiuje takie zachowanie w stosunku swojej siostry) Tłumaczę jej co i jak oznacza, czemu tak się nie robi - chciałabym żeby była wobec takich osób bardziej asertywna . Problem w tym że te dziewczę idzie do tej samej szkoły i boję się że znów będzie w tej samej klasie. Czy powinnam ingerować i już teraz porozmawiać z dyrektorką( klasy będą podane w sierpniu) czy dać luz, bo i inne dzieci mogą się takie trafić a nie ustrzegę jej przed takimi osobami. Proszę o podpowiedź.

GO

[soffia75]

Ja jestem raczej zwolenniczką rozbijania takich toksycznych układów jak ten, który opisujesz. Wiem też, że wiele szkół stara się rozdzielać do różnych I klas dzieci przychodzące z tej samej grupy przedszkolnej właśnie po to, żeby uniknąć przenoszenia przedszkolnej hierarchii do szkoły. Dzięki temu dzieci bardziej wrażliwe i nieśmiałe zaczynają I klasę "z czystą kartą", mając szansę na wypracowanie sobie korzystniejszych relacji z rówieśnikami niż w przedszkolu; a przedszkolny "przywódca" może trafić na kogoś lepszego od siebie, kto mu utrze nosa. ;)
Proponuję, żebyś zapytała dyrekcji w szkole, na jakich zasadach przydzielają dzieci do poszczególnych klas pierwszych i przedstawiła swoje obawy. Porozmawiać nie zaszkodzi, może okaże się, że problem sam się rozwiąże.
A co do nauki asertywności - przyjdzie na to czas. Najpierw wzmacnianie poczucia własnej wartości (zwłaszcza, że jak piszesz, córka jest wrażliwa i byle czym się przejmuje), a potem asertywność. :)

[Gość: girol]

dziekuję za dobrą radę. Też wychodzę z założenia żeby do klasy poszła z nowymi osobami. Gdzie z upływem czasu pozna inne zachowania.

Ona bawiąc się na placu zabaw koło domu przybiega do mnie z uśmiechem i mówi mamuś a te koleżanki są fajne bawią się ze mną i żadna nic ode mnie nie chce. To uświadomiło mi, że jej też bardzo dokucza takie zachowanie koleżanki.

[Gość: girol]

ale też bardzo ją ciągnie do tej koleżanki, tylko nie wiem z jakich przyczyn.

[soffia75]

Może w jakiś sposób imponuje Twojej córce silny charakter tej koleżanki, jej umiejętność bycia zawsze w centrum wydarzeń, manipulowania otoczeniem? Takie osoby potrafią być równie intrygujące, co denerwujące. ;)

[Gość: justcam]

zdecydowanie tez polecam cos zrobic w tej sprawie i porozmawiac z dyrekcja. Takie dzieci jak ta dziewczynka sa dominujace w grupie wiec sa wysoko w klasowej hierarchi choc meczy i dreczy to takze jest gwiazda z ktora miec dobry uklad to oznacza miec tez dobre miejsce w owej hierarchi a bycie jej nieposlusznym to oznacza pozbawienie wszelkich przywilejow lub nawet odrzucenie od calej grupy.

[jotde3]

soffia75 napisała:

> Może w jakiś sposób imponuje Twojej córce silny charakter tej koleżanki, jej um
> iejętność bycia zawsze w centrum wydarzeń, manipulowania otoczeniem? Takie osob
> y potrafią być równie intrygujące, co denerwujące. ;)

nie wiem jak u dziewczyn ale u mojego syna i innych to zauroczenie kolegą w przedszkolu mineło samo jakoś . chyba warunki przedszkolne różnią sie od podwórkowo/szkolnych i już ktoś taki ( nie wiem jak nazwać dokładnie jego status, moża zażądzca ) nie jest zbyt potrzebny ? może u wszystkich chłopaków nastepują chęci zarządcze ?

[soffia75]

Może po prostu wyrośli z tego "fatalnego zauroczenia"? ;) (gorzej, że niektórzy nigdy nie wyrastają...)

[lily-evans01]

U mojej córki w klasie rządziły właśnie dziewczynki dokładnie tego samego typu.
Jak czytam wątek założycielski, to po prostu się uśmiecham z rozbawieniem, bo jak widać, te same chwyty działają zarówno na 5-, jak i na 7-, czy 8-latki.
Ciężko jest żyć spokojnym dzieciom bez nadmiernie rozwiniętego ego z takimi osóbkami, nie wpływa to dobrze na atmosferę klasy.
Jeśli się uda - dobrze byłoby, żeby córka znalazła się w innej klasie, gdzie wszelkie hierarchie i kliki będą powstawać od zera. Z zastrzeżeniem - tak czy siak trzeba ją mądrze wzmacniać, żeby się temu nie poddawała, bo jak nie jedna taka będzie, to zawsze inna tego rodzaju się znajdzie.

[kacper.wozniak]

Jeśli chodzi o naukę asertywności u młodszych można jej pokazać i przećwiczyć kilka prostych zwrotów, dzięki którym może postawić granice np "nie podoba mi się to", "Nie chcę żebyś tak do mnie mówiła", "Ja myślę inaczej". Co do rozmów w szkole proponuję porozmawiać z nauczycielką i opowiedzieć o swoich obawach. Można upewnić się że córka będzie mogła przyjść po pomoc jeśli nie będzie mogła sama poradzić sobie z konfliktem.

[jotde3]

kacper.wozniak napisał:

> Jeśli chodzi o naukę asertywności u młodszych można jej pokazać i przećwiczyć k
> ilka prostych zwrotów, dzięki którym może postawić granice np "nie podoba mi si
> ę to", "Nie chcę żebyś tak do mnie mówiła", "Ja myślę inaczej"

kacpi :) "ja mysle inaczej "
prawdziwie asertywny zwrot u takich panienek to raczej :
"jesteś brzydka"
" jesteś głupia "
"jesteś gruba "
"spadaj"

[lily-evans01]

Prawda ;).
Zwroty typu " a mnie się to podoba", czy "to nie twoja sprawa" naprawdę nie działają.
Co działa - testy walone z grubej rury, szarpnięcie za szarpnięcie, kopniak za kopniak (ale mocniej). Tyle z moich obserwacji.

[Gość: girol]

dziekuje za Wasze posty. Cieszy mnie, że mój temat został zauważony i uzyskałam wsparcie dla moich obaw.

[jotde3]

Gość portalu: girol napisał(a):
Czy powinnam ingerowa
> ć i już teraz porozmawiać z dyrektorką( klasy będą podane w sierpniu)

już teraz zrób zastrzeżenie że sobie nie życzysz . u nas poskutkowało . a po 2 latach miedzy chłopakami sie unormowało i teraz są normalnymi kolegami . musisz dać zgode córce na asertywne zachowania i pokazać córce jak postepować z tą dziewczynką . pozwolić skarżyć .

czy dać l
> uz, bo i inne dzieci mogą się takie trafić a nie ustrzegę jej przed takimi osob
> ami. Proszę o podpowiedź.

trzeba działać nawet przy nieznajomości wszystkich uczestników gry . wiesz że ralacje wyniesione z przedszkola miedzy twoją córką a dziewczynką są złe dla twojej córki , (gdyby sie one spotkały po raz pierwszy w 1 szej klasie takie relacje mogły by nigdy nie zajść , póki co one bedą ciązyć )
i tak mamy daną że jedna osoba bedzie prawdopodobnie toksyczna , wykluczamy wiec ją .