pytanie do Pani Pedagog

[agus05]

Wiem, że forum przeznaczone jest dla rodziców ponad 3-latków, ale nie widzę
forum eksperckiego dot. wychowania młodszych maluchów i związku z tym bardzo
proszę o odpowiedź: czy dziecku w wieku 1,5 - 3 lata należy zapewnić kontakt z
rówieśnikami? Czy jego brak może wpłynąć negatywnie na rozwój społeczny czy
emocjonalny, czy też w tym wieku to jeszcze nie grozi? Właśnie
przeprowadziliśmy się z 1,5-letnią córeczką za granicę i jej kontakty z
rówieśnikami są dość sporadyczne, jedynie na placu zabaw, a poza tym przebywa
ze mną i wśród dorosłych. W okolicy nie znalazłam zajęć dla maluchów. Martwię
się o brak dzieci w jej otoczeniu, czy potrzebnie? Z góry dziękuję za pomoc!

[Gość: iwucha]

Witaj, jestem pedagożka i chętnie odpowiem na Twoje pytanie ;-)
Przyjmuje się ogólnie, że dziecko do około 3 roku zycia NIE MA potrzeby
rozwojowej wchodzenia w interakcje z dziecmi, przebywania w grupie rówieśniczej.
Do 3 roku zycia (3 rok zycia jest tu dośc umowną granicą bo roznie to bywa z
róznymi dziećmi) jest tzw. więź symbiotyczna z matką i to ona jest tutaj
najbardziej pierwotną, sprzyjająca rozwojowi dziecka w tym wieku potrzebą, na
dobrym zrealizowaniu tej potrzeby opiera się w dużej mierze całe dalsze
funkcjonowanie dzieciaczka w późniejszym zyciu. Równiez zabawa dzieci w tym
wieku niejako "udowadnia" tę prawdę: dzieci bowiem bawią sie raczej równolegle
tzn. np. mainipulują przedmiotami, ogladaja, badają, sprawdzają przebywajac obok
innych bawiących sie dzieci ale nie wchodza w autentyczne relacje z nimi. Jesli
zaś "zaczepiają" inne dzieci, to bardziej wiąze się to z explorowaniem,
poznawaniem swiata niz z wchodzeniem w relacje. Ów wchodzenie w relacje,
komunikacja w grupie wymaga pewnych umiejetnosci intelektualnych, rozumienie
związkow przyczynowo-skutkowych, umiejętnośc mowy, których dziecko w wieku
poniemowlecym jeszcze nie posiada a ktorych uczy sie nieco później i
wykorzystuje je w praktyce dopiero gdy pójdzie do przedszkola. Tak więc, do 3
roku zycia najwazniejsza jest MAMA. Bo właśnie zerwanie tej więzi symbiotycznej
np. poprzez umieszczenie małego dziecka w żłobku może w przyszłosci zaburzyc
jego emocjonalne i społeczne funkcjonowanie (o tym mówiono juz i napisano bardzo
wiele). Faktyczna potrzeba rozwojowa dziecka do przebywania w grupie i zabawy to
tak naprawdę około 4 roku zycia. I wiadomo tez ogólnie, ze lepiej funkcjonuja w
sensie społecznym, szkolnym, dzieci, które chodziły do przedszkola niz te, które
do czasu "zerówki" siedziały z mamą w domu. Nie znaczy oczywiscie, ze dziecko
"od ręki" przystosuje się do przedszkola - wszak to zawsze wielka zmiana w zyciu
dziecka i ta aklimatyzacja moze przebiegac bardzo róznie.

Nakresliłam taki dosc uproszczony, standartowy obraz, który dopuszcza jakies
odstępstwa. Rózne są temperamenty dzieci - jedne sa bardziej przebojowe i np. w
wieku 2,5 lat bedą chetnie chodziły do przedszkola (choc to raczej rzadkie
przypadki), sa tez dzieci bardziej niesmiałe i lekowe, które dopiero w 4 roku
zycia poradzą sobie w przedszkolu. Nie ma tu "złotej reguły", po prostu trzeba
uwaznie obserwowac i nieustannie poznawac swoje dziecko ;-) Każde ma swój
indywidualny przebieg rozwoju.
Mysle, ze przy dzisiejszej modzie na - nazwijmy to - "pro-rozwojwosc", na oferty
psychoedukacyjne nawet dla dzieci rocznych, zwyczajnie mozna sie pogubic w tym,
co rzeczywiscie jest dla dziecka dobre ;-( Nie dajmy się zwariowac! trzymam
kciuki za Młoda Mamę! I serdecznie pozdrawiam!

[agus05]

Droga Iwucho,
serdecznie Ci dziękuję za tak wyczerpującą odpowiedź, która jednocześnie jest
balsamem na moje mamine serce ;) Swoją drogą, potwierdziłaś moje przypuszczenia,
a obserwując moją córeczkę i jej rówieśników rzeczywiście widzę, że maluchy
bawią się jakby obok siebie, a nie ze sobą. Pozdrawiam!
Ps. Nie chcę być niemiła, ale tak na marginesie, to co się dzieje z Panią
ekspert? Nie widzę żeby angażowała się zbytnio w problemy podopiecznych
forumowiczek, mimo że reklama jej Pracowni tak rzuca się w oczy... :(

[ekspert_femmeritum]

Kontakt dziecka z dorosłymi , czy rówiesnikami jest nieodzownym elementem
rozwoju społecznego czy emocjonalnego. W wieku poniemowlęcym , to znaczy w wieku
od 1 do 3 lat najważniejszy jest kontakt z rodzicami natomiast pierwsze kontakty
z rówieśnikami sprzyjają spostrzeganiu różnic między ludźmi. Nie można więc
pozbawiać dziecka kontaktów z innymi dziećmi ale nie muszą one być bardzo
intensywne jak w przypadku przedszkolaków czy dzieci szkolnych. Kontakt waszej
córeczki z rówieśnikami na placu zabaw wg mnie jest wystarczający aby jej rozwój
przebiegał prawidłowo.