Jak mówić dziecku NIE

[Gość: Ewcik]

Jestem mamą 16-sto miesięcznego synka. Rysio jest bardzo ruchliwy i ciekawski
życia. Robi mnóstwo rzeczy czasami (a nawet bardzo często) niebezpiecznych.
Chciałabym wiedzieć co mówić dziecku oprócz słowa NIE.
Są chwile kiedy powinnam mówić mu nie przez 15min na okrągło. Nie chcę nie
reagować bo będzie myślał, że tak wolno robić.
Proszę napiszcie co robić!!!

[asia.sthm]

Czesc,
bycie mama ruchliwego Rysia napewno nie jest latwe ;).
Ciesz sie ze masz zdrowego, ruchliwego panicza i zagryzaj zeby kiedy juz
ostatkiem sil ciagniesz ;)
16-miesieczniaka nie nalezy spuszczac z oka nawet na chwile. Mieszkanie powinno
byc oczyszczone z niebezpiecznych przedmiotow, chemikalia pochowane ,
pozamykane na klucz albo umieszczone pod sufitem. Polki, regaly dosrubowane do
scian, zwisajace obrusy zakazane, kontakty zabezpieczone. Nie ma latwo :)
Twoj panicz jest jeszcze za maly na zrozumienie wszystkich grozacych
niebezpieczenstw i kazde "nie" odbiera jako abstrakcje a nie dbanie o jego
dobro. Niech ma chociez jedno bezpieczne pomieszczenie gdzie moze zachowywac
sie swobodnie. Jednak bez opieki nie powinien przebywac.
Tlumacz mu oczywiscie i mow czego nie nalezy robic, ale nie licz na to ze mozna
mu zaufac. On jest jeszcze bardzo maly.
Daj mu sie wyhasac w parku, niech sie wspina, husta, zjezdza po zjezdzalni,
skacze, polazi po drabinkach, pod obstawa oczywiscie. Po aktywnych eskapadach
bedzie spokojniejszy w domu .
Trzymajcie sie.

[steffan]

15 minut to nie tak źle :))) moze się okazac, ze będziesz musiała mówic w
kółko "nie wolno" nawet przez godzinę:)). nie przejmuj się, to taki etap, który
minie i dziecko zacznie rozumieć, ze zrobienie czegoś może miec przykre
konsekwencje, np. w postaci siniaka. nie ma złotych rad, tylko w kółko
powtarzać, niestety :))))
moze moje rady z mojego własnego podwórka (moje dziecko ma juz ten etap za
sobą) trochę ci się przydadzą?
- próbuj obrazowo, ale prosto tłumaczyć, po jakimś czasie dotrze :)). moje 22-
mies dziecko już mówi; "misia nie wejdzie na schodek. zia wysioko. misia mozie
bam bam":)) czyli dociera:)
- jak najmniej zakazów, ale bardzo konkretne i konsekwentne
- jedno pomieszczenie lub jakaś wydzielona część całkowicie bezpieczne, zeby
mozna było swobodnie sie bawić bez ciągłego upominania
- nie jestem zwolenniczką przesadnego przygotowywania mieszkania (typu blokady
szuflad, półki przyśrubowane do ściany czy inne bajery). ja ograniczyłam się do
zaślepek na gniazdka w pokoju dziecka. uważam, że lepiej jest uczyć dziecko
bezpiecznych zachowań. wystarczy wizyta w obcym miejscu (rodzina, znajomi,
hotel) i moze zdarzyć się nieszczęście, bo dziecko nie jest nauczone, co może
być niebezpieczne, a poza tym, ty musisz jeszcze bardziej uważać.
powodzenia

[gacusia1]

nie jestem zwolenniczką przesadnego przygotowywania mieszkania (typu blokady
> szuflad, półki przyśrubowane do ściany czy inne bajery). ja ograniczyłam się
do
>
> zaślepek na gniazdka w pokoju dziecka. uważam, że lepiej jest uczyć dziecko
> bezpiecznych zachowań. wystarczy wizyta w obcym miejscu (rodzina, znajomi,
> hotel) i moze zdarzyć się nieszczęście, bo dziecko nie jest nauczone, co może
> być niebezpieczne, a poza tym, ty musisz jeszcze bardziej uważać.
> powodzenia

Zgadzam sie calkowicie!U mnie niestety nie ma w domu szans na "bezpieczne
miejsce" do zabawy,dlatego musze miec oczy dookola glowy.

[gacusia1]

Mowic oprocz NIE dlaczego-nie...Nie dotykaj czajnika,bo goracy,chcesz sprawdzic?
(dac mu dotknac,jak jest mocno cieply,ale nie goracy).Tak samo z
piekarnikiem.Te dwie rzeczy u nas dzialaja.Josh ma prawie 17m-cy i nazywamy go
Josh-demolka ,-))) .Niestety nie dziala NIE na komputer,na TV,na sprzet...Nie
dziala NIE na sedes-myje w nim raczki i wrzuca wszystko.Musimy pilnowac,zeby
lazienka byla zamknieta.Mimo tego,zawsze mowimy NIE,bo....Nie wystarczy samo
NIE.On dokladnie wie,ze nie wolno,ale ciekawosc jest silniejsza,silniejsza jest
tez jego zlosliwosc i chec robienia dowcipow...Powodzenia ,-)))

[mooh]

Tak, jak w postach wyżej - mówić, że nie wolno i dlaczego nie wolno (ale w
dwóch słowach, bo długiego wykładu nawet nie wysłucha). Na razie nie rozumie,
ale ponieważ nie wiadomo, od kiedy zacznie rozumieć, krótkie uzasadnienie jest
pożądane. Jednak powtarzanie przez kwadrans, że nie wolno wkładać palca do
kontaktu jest bez sensu. Należy powiedzieć to raz i zabrać dziecko z "miejsca
zbrodni". Gdy malec robi coś, na co mama reaguje w ściśle określony sposób (na
przykąłd powtarza te same słowa 'nie wolno') przez pół godziny non stop, to już
nie jest uczenie bezpiecznych zachowań, tylko zabawa. Przynajmniej z punktu
widzenia dziecka - dotykam czegoś, a mama śmiesznie marszczy brwi i mówi "nie
wolno", dotykam znowu i znowu to samo, sprawdźmy, czy jak dotknę po raz 101, to
też zareaguje tak samo.
Należy odróżniać sytuacje, kiedy czegoś "nie wolno" od sytuacji, gdy czegoś po
prostu nie chcemy, by dziecko robiło. Nie wolno wybiegać na jezdnię, bo to
niebezpieczne, ale wysypywanie cukru z cukiernicy już jest zwykłą sytuacją typu
NIE, a nie NIE WOLNO. W sytuacjach typu NIE WOLNO, zawsze patrzę w oczy, mówię
z naciskiem, że nie wolno, krótko uzasadniam i zabieram w inne miejsce. Gdy
jakieś zachowanie jest mi po prostu nie na rękę, jest niestosowne, kłopotliwe
itp, proszę, by córka tego nie robiła, ograniczam możliwość robienia tego i
zwracam jej uwagę na coś innego. Półtoraroczniak może robić rzeczy, na które
jako dwulatek nie będzie miał już ochoty. Nie można też co chwilę mówić
dziecku, że czegoś nie wolno, nie rozróżniając pomiędzy zachowaniami
niebezpiecznymi, a takimi, których skutki są po prostu da nas kłopotliwe.

[gadoma]

Dziecko do swoich drugich urodzin nie ma pojęcia o związkach przyczynowo-
skutkowych. Najlepiej pokazać dziecku co jest dobre a co złe robiąc coś dobrego
samemu i nazywając to -dobre i stanowcze reagowanie bez zbędnych wywodów na to
co jest złe. Zawsze gdy synek coś zrobi dobrego to go chwal. Najlepszą metodą
wychowawczą jest właśnie nagroda( ale nie przekupstwo). Jest mały i wystarczy
go pochwalić. Trzeba zawczasu zapobiegać złemu zachowaniu a jeśli już do tego
dojdzie odwracać uwagę. Można mówić o naszych emocjach jak się czujemy jak
dziecko zrobi coś złego. Możemy powiedzieć jeśli (jak ktoś pisał) dziecko
rozsypie cukier :"jak myślisz ,co teraz trzeba z tym cukrem zrobic?" daj
łyżeczkę i sama weź i wsypujcie do jakiegoś woreczka(który potem wyląduje w
koszu.) i pochwal jak pięknie posprzątał. Pochwal przy kimś trzecim, ale tak
aby dziecko słyszało. Będzie szczęśliwe. Psocenie jest też zwróceniem na siebie
uwagi. Tu rodzic powinien się zastanowić czy poświęca czas dziecku i jak
spędza? Twoje - nie-pamiętaj musi być stanowcze. Nie krzycz tylko powiedz
spokojnie (ze słowem wyjaśnienia ),wyraźnie patrząc w oczy. Itp,itd można pisać
i pisać
Pozdrawiam

[steffan]

zgadzam się całkowicie, że najlepsza metoda wychowawczą jest nagroda. z
doświadczenia wiem, ze naprawde skutkuje.
ale wydaje mi się, ze teoria, ze dziecko nie widzi związków przyczynowo-
skutkowych przed 2 urodzinami to gruba przesada. w każdym razie moje nie ma
jeszcze 2 lat i widzi. rozumie, np. ze herbata jest goraca i można sie
poparzyć. rozumie, że można spaść z wysokich schodów, że szklanka moze się
rozbić itp. myślę, ze warto takie rzeczy w prosty sposób tłumaczyc i pokazywać.