Problem z 4 mieś niemowlakiem.

[anuszkak26]

Pani Justyno,jestem mamą 4 miesięcznych bliźniaków.Z córeczką nie mam żadnych
problemów,gdyż jest dzieckiem spokojnym,bezproblemowym.Chociaż czuję że ją
zaniedbuje,gdyż większość czasu jestem zmuszona poświęcać synkowi który
wymaga ode mnie ciągłej uwagi.Po 5 min. samotnego leżenia w łóżeczku przy
zabawkach zaczyna marudzić i jeśli nie zajmę sie nim natychmiast, marudzenie
przechodzi w histeryczny płacz.Problemy są również z usypianiem.Córeczka
zasypia sama a on wymaga uśpienia na rękach a i tak przy odłożeniu do
łóżeczka budzi sie natychmiast i zaczyna płakać.Uspokaja się gdy ponownie
wezme go na ręce.Czasami nie mam już siły i zostawiam go płaczącego w
łóżeczku.Proszę mi poradzić co robić.Gdyby nie pomoc męża nie była bym w
stanie nawet wyjść do toalety.Póki co staramy sie nie reagować natychmiast na
jego marudzenia,lub zabawiać go w łóżeczku (co daje marny efekt)Znajomi mówią
żeby go "przetrzymać" żeby się wypłakał.Nie wiem co robić.Mam wrażenie że to
jego zachowanie z czasem sie pogarsza i za jakiś czas nie będe w stanie
zrobić nic w domu ani przy jego siostrze.Proszę o porade.

[anuszkak26]

Dodam jeszcze że zastanawiamy się czasem z mężem czy wpływu na pogłębienie się
tych zachowań u naszego synka,nie ma teściowa gdyż przebywając z małym bierze
go na ręce gdy tylko mały piśnie.Gdy ona z jest u nas synek cały czas jest
noszony przez nią,bądz zabawiany,nie zostawi go nawet na 5 minut samego.Czy to
może mieć wpływ.Prośimy ją by nie nosiła dziecka cały czas bo się przyzwyczaja
a jak ona wyjedzie to nie będzie noszony gdyż nie damy rady przy dwójce dzieci
nosić go cały czas.Ale ona twierdzi że dziecko trzeba nosić.A synka tym
bardziej bo sie "rozkrzyczy" Dodam że córeczki teściowa nie nosi.

[verdana]

Hm...
Moze to dziwne, co napiszę, ale dla mnie zachowanie Twojego synka jest
normalne. Tak zachowuje sie mnostwo niemowląt - nudza się, brzuszek je boli,
chcą mieć kontakt z ludźmi -a ze nie mówią to płaczą i marudzą.
Natomiast mnie zaniepokoiłoby zachowanie córeczki... Dziecko w tym wieku, które
jest spokojne i bezproblemowe wymaga bardzo wnikliwego przyjrzenia się, czy aby
wszystko jest w porzadku. Zbyt spokojne niemowlę - to większy powód do
zmartwienia, niż dziecko absorbujące. Absorbujace jest uciążliwe, spokojne -
może nie rozwijać się w pełni prawidlowo.
No, chyba , ze jest spokojna tylko w porównaniu z synkiem. Ale jeśli leży, nie
absorbuje sobą nikogo, nie domaga się uwagi - to naprawdę by mnie niepokoiło.

[asia889]

A możesz mi powiedzieć skąd ta metoda nienoszenia dziecka się wzięła, czy poparta jest jakimś autorytetem? W jakś sposób objaśniona dlaczego jest lepsza?
Bo ja w literaturze znalazłam, że dzieci mają wrodzoną _potrzebę_ noszenia. Mają też ogromną _potrzebę_ bliskości, bezpieczeństwa. Znalazłam też, że należy reagować na pierwszy płacz, bo później dziecko będzie o wiele trudniej uspokoić. Oraz, że niemowlę w wieku 0-6 miesięcy płaczem zgłasza TYLKO swoje POTRZEBY, zaspokajając je uczymy niemowlę, że jest ważne i kochane.

Z rad przychodzą mi do głowy: chusta/nosidełko, leżaczki, chuśtaweczka (jak będą już siedzieć), dodatkowa pomoc (na jakieś jeszcze 2 miesiące).

[Gość: mama]

Moja córka podobnie jak Twoj synek, od urodzenia domagała sie wyjatkowego
traktowania.nie znosiła samodzielnie lezez, bawic sie, ciagle chciała byc
noszona na rekach...i coz...wytrzymalismy to z usmiechem na twarzy i
miloscia..teraz corka to duza, samodzilna dziewczynka, mamy ze soba doskonały
kontakt...i czasami mysle ze to dlatego ze jakbyla niemowleciem nigdy jej nie
zostawiłam płaczacej, krzyczacej (mi tez doradzano aby poczekac az sie
wypłacze), zawsze byłysmy razem...małe dzieci potrzebuja akceptacji, bliskosci i
poczucia bezpieczenstwa...a my mamy jestesmy po to, aby malenstwa wiedzialy
gdzie i do kogo mozna zapłakac...zycze powodzenia i duzej dozy cierpliwosci

[anuszkak26]

Nazwałam swój post "problem" gdyż niemowlaki jakie znam (dzieci moich
kuzynek,znajomych itd) się w taki sposób nie zachowuja prawie nigdy.Większość
dzieci jakie znam jest jak moja córcia-leżą spokojnie,bawiąsie,zasypiają bez
problemu,rzadko płaczą itp.Wiem że łatwo jest powiedzieć- taka potrzeba dziecka
więc noś!Tyle że ja mam dwójke dzieci i nie mogę zajmować sie TYLKO
synkiem.Muszę także pośwęcać czas córce.
Jeśli już bierzecie sie do odpowiadania na posty nie adresowane do Was (
adresuje pytanie do EKSPERTA) to czytajcie uważnie i zastanówcie sie co
piszecie.Próbuje znaleźć metodę jak najbardziej korzystną zarówno dla synka jak
i córeczki.Nie jestem w stanie nosić synka cały czas bo córcia sie nie
nakarmi,nie przewinie sama.A mi jest przykro jak leży sama gdy ja nosze
małego.Chusty nie toleruje.W leżaczku szybko mu sie nudzi.

[ilona7301]

Cześć, jak czytałam "dobre" rady moich poprzedniczek, to aż mnie przerażenie
wzięło. A jeszcze to straszenie, że z córeczką może być coś nie tak, brrr...
okropne.
Powiem tak, mam syna lat 6, który był absorbujący i jest nadal do bólu, i mam
córeczkę 15 miesięcy, która jest w porównaniu do niego aniołem. Przez pierwszy
rok jej życia, praktycznie nie wiedziałam, że mam dziecko! Wszystko ją
inetresowało, wystarczyło, że nas widziała i było ok, zasypiała sama, no zero
problemu. Nie mogłam uwierzyć w to wszystko, bo syn w jej wieku właśnie
wszystkim się nudził szybko, ciągle czegoś chciał.
Ja osobiście uważam, że wszytskim rodzicom bliźniaków, a szczególnie mamom,
należy się medal, bo jest to ogromny wysiłek i praca przy takich dwóch
szkrabach.
Powiem tak, na pewno, porozmawiałabym z babcią, i ustaliła generalnie pory na
zabawy, bądź sytuacje, gdy wiadomo, trzeba już wziąć dzieciaczka na ręce. Ale
na pewno, nie może być tak, by go nosić non stop. Tego by nikt nie wytrzymał, a
dzieci niestety, bardzo szybko uczą się wymagać od dorosłych. Potrzeby
bliskości wiadomo trzeba zaspokajać, ale nie kosztem całego dnia, o nie. Szanuj
swoje zdrowie, kochaj córkę i synka, ale nie rób tego tak, by się udręczać.
Generalnie wiem, że ci lekko nie będzie, ale noszenie bym bezwzględnie
ograniczyła. Włóż go do leżaczka, ustaw tak by widział ciebie, zmieniaj mu
otoczenie i bierz na ręcę dopiero jak już będzie się tego domagał i chwilę tam
poleżał.
Trzymam kciuki i mówię, dla mnie medal... :)))

[anuszkak26]

Dziękuje Ci Ilono za słowa otuchy.Rozmawiałam dziś z Pania neurolog i jest tego
samego zdania co Ty.Należy umieć znaleźć granice we wszystkim.Trzeba
kochać,tulić,bawić,ale nie poświęcać sto procent czasu dziecku bo ono nigdy nie
nauczy się przebywania samo ze sobą.Po czterech miesiącach matka już potrafi
odróżniać czemu jej dziecko płacze-kiedy z głodu,kiedy z bólu itd.Także nie na
każe marudzenie trzeba lecieć do łóżeczka i łapać dziecko na ręce.
Pani neurolog zbadała też córcie-jest NORMALNA :) taki ma spokojny sposób
bycia.A synek to mały bandzior hi hi

[ilona7301]

Cieszę się i podpowiem jeszcze jedno, trzeba się umieć troszkę uodpornić na
płacz dziecka, czy jego stękanie, gdy jest ono po prostu wołaniem "zrób coś ze
mną, bo się nudzę". Trudno..., musisz poleżeć, aż zrobię to i to, np.
najedzony, przewinięty z zabawkami leży w leżaczku i widzi ciebie, a ty zmywasz
naczynia, robisz obiad, on stęka, gadaj do niego, ale rób swoje, zrobisz to go
weźmiesz. Jestem przekonana, że w końcu się tego nauczy, im szybciej tym
lepiej. On i tak wie, że ty go kochasz :) Trzymam kciuki. A od koleżanek z
bliźniakami wiem, że zapomniały, że mają dzieci, jak one skończyły 3 lata, bo
fantastycznie się sobą zajmowały, także Tobie zostało tylko 2,5 roku, pa, :)

[jufalka]

też miałam ten problem - ? i... nosiłam, bo odmawianie noszenia tylko
pogarszało sytuację, teraz jak córka zaczęła pełzać to dłużej się "sobą zajmie"

[justyna_dabrowska]

To rzeczywiście trudna sytuacja. Synek jak widac ma zupełnie inny temperament
od siostry jest pewnie bardziej wrażliwy na bodźce, byc może ma kolkę lub jest
delikatniejszy (ach ci mężczyźni...). To dla Pani rzeczywiste wyzwanie w którym
potrzebuje Pani na co dzień jakiejś pomocy...
Osobiście jestem przeciwniczką zostawiania płaczącego dziecka w samotności,
uczymy je w ten sposób że na innych nie można polegać a to nie jest dobry
kapitał na przyszłość.
Rekomendowałabym poszukanie kogoś kto pomógłby Pani w codziennych obowiązkach
tak by mogła Pani pomóc synkowi dorosnąc do takiego etapu kiedy będzie PAni
nieco mniej potrzebował.

Powodzenia
JD