Dziecko boi się psów!

[Gość: Kate]

Mam problem!Pomóżcie!Moja 5-letnia córka panicznie boi się psów,nawet tych
zupełnie małych.Jak tylko zobaczy na spacerze psa to cała się spina i zaraz
panikuje chociaż on jest daleko,na smyczy lub w kagańcu.Próbowaliśmy
wszystkiego:tłumaczymy ciągle.Nigdy pies jej nie ugryzł.Stara się nie
panikować ale to jest silniejsze od niej.Co robić?Pomóżcie!

[agusia19-84]

Może kupcie jej... pieska? Na pewno szybko go pokocha i może zrozumie że inne
psiaki również nie są takie straszne. Oczywiście trzeba dokładnie przemyśleć
wybór rasy.

[Gość: MKostki]

A ja tam bym nie robiła z tego problemu. Spróbuj zaakceptować to
uczucie i nie walcz z tym na siłę. Mozna łagodnie spróbować wydobyc
z niej źródła lęku, ale na zasadzie akceptowania jej strachu a nie
negowania tzn. zamiast mówić "nie ma się czego bać"
powiedzieć "widzę, że piesek cię przestraszył. Myslisz, ze on chce
cię ugryźć?" albo coś w tym stylu. Tą metodą łatwiej skłonić małe
dziecko do ujawnienia jego uczuć.
Myślę, że to az czasem przejdzie.
Co do kupna psa - to nie jestem pewna, jaki skutek to przyniesie.
Poza tym to duża odpowiedzialność i obowiązek, którego wcale nie
musicie chcieć na siebie przyjmować. A co do terapeutycznego
działania własnego psa w tym przypadku - pewnie własnego bać się nie
będzie, ale to się nie musi przekładac na inne. Znam dzieci, które
mają psa, a innych się boją.
Poza tym niekiedy lepsza ostrożnośc wobec psów. Ja osobiście pieska
posiadam, moje dzieci się z nich wychowują i nie maja żadnych oporów
względem innych psów. I jak moje dziecię leci z łapami do
nieznajomego Am-stafa, wcale sie nie cieszę:-)

[alicez]

Moje dziecko też, ale mnie to raczej cieszy. Jak widzę
nieodpowiedzialnych właścicieli z psami bez kagańców, biegającymi
wolo, to się cieszę, ze moje dziecko unika psa jak ognia. Pies to
zwierze i nawet najmilsze wobec właścicieli i ich dzieci może różnie
zareagowac na obce dziecko. Moją siostrę pies ugryzł w twarz bo się
przewróciła akurat pod nogi pani idacej z małym, spokojnym
pieskiem....

[kwirynia]

Moje dzieci też się kiedyś bały psów. Pewnego razu na plaży (!) pies
zaczął szczekać na moje biegnące dzieci. Właścielka psa powiedziała,
że moje dzieci są źle wyuchowane (!!!), bo boją się psa.

Pozdrawiam
Ania

[Gość: hmm]

może nie uwierzycie ale pewnie wielu "psiarzy" potwierdzi moje
obserwacje.. Kazdy pies boi się lub jest b.hałaśliwy a nawet
agresywny..wobec osoby, która sie go boi!!! Są jakieś atawizmy w
psiej psychice, które to sprawiają! Przykład: miałam wielką
wilczycę, która (za ogrodzeniem) z wielkim zapałem obszczekiwała
sąsiada, który bał sie jej wręcz panicznie (jak i innych psów),
Sąsiad przechodząc koło naszej posesji wręcz szedł po płocie tej
leżącej po przeciwnej stronie uliczki!..co ciekawsze psica
obszczekując machała ogonem..czyli wiedziała, że go straszy ale w
sumie go lubiła, bo był bliskim sąsiadem..Sąsiadowi żona kupiła
szczeniaka..w pół roku przestał bać się naszej psicy..a ta przestała
go obszczekiwać...Inaczej z osobami obcymi, które mimo ogrodzenia i
naszej obecności (zawsze dorosła osoba wychodziła na dwór z psicą)
mimo, że była za ogrodzeniem na naszym ogrodzie, wpadały w
panikę..stawały sparaliżowane lub zaczynały co gorsza krzyczeć,
trzeba było zabrać psa na chwile do domu zeby ta osoba
przeszła..widziałam że ona tez ich się boi..a pies gryzie przeważnie
nie z agresji lecz ze strachu!(pomijam psychiczne psy i
tak "utworzone" rasy)dlatego też częściej gryzą małe pieski niz te
duże.. i pewnie dlatego została ugryziona w twarz siostra pani,
która wypowiadała się wcześniej..piesek ugryzł ze strachu kiedy ta
upadła tuż przed nim!dla niego ona była wielkim potworem.. Moja
wypowiedź niewiele zmieni, bo za zachowanie psa odpowiadaja jego
właściciele, którzy powinni zadbac by nikomu krzywdy nie zrobił, ale
mozna to zminimalizować ucząc siebie i dzieci, że nie powinny
zblizać się do nieznajomego psa i to nawet gdy jest z właścicielem
(hyba, że ten zapytany pozwoli i powie, że psu to nie
przeszkadza)..i oswoić dziecko z psami np. bywając w zaprzyjaźnionym
domu gdzie jest łagodny pies. Pozwoli to uniknąć w
przyszłości "nakręcania" problemu, bo dziecko będzie się bało..a psy
będą się bały jego strachu i będą hałaśliwie lub agresywnie na nie
reagować!
Ps. moja psicę nauczyłam, że na hasło "dzieci" milkła i stawała bez
ruchu..żeby nie straszyć! i skubana wiedziała, że nie dotyczy to juz
podrostków w wieku powyżej 15 lat czy dorosłych..no i generalnie
dzieci lubiła i maluchy mogły się przy niej czuć bezpiecznie nawet
kiedy ciągnęły ją za sierść czy uszy..bo ledwo umiały chodzić i
musiały się przytrzymać..no i lepiej, żeby nikt przy niej dziecka
nie karcił..bo warczała na niego i miał potem u
niej "przechlapane" :))

[ewa.ulrich-zaleska]

Witam
Może córka przestraszyła się jakiegoś pas – proszę poszukać w
pamięci może zdarzyło się coś co mogło wywołać taki strach:
sytuacja, bajka-film, książka, czyjaś opowieść.
Najczęściej konkretne sytuacje-zdarzenia wywołują u dzieci tego typu
lęki.
Proszę spróbować zamiast tłumaczenia, które jak rozumiem nie pomaga
zapewnić córce możliwość kontaktu ze znajomym psem. Powoli
przyzwyczajać ją do obecności psa nie zmuszając do głaskania itd.
Spróbujcie wspólnie pooglądać zdjęcia psów, poczytać o nich książki.
A zamiast mówić „pies ci nic nie zrobi” (tak najczęściej mówią
rodzice) warto opowiedzieć o tym jaki ten pies jest (kudłaty, mały,
wesoły….). Budowanie w oczach córki pozytywnego obrazu psa oraz
pozytywnych doświadczeń w kontaktach z nim powinno zmniejszyć lęk.
Proszę również pamiętać by chwalić ją za każdą chodźmy maleńką
zmianę i przejaw zainteresowania psami.
Pozdrawiam
E U-Z