Proszę o pomoc.

[m.m.gosia]

Jestem wykończona, pokłócona z mężem i mam dość wszystkiego. Nasz 26-
miesięczny syn na wszystko reaguje krzykiem, ale jakim- słyszy go
całe osiedle (nie przesadzam, niestety). Chce pić, zgubił zabawkę,
słyszy zakaz- krzyk. Jak idę na pół dnia do pracy, jakoś to znoszę,
ale dziś byłam z synem cały dzień i naprawdę jestem załamana. Krzyk
o wszystko. Dotychczas ignorowałam to zachowanie, potem tłumaczyłam,
że nie wolno, starałam się być spokojna, płakałam w kącie nie raz.
Dziś mały dostał klapsa i o dziwo- uspokoił się. Nie chcę bić
swojego dziecka, to żadna metoda, ale zwyczajnie nie daję rady. Mały
nie mówi (tylko tak po swojemu), nie słucha nas, denerwuje się, gdy
czegoś od niego wymagamy (znowu krzyk),ciągle biega, jest bardzo
sprawny fizycznie, ale na niczym nie potrafi sie skupić, a ja czytam
mądre książki i zastanawiam się, czy nie jest opóźniony w rozwoju.
Mieszkam w małym mieście, nie ma tu psychologów zajmujących się tak
małymi dziećmi. Potrzebuję pomocy! Dojadę z małym np.do Warszawy czy
Gdańska, tylko proszę o namiar na kogoś, kto mi pomoże. Dłużej tego
nie wytrzymam.

[mskaiq]

Mysle ze twoje dziecko ma bardzo duze problemy z emocjami. Stad
bierze sie krzyk, jest on wynikiem strachu a takze zlosci.
On nie panuje nad tymi uczuciami. Twoje dziecko potrzebuje pomocy,
uwagi i milosci. Milosc oslabia negatywne emocje, potrzebuje jej tak
wiele jak to jest mozliwe.
Potrzebujesz kogos kto ci wskarze co nalezy robic, ale problemy
jakie ma twoje dziecko moze zmienic tylko twoja milosc i praca nad
dzieckiem.
Serdeczne pozdrowienia.

[kag73]

Mysle, ze zareagowal na klapsa, bo byl zaskoczony, moze nastepnym razem by nie
zadzialalo.
Potrzebujesz mocnych nerwow i cierpliwosci, ta faza, jak kazda inna, minie.
Dobrze, ze Cie pol dnia nie ma, bo caly dzien znosic takie "akcje" jest
oczywiscie nie do zniesienia(mowie z doswiadczenia).
Jak chce cos wymusic krzykiem, powiedz, ze jak bedzie krzyczal, nie dostanie nic
i idz dalej, nie skupiaj na nim uwagi.
Strarajcie sie jak najmniej zakazywac, tylko rzeczy naprawde waznych,
niebezpiecznych, itp. Jak wrzeszczy, trudno, nie da sie nic zrobic, dwa oddechy
i przeczekac, albo wyjac z pokoju.
Czasem warto udawac, ze niektorych rzeczy sie nie widzi, nawet jezeli potem np.
ma sie sporo sprzatania, tez tak robilam, bo chcialam uniknac ciaglych
konfrontacji, mialam dosc.
Co do tego, ze nie potrafi sie skupic, nie wiem, moze byc nadpobudliwy czy cos
takiego, chociaz czesto sie zdarza, ze takie male dzieci sa dosc rozbiegane. A
potrfai sie na czyms skupicz kiedy Ty siedzisz obok i coa mu pokazujesz?

[m.m.gosia]

Dzieki za odpowiedź i rady.
Postaram się wcielić w życie (ja to i tak jeszcze nieźle to znoszę,
gorzej mąż). Mały skupia się na telewizorze (bardzo rzadko mu go
włączamy, interesują go tylko bloki reklamowe),chętnie ogląda
książeczki (nie znosi, jak mu czytam- krzyczy, wyrywa mi książkę),
czasami pobawi sie samochodzikiem.

[kag73]

no to nie jest tak zle, czyms go jednak mozna zajac. Moj maly tez nie mial
cierpliwosci sluchac czytania, ogladal obrazki i skrotowo cos opowiadalismy,
przyjdzie z wiekiem.
Hmm, badzmy szczerzy, tylko spokoj i mocne nerwy moga Was uratowac, minie.

[ewa.ulrich-zaleska]

Witam
Małemu należy pokazać, że są inne sposoby zwracania na siebie uwagi
i domagania się różnych rzeczy niż tylko krzyk. Czasem można
spróbować nie reagować a czasem trzeba konsekwentnie powtarzać, że
jak się uspokoi to dostanie to czego chce.
Ten wiek jest również związany z „buntem dwulatka” dlatego należy
ograniczyć zakazy i poszukać innych sposobów na wpływanie na zmianę
zachowania u maluszka. Takie dzieci zdecydowanie lepiej reagują na
możliwość wyboru niż na nakaz ze strony rodzica. Odsyłam tu Panią do
artykułów na temat dwulatków na naszej stronie – ten temat był
również wiele razy opisywany na forum. Warto również przyjrzeć się
temu czy rzeczywiście synek potrzebuje więcej waszej uwagi? Czasem
to jest powodem takiego zachowania u dzieci.
Jeśli chodzi o koncentracje – dzieci w tym wieku mają niezbyt dużą
zdolność do koncentrowania uwagi. Proszę spróbować namawiać go do
wspólnych zabaw – powinien w towarzystwie dorosłego zająć się czym
przez jakiś czas.
Jeśli jednak uznacie, że potrzebujecie pomocy to warto skontaktować
się jednak ze specjalistą
Proszę mi jeszcze napisać o tym co synek już potrafi.
Pozdrawiam
E u-Z

[Gość: ola]

zadzwon po supernianie!

[m.m.gosia]

Bardzo dziękuję za odpowiedź!
Co synek umie? Mnie się wydaje, że niewiele (w porównaniu z
równolatkami).
Je łyżeczką i widelcem, czasami pomaga sobie rączką, pije z kubka,
na swoje potrzeby potrafi wskazać niewerbalnie (przynosi wodę
mineralną w butelce i kubek,żeby mu nalać, otwiera lodówkę, gdy chce
jeść, naśladuje nas, np. "rozmawia" przez telefon, jak jest
zmęczony, idzie na górę do łóżka by spać. Niewiele tego.

[ewa.ulrich-zaleska]

Witam
Wcale nie tak niewiele :) proszę jeszcze napisać:
- czy wypowiada jakieś wyrazy
- czy reaguje adekwatnie na to co do niego mówicie
- w co się lubi bawić
E u-Z

[m.m.gosia]

Synek nie wypowiada żadnych słów, często "buzia mu sie nie zamyka",
ale są to sylaby lub dźwiękonaśladownictwo. Babcia dopatruje
się "nie " i "tak", ale to jest dopatrywanie się, a nie rzeczywiste
słyszenie tych słów. Byliśmy u logopedy, pani powiedziała, że teraz
dużo dzieci tak ma, szczególnie jedynacy, żeby się nie niepokoić,
pokazała ćwiczenia (mały nie robi ich, jakby nie rozumiał, czego od
niego wymagamy). Reaguje na nasze polecenia, np. chodź, usiądź, daj
buzi. Bawi się samochodzikami, "jeździ" nimi, ale sam nie wydaje
przy tym żadnych dźwięków. Chętnie przegląda książeczki, kolorowe
gazty.
Bardzo dziękuję, że zainteresowała się Pani moim problemem. Jest to
dla mnie ważne szczególnie dziś, bo mam straszny kryzys. Zastanawiam
się, czy to ja nie powinnam być przebadana przez psychologa.
I jeszcze jedno, chyba o tym nie wspomniałam, a to doprowadziło mnie
dziś do płaczu. Synek często się onanizuje (zaciska mocno uda),
dzieje sie tak tylko w łóżku przed spaniem, drzemką w środku dnia,
czasami też przed spaniem wieczornym. Gdy mu w tym przeszkadzamy,
krzyczy , płacze...
Ja już naprawdę nie mam siły...