"smutna" 2-latka

[edit38]

Moja 2-letnia córeczka jest raczej wesołą dziewczynką ale jednak
często bawi się że płacze. Przychodzi np. do nas udając że płacze
pokazuje że coś ją boli, każe nam to miejsce pocałować i podmuchać.
Często też bawi się że płacze lalka i wtedy trzeba lalę przytulać.
Jest też bardzo wrażliwa na cudzą krzywdę, gdy na placu zabaw widzi
że jakieś dziecko płacze to od razu przerywa zabawę i obserwuje to
dziecko do chwili aż się uspokoi, jeśli to dziecko jest na
wyciągnięcie rączki to wtedy próbuje przytulać i pocieszać je. Nie
martwi mnie to że jest wrażliwa na krzywdę ale to że lubi się bawić
w „smutek”. Czy to normalne czy jednak powinnam jakoś reagować na te
zabawy i odwracać wtedy uwagę od smutku?

[jadzia.orbitrek]

tak to widzę:
dziecko uczy sie emocji. uczy się co to smutek,empatia,
radość,złóść. odkrywa wszystko sama,taki wiek.ciekawi ją to , co
dzieje się dookoła. można dziecku opowiadać, co może czuc inne
dziecko,tłumaczyć. nauczenie dziecka współczucia to naprawdę duże
osiągnięcie.
a swoja drogą - juz tak na prywatnie- duzo masz wątpliwośći,prawda?
czy nie dręczy cię jakieś dziwne poczucie winy z okresu zaraz po
urodzeniu córeczki? Ona cie mocno kocha, dla niej jestes najlepszą
Mamą na świecie.
jadzia
www.pomoz-amelce.pl/

[edit38]

jadzia.orbitrek napisała:

>
> a swoja drogą - juz tak na prywatnie- duzo masz wątpliwośći,prawda?
> czy nie dręczy cię jakieś dziwne poczucie winy z okresu zaraz po
> urodzeniu córeczki? Ona cie mocno kocha, dla niej jestes najlepszą
> Mamą na świecie.
> jadzia

Tak. owszem mam wielkie poczucie winy ponieważ po porodzie cierpiałam na ciężką
depresję i bardzo, bardzo dużo łez wylałam, boję się czy to przypadkiem prze to
mała się w ten sposób bawi.
Wiem że ona mnie kocha, co do tego nie mam wątpliwości chociaż czasami zachowuje
się tak jakby nienawidziła mnie z całego serca

> www.pomoz-amelce.pl/

[mskaiq]

Wedlug mnie to nie jest poznawanie emocji, to jest glebokie
przekonanie ze na placz nalezy reagowac przytuleniem i duza
wrazliwosc na lzy. Tak dlugo jak wrazliwosc ta nie wywoluje lez i
zalu to nie ma problemu. Jesli zacznie przynosic lzy u niej wtedy
moze pojawic sie problem.
Serdeczne pozdrowienia.

[zarzycka.anna]

Witam,
Tak jak Pani to opisuje, to ja bym to bardziej rozumiała jako
zainteresowanie, uczenie się i z wielkim zapałem wyrażanie reakcji
społecznych. Poza tym dzieci uważnie koncentrują się na tym co
natychmiastowo przynosi też zainteresowanie rodziców, uwagę,
pocałunki. Często też wyraźone jest to w zabawie "o lala płacze, a
teraz już jest dobrze, już lalę utuliłam i ona się śmieje" - stąd
płaczące lalki, które też wzbudzają mnóstwo emocji u małych dzieci.
Pozdrawiam A.Z.

[jadzia.orbitrek]

jeszcze ci cos napiszę.
mnie dręczy takie "schowane poczucie winy" - że nie wzięłam córki od
razu po porodzie,że chciałam się wyspać,że nie dałam rady na
początku,że się jej bałam, że źle ją żywię,że ,że,że... jest tego
mnóstwo. i tak strasznie chcę,żeby mnie kochała.a ona przeciez
kocha,prawda? nasze córki nas kochają,bezgranicznie i bezwarunkowo.

[edit38]

jadzia.orbitrek napisała:

> mnie dręczy takie "schowane poczucie winy" - że nie wzięłam córki
od
> razu po porodzie,że chciałam się wyspać,że nie dałam rady na
> początku,że się jej bałam, że źle ją żywię,że ,że,że

Z tym akurat nie mam problemów ja tak bardzo chciałam być z
dzieckiem że nie spałam prawie 4 doby aby się nią nacieszyć.
Urodziłam małą w czwartek o 15:30 (nie spałam od 4 rano bo zaczęły
mi wtedy odchodzić wody) i nie spałam aż do nocy z niedzieli na
poniedziałek, w niedzielę zaczęłam czuć straszne zmęczenie więc
poprosiłam aby dali mi coś na spanie dostałam o 9 rano relanium a
zasnęłam dopiero wieczorem gdy pielęgniarki zabrały mi dziecko na
dyżurkę bo zorientowały się że coś się ze mną zaczyna złego dziać.