Dzieci, praca, studia (2 fakultety...) - JAK???

[kura17]

wytlumaczcie mi, jak to mozliwe, bo ja naprawde nie rozumiem?
czesto spotykam sie z takimi "przechwalkami" w necie - mam dziecko/dzieci,
pracuje, dodatkowo studiuje 2 fakultety i jeszcze mam czas zadbac o siebie
itp... albo o egzaminach zdawanych 2 tygodnie po porodzie... albo 2 etaty w
pracy i studia... 2 etaty to ok 80 godzin tygodniowo???
zakladam (moze naiwnie?...), ze te osoby nie klamia.
w takim razie JAK to robia???

ja pracuje (39.5 godzin/tyg, czyli caly tutejszy etat), wychowujemy z mezem
dzieci wspolnie. malo zostaje czasu na zycie w tygodniu, bo i popracowac
troche w domu trzeba (zeby "nie wypasc z obiegu", nikt tylko tych golych 40
godzin w zasadzie nie pracuje).

jak bylam na studiach, to mialam pelno zajec, na pewno ok 40 godzin
tygodniowo... od drugiego roku mialam najrozniejsze tzw laboratoria - po 8
godzin jednym ciagiem, z przerwa na obiad w srodku...
do egzaminow uczylam sie dniami calymi, po nocach, naprawde sporo czasu na to
poswiecalam. do cwiczen tez przygotowywalam sie duzo i dlugo...
totalnie nie wyobrazam sobie, jak mozna to laczyc z praca i wychowaniem
dziecka??? i jeszcze zyciem?... albo zdawac egzamin 2 tygodnie po porodzie? a
kiedy przygotowanie do niego? przeciez dziecko ma potrzeby, ja na poczatku
padalam na nos ze zmeczenia, glownie przez nieprzespane noce... nie bylabym w
stanie chyba NIC sie nauczyc...

moze ja malo zdolna jestem?
na pewno jestem malo zorganizowana, ale zeby az tak???
ledwo wyrabiam z 1 praca i dwojka dzieci, a jeszcze druga praca, studia???

KIEDY??? JAK???

ktos mnie oswieci :(
na forach nie chce pytac, bo odpowiedzi sa tradycyjne "jak sie chce, to mozna"
- ale to mi NIC nie mowi, bo ja chce wiedziec JAK...

[quleczka]

ogolnie nie wiem jak to robia... :D

wez tylko pod uwage, ze nie wszystkie studia sa takie czasochlonne i wymagajace
jak twoje :) niektorym do tego daleko :)

znam osoby, ktore studiuja zaocznie i egzaminy maja takie, ze prawie sie nie
przygotowuja do nich czasami, a jesli juz to gora 1-2 dni

owszem tez trzeba znalezc czas by moc tam co drugi weekend jezdzic ale to jednak
nie az takie czaso i energochlonne jak normalne studia na niektorych kierunkach :)

dodam, ze na moich dziennych studiach poza pierwszymi dwoma latami to sporo
roboty bylo przez jakies 3 tygodnie przed sesja, a w pozostalym czasie to
zajecia obowiazkowe (wlasnie laborki) raptem pare razy w tygodniu... w sumie
moze 8h na tydzien, a czasem i nie :)

ale co do polaczenia dzieci, pracy, studiow na dwoch kierunkach i jeszcze czasu
wolnego...to nie rozumiem i tak :p

ale podobno im mniej sie ma czasu tym lepiej jest czlowiek zorganizowany, wiec
moze ktos tak umie ;)

[kura17]

to chyba sobie zle studia wybralam :(

taki zapieprz i jeszcze do roboty nikt normalny mnie nie chce...

[jul-kaa]

Moje studia - 15h w tygodniu, czyli dało się spokojnie zrobić w dwa dni, samemu
układało się większość planu, można było wybrać zajęcia "zjazdowe" - czyli 2-3
dni całe wypełnione zajęciami w ciągu semestru.
Do tego sporo nauki "w domu".
Studiując na dwóch kierunkach tak czy siak zawsze miałam jeden dzień wolny (a
czasem dwa) i weekend. Nigdy nie miałam 8miu godzin zajęć pod rząd - chyba że
piszesz o tzw. godzinach lekcyjnych, a i to baaardzo rzadko!

[kura17]

nie, mialam przez prawie cale studia (od 3 semestru) po BITE 8 godzin zegarowych
cwiczen laboratortyjnych, raz w tygodniu (w jednym semestrze 2 razy w tygodniu),
w srodku byla godzinna przerwa, ktora sie NIE wliczala. czyli 9 godzin non stop
na uczelni.
i nie bylo mozliwosci wywiniecia si od tych zajec, jak ktos zawalil wiecej, niz
2 razy w semestrze, to mial przechlapane, bo tego sie nawet odrobic nie dalo (bo
laboratorium mialo swoj plan pracy, dla roznych studentow itp).

jak bym miala po 15 godzin tygodniowo, to bym mogla i 3 kierunki studiowac ;)
niestety tyle to ja mialam samych wykladow (a trudno bylo chodzic na cwiczenia
bez wykladow, czasem sie dawala, ale generalnie - nie. no i sporo wykladowcow
zwyczajnie sprawdzalo obecnosc na wykladach...)

nie wiem, co ja zle robilam z tymi studiami? ;)
czy roznica tych 15 lat jest az taka duza??
chyba niemozliwe - moja siostra studiowala 4 lata po mnie (zupelnie inny
kierunek) i tez byla zarobiona po pachy...
czy sa jakies bardziej lightowe kierunki???
bo ze sa lightowe uczelnie (prosze sie nie obrazac!), to wiadomo. choc akurat UW
bym o to nie posadzala ;)

naprawde sa zajecia z 15h zajec w tygodniu?
5 lat i magister?...
ja tez takie chce...

[agafka88]

> nie wiem, co ja zle robilam z tymi studiami? ;)
> czy roznica tych 15 lat jest az taka duza??
> chyba niemozliwe - moja siostra studiowala 4 lata po mnie (zupelnie inny
> kierunek) i tez byla zarobiona po pachy...
> czy sa jakies bardziej lightowe kierunki???
> bo ze sa lightowe uczelnie (prosze sie nie obrazac!), to wiadomo. choc akurat U
> W
> bym o to nie posadzala ;)
>
> naprawde sa zajecia z 15h zajec w tygodniu?

Kuro, wszystko zalezy od priorytetów. Ja się muszę przyznać, że na wykłady generalnie nie chodzę i przez to mam dużo wolnego czasu (szczególnie w drugim semsestrze, kiedy po zimowej sesji odpada kilka przedmiotów). Chciałam dodać, że u nas na 99% wykładów lista nie jest sprawdzana, a jak ktoś już sprawdza, to istnieje 90% prawdopodobieństwo, że listę zgubi lub nie będzie jej brał pod uwagę.

I tak ja mogę powiedzieć,że mam dużo wolnego czasu, a osoby, które chodzą na wszystkie wykłady mogą narzekać, jak dużo czasu im te studia zajmują.

Ja nie chodzę, bo po prostu nie mogę się na wykładach skupić, w domu w czasie wykładu nauczę się więcej. I wolę sama. Studiuję prawo, więc nas obowiązuje zwykle to, co w kodeksach+główna książka wybrana przez prowadzącego i prowadzący na wykładach raczej rzeczy z kosmosu nie wymyśla.

Poza tym nasz wydział jest zorganizowany i krąży wiele bardzo dobrej jakości skryptów na praktycznie wszystkie przedmioty, więc siedzeniena wykładach i powielanie tego, co ktoś inny już napisał jest dla mnie zwyczajną stratą czasu. Sama przygotowywałam kilka takich skryptów i wiem, że można im ufać :) Brutalna prawda jest taka, że wykłady co roku są praktycznie takie same, a ewentualne braki/rozbieżności zwyczajnie się uzupełnia.

Co nie znaczy, że wszystkich wykładów unikam jak ognia, jeżeli prowadzący potrafi mnie zainteresować, to z przyjemnością na nie uczęszczam.

2 dni nauki na egzamin - da się i to na dwa sposoby.Pierwszy to taki, że wybiera się ćwiczenia z wymagającym prowadzącym. Kilka razy w miesiącu robi wejściówki lub kolokwia i na koniec semestru materiał studenci mają opanowany tak, że wystarczy powtórzyć książkę dzień czy 2 przed egzaminem. Druga opcja jest taka, że nie wszyscy mają ambicje, żeby mieć piątki, więc w te 2 dni człowiek jest się w stanie nauczyć podstaw na to 3--.

No i niestety ministerstwo dąży do tego, żeby ograniczać wciąż liczbę godzin na studiach.

[kura17]

zapewniam Cie, ze u nas powaznie traktowano listy obecnosci na wykladach ;)
jedna z naszych najlepszych i najambitniejszych kolezanek (rzeczywiscie swietna
byla!) zrezygnowala z jednego wykladu (dosc nudny byl). to na egzaminie
prowadzacy tak dlugo ja pytal, az ja zlapal i z rozkosza postawil jej 4 (co
zniszczylo jej srednia 5.0)... a ja chodzilam, to w czasie egzaminu ustnego, po
zadaniu mi pytania, WYSZEDL z pokoju (zebym mogla sciagnac, zakladam), a jak
wracal to ZAPUKAL (zebym mogla sciagi schowac, jak mniemam) :D
a poniewaz mialam latwe pytania o entropie, wiec akurat jego laskawosci nie
potrzebowalam ;)

u nas wyklady byly potrzebne.
bez wykladow bardzo trudno bylo sie polapac na cwiczeniach - bo to byly zajecia
praktyczne do wykladow. i nawet po porzadnych cwiczeniach trzeba bylo sie dobrze
przygotowac do egzaminow - pisemnych i ustnych (na ogol byly po 2 z kazdego
przedmiotu), bo byly one trudniejsze, niz cwiczenia.

skrypty wtedy byly rzadkoscia, niestety. uczylo sie ze swoich notatek z wykladow
(albo z notatek kolegow ;)

[agafka88]

> u nas wyklady byly potrzebne.
Myślę, że moja nieobecność na wykładach wynika z mojego charakteru. Już od
podstawówki miałam awersję do notowania. Jako pierwsza (i chyba jedyna ;)) osoba
w klasie prowadziłam jeden zeszyt do wszystkiego, w którym notowałam tylko
rzeczy, które wydawały mi się potrzebne. Tak więc czasami notowałam jedno zdanie
na 5 lekcji ;) I strasznie dziwiły mnie dzieci, które przepisywały np. definicje
z książek. Parę razy miałam przez to problemy (może ktoś mi wyjaśnić zasadność
wystawiania ocen ZA ZESZYT np. w takim gimnazjum? 0_o), ale zwykle mi się
umywało, bo byłam piątkową uczennicą.

Teraz też wolę sama się uczyć w domu, niż na uczelni na wykładach słuchać, co ma
do powiedzenia profesor.

> bez wykladow bardzo trudno bylo sie polapac na cwiczeniach - bo to byly zajecia
> praktyczne do wykladow. i nawet po porzadnych cwiczeniach trzeba bylo sie dobrz
> e
> przygotowac do egzaminow - pisemnych i ustnych (na ogol byly po 2 z kazdego
> przedmiotu), bo byly one trudniejsze, niz cwiczenia.

U nas na szczęście ćwiczenia zwykle pokrywają się z wykładami. Co najwyżej na
egzamin obowiązuje nas jakaś dodatkowa lektura, ustawa, rozdział z książki. Ale
tak czy siak wiedza z ćwiczeń zwykle wystarcza na zdanie (nie mówię o piątce)
egzaminu.

OT zeszytowy

[smallfemme]

Ocena za zeszyt jest po to, żeby niektórych uczniów przepuścić. Takich co się uczą, uczą, uczą, uczą, a nauczyć nie mogą ;)
Ja przepisywałam częśc definicji do zeszytu, bo wolałam się ich uczyć z zeszytu niż z książki [np. z fizyki wolałam mieć definicję tuż obok zadań ilustrujących jest zastosowanie]

[quleczka]

> zapewniam Cie, ze u nas powaznie traktowano listy obecnosci na wykladach ;)

no widac po prostu roznie w roznych miejscach do tego podchodza :) na wielu
kierunkach nadal powaznie o ile wiem :)

> skrypty wtedy byly rzadkoscia, niestety. uczylo sie ze swoich notatek z wyklado
> w
> (albo z notatek kolegow ;)

u nas juz krazyly dowcipy co robi student jak widzi kawalek kartki lezacy na
ziemi...bierze i kseruje :p

u nas kserowalo sie wszystko co sie dalo, stare testy i kolosy, notatki kolegow,
slajdy z wykladow, ktore ktos wydrukowal, zdjecia slajdow, ktore kolega robil po
kryjomu itp :)

raz stalam w ksero pare godzin kserujac 100 stron testow z ubieglych lat dla 6-7
kolegow...w sumie jakies 700 stron przynajmniej ;)

ogolnie dalo sie spokojnie zdac bez obecnosci na wykladach w przypadku ponad
polowy przedmiotow :)

a zdazalo sie, ze zdawalam lepiej uczac sie tylko z notatek robionych przez
kolezanke... nie musze mowic jak wsciekla byla :p

[jul-kaa]

> a zdazalo sie, ze zdawalam lepiej uczac sie tylko z notatek robionych przez
> kolezanke... nie musze mowic jak wsciekla byla :p


najbardziej złoszczą się te, które robią nieskazitelne notateczki kolorowymi
długopisikami :)))

[quleczka]

> najbardziej złoszczą się te, które robią nieskazitelne notateczki kolorowymi
> długopisikami :)))

wiesz, ona zloscila sie bo jako jedna z niewielu chodzila na wyklady, potem
siedziala i pilnie przygotowywala ladna liste odpowiedzi na potencjalny pytania
wywieszone przed egzaminem w gablotce i sie ta lista podzielila z innymi...

i nie ja jedna dostalam wtedy lepsza ocene niz ona ;)

[bebe.lapin]

> najbardziej złoszczą się te, które robią nieskazitelne notateczki kolorowymi
> długopisikami :)))
dokladnie :D
najgorsze, ze notuja pilnie przez caly wyklad, a sensu czy chocby najwazniejzej
mysli ujetej w tym nie ma. Juz wole uczyc sie z podrecznikow ;p albo ze swoich
szczatkowych, ale inteligentnych ;) notatek (oczywiscie zakladajac, ze bylam
obecna na wykladzie)

Takie egzemplarze zdarzaja sie pod kazda szerokoscia geograficzna,.we Francji,
nawet podczas pierwszego spedzonego tam roku, lepiej rozumialam sens wykladu i
mialam lepsze notatki niz niektorzy rodzimi studenci. Na poczatku pozyczalam i
kopiowalam notatki z hazdego kursu celem porownania, ale potem stwierdzilam, ze
to nie ma sensu :)

[pretensjaa]

zdaRZało

[the_mariska]

quleczka napisała:
> dodam, ze na moich dziennych studiach poza pierwszymi dwoma latami to sporo
> roboty bylo przez jakies 3 tygodnie przed sesja, a w pozostalym czasie to
> zajecia obowiazkowe (wlasnie laborki) raptem pare razy w tygodniu... w sumie
> moze 8h na tydzien, a czasem i nie :)
Ano właśnie, studiuję tam gdzie Quleczka, na renomowanym wydziale najlepszej
politechniki w kraju ;) i poza przedsesyjnym urwaniem głowy praktycznie nie
robię nic. (Za to projekty zadane na cały semestr piszę w ciągu 2-3 nocy przed
terminem, kompletnie naćpana RedBullami, ale to szczegół.) Pomijając języki, WF
i inne humanistyczne odchamiacze, tygodniowo bywam na uczelni dosłownie po kilka
godzin, na obowiązkowych laborkach. Spokojnie można to pogodzić z pracą na pełen
etat. I sporo znajomych tak właśnie robi, ja jestem po prostu skończonym leniem
i bronię się przed stałą pracą rękami i nogami :). Co do dziecka się nie
wypowiadam, wśród znajomych z uczelni nie znam nikogo z takim 'problemem' :)

[quleczka]

> Ano właśnie, studiuję tam gdzie Quleczka, na renomowanym wydziale najlepszej
> politechniki w kraju ;) i poza przedsesyjnym urwaniem głowy praktycznie nie
> robię nic.

hihihi ;)

no dokladnie, kiepskie bylo te pare tygodni przed sesja...u nas zawsze sobie
nawet zartowalismy, ze "byle do sesji" bo u nas odwrotnie niz wszedzie sesja to
juz byl luz :)

ale ogolnie od 3 roku mozna to bylo spokojnie z praca na etat godzic jesli
pracodawca byl w miare elastyczny i nie przeszkadzalo mu, ze jest sie w pracy z
przerwami, a wazne bylo ogolnie ile sie jest :)

[kura17]

to ile tam jest zajec?
czy ja na zle studia poszlam?
czy na zla uczelnie??

cholera - meczylam sie nadaremnie?...

[tfu.tfu]

wiesz, nie Ty jedna ;) ja studiowałam filozofię i miałam zapieprz jak Ty ;) i
nie żałuję ani chwili, bo to najlepsze studia, jakie sobie mozna wymarzyć :P

[prostokvashino]

Kuro, nie stresuj się. Ja skończyłam ten sam wydział o którym pisze mariska. Tylko mam inne doświadczenia i inny punkt widzenia. U nas na uczelni zalezy od podejścia. Od 3 roku studiów możesz w zasadzie prawie(!) dowolne wybierać sobie przedmioty. no i można wybrac takie, które są tzw 'samozaliczalne'. Wykłady - fakt- nie są obowiązkowe i już od 4 roku z tego korzystałam - chodziłam na najsensowniejsze, a pozostałe olewałam i rozpoczełam pracę - na 1/2 etatu. Ja wybierałam te 'trudne' przedmioty, z często najgorszymi wykładowcami, ponieważ trzeba było opanowac bardzo dużą ilość bardzo skomplikowanego materiału. I bardzo sobie teraz to chwalę, bo poznałąm podstawy różnych fajnych rzeczy - albo stwierdziłam, ze ten temat jest ciekawy, ale tylko póki patrzysz na wynik pracy - mówię o robotyce. Programowanie robotów okazało się dla mnie najnudniejszą rzecza na świecie.
Co do tych panienek przechwalających się 2 fakultety, praca i dzieci. Nie wierze!. Albo właśnie wszystko jest tak na niby - studia zaoczne na jakiejśc niezbyt wymagającej uczelni, praca asystentki (bez urazy dla dziewczyn asystentek:), nie wymagająca nic więcej oprócz wpisywania na czasie do kalendarza szefa nowych spotkań i parzenia kawy, no i dzieci tak po macoszemu - same się wychowają (z twojego wątku - lalunie co na urlopie myślą o sobie a nie dzieciakach). Tak pewnie można, tylko co to da? One nic z tego nei zrobią dobrze.

[quleczka]

> Kuro, nie stresuj się. Ja skończyłam ten sam wydział o którym pisze mariska.

ooo, to jest nas tu wiecej :)

Wiadomo, ze wszystko zalezy od podejscia, szczegolnie na studich gdzie jest
dowolnosc programowa. No i zalezy od czego czy dla kogos wazniejsza jest wiedza
czy luz na studiach i tez od tego jaka ocena dana osobe satysfakcjonuje :)

Ja nie wybieralam tych samozaliczalnych ale tez nie wybieralam specjalnie
trudnych -> ogolnie raczej kierowalam sie tym, czy dany temat mnie interesuje
czy nie.

Niestety pare razy okazywalo sie tak jak piszesz, temat wydawal sie ciekawy, a
pozniej okazywal sie totalnie inny niz myslalam...na przyklad "fraktale -
podstawy matematyczne i zastosowania" okazaly sie w sumie matematyka w czystej
postaci...bo do definicji fraktali facet doszedl na ostatnim wykladzie, a juz na
pierwszym z gory stwierdzil, ze o zastosowaniach nic nie bedzie" :D

Niestety na podobnej zasadzie wyboru ciekawego na pozor tematu utknelam z
magisterka do dzis :D

[prostokvashino]

quleczko
Ja mgr tez najpierw wybrałam temat robotyki, bo nie do końca dogadaliśmy się z moim przyszłym promotorem. Po 1 sem stwierdziłam, że w zyciu tej pracy nie napiszę i zaczęłam szukać innego tematu. I zmieniłam - mam promotora z ISE:) Cichosza. Temat jest fajny, i gdy by nie nawał w pracy i moje lenistwo - już bym się dawno obroniła. Wstyd mi trochę przed promotorem.

[quleczka]

ja jestem coraz blizsza zmiany tematu...tyle, ze nie po 1sem, a po paru latach :/

ja lepiej nie mowie kiedys sie ostatni raz do promotora odezwalam...ale nie
wazne, bo to juz totalny offtop od offtopu :p

[jul-kaa]

kura17 napisała:

Napisze w punktach, zeby bylo czytelniej ;)

1. Są ludzie różnie zorganizowani. jeden ma zawsze mnóstwo czasu, inny zawsze
jest w "niedoczasie". Mam koleżankę, która niedługo po porodzie wróciła do
pracy. jest tłumaczem i pracuje w domu. I mówiła, że jak mała zasypia, to ona ma
naprawdę mnóstwo czasu na wszystko. Poza tym nie dojeżdża do pracy, ani nic. Ale
ja w podobnej sytuacji, zanim bym się obejrzała, juz by minęły te dwie godziny i
nic nie byłoby zrobione.
2. są różne prace - jedna wymaga obecności "w miejscu pracy" przez 40h/tydz.,
inna (j.w.) nie. Są tez etaty (nauczyciel chociazby), w których "tydzień" to nie
40h, a powiedzmy 24h.
3. Ludzie różną część czasu poświęcają dzieciom - jedni oddają do "instytucji"
na 9h i cześć, inni nie ;).
4. Różne są studia. Ja studiowałam naraz dwa kierunki (zajęcia na obu 2-3 razy w
tyg. - studia dzienne na UW :)))), pracowałam w dwóch miejscach (ale nie w
wymiarze etatu) i jeszcze opiekowałam się 2x w tygodniu dzieckiem autystycznym.
Dało się, bo:
5. Im więcej zajęć, tym więcej wolnego - dziwna rzecz, ale naprawdę tak jest. Po
prostu człowiek lepiej sie organizuje.
6. Różne są dzieci :) Są takie, które spokojnie mnóstwo śpią, nie płaczą, dobrze
jedzą. Ale są i takie, które mają kolki, w nocy hasają, mają problemy zdrowotne.
7. Jak sie dobrze zarabia, mozna kogos zatrudnic do: sprzatania, gotowania,
prasowania, opieki nad dzieciem. Czasu przybywa tyle, ze hej!

reasumując:
Jeśli weźmiemy osobę, która z natury jest świetnie zorganizowana, pracuje na
"krótkim" etacie, a drugi etat wykonuje w domu, jej dzieci są zdrowe i spędzają
sporo czasu w "instytucji", ma zatrudnionego kogoś do sprzątania i reszty, to
spoko - da się bez bólu.

[the_mariska]

Jul-kaa, jesteś moim guru! :)

A teraz publicznie kajam się, zamykam okienko z Lobby i wracam do pracy bo znowu
czas przecieka mi przez palce, a jeszcze tyle do zrobienia...

[jul-kaa]

the_mariska napisała:

> Jul-kaa, jesteś moim guru! :)
>

Byłam. Jakieś 5 lat temu ;P
I wierz mi, nie przemęczałam się ani tyci.

[quleczka]

> Im więcej zajęć, tym więcej wolnego - dziwna rzecz, ale naprawdę tak jest. P

no cos w tym jest, ze jak sie ma sporo wolnego to czas jakos przecieka przez
palce... u mnie tez ani sie obejrze i 2h nie ma, a moze tylko ja jestem taka
zdolna ;)

ale ogolnie jak mialam prace i studia to robilam znacznie wiecej na codzien, a
czas wolny i tak sie znajdowal :)

[jagodkajagodka]

Właśnie zaczęłam się zastanawiać, jak jest możliwe łączenie tego wszystkiego. W
zeszłym roku skończyłam studia humanistyczne, na których przez 3 lata obijałam
się,ile wlezie, ucząc się tylko do sesji. Nagle na IV roku popadłam w pasje
naukowe i zaczęłam pisywać artykuły, uczestniczyć, organizować itd. I się
skończyło obijanie.
Jak tylko zrobiłam dyplom znalazłam średnio-wymagającą pracę, żeby mieć więcej
komfortu na nowych studiach - zaocznych, technicznych.
Wydawało mi się, że jest to do zrobienia. Nie mam dzieci. Do tej pory mieszkałam
sama, nie miałam żadnych więcej obowiązków.
Efekt jest taki,że teraz, mieszkając z moim Chłopem, studiując i pracując nie
mam czasu na nic. Cały styczeń i luty oraz cały czerwiec wycięte z życiorysu.
Nie mogę nie być na zjeździe, do każdych zajęć muszę byc przygotowana.Nie wiem,
w jaki sposób zorganizować sobie życie zawodowo-naukowe:( Marzy mi się jeszcze
doktorat z tematyki moich poprzednich studiów. Z jednej strony jestem wykończona
codzienną gonitwą i nauką, a z drugiej strony nie wyobrażam sobie nie poszerzać
swojej wiedzy...Takie dylematy ostatnio bardzo mnie absorbują. Ech. Chyba zerknę
na allegro, czy nie ma ładnych staników - tak dla odprężenia;)

[luliluli]

studoiwanie na dwóch kierunkach nie jest wcale bardziej czasochłonne niż na
jednym:) mówię z doświadczenia. Praca w tym czasie też wchodzi w grę. Dzieci -
nie wiem, nie mam. Tylko np. ja studiowałam w toku indywidualnym pracując (tylko
sesja tak naprawdę jest trudna, bo cały rok nic nie robisz), a pracę można mieć
na kawałek etetu/zlecenie/dzieło i wtedy jest zupełnie łatwo:)

Moim zdaniem - dziel przez 4 wszystko co wyczytasz na ten temat, bo moim zdaniem
to są przechwałki.

Co innego praca na etacie, studia dzienne/trudny kierunek/ble ble ble.

Wiele jest kwestią "chwytliwego opisu":)

"jak się chce, to można" - także wyjątkowo korzystnie opisać swoją sytuację;)

ot

[luliluli]

moim zdaniem za wiele razu użyłam "moim zdaniem" - przepraszam;)

[kura17]

i tak na dziennych studiach studiowalas? bez chodzenia na wyklady, cwiczenia?

jak to sie udaje?
u nas po 2 nieobecnosciach na cwiczeniach bylo... powtarzanie przedmiotu...
na wykladach tez na ogol sprawdzano obecnosc (przez 5 lat udalo mi sie nie
chodzic na 2 wyklady, jeden byl w poniedzialek o 8 rano i wymiekalam, a drugi
byl taaaaaaaaaaaak nudny, ze po prostu olalam)

[quleczka]

no udaje sie :)

u nas regulamin studiow bodajze nawet mowi, ze wyklady sa nieobowiazkowe i nie
maja prawa sprawdzac obecnosci :)

a wiedze z wielu przedmiotow potrzebna do egzaminu mozna przyswoic w 1-2 dni,
wystarczy ksiazke przeczytac lub przejrzec slajdy z wykladow, ktore sa dostepne
w sieci :)

dodam, ze ja i mariska mowimy o dziennych studiach na politechnice warszawskiej
i to takich na ktore teoretycznie trudno sie dostac i niby do latwych nie naleza :D

sa kierunki na PW na ktorych widzialam, ze koledzy robili jeszcze mniej...i
oceny mieli znacznie lepsze od moich ;)

ale fakt, duzo zalezy od kierunku po prostu...mialam kolezanki na chemii i
czesto siedzialy tam cale dni na laborkach, tam sie nie dalo tego uniknac, ani
specjalnie nic przyspieszyc bo wszystkie reakcje musialy trwac tyle ile mialy
trwac :)

[kura17]

to ja chyba malo zdolana jestem
nie wyobrazam sobie uczyc sie do egzaminu 1-2 dni... mimo uczenia sie na
bierzaco (bo byly regularne cwiczenia i kolokwia) i chodzenia na wyklady

egzaminy na ogol byly i pisemne i ustne, mnostwo rachunkow, mnostwo pamieciowki,
mnostwo rzeczy do zrozumienia i przetrawienia.

1-2 dni to ja sie uczylam do "michalkow" typu filozofia, historia nauki,
pedagogika czy psychologia...
do reszty uczylam sie tygodniami, a i tak czasem bylo trudno zdac...

ide sie powiesic :)

[quleczka]

moze po prostu mialas inne egzaminy :)

u mnie bywaly i takie, gdzie nie uczylam sie nawet minuty :) mozna bylo miec
wszystkie notatki i ksiazki na egazminie i jeszcze pytania byly co roku takie
same...bralo sie jedna kartke z odpowiedziami i przez 1,5h by cos robic to sie
to przepisywalo na czysta kartke :D

no i ja przez cale studia nie mialam ani jednego ustnego :D

jeden moglam miec jako ostatni egzamin na studiach ale to tez bylo tylko na
zasadzie poprawy oceny z pisemnego jak ktos chcial...weszlam i powiedzialam, ze
to moj ostatni egzamin na studiach, ja poprosze to 4 do indeksu i nic poprawiac
nie chce :p

[kura17]

jej, ile ja sie ustnych nazdawalam...

... prosze udowodnic twierdzenie takie-czy-siakie... bleee...

[jul-kaa]

kura17 napisała:
> 1-2 dni to ja sie uczylam do "michalkow" typu filozofia, historia nauki,
> pedagogika czy psychologia...
> do reszty uczylam sie tygodniami, a i tak czasem bylo trudno zdac...
>

No widzisz, ja kończyłam dwa "michałki" właśnie ;) Zwane czasem odchamiaczami.
Moje studia wymagały jakiejś ilości nauki, ale przede wszystkim myślenia,
kojarzenia faktów, wyciągania logicznych wniosków, sporej wiedzy ogólnej. Poza
tym obraz jest jeszcze zafałszowany tym, że w sumie mnóstwo tego, co na innych
kierunkach by nazwano nauką, dla mnie (i części moich znajomych) było po prostu
świetnym spędzaniem czasu - czytanie literatury fachowej, czas spędzony na
wolontariacie w ośrodku, a na drugich studiach "w terenie". Ja tego nie wliczam
w liczbę godzin, choć może powinnam.
Zwróc jednak uwagę, kuro, że Twoja wiedza jest jednak wiedzą praktyczną, a moja
niezbyt ;P.

[kura17]

ja uwielbilalam te "michalki" na studiach :)

ale nie zgodze sie, ze moje wiedza jest "praktyczna"... nikt mnie do pracy
przyjac sie nie kwapi, jak sadze... chyba, ze jako "consulting specialist", co
sie wiaze z ciaglymi wyjazdami, zasuwaniem po 20 godzin na dobe itp i nie jest
(dla mnie) absolutnie zadna alternatywa (mam rodzine i dzieci, ktore chce
widywac regularnie...)

mysle, ze takie rzeczy powinnas wliczac. bo przeciez stanowily integralna czesc
studiow! tak samo, jak ja wliczalam praktyki w szkolach (jejku, ile to czasu
zajmowalo...). dobrze, ze je mialam, bo stwierdzilam, ze na pewno nie chce uczyc...
... choc posiadanie adoratora z 3 lasy podstawowki bylo dosc przyjemne...
... ale i on serce mi zlamal - pewnego dnia, przytulajac sie do mnie w czasie
przerwy, oznajmil mi szeptem, ze na swoich urodzinach calowal sie z kolezanka...

[quleczka]

ooo, wlasnie, a na moich studiach nawet zadnych praktyk nigdy nie chcieli :) to
tak a propos ilosci wolnego czasu :)

[kasiamat00]

Ale pewnie zaczną... U mnie (u konkurencji po drugiej stronie Pól Mokotowskich
;) też nie chcieli praktyk, ale chyba coś się zmieniło w przepisach i bodajże od
tego roku zaczynają wszystkich ścigać :/ Jakby to komu potrzebne było, i tak
wszyscy najpóźniej po 4. roku pracują...

[quleczka]

nie jestem pewna czy zaczna bo moj wydzial mial taka polityke, ze praktyk nie
mamy i tyle :)

dokladniej "praktyki studenckie nie są przewidziane w planie studiów"

:D

no chyba, ze ich cos odgornego zmusi ;)
z drugiej strony praktyki z informatyki sa nieco smieszne jak dla mnie ;)

[wojaczka-and-more]

Eh, to współczuję. U mnie na wydziale na WSHiP Łazarskim to praktyki mieliśmy
zagwarantowane przez uczelnię. Załatwiało się je w Biurze Karier. Bardzo wygodna
rzecz.

[kaaarina]

No i widać, że taka uczelnia dba o studentów, na UW to mają wszyscy
wszystkich gdzieś i non stop robią łaskę... ;/ zero zainteresowania
studentami nie mówiąc o chęci pomocy. Biuro karier tam to jakaś
porażka. Widać Łazarski jest zdecydowanie bardziej zaangażowany w
rozwój i promocję swoich studentów- zresztą dużo się o tym słyszy...

[quleczka]

> No widzisz, ja kończyłam dwa "michałki" właśnie ;) Zwane czasem odchamiaczami.

ja tam uwielbialam moje odchamiacze na uczelni :)

co prawda czesto wybieralo je sie na zasadzie z ktorego latwiej o piatke i na
ktorym nie sprawdzaja listy (tylko na odchamiczach w ogole te listy bywaly) ale
i tak fajne bylo czasem i na niektorych calkiem sporo sie "odchamilam" ;)

[kura17]

ja tez je lubilam. i wybieralam te bardziej, hm, humanistyczne?
np nie mialam zadnej watpliowsci, zeby z sposrod ekonomii i filozofii wybrac
filozofie wlasnie :)
juz po kilku zajeciach pan profesor mi powiedzial, ze ja to na pewno egzamin
zdam, bo taka aktywna jestem ;)

ekonomii ode mnie ze specjalizacji nikt nie wybral, heh...

a psychologia tez byla fajna. na egzamin trzeba bylo napisac "esej" i potem go
"obronic" na ustnym egzaminie. ale fajny temat sobie wtedy wybralam...
... a teraz wrocilam do TEJ SAMEJ ksiazki, o ktorej pisalam na egzaminie, zeby
lepiej wychowywac dzieci :) i uswiadomilam to sobie gdzies dopiero w polowie
czytania, hehe...

[jul-kaa]

> a psychologia tez byla fajna. na egzamin trzeba bylo napisac "esej" i potem go
> "obronic" na ustnym egzaminie. ale fajny temat sobie wtedy wybralam...
> ... a teraz wrocilam do TEJ SAMEJ ksiazki, o ktorej pisalam na egzaminie, zeby
> lepiej wychowywac dzieci :) i uswiadomilam to sobie gdzies dopiero w polowie
> czytania, hehe...

Jakiej, jakiej?
>

[kura17]

a takiej :)
znasz? polecasz?
mi sie niezwykle podobala, i na studiach i teraz.
sporo z niej probowalam wykorzystac, na ogol udanie

www.mareno.pl/prod/MIDN/83-7278-023-4

[agafka88]

Czytałam, chociaż nie mam dzieci, czy ja jestem jakaś dziwna? ;) Koleżanka z
pedagogiki mi podrzuciła.

Polecam :)

[quleczka]

ja tez dzieci nie mam, a ksiazke znam i tez mi ja polecano ...podobno w
rozmowach z facetami tez sie przydaje...w koncu oni jak duze dzieci troche :p

[kura17]

no ja czytalam pierwszy raz, jak nie mialam dzieci.
i bardzo mi sie podobala.
teraz, jak mam dzieci, tez mi sie podoba.
zwlaszcza zachwyca mnie cieple podejscie do dzieci, ktore stara sie przekazac
autorka.
oraz troche pomyslow, jak sobie z malymi neandertalczykami poradzic :)

jeden z pomyslow z ksiazki (oczywiscie moja wlasna interpretacja) poradzil sobie
w 10 sekund z problemem, z ktorym borykalismy sie bezskutecznie pare miesiecy...
mezowi oczy z orbit wyszly :)

[jul-kaa]

Książka jest świetna, bardzo polecam, przydaje się nawet w kontakcie z cudzymi
dziećmi :)
Pozostałe z tej serii tez są dobre, znasz?

A z czym sobie tak świetnie poradziliście, napiszesz?

[kura17]

inne widzialam, ale jeszcze nie mam. pewnie kupie.

nasz starszak (4 lata) mial "problemy" z myciem rak przed jedzeniem. nie mam
pojecia dlaczego (generalnie myc rece lubi, kapac sie uwielbia) byly straszne
awantury, zeby umyl rece przed kolacja... sceny nieomalze dantejskie :( konczylo
sie na wyczerpaniu naszej cierpliwosci, myciu rak na sile, wrzaskach itp i
zwazonych humorach...

jak przeczytalam w ksiazce (gdzie na poczatku), ze dzieci, nawet male, te ktore
nie umieja czytac (nasz nie umie), uwielbiaja "notki" do nich wystosowane, to
zrobilam tak:
poprosilam o umycie rak przed kolacja. oczywiscie protest, wrzask. to poszlam do
pokoju, wzielam kartke papieru z bloku i zaczelam pisac...
... janek juz byl przy mnie (choc wczesniej lezal na ziemi i wrzeszczal...): "co
robisz???" "pisze kartke" "a co piszesz" "ze wstep do kuchni jest tylko z
umytymi rekami" "pokaz!" pokazalam, dorysowalam rece i wode, przylepilam na
drzwiach do kuchni...
... maly patrzyl, jak zaczarowany, polecial umyc rece, dumny wrocil, a potem
ojcu zrobil awanture, ze wchodzi do kuchni bez umycia rak :D
od tej pory wystarczy mu pokazac rysunek, zeby poszedl umyc rece, bez gadania i
przypominania :)
bardzo sobie cenie ta kartke papieru, hehe...
podobnie zrobilam z wyrysowaniem nad stolem, jak sie siedzi przy posilku (on
ciagle schodzil z krzesla, stawal na nim, siedzial totalnie beznadziejnie -
jedzenie rozwalone po calej kuchni, bo mu spadalo). i jak sie "zapomina", to
wskazuje kartke, pokazujaca "jak sie siedzi przy jedzeniu". tez pomaga, w 95
przypadkach na 100 :)

wiem, ze to nic wielkiego, ale (dla mnie) kazda zazegnana awantura jest wygrana
sprawa :)

[jul-kaa]

Nie mów, że to nic wielkiego! To naprawdę dużo. Umiejętność znalezienia sposobu
"na dziecko" i przystosowania go do własnego potomka, to wielka sztuka :)

[kura17]

zeby mi sie jeszcze udalo znalesc sposob, zeby ten lobuz bez awantur sam sie
przebieral w pizame (wieczorem) i z pizamy (rano)
mam metne przeczucie, ze jego mlodszy o 2.5 roku brat bedzie to robil wczesniej...

jakos malo samodzielne to nasze starsze dziecko, akurat tej pizamy nie moge
rozgrysc, na razie zadne sposoby nie pomagaja (oprocz grozb, a tego bardzo nie
lubie :( )

[jul-kaa]

kura17 napisała:

> zeby mi sie jeszcze udalo znalesc sposob, zeby ten lobuz bez awantur sam sie
> przebieral w pizame (wieczorem) i z pizamy (rano)
> mam metne przeczucie, ze jego mlodszy o 2.5 roku brat bedzie to robil wczesniej
> ...
>

A wyścigi - kto pierwszy nałoży piżamę? A nakładanie na czas - nastawiasz stoper
i mierzysz czas (dzieci bardzo lubią takie wyścigi), jak mu sie uda pobić
rekord, to dostaje jakas nagrode (czytanie bajki, smakolyk nastpenego dnia,
wspolna zabawa z mama/tata).
Moze sprobujcie znaleźć cos, co sprawi, ze czas TUZ PO ZALOZENIU PIZAMY bedzie
specjalny? Moze cos, co bardzo lubi robic? Jakas ulubiona bajka?

[kura17]

Julka, juz to wszystko probowalismy :(
jedynie fakt, ze musi sie rozebrac PRZED bajka sprawia, ze w ogole to robi...
... ale i tak zajmuje mu to tyyyyyleeeee czaaaaaaaasuuuuuuuuuu, ze hej... i nie
obywa sie bez przypominania i zrzedzenia, bo on jakby ciagle zapominal, co ma
zrobic ;)

wyscigow on w ogole nie lubi, zadnych, wiec to odpada.
"mamo, ale NIE bedziemy sie wyscigowac, dobra?..." ;)

jak wpadnie w trans, to jedyne, co go zmusza do ubrania sie, to grozba, ze nie
bedzie bajki, jak sie nie przebierze. ale ja tego nie lubie :( no i rano nie ma
tego straszaka ;)

albo musimy poczekac (jest niby coraz lepiej, ale strasznie dlugo to trwa - rok
juz prawie?), albo wymyslic cos specjalnego ;)

[jul-kaa]

kura17 napisała:

> Julka, juz to wszystko probowalismy :(

Ale jeśli bajka zaczyna się powiedzmy o 19, to można o 18.40 powiedzieć, że za
20 minut jest bajka i można ją oglądać tylko w piżamie (i może też taką kartkę
zrobić?). o 18.50 spokojnie powtórzyć, że zostało 10 minut. A jak do 19 się nie
przebierze, to niestety, bajka przepada.

A nagrody żadne też nie działają?

[kura17]

Julka, dokladnie tak robimy, jak radzisz - to najskuteczniejsze, ale i tak
dalekie od idealu.

i jak bajka przepada, to jest awantura ;)
i szkoda mi go, bo on te 10-15 minut bajki dziennie uwielbia (a bajka fajna,
piaskowy dziadek :)

z nagrodami nie probowalismy, ale jakos mi to nie pasuje wychowawczo, zeby za
"zwykla" rzecz obiecywac nagrode. troche mi to pachnie przekupstwem...

[jul-kaa]

kura17 napisała:

> Julka, dokladnie tak robimy, jak radzisz - to najskuteczniejsze, ale i tak
> dalekie od idealu.
>
> i jak bajka przepada, to jest awantura ;)
> i szkoda mi go, bo on te 10-15 minut bajki dziennie uwielbia (a bajka fajna,
> piaskowy dziadek :)
>

No tak, ale w sumie to nauczy Janka swiadomosci konsekwencji wlasnych zachowan i
wyborow - Ty bedziesz miala czyste sumienie, ze przypomnialas mu o tym, ze sie
ma przebrac, a on bedzie wiedzial, ze jak sie zawczasu czegos nie dopilnuje, to
potem nie ma przyjemnosci - a to przeciez wazne w zyciu - jak sobie nie odmowie
kilka(naście) razy jakiegos drobiazgu, to potem nie będe mialana nowy stanik,
jak nie wstane szybko rano, to mi wykupią promocyjną dostawę :):)

> z nagrodami nie probowalismy, ale jakos mi to nie pasuje wychowawczo, zeby za
> "zwykla" rzecz obiecywac nagrode. troche mi to pachnie przekupstwem...
>

Nie, to nie jest przekupstwo, to normalna metoda wychowawcza. Jak będziesz w
Polsce, to pooglądaj sobie supernianię (Dorotę Zawadzką) na TVN Style - ja ją
pamietam jeszcze jak nikt jej nie znal i byla zwyklym wykladowca, to naprawde
fantastyczna babka. I te rady z nagrodami to są właśnie jej rady.
Przykładowo - kupujesz 10 fajnych magnesów z ulubioną Janka maszyną - traktor,
czy inny wóz strażacki, albo i kwiatek, jak jesteśmy za równouprawnieniem ;P. I
za każde założenie piżamy w odpowiednim czasie wieszasz magnes na lodówce. Jak
magnesów uzbiera się pięć, to on moze je na coś wymienic - na bajkę, zabawę, coś
dobrego (byle nie było to zbyt duże, bo szybko straci atrakcyjność).
Tu jest naturalna konsekwencja - znow tak, jak w dorosłym życiu - za prace jest
gratyfikacja, premie, wyróżnienia :) I za wlasna konsekwencje tez jest nagroda -
5 razy nie zjadlam batona i już pół kilo w dół :)))

[kura17]

no i tak sie staramy z ta bajka.
ale to slabo dziala, bo ciagle sa awantury...
a ja bym chciala cos tak magicznego, jak ta kartka z myciem rak ;)

to znaczy - nie jest jakos tragicznie, radzimy sobie (czasem lepiej, czasem
gorzej, zalezy od dnia), ale wlasnie ta sprawa z kartka mi narobila apetytu na
taki swietny sposob i przy pizamce :)
ale na razie nie znalazlam tego sposobu, choc szukam (kartke tez probowalam,
akurat tutaj nie dziala ;)

moze sprobuje z tymi nagrodami - WIEM co bedzie nagroda - jakis zelek-gumis!
janek je UWIELBIA, a raczej mu nie dajemy, bo to syf straszliwy... ale kupie mu
paczke i za 5 "magnesow" dostanie zelka :)
tylko, ze u nas nie ma magnesow, sa kreseczki na tablicy - janek dostaje takowe
"za kare", jak komus grozi, ze go uderzy, albo opluje, albo takie tam (przyniosl
skads takie paskudne zachowania). i tez za 5 kreseczek jest kara. a teraz za
piec koleczek moze, bedzie nagroda :)

zobaczymy, moze zadziala? zdam raport, ale raczej po powrocie z polski :)

[jul-kaa]

Oj nie! Te rzeczy nagrodowe zrobiłabym zupełnie inne, niz karne ;)
Zwłaszcza, ze takie kółko na tablizy to nic ekscytującego, a jakies fajne inne
oznaczenia (rzepy mogą być, jakieś zawieszki, co znajdziecie) może dziecko sobie
potem oglądać, podziwiać, kolekcjonować, dzieci to prawie zawsze kolekcjonerzy
(niektórym zostaje to na całe życie...). A kółko na tablicy to żadna frajda...

[luliluli]

na dziennych i zaocznych:) przy czym na zaocznych miałam zjazdy co dwa tygodnie,
więc mało, a na dziennych tzw. tok indywidualny, czyli na moim kierunku =
idziesz tylko zaliczyć zaległe kolokwia i egzaminy na koniec sesji, ewentualnie
zaliczasz zajęcia na konsultacjach - zależy, jak poszczególni wykładowcy sobie
życzyli:)

[bathilda]

kura17 napisała:

> i tak na dziennych studiach studiowalas? bez chodzenia na wyklady, cwiczenia?

Wszystko zalezy od uczelni i zaparcia. Ja studiowałam na 2 państwowych uczelniach równolegle, dziennie. Tyle że na jednej z nich zdarzało mi się spędzać 6 x 45 minut TYGODNIOWO. Na wykłady nie chodziłam w ogóle, tylko na ćwiczenia których było niedużo. I pracowałam, ale tylko na część etatu (zakładam, że tak jest też w przypadku osób, o których piszesz). Więc jak zwykle - się da, choć diabeł tkwi w szczegółach. Medycyny i weterynarii z pracą na pełen etat połączyć się nie da. Ale już kierunki gdzie nie ma laboratoriów a ćwiczenia są rzadkością i owszem. Tylko trzeba mieć dużo samozaparcia w sesji :).

[agafka88]

uliluli napisała:

> studoiwanie na dwóch kierunkach nie jest wcale bardziej czasochłonne niż na
> jednym:)

No i przypomniało mi się. Jak się studiuje na dwóch kierunkach/ma się dziecko,
to można sobie załatwić IOS lub ITS. Jedno, już nie pamiętam które, polega na
tym, że można mieć więcej nieobecności na obowiązkowych cwiczeniach - np.
zamiast dwóch na semsestr - pięć. Drugie polega na tym, że na zajęcia się raczej
nie chodzi, tylko uczy samemu w domu, a zdaje się tylko egzaminy.

[kura17]

tak sie przygladam swojej kuzynce.
studiuje 2 fakultety. jeden zaocznie, drugi dziennie.
na studiach zaocznych tlumaczy braki tym, ze studiuje dziennie, a na studiach
dziennych mowi, ze studiuje 2 fakultery i niewyrabia...

a sypia do poludnia, jezdzi na weekendy do domu (zaocznie ma zajecia raz na 2
tygodnie, przez pol piatku i pol soboty).

dla mnie to jest, szczerze mowiac, niewyobrazalne (totalnie nie przystaje do
moich wspomnien ze studiow).

i w sumie troche mnie mrozi, jak sobie pomysle, ze bedzie miala tak samo
wygladajacy tytul naukowy, jak ja mialam po swoich studiach... co tam, taki sam,
podwojny! czyli 2 razy lepszy od mojego...

[agafka88]

kura17 napisała:
> a sypia do poludnia, jezdzi na weekendy do domu (zaocznie ma zajecia raz na 2
> tygodnie, przez pol piatku i pol soboty).

Mam znajomych na zaocznych, którzy mają zjazdy raz na miesiąc (9 lub 10 zjazdów
na rok). Do tego na kilku zjazdach można nie być... No i na tej samej uczelni
najmniejszą oceną, jaką się dostaje do indeksu jest 4 (tak na wejście).
Wyjątkowi analfabeci dostają 3+. Do tego jeszcze na roku z moim znajomym nikt
nie dostał dwói do indeksu, poprawka polega na tym, że łazi się za egzaminatorem
do czasu, az wstawi tą 4. Niektórzy są odsyłani nawet po 5-6 razy.

uczelnia prywatna, ale co roku w czołówce rankingu uczelni prywatnych :) I też
mnie wkurza, że świadectwo absolwentów tej uczelni będzie równoznaczne z moim,
gdzie u nas naprawdę trzeba się uczyć.

U mnie wygląda to tak, że jest egzamin, potem poprawka i warunek. Warunków można
mieć 2 przez cały okres studiów, nie zdasz poprawki 3 raz i wylatujesz.

[kura17]

czyli nie tylko ja mam "zal", ze inni cos, na co ja zapracowalam, dostaja
niejako "za darmo"... dobre i to ;)

u nas to sie nazywalo "egzamin komisyjny" (rzeczywiscie byla w miare bezstronna
komisja z calego wydzialu), a "warunek" to bylo pozwolenie na zdanie jakiego
egzaminu ZA ROK, z nastepnym rocznikiem, jesli komus z jakis waznych powodow sie
nie udalo w tym roku...
kwestia terminologii, ale tez nie bylo chodzenia po 5-6 razy, chyba, ze ktos
sobie chcial poprawic z 4+ na 5 (a byly i takie przypadki :)

[quleczka]

>a "warunek" to bylo pozwolenie na zdanie jakiego
> egzaminu ZA ROK, z nastepnym rocznikiem,

u nas w ogole pojecie rocznik szybko stracilo racje bytu, na jednym semestrze
robilas cos z programu 5 semetru jak mialas pecha i z 10 jednoczesnie... i na
jednym wykladzie byli ludzie z kilku roznych semetrow, a czasem nawet i
doktoranci :)

ogolnie jak sie zaliczylo pierwszy rok to juz sie trzeba bylo postarac by nie
dojsc do konca tych studiow wczesniej czy pozniej ...czasem i duzo pozniej, jak
ja ktora nadal do konca nie doszlam :)

> czyli nie tylko ja mam "zal", ze inni cos, na co ja zapracowalam, dostaja
> niejako "za darmo"... dobre i to ;)

wszystko zalezy co rozumiesz jako to "cos" :)

bo jesli sam tytul mgr to i owszem...jedni maja go za duzo mniejsza ilosc pracy
niz inni...

ale jesli chodzi o tytul magistra z danego kierunku na danej uczelni to mysle,
ze zazwyczaj jest podobnie z ta iloscia pracy :)

a jeden mgr drugiemu mgr na szczescie zazwyczaj rowny nie jest i wiele osob w
tym pracodawcow zdaje sobie z tego sprawe :)

chyba, ze chodzi tylko o jakies zaszeregowania w siatce plac ;)

no i w koncu przynajmniej ja nie przywiazuje za duzej wagi do samego mgr i nie
poszlam na te studia po te 3 literki :)

[kura17]

ja tez nie poszlam na studia ze wzgledu na 3, czy 2 literki ;)

ale jednak w dokumentach rzadko "jakosc" tyutulu wychodzi - takie mam wrazenie.
w usa jest inaczej, tam liczy sie i kierunek i uczelnia - i to bardzo. u nas
chyba jeszcze nie. oczywiscie sa renomowane uczelnie, ale juz sprawa studia
dzienne/zaoczne nie jest taka oczywista ;) bo i ja i moja opisywana kuzynka
"zaoczna" (obijajaca sie jak ta lala) mamy tytul tej samej, "renomowanej
uczelni"... lol, szczerze mowiac...
... ale ona wierzy SWIECIE, ze te tytuly sa tak samo warte. w rodzinnym miescie
nawet nie nadmienila, ze studiuje na UJ zaocznie, tylko ze studiuje na fakultety
(a studia dzienne juz nie na "renomowanej uczelnie"...)

jakos mnie to razi, szczerze mowiac.
moze zawistna jestem? ;)

[quleczka]

no tak sprawa dzienne/zaoczne to moze faktycznie nie wyjsc :)

ale z drugiej strony jak twojej kuzynce z tym dobrze, ze sie moze ludziom
pochwalic bo widac to dla niej wazne to w czym problem? ;)

w koncu to czego sie ty nauczylas (a ona nie) to i tak twoje :)

[yaga7]

Ja na studiach (ponad 10 lat temu :P) miałam tygodniowo ok 20-25 godzin, czasem dobijałam do 30, a inni mieli po 15. Sami sobie wybieralismy kursy, był system punktowy, więc można było jechać po minimum albo po maksimum ;)
I rozumiem 8 godzin laborek pod rząd. U mnie na kierunku też to było możliwe - wystarczyło mieć dwa przedmioty po 4 godziny pod rząd.

Do większości przedmiotów uczyłam się regularnie w ciągu roku - byłam zorganizowana :P I dzięki temu miałam czas na intensywną naukę dwóch języków obcych. To prawie jak drugi fakultet ;)) Aha, no i pracowałam dorywczo.

Po tych studiach stwierdziłam, że w sumie zrobię sobie taki prawdziwy drugi fakultet i poszłam na zaoczne. No i to była masakra. Praktycznie zero nauki, zero wymagań i podejście typu płacę (bo to zaoczne), więc wymagam.
W związku z czym doskonale sobie wyobrażam osobę na tych zaocznych, która w tygodniu pracuje i ma dzieci. Zresztą takie osoby tam były i spokojnie dawały sobie radę. I nawet dwa fakultety jednocześnie mogły robić. No problem.

Podsumowując: bardzo dużo zależy od studiów / kierunku / wydziału itp.

A różnica między dziennymi a zaocznymi to niebo a ziemia.

[kura17]

heh, Yaga, ja mialam 8 godzin laborki z JEDNEGO przedmiotu :)
na ogol, cholera, wypadalo to w piatek... przerabane ;)

czyli nic, tylko sie zapisywac na studia zaoczne??

a jesli jest tak, jak piszesz - ze dzienne i zaoczne, to niebo i ziemia, to skad
sie biara te batalie w necie (sama kilka widzialam), ze przeciez to TAKIE SAME
studia i zaoczne wcale nie sa gorsze???
ludzie sie dowartosciowuja, czy nie maja poczucia rzeczywistosci???

ja mam male doswiadczenie, widze po sobie, siostrze (10-15 lat temu) i po
kuzynce teraz. na zaocznych to komedia (nic nie robi), na dziennych tez nie za
duzo. ale jest dumna i blada, 2 fakultery konczy, doktorat jej sie marzy...
... a ja mam wrazenie, ze zyje w jakims matriksie... nie tylko stanikowym... ;)

ps. ja niestety sie nie zalapalam na stystem punktowy. wyklady i zajecia byly
obowiazkowe, na dodatkowe raczej nie bylo juz czasu ;)

[yaga7]

U nas system punktowy - w takim stanie, w jakim był za moich czasów - znieśli
zaraz jak skończyłam studia, bo się okazało, że studenci nie radzą sobie z
samodzielnym wybieraniem przedmiotów. Lol.

Wiesz co, nie wiem, może są jakieś porządne zaoczne? Albo ja mam duże wymagania?
Swoje zaoczne robiłam na prywatnej uczelni, a po roku się przeniosłam na
państwową, bo miałam nadzieję, że się czegoś nauczę. No niestety. Nie udało się,
więc zrezygnowałam ;)
Ale niektórym osobom te zaoczne studia i tak sprawiały problemy i oni się
naprawdę uczyli.

Ja w ogóle mam wrażenie, że poziom edukacji leci na łeb i na szyję, no i "za
moich czasów" było lepiej :P

A co do doktoratu - znów, pewnie to zależy od kierunku - to nie jest jakaś
filozofia zrobić doktorat ;))) Na doktoranckich też byłam i też zrezygnowałam,
bo moje idealistycznie wyobrażenie o świecie nauki miało się nijak do szarej
rzeczywistości. Lol.

[quleczka]

> U nas system punktowy - w takim stanie, w jakim był za moich czasów - znieśli
> zaraz jak skończyłam studia, bo się okazało, że studenci nie radzą sobie z
> samodzielnym wybieraniem przedmiotów. Lol.

no wiesz, u nas jest przedmiot pod haslem "orientacja" gdzie nas przez kilka
semestrow raz w tygodniu uczyli wlasnie jak obslugiwac system zapisu na
przedmioty, jak wybierac przedmioty, jakie sa wymagania, jakie terminy zapisow,
procedury itp. a i tak ludzie mieli problemy by to ogarnac ;)

taka godzina wychowawcza na studiach ;)

[yaga7]

No u nas był tylko informator, w którym było - jak dla mnie - wszystko, a - jak
dla innych - zbyt mało informacji.

Ale fajny pomysł z taką "orientacją" :)

[bathilda]

yaga7 napisała:

> No u nas był tylko informator, w którym było - jak dla mnie - wszystko, a - jak
> dla innych - zbyt mało informacji.

Yaga, tak sobie czytam, czy Twoja uczelnia ma różowy gmach? Bo strasznie ten
opis do mojej podobny ;)

[yaga7]

Raczej z tego co mi się wydaje, z Kraka nie jesteś, więc mało to prawdopodobne :)
Poza tym nie jest różowy - przynajmniej nie był te 10 lat temu gdy tam
studiowałam ;)

[the_mariska]

quleczka napisała:
> no wiesz, u nas jest przedmiot pod haslem "orientacja" gdzie nas przez kilka
> semestrow raz w tygodniu uczyli wlasnie jak obslugiwac system zapisu na
> przedmioty, jak wybierac przedmioty, jakie sa wymagania, jakie terminy zapisow,
> procedury itp. a i tak ludzie mieli problemy by to ogarnac ;)

Śmiej się śmiej, w okolicach każdej sesji siedzę z otwartym systemem,
kalkulatorem i uparcie liczę, czy zmieszczę się w wymaganym minimum jednostek do
wyrobienia :P A deklaracji na przyszły semestr nie złożyłam W OGÓLE bo
przegapiłam termin, czego mnie niezła kombinatoryka we wrześniu żeby się na
wszystko pozapisywać i jeszcze ułożyć z tego sensowny plan :)

[kura17]

kurcze, moj doktorat to byla jednak filozofia...
zaczynam dochodzic do wniosku, ze ja za glupia jestem :(
ostatnie miesiace przed zlozeniem pracy to spedzalam ponad 12 godzin w robocie,
a jak wracalam, to sie uczylam do egzaminow...

i sporo ludzi u nas jednak odpadlo - bo sie nie wyrabiali z praca i doktoratem,
albo musialo konczyc na wlasny rachunek, bo jak po okreslonym czasie nie
skonczyli, to albo musieli zwracac stypendium doktoranckie, albo konczyc "we
wlasnym zakresie", czyli stypendium nie dostawali.

i ja tez mam wrazenie, ze teraz to z nauka coraz gorzej :(
i zal mi troche mojego tytulu, bo widze, ze bardzo sie zdewaluowal...

[quleczka]

> a jesli jest tak, jak piszesz - ze dzienne i zaoczne, to niebo i ziemia, to ska
> d
> sie biara te batalie w necie (sama kilka widzialam), ze przeciez to TAKIE SAME
> studia i zaoczne wcale nie sa gorsze???
> ludzie sie dowartosciowuja, czy nie maja poczucia rzeczywistosci???

o zaocznych tego akurat nie widzialam :)

o wieczorowych i owszem...bo sama nazwa jest absurdalna to po prostu sie powinno
nazywac "studia platne", a nie wieczorowe :)

ja chodzilam na studia "dzienne" i mialam zajecia dosc czest od 16 czy 18 do 20
na przyklad, a moja kuzynka robila "wieczorowo" architekture i miala zajecia
niemal codziennie od 14 :D

ale jej wieczorowe to tak naprawde w duzej mierze niewiele sie roznily od
dziennych i nawet czesc zajec im laczyli... tak wiec czasem roznica nie jest duza :)

zgaduje, ze moga sie zdazyc tez zaoczne na jakiejs porzadnej uczelni wymagajace
sporo pracy i wysilku :)

OT: dzienne vs zaoczne

[ava.adore]

Mam za sobą i takie, i takie (no dobra, dzienne w końcu rzuciłam, ale nie tak od razu, więc pewne obserwacje zdążyłam poczynić :P) i powiem Wam, że tak naprawdę, no suprise there, wszystko zależy od ludzi. Po obu stronach katedry ;) I na jednych, i na drugich, i na trzecich (zaoczne mam prawie dwa :)) trafiały się tak wybitne jednostki, że nie mogłam wyjść z podziwu, jak się można było uchować te dwadzieścia parę lat na świecie z takimi lukami w wiedzy ogólnej. Na pierwszych zaocznych, na UJ, była to przeważająca większość, głównie ludzie zaraz po liceum, którzy się nigdzie nie dostali, a coś musieli ze sobą zrobić. Większość się wykruszyła, do ostatniego roku dobrnęło coś z dziesięć osób, z których obroniło się bodajże siedem :P Ale też po prawdzie, to i wykładowcy mieli takie podejście, że strach. Jakby ktoś kazał uczyć im zaocznych za karę i jeszcze nie pozwolił wymienić wyroku na ciężkie roboty, choć bardzo się starali i grzecznie prosili. Po tych studiach pozostało mi przede wszystkim poczucie, że straciłam majątek na dojazdy, a nie zyskałam nic.
Po tych doświadczeniach naprawdę bałam się zaocznych na SWPS (na dzienne nie było mnie po prostu stać, a bardzo zależało mi na kierunku) i na pierwszym zjeździe przeżyłam szok. Ludzie rozgadani, rozdyskutowani, większość po trzydziestce, robiąca drugi fakultet lub naprawiająca błędy młodości, wykładowcy w dużej części zawsze pomocni, do dyspozycji studentów także po zajęciach, ogólnie miód. Co ciekawe, przeniosło się do nas kilka fajnych, inteligentnych osób z dziennych, bo tam poziom był ponoć żenujący. Nigdy nie wiesz, jak trafisz, tak naprawdę ;)
Ach, i jedne, i drugie studia oczywiście z gatunku mocno hobbystycznych ;)

[quleczka]

> Po tych studiach stwierdziłam, że w sumie zrobię sobie taki prawdziwy drugi fak
> ultet i poszłam na zaoczne. No i to była masakra. Praktycznie zero nauki, zero
> wymagań i podejście typu płacę (bo to zaoczne), więc wymagam.
> W związku z czym doskonale sobie wyobrażam osobę na tych zaocznych, która w tyg
> odniu pracuje i ma dzieci.

ooo...dokladnie :)

ja mam znajomych na zaocznych, ktorych cala praca tak na dobra sprawe to 2 tygodnie zjazdu raz w semestrze...i czasem jakies 2-3 prace do napisania pomiedzy :)

> A różnica między dziennymi a zaocznymi to niebo a ziemia.

fakt :)

no i roznica miedzy roznymi kierunkami bo po rostu rozna specyfika roznych studiow jest :) na jednych trzeba sporo czytac, na innych sporo siedziec w laboratorium, na innych sporo pamieciowki do opanowania, a sa ta takie gdzie nie trzeba ani tego ani tego ;)

[panistrusia]

Ja miałam takie studia, że w zasadzie nigdy nie można było powiedzieć
'jestem nauczona', do tego czytanie i oglądanie wszystkiego, żeby być
na bieżąco, jeszcze prowadzenie życia towarzyskiego, które jest
nieodłącznym elementem przyszłego zawodu...

A co do obserwacji: to chyba wynika z tego, że w Pl studia są za
darmo. Już nawet nie to, że studenci kombinują. Po prostu
profesorowie często pozwalają na ściąganie, znałam takiego jednego
lenia, który prowadził trzy przedmioty opcjonalne i na zaliczenie
wszystkich trzech wystarczyła jedna praca (co sprytniejsi studenci
nawet nie chodzili na jego zajęcia, tylko zjawiali się pod koniec
roku z jedną pracą i dostawali 3 egzaminy).

[ocisza]

Tak - zależy jaka praca, jakie studia i jakie dzieci. W akademiku mieszkałam z
dwiema dziewczynami z innego kierunku i ja wychodziłam na zajęcia to jeszcze
spały, a jak wracałam z zajęć to one już od dawna były po. Do sesji też nie
musiały przygotowywać się tak intensywnie jak ja. Dzieci bywają tak nieinwazyjne
jak np. mojej szwagierki - siedzi sobie otoczone zabawkami i ani toto słychać,
ani widać. Albo takie dzieci jak mój, że potrzebują ciągle towarzystwa i czyjejś
uwagi, bo inaczej albo jest nieszczęśliwe albo łobuzuje.

[e.m.i1]

Są takie studia, że ludzie jeżdżą do domu tylko na święta, bo kiedy indziej nie ma na to czasu. Jest jakieś 40 godzin zajęć tygodniowo i praktycznie drugie tyle do pracy "w domu". Sesję oblewają nawet najlepsi i nie ma opcji wpisów warunkowych. Co bardziej zorganizowani znajdują kilka godzin w czasie weekendu na udzielanie korepetycji.
Nie wydaje mi się aby posiadanie dziecka było wówczas możliwe:) Nie mówiąc o drugim kierunku czy pracy powyżej tych kilku godzin w tygodniu.
A są i takie, że "poszłam do szkoły a tam egzamin i nawet go zdałam;)". Albo zaoczne takie, że w zupełności wystarczy pojawić się co drugi zjazd, czyli raz w miesiącu na kilka godzin.
Dzieci są takie, jak np. ja, że przez kilka pierwszych lat wozi się je od szpitala do szpitala (i tu ciężko o pracę na pełny etat choćby jednego z rodziców), albo takie jak moja siostra, które nie potrzebują snu i wytwarzają nieprawdopodobną ilość decybeli. Do tego stopnia, ze ich starsze rodzeństwo ma utrudnione uczęszczanie do szkoły podstawowej, bo w domu nie ma jak się wyspać ani odrobić lekcji:)
Podobno są też dzieci ciche, grzeczne i niechorujące, ale jeszcze takich nie poznałam.

[kura17]

Emi, no ja mniej-wiecej takie wlasnie studia mialam.
na poczatku "wszyscy" inni mi zazdroscili, bo nie mialam egzaminow (nie bylo
prawie wcale chetnych, wiec brali jak leci ;), ale potem zmieniali zdanie...

[e.m.i1]

A mi zazdrościli, że się na TAKIE studia dostałam.
Przestali jak powtarzałam rok, dopadła mnie ciężka depresja i w efekcie zrezygnowałam.

[kura17]

Emi, na moje nie bylo nawet egzaminow, bo bylo tak malo chetnych, ze brali
prawie kazdego ;)

tez mi zazdroszczono, ze nie musze zdawac egzaminow ;)
po pierwszym roku odpadlo ponad 70% osob...

[agacia2025]

moje wytlumaczenie:
1) dobra organizacja czasu
2) studia latwoprzyswajalne, albo ktos wybitnie zdolny, albo ktos robi juz ktorys raz z rzedu taki kurs wiec ma sporo ocen przepisanych, albo robi dwa bardzo podobne kursy, wiec sporo egzaminow sie dubluje i mozna przepisac oceny (moja kuzynka tak zrobila 6 "roznych" kursow)
3) praca z domu, lub praca part time, lub praca na wykonanie jakiegos zlecenia, gdzie sam dawkujesz sobie kiedy i ile robisz (jak jestes w tym dobry to robisz 2x krocej)
4) mozna takze zaniedbywac dzieci, ty swoje, a dzieci swoje:/
5) nie zawsze dbanie o siebie znaczy poswiecanie a_z godziny dziennie na zabiegi upiekszajace. Ja uwazam siebie za osobe zadbana, a poswiecam sobie jakies 15min dziennie na zabiegi upiekszajace (tylko kiedy myje wlosy poswiecam jakies 20min wiecej), wiec nie jest to jakos czasochlonne zajecie, no chyba ze ktos jest "laleczka" (sorki, nie chce nikogo urazic, ale chce byc lepiej zrozumiana) to pewnie z lazienki nie wychodzi.

[kura17]

Agacia :) powiedz mi, prosze, jak dbasz o siebie w 15 minut dziennie? chetnie
bym tak zadbala, ale nie wiem, co mam robic ;)
a tyle czasu moge poswiecic!

[agacia2025]

3-5 min prysznic, jakies 3-4 min makijaz, kolejne 3-4 min mycie zebow i chwilka
na zrobienie warkocza i naprawde tyle mi starcza (choc mam chwile lenistwa i
zdaza mi sie przeciagnac te czynnosci o 10min, ale staram sie byc oszczedna w
czasie). Czasami jak mam wyjsce do znajomych czy do pubu to spedzam troche
wiecej czasu nad miakijazem czy fryzura (choc zazwyczaj i tak koncze z warkoczem
na glowie:)) no i jeszcze jak myje glowe 2 razy w tygodniu to troche wiecej
czasu mi schodzi, bo musze wtedy trzymac balsam na wlosach przez jakies 15 min,
w tym czasie gole co tam trzeba ogolic (nie lubie stac pod prysznicem bezczynnie
odczekujac te 15 min) i myje sie, potem splukuje i wychodze.

[kura17]

musisz byc sliczna z natury kobieta, bo ja po takich zabiegach nie wygladam
wcale na zadbana ;)

warkocza bardzo zazdroszcze. od zawsze marze o dlugich, pieknych wlosach, ale
nie jest mi to dane...

[agacia2025]

coz moge powiedziec, kwestia gustu- jedni lubia jablka a drudzy pomarancze

[kura17]

no ja tez mniej wiecej w ten sposob dbam o siebie, co Ty :)
ale z roznych dyskusji na forum wnioskuje, ze to nie jest dbanie, to jest
MINIMUM... ;)

dobrze, ze nie jestem odosobniona ze swoimi pogladami :)

[agacia2025]

Widzisz, ja uwazam ze to nie jest minimum. Na codzien kobieta powinna wygladac w
miare normalnie, bez bardziej czasochlonnych i zaawansowanych stylizacji po to
aby jak przychodzi "szczegolna okazja" wygladac zjawiskowo i zachwycic otoczenie.
Powiedz mi (czyt. napisz:)) jak kobieta ktora codzinnie maluje, ubiera i czesze
sie najpiekniej jak potrafi (jak mozna) ma nagle na jakims powiedzmy "balu"
wygladac wyjatkowo skoro niczym nie bedzie roznic sie od tego jak zawsze
wyglada? Nawet jak jest zjawiskowo piekna "tak zrobona" to czy opatrzeni ludzie
nie zerkna raczej w strone kobiety, ktora na codzien nie wyroznia sie
szczegolnie, a "dzisiaj" wyglada zachwycajaco?
To moje zdanie, kazdy moze miec inne i oczywiscie nie uwazam ze gorsze.

[pierwszalitera]

agacia2025 napisała:

> Widzisz, ja uwazam ze to nie jest minimum. Na codzien kobieta powinna wygladac
> w
> miare normalnie, bez bardziej czasochlonnych i zaawansowanych stylizacji po to
> aby jak przychodzi "szczegolna okazja" wygladac zjawiskowo i zachwycic otoczeni
> e.
> Powiedz mi (czyt. napisz:)) jak kobieta ktora codzinnie maluje, ubiera i czesze
> sie najpiekniej jak potrafi (jak mozna) ma nagle na jakims powiedzmy "balu"
> wygladac wyjatkowo skoro niczym nie bedzie roznic sie od tego jak zawsze
> wyglada?

No poczekaj, ale pielęgnacja nie polega tylko na malowaniu się i nałożeniu odżywki na włosy pod prysznicem. Akurat na makijaż, to ja potrzebuję tylko 5min dziennie i potrafię robić to jedząc śniadanie. ;-) A gdzie paznokcie u rąk i nóg, depilacja, regularna korektura brwi, peeling ciała choć raz w tygodniu? Pięty pumeksem przelecieć też latem częściej nie zaszkodzi. I łokcie solą, by były gładkie. Ja nie ma się już 25 lat, to jakaś maseczka na twarz i dekolt od czasu do czasu by się przydała. Samo porządne nakremowanie ciała balsamen zabiera 2-3 minuty, a w dniach, kiedy uprawiam sport wchodzę pod prysznic i dwa razy, więc dwa razy balsam. No i sport, to też zaliczam do pielęgnacji, co drugi dzień musi być, bo inaczej kończąc 40-stkę możesz pożegnać się z gładkimi udami. Tego wszystkiego się nazbiera i czasem myślę, jak kobiety z dziećmi i pracą na pełny etat dają sobie z tym programen radę. Jasne, wszystkiego nie robi się codziennie, ale rozleniwiać zbytnio się nie można, bo gruntowne "wszystko na raz" jest jeszcze bardziej stresujące.

[mleko_w_tubce]

To ja może podam przykład mojej mamy. Ma 55 lat. Wychowała 3 dzieci
(urodzilismy się rok po roku więc miała istny hardcore). W każdej
ciąży pracowała, potem brała urlopy wychowawcze i jakieś dorywcze
prace. Kiedy ja jako najmłodsza poszłam do przedszkola zaczęła
pracować normalnie. Potem zaczęła się szkoła i wożenie nas na różne
dodatkowe zajęcia. Przypominam, że było nas troje, a każde miało
inne zainteresowania. Im starsi byliśmy tym więcej mama pracowała.
Kiedy wszyscy bylismy w wieku dojrzewania rozwiodła się z ojcem i
samotnie wychowywała 3 wyjątkowo zbuntowanych nastolatków.W tamtym
okresie pracowała na 3,5 etatach (jest prawnikiem, więc jej etat to
16 godzin) i codziennie chodziła na basen. W tym wszystkim miała
czas na codzienne rozmowy z nami, gotowanie, sprzątanie, prasowanie,
wywiadówki. Teraz pracuje troche mniej, pływanie zamieniła na jazdę
konną i kursy językowe. W międzyczasie zrobiła zaocznie studia
podyplomowe, chodziła na różne kursy komputerowe itp. Udziela sie
towarzysko, czasem myślę, że nawet więcej niż ja- studentka. W zimie
jeździmy n nartach w lecie nurkuje, lub tak jak w tym roku zamierza
pojechać na rajd konny. Kiedyś miała okres, że też codziennie
biegała a zaczęło sie od tego, że ja z rodzeństwem będąc gówniarzami
w liceum bardzo ją zdenerwowaliśmy i poszła się odstresować i tak
biegała ze 3 lata.

Na zabiegi kosmetyczne poświęca 20 minut dziennie- rano szybki
prysznic z myciem głowy, makijaż, fryzura + wieczorem krótka kąpiel
w wannie. Do fryzjera chodzi średnio raz na miesiąc od kiedy farbuje
włosy, czyli od jakichś 5 lat(wcześniej nie musiała- nie miała ani
jednego siewgo włosa, a naturalny kolor piękny- teraz farbuje na
bardzo zbliżony), wcześniej wystarczało, że chodziła raz na 2- 3
miesiące. Nigdy w życiu nie była u kosmetyczki. No dobra - była jak
dałam jej w prezencie kupon na super wypasiony zabieg połączony z
masażem, ale bardzo jej się to nie spodobało- powiedziała, że nie
umie tak po prostu leżeć przez godzinę. Ma to szczęście, że ma stopy
jak niemowlę więc nigdy nie rozumiała po co mi pumeks. Paznokci nie
maluje. Powiecie, że to minimum? Może i tak, ale mama wygląda o co
najmniej 10 lat młodziej niż jej rówieśnice i czasami pytają nas czy
przypadkiem nie jesteśmy siostrami mimo, że ja jestem 30 lat
młodsza :)
Wniosek z tego taki, że można wszystko o ile się ma chęć lub
motywację.

[agacia2025]

pierwszalitera napisała:

> No poczekaj, ale pielęgnacja nie polega tylko na malowaniu się i nałożeniu odż
> ywki na włosy pod prysznicem. Akurat na makijaż, to ja potrzebuję tylko 5min dz
> iennie i potrafię robić to jedząc śniadanie. ;-) A gdzie paznokcie u rąk i nóg,

akurat obciecie paznokci u nog to chwilka mala i robi sie to rzadko (przeciez
rosna duzo wolniej), a nie podoba mi sie malowanie paznokci u nog- dla mnie
wazne aby byly czyste. A u rak to przelotnie piluje pilniczkiem szklanym (lepszy
efekt i szybszy), po za tym preferuje krotkie.

> depilacja, regularna korektura brwi, peeling ciała choć raz w tygodniu? Pięty
> pumeksem przelecieć też latem częściej nie zaszkodzi. I łokcie solą, by były gł
> adkie.

Depilacje napisalam ze robie podczas siedzenia z odzywka dwa razy w tygodniu,
tak samo jest z maseczka i peelingiem (poza tym peeling musze robic krotki i
delikatny, bo mam tak wrazliwa skore, ze mi ja podrazniaja). Takie rzeczy jak
korekta brwi robie codziennie przy makijazu, jak zobacze jakiegos jednego
niepozadanego wloska. Piet nigdy nie robie pumeksem bo mam za delikatne i nie
wymagaja takich zabiegow, lokcie smaruje cytrynka:)



Ja nie ma się już 25 lat, to jakaś maseczka na twarz i dekolt od czasu d
> o czasu by się przydała.

Nie robie maseczek. Kiedys robilam, ale moze to kwestia skory- na mojej ona nie
robi roznicy. Tak samo nie robi roznicy na Twarzy mojej 55-letniej mamy. Dla
niej, tak samo jak dla mnie lepszy efekt daje porzadny krem.

Samo porządne nakremowanie ciała balsamen zabiera 2-3
> minuty,

O tym to akurat zapomnialam, bo balsamuje sie powieczornym prysznicu.

a w dniach, kiedy uprawiam sport wchodzę pod prysznic i dwa razy, więc
> dwa razy balsam. No i sport, to też zaliczam do pielęgnacji, co drugi dzień mus
> i być, bo inaczej kończąc 40-stkę możesz pożegnać się z gładkimi udami.

Tak sport tez zalicza sie do pielegnacji, ale tu akurat mam wymowke, bo biegamy
raze we trojke- moj maz, 5-cio letnia corka i ja, wiec pielegnacja polaczona z
spedzaniem czasu z rodzina:)

Tego ws
> zystkiego się nazbiera i czasem myślę, jak kobiety z dziećmi i pracą na pełny e
> tat dają sobie z tym programen radę. Jasne, wszystkiego nie robi się codziennie
> , ale rozleniwiać zbytnio się nie można, bo gruntowne "wszystko na raz" jest je
> szcze bardziej stresujące.

Dlatego ja staram sie wszystko rozlozyc na jak najwiecej dni i wtedy to zajmuje
naprawde tylko chwile dziennie. Poza tym ja naprawde staram sie nie marnowac
czasu na zbedne lezenie godzine w wannie, czy pol godziny przygladanie sie czy
makijaz dobrze nalozony (rowno cienie czy cos, robie to mechanicznie), albo
wymyslanie fikusnych fryzur i robienie ich przez kolejne pol h, czy tak typowe
dla kobiet przebieranie sie po 10 razy aby w koncu cos dobrac sobie i w tym
wyjsc chocby na miasto. Oczywiscie takich przykladow jest duzo wiecej, ale
akurat te wpadly mi do glowy

[quleczka]

gdzie paznokcie u rąk i nóg,
> depilacja, regularna korektura brwi, peeling ciała choć raz w tygodniu? Pięty
> pumeksem przelecieć też latem częściej nie zaszkodzi. I łokcie solą, by były gł
> adkie.

- brwi i rzesy raz na dwa tygodnie u kosmetyczki, zajmuje jakies 15 minut, a tak
czasem pomiedzy jakies 1-2 wloski wyrwe jak zauwaze

- maseczka, peeling, pumeks,obciecie paznokici, maszynka do golenia,lokcie itp.
zalatwiam wszystko w czasie mojej cotygodniowej jednej dlugiej kapieli w wannie :)

czasem pociagne jeszcze paznokcie odzywka co zajmuje 5 minut

ogolnie poza tym jednym tygodniowo lezeniem w wannie, ktore po prostu lubie to
praktycznie codziennie wychodzi tylko te 10 minut rano na mycie twarzy i makijaz
plus wieczorem 5 minut na zmycie tego plus krem :)

nie licze prysznicu codziennie bo to oczywiste :)

dobra, mam troche lawiej bo nie uzywam basamu :p

[joankb]

Na wielu kierunkach się da, na innych się nie da.
U nas na pierwszym i drugim roku było po 18 godzin matematyki i po 10 fizyki +
wf i jakiś zapychacz, na który już czasu nie starczało.
Od trzeciego - laborki, laborki, laborki. Po 6 godzin dziennie. Plus wykłady,
chodziłam tylko na te, do których brakowało podręczników.
I błogosławieństwo, którego dziś nie ma. Tzw. "wojsko" - Nadrabiałysmy wszystkie
obliczenia do laborek, robiłyśmy sprawozdania, a dziewczyny z bardziej
michałkowego wydziału grzecznie rysowały mapki i wyznaczały drogi ewakuacyjne.
Całe 5 lat na spanie brakowało czasu, co dopiero na drugi kierunek czy inne
zajęcia :)).

[kura17]

Joankb, moja mama tez "z rozczuleniem" wspomina wojsko... tylko ich niestety
przeganiali, duzo bylo czysto fizycznych zajec, nie dalo sie opuscic...

ps. odpisz, mi prosze, ma maial, ktory wyslalam na gazete, ja mam klopoty z
netem, w domu obecnie brak, a potrzebuje kontakt do Ciebie (z wiadomego powodu
:). w krakowie netu nie bede miala!

[dziudziulek]

kuro taki mały żarcik z mojej strony :))
wszystko się da:
1. dwa falkutety w ESKK
2. dwoje dzieci również korespondencyjnie (wysyłasz 5 $ miesięcznie i raz na
kwartał list)
3. mąż permanentnie w rozjazdach
4. pozostaje Ci czas na pełny etat + dorywcze zajęcia w weekendy
a do tego wolne wieczory na spotkania z koleżankami

ot do dziudziulka

[tfu.tfu]

ja cię kocham :D

[filoruska]

Da się, ale koszt duży.
Właśnie kończę dwa fakultety i pracuję, jestem mocno zaangażowana
społecznie, dzieci brak, opiekowałam się jednak moją ponad 90letnią
babcią, która zmarła kilka miesięcy temu (była chyba najstarszą
ostatnikowaną dzięki forum osobą), ale...
Studia dzienne łączyłam z pracą na 3/4 etatu. Studia zaoczne doszły
od 4 roku - wróciłam na kiedyś przerwany kierunek. Wiedziałam, że
wrócę i dorzucą mi różnice programowe, więc będzie ciężko się
wyrobić (dodatkowe 8 przedmiotów w ciągu jednego roku). Dlatego
przez pierwsze 3 lata studiów dziennych znacznie je przyspieszyłam.
Dla utrudnienia/ułatwienia - te dzienne studia zaczęłam po
trzydziestce. Utrudnienia - bo to już nie tak łatwo się uczyć, jak
młodszym, musiałam też sama zadbać o dobre kontakty na roku, bo
wszyscy byli znacznie młodsi. Ułatwienia - bo wykładowcy często
traktowali mnie bardziej po partnersku i łatwiej było się dogadać.
Dostałam też od ręki zgodę na przyspieszenie zaliczanych
przedmiotów, jako osoba starsza, już mgr po dużo wcześniej
skończonych pierwszych studiach i na dodatek pracująca. Na studiach
zaocznych nie miałam żadnych ułatwień.
Studia dzienne to filologia. Zaczęłam je znając dobrze język,
wystarczająco dobrze, żeby nie musieć się uczyć na zajęcia
praktyczne. Ale filologia to tomy do przeczytania. Dla mnie to była
przyjemność, choć czasami ciężko było co tydzień przeczytać po
kilkaset stron.
Studia zaoczne - humanistyczne. Poszłam, bo potrzebny mi dyplom do
innych spraw. Uczyłam się byle zdać korzystając ze skryptów, ale
wszystkie zajęcia były obowiązkowe, a nawet jeśli nie, to
nieobecności były źle widziane. Zjazdy co tydzień na półtora dnia.
Pomogło mi zrozumienie w pracy i zgoda na takie ustawienie godzin
pracy, żebym była w stanie być na zajęciach (norma to 12h poza domem
dziennie).
Pracy nie mogłam przerwać, bo nikt mnie nie utrzymuje. I nikt mi nie
zasponsoruje biletów lotniczych do mojego "drugiego domu".
Koszt - od 5 lat nie miałam urlopu. Całe wolne w pracy schodziło mi
na studia. Trzy razy wyjeżdżałam w ramach studiów na staż językowy
za granicę. Tyle tylko, że ja tam właśnie mam swój drugi dom i
właściwie dodatkową pracę. Mam wieczny poślizg czasowy i nieustannie
coś czeka w kolejce na zrobienie.
Jeszcze przede mną obrony we wrześniu, więc najbliższe dwa miesiące
będę kuć. Moge jednak powiedzieć z doświadczenia - dać się, ale
wrogowi nie życzę, bo na życie już czasu nie zostaje (tyle tylko, że
ono trwa i ma się dobrze i o sobie przypomina). Jestem wykończona,
ale w jakiś sposób dumna z siebie, że przeżyłam.
I dodam jeszcze jedno moje spostrzeżenie. Pierwsze moje studia
robiłam zaraz po maturze. Wtedy naprawdę od nas wymagano. Nie było
też tyle kserowania. Siedziałam co tydzień w czytelniach (w różnych,
bo wymagane książki czy czasopisma były osiągane w różnych
bibliotekach), żeby się przygotować do ćwiczeń. Wykładowcy podawali
tylko biblografię do zajęć i sami sobie szukaliśmy tekstów. Teraz
wymagano od nas studiach ułamek tego. Normą było, że wykładowca
musiał dostarczyć ksero tekstu, jaki mieliśmy przeczytać na następne
zajęcia, a i tak były wieczne negocjacje, że tekst za trudny i może
byśmy go pominęli. Kiedyś do egzaminu kułam tygodniami, bo normą
było doczytywanie we własnym zakresie literatury poza obowiązującym
zakresem wykładów i ćwiczeń - czyli do jednego egzaminu było kilka
tysięcy stron druku i notatek (nie wszystko z wykładów było
osiągalne w literaturze). Teraz do egzaminu wystarczają notatki z
wykładów lub podręcznik. Na literaturze do tego lektury, które można
czytać po polsku (!!!), a i tak krążą streszczenia, bo przecież kto
by to wszystko czytał... Dodatkowa literatura do egzaminu nie
wchodzi w grę.
Kiedyś od nas wymagano. Teraz jak ktoś sam nie zadba o swoją wiedzę,
to może się prześlizgnąć bezboleśnie przez studia.
I nie pytajcie, po co mi potrójny magister - studiowanie to chyba
moje hobby. A tak poważniej, to życie tak mi się ułożyło.

[mleko_w_tubce]

5 lat temu zaczęłam pierwsze studia dzienne- psychologię. Zajęć było
mało- 3 razy w tygodniu, a ja nie miałam na nic czasu. 3 lata temu
dołożyłam do tego kurs językowy- 2 razy w tygodniu po 2 godziny i
wydawało mi się, że jestem zawalona robotą. 2 lata temu dodałam
drugi kierunek dzienny- zarządzanie- też około 3 dni w tygodniu i od
1,5 roku pracuję. W październiku zeszłego roku dołożyłam drugą pracę
tak więc miałam 2 prace, 2 kierunki studiów, 2 domy- bo kursowałam
cały czas między mamą a chłopakiem i kurs językowy. W tym wszystkim
miałam pełno wolnego czasu na spotkania ze znajomymi, czy inne
przyjemności, czyli w moim przypadku powiedzenie, że im więcej się
robi tym ma się więcej czasu się sprawdza. Faktem jest, że byłam
barmanką i opiekunką do dziecka czyli często spotkania ze znajomymi
załatwiałam przy okazji- czy to stojąc za barem czy spacerując z
wózkiem.
Teraz zrezygnowałam z jednej pracy, rzuciłam chłopaka, pierwsze
studia już skończyłam piszę tylko pracę, na drugich studiach mam
wakacje tak samo jak na kursie językowym i się potwornie nudzę. We
wrześniu zaczynam normalną pracę 40 godzin tygodniowo więc muszę
przenieść drugi kierunek na zaoczne i boję się, że będę miała za
duzo wolnego czasu ;)
Dodam jeszcze, że z natury jestem potwornym leniem ;)

[koza-1985]

to chyba kwestia studiów i uczelni. za 5 dni się bronię, więc pora na
podsumowanie:P
studia trwały 10 semestrów, semestr 6 to 6 miesięczna praktyka zawodowa bez
jakichkolwiek zajęć na uczelni. przez całe studia, z wyjątkiem 10 sem. nie
miałam ani jednego dnia w tygodniu bez zajęć, na pierwszych dwóch latach
nie było tygodnia bez conajmniej jednego kolokwium. na 90% ćwiczeń druga
nieusprawiedliwiona przez lekarza nieobecność była równoznaczna z
niezaliczeniem przedmiotu, normą były egzaminy, które oblewało 70% roku. jak
patrzę na te 5 lat to wyć mi się chce, że to już koniec, bo bywało
różnie, czasem do d... ale w gruncie rzeczy to chyba najlepszy okres w życiu.


--

kózko

[tfu.tfu]

mój kulega studiował był na WSH (teraz to akademia humanistyczna - zwana przez
resztę "humorystyczną") w Pułtusku. przez 3 lata miał mniej zajęć niż ja na
pierwszym roku :P
i nie musiał dojeżdżać codziennie 66km w 1 stronę pekaesem ;) ani też nie
zasuwał na pół etatu ;)
do tej pory nie wiem, jak ja byłam w stanie tak funkcjonować ;)