ale się

[tropem_misia1]

rozdziergali..........

[debi_bebi]

Takie ładne ubranko na podróż trzeba będzie chyba zdejmować, żeby się nie przepaliło od jakiejś zabłąkanej iskierki. Np. nadziei

[tropem_misia1]

To jest lokomotywa ,której "żar bucha z brzucha".
Tedy przed podróżą szaty potrza zedrzeć.
Choć ta iskierka nadziei ,że kiedykolwiek uda się w drogę jest nikła.

[debi_bebi]

Ale troche szkoda, prawda? Taka buchająca lokomotywa, to dopiero było coś! A teraz? Podjedzie, odjedzie, że czasem nawet pasażer nie zorientuje się, że nie wsiadł.

[tropem_misia1]

Oglądając na YOU TUBE Wolsztyn ....kiedyś spłodziłam z zachwytu:
Z cichym westchnieniem z czeluści brzucha,
ogromnej czerni -ja przy niej krucha,
słaba,znikoma- mozolnie rusza...
Wiekiem ,historią każdego wzrusza.
Oprócz wzruszenia doznaję pokory,
tak stojąc przy niej ,bo rozmiar spory
i masę wielką ona posiada.
I czuję w trzewiach ,że małym biada.
Ona prędkości wciąż nabierając,
ze swych wnętrzności skowyt wydając
mimo ogromu przestrzeń przecina.
Ja tracę oddech i wpół się zginam
gdy pędem mija moja postać małą.
I choc zniknęła porwała mnie całą.

[debi_bebi]

No proszę! Czyli jednak można gdzieś się udać bez wsiadania

tropem_misia1 napisała:
> Ja tracę oddech i wpół się zginam
> gdy pędem mija moja postać małą.
> I choc zniknęła porwała mnie całą

[tropem_misia1]

)))
Bo coś może porwać czyli zachwycić

Tu dla zdrowia kociaczka

[darima_ka]