Damo...

[olga_w_ogrodzie]

po prostu płaczę jak dziecko.
jeśli się zgodzisz, bym wyjaśniła o co idzie,
to zgódź się, nie bądź taka, powiem.
bez zgody na to jednak mogę tak rzec : powinnam natychmiast podjąć kroki prawne, by uznano mnie za Twą siostrę.
oraz kroki sankcjoniujące moją współopiekę nad Całkowitą Wariatką Dorolą,
i jeszcze Matką Chrzestną Baczącą nad Antonim.
do tego Ośmielaczką Maszeńki.

na razie se wącham.
coś niesamowitego.

[damakier1]

Się cieszę, że się ucieszyłaś. Jak masz ochotę wyjasniać, to bardzo proszę.
Siostrą mi bądź i całą resztą też.

[olga_w_ogrodzie]

ano ta Dama jedna, to wysłała książkę o naszym Pogodnie.
nie pytałam, Damko, co mi chcesz wysłać, bo jestem namiętną wielbicielką niespodzianek.
ja myslałam, że niczym nie zasłużyłam, ale i tak trafisz - może coś o kinie czy zwierzach.
i dobrze, że nie pytalam, bo to była jedna wielka niespodzianka pogodnowa.
dla niezorientowanych - Pogodno dla szczecinian, to coś, jak Żoliborz dla warszawiaków.
może niedokładnie - inna historia.
mnie idzie o klimat.

w sumie się poprawiam - też niedokładnie - bo domki, ulice tak.
ale u mnie w domu była w toalecie spłuczka z niemieckimi napisami.
nawet solniczka była, dokładnie pamiętam, nie nasza - "zasiedlona".
no to jak podrosłam, to kiedyś spytałam Taty jak to wygląda historycznie.

Znalazłam to:

[ave.duce]

• SZCZECIN POGODNO

[damakier1]

Na skrzyżowaniu ulic Poniatowskiego i Santockiej z Witkiewicza (które wielkorotnie pojawia sie w filmiku) budowany jest duży wiezowiec. Najwyraźniej cały film robiony jest z wysięgnika pracującego przy budowie żurawia budowlanego. W kółko powtarza te same ujęcia z obrzeża Pogodna, w dodatku fragmentów najmniej dla Pogodna charakterystycznych.
Wiem, Ave, że z najlepszą wolą zadałaś sobie trud żeby ten filmik znaleźć, ale do Pogodna ma się on jak pięść do nosa. Każdy szczecinianin, a pogodnianin zwłaszcza, Wam to powie.

[gat45]

Fakt.
Ja żem sobie kiedyś obejrzała Pogodno na Google Earth i chodziłam po strasznie fajnej dzielnicy parkowo-willowej. Takie 4-pietrowce pojawiły się dopiero na obrzeżach mojego spaceru.

[olga_w_ogrodzie]

damakier1 napisała:

> Wiem, Ave, że z najlepszą wolą zadałaś sobie trud żeby ten filmik znaleźć, ale
> do Pogodna ma się on jak pięść do nosa.

prawda.
a Damko nawet tam, gdzie ja mieszkałam - ulice Libelta, Okrzei, Traugutta, gdzie domki szeregowe - no te werandki, ogrody z tyłu..
nie, że wypas dzielnicy.
ale nawet niby "bloki" na Poniatowskiego, to nie bloki.
fajne takie zdjęcia z góry.
ale jednak, by wejść w Pogodno, to z kamerą na ręce.

[olga_w_ogrodzie]

cudne.
choć nie pokazuje klimatów okolic, gdzie my z Damką latalim.
tj. Dama lata wciąż, a ja kiedyś.
Damkowe fotki na blogu dobrze pokazują - takie uliczki, jak na wypasionej wsi,
placyki po których mało jazd samochodów, dużo domów poniemieckich.
no tego typu klimaty, jak na Starym Żoliborzu - włazisz i od razu lepiej.
u mnie na ulicy nawet lampy były gazowe.

ciekawe kto mieszkał w domu potem naszym.
w tym rejonie nigdy nie widywałam Niemców, którym było żal.
w Kołobrzegu tak.
jakie to głupie - tak mnie wtedy szkoła ustawiła, że se myślałam jacy bezczelni - przyjeżdżają i szwargoczą, że to ich - ale chamówa.
ale już ból i tęsknota Babci i cioć za Wilnem była zrozumiała.

[olga_w_ogrodzie]

lubię taki mechanizm odkładania przyjemości.
i odwrotnie - jak coś złego, toto szybko przerwać i otworzyć kopertę w te pędy.
ostatnio miałam przeprawę z ciągłymi wezwaniami do sądu, no bo mnie okradli.
taki system przed lękiem opanowalam, że mam mieć zasadę - szybko odbierać, mysleć o tym, że jak ja nie pójdę, bo to stres, to dupa.
banda okradła 40 mieszkań, w tym moje i jak ja nie zeznam, inni też nie, to se tak będą grasować.
pojechałam do sądu, ze strachu ledwo żyłam, ale - racjonalizacja : nie ja jestem oskarżona.
i jeszcze myśl, iż nie jest dla mnie dobre patrzenie na ławę zbrodczyńców i ich dresy.
się udało.
odbiegam od tematu, ale też chodzi o odbieranie czegoś z poczty.
tak lubię, gdy nie spodziewam się niczego złego, nie rozrywać koperty.
se iść do domu i tam powoli sprawdzić.
nie jest tajemnicą, ze ja od Kociczki dostałam talizman.
noszę co chwila.
już się jeden niebieski rzemyk wykończył, zalożyłam drugi.
ale najmilsza była koperta i powstrzymywanie się przed otworzeniem.
krótko - zmniejszyć nieprzyjemność od razu startując, zwiększyć przyjemność oczekując.
ta książka, to oczekiwanie.
no już ciekawa jestem, że hej.
ale się mi chce celebrować sprawkę.

[olga_w_ogrodzie]

Timm Stütz też ma książkę o Pogodnie.




/Timm Stutz urodził się w 1938 roku w Dreźnie. Z wykształcenia ekonomista i inżynier. Od 1986 roku pracuje w wolnym zawodzie fotografika, publicysty i tłumacza. Od wielu lat mieszka na stałe w Polsce. W 1999 roku Stutz został Członkiem honorowym Związku Polskich Fotografików Przyrodniczych. Następnie w 2002 roku dołączył do Związku Polskich Artystów Fotografików, a rok później do Szczecińskiego Towarzystwa Fotograficznego. W 1993 roku Stutz otrzymał tytuł Artyste a w 2001 tytuł Exellence de la Fédération Internationale de l'Art Photographique.

W swoim dorobku Stutz posiada kilka albumów, m.in: Przemyślenie z fotografią (2002), fast ein Jeder... (z aforyzmami, 2002), Euroland... czarno-biały (2002) oraz fotograficzny elementarz Fotografieren wie unser Onkel - Foto-Fibel 4 kids (2005). - www.fotopolis.pl/index.php?n=3851&timm-stutz-fotografie-stare-i-nowe /

[damakier1]

No i nie dziwota, że ma, bo z jednej strony, to ta książka (jak wszystkie w serii Na pograniczu) we współpracy z Niemcami powstała i napisana jest w wersji dwujęzycznej* , a z drugiej - sam Timm Stutz jest dwujęzyczny, w Szczecinie mieszka i całkiem znaną postacią w mieście jest. Nie tylko dołączył do Szczecińskiego Towarzystwa Fotograficznego, ale nawet mu prezesował przez bodaj dwie kadencje.
Zerknął mi mąż przez ramię na ekran i zdumiony zawołał: a ten skąd się tu wziął? Bo to kolega mojega męża właśnie z STF-u jest.

*To oczywiście Olga wie, ale piszę do wiadomości innym czytelnikom wątku.