Psie mody

[erte2]

Może to nie jest forum na taki tekst, ale zainspirowała mnie Majeczka.
Otóż w czasie mojego już dość długiego życia zmieniały się mody na psie rasy. We wczesnej młodości (od kiedy już zaczynałem odróżniać doga niemieckiego od jamnika) królowały setery, foksteriery i kerry blue. Potem mody się zmieniały; była taka na bernardyny, na dogi, na boksery, na pekińczyki, pudle i ratlerki. Po filmie "101 dalmatyńczyków" debilni rodzice masowo kupowali dalmatyńczyki, takie rozkoszne kluseczki w kropki, nie zdając sobie sprawy że jest to jedna z trudniejszych ras, nie dla dzieci i niedoświadczonych właścicieli (setki tych psów lądowały potem w schroniskach kiedy okazywało się że właściciele nie radzą sobie z trudnym charakterem tych zwierzów.
Był "wysyp" dobermanów, aierdale terierów, a nawet niemało było irlandzkich wilczarzy. Lata '90. "zaowocowały" rottweilerami, bullterierami i amstafami; często można było spotkać dresiarza z takim "przedłużeniem...." a także jego kobietę (celowo użyłem właśnie tego określenia) ze ślicznym yorkiem z kokardką na rękach. Szczęśliwie te agresywne psy już znikły i
Dziś pozostały owe yorki, jest sporo westi, są (znów) spaniele i trafiają się wyżły'
No i cały czas, niezależnie od mody można spotkać owczarki niemieckie i jamniki.

[scoutek]

To prawda. Pamiętam falę afgańczyków, znaczy chartów afgańskich. Potem spaniele i bassety.
Teraz od wielu lat panuje moda na goldeny.
Opowiem jak to się stało, że trafiłam na Majkę hovawarta, rasę której nie znałam wcale, a i do tej pory mało kto kojarzy.
Na targach książki zwrócił moją uwagę kalendarz ze szczeniakami. I jedna mordka mnie i mojemu mężowi nie dała spokoju. Zanotowałam nazwę, która nic mi kompletnie nie mówiła i w domu sprawdziłam. Znalazłam kilka hodowli w Polsce, a jedna z hodowczyń podawała swój nr gg. To bylo właśnie prawie dokladnie 14 lat temu, zamierzaliśmy się przeprowadzić do domu z ogródkiem. No i tak trafiliśmy na Majeczkę.
Poprzedni nasz piesek był małym kundelkiem, cudownym, choć w zupełnie innym stylu. Dlatego też postanowiliśmy postawić na rasową dużą dziewczynę, by w niczym nie przypominała poprzedniej.

[erte2]

scoutek
Na targach książki zwrócił moją uwagę kalendarz ze szczeniakami. I jedna mordka mnie i mojemu mężowi nie dała spokoju. Zanotowałam nazwę, która nic mi kompletnie nie mówiła i w domu sprawdziłam...

Nie znałaś naonczas DK która na temat psich ras (w tym i tej) mogłaby Ci zrobić serię wykładów (zanim Ją poznałem sądziłem naiwnie że o psich rasach wiem bardzo dużo, ale potem okazało się ze jestem jak dumny absolwent podstawówki przy skromnym profesorze zwyczajnym).
Tak czy owak mieliście szczęście albo talent, (bo, jak wynika z Twego pisania, doświadczenie mieliście raczej niewielkie), albowiem hovawart jest rasą trudną do prowadzenia i raczej nie dla początkujących (podobnie ma się sprawa ze wspomnianymi wyżej dalmatyńczykami).

[scoutek]

I jedno i drugie.
Maja była bardzo łagodna, kompletnie pozbawiona agresji w odróżnieniu od np. jej wrednego braciszka, który gryzł nawet męża właścicielki
Ale chodziliśmy z nią najpierw do psiego przedszkola, potem do szkoły i trochę się wszyscy nauczyliśmy żyć ze sobą.
Ja owszem zielona. Natomiast mój mąż całe życie miał psy, różne i on lepiej sobie z nimi zawsze radził.

[erte2]

Ze wstydem przyznaję że gdzieś tak w połowie lat '70. "zachorowałem" na rottweilera, rasę której pierwszy egzemplarz pojawił się w Szczecinie. Miałem wtedy trzydziestkę, możliwości (nie chwaląc się) zapaśnika wagi ciężkiej, jakie takie doświadczenie i tzw warunki (dom. ogród). Ale - jak dziś oceniam - na szczęście - był już w domu mały ale zadziorny piesek, był pewien opór rodziny (bo jednak bydlę groźne), no i była całkiem zaporowa cena (mniej więcej trzy moje pensje).

[ewa9717]

Psie mody widać też w porzucanych/podrzucanych zwierzętach. Po modzie np. na owczarki niemieckie sporo teraz takich owczarkowych podrzutków. Bolanda być nadal dziki kraj...

[man_sapiens]

Czekam na modę na psy rasy pies (albo suka). Czyli tak zwane kundelki albo mieszańce, zresztą chyba moda jest, na każdej wsi (także u mnie) takich pełno. Tylko dlaczego nazywane są mieszańcami? Przecież jak się taki pies rozmnoży z suką (spokojnie, księże proboszczu, dzieci śpią) to dochodzenie czy ich dzieci mają w sobie geny tajskiego ridgeback czy raczej tybetańskiego mastifa jest śmieszne. Psy rasy pies to po prostu rasowe psy rasy pies a nie zwyrodniałe, zdegenerowane owoce kazirodczej hodowli wsobnej.
Oprócz psów typu pies uwielbiam jamniki. Krótkowłose, silne.
Bo są zwykle nieposłuszne, samodzielne, uparte, odważne i egoistyczne.
Chwilowo psa nie mam (taka praca...) ale już za parę miesięcy...Dam znać czy to będzie pies czy jamnik.

[erte2]

man_sapiens
Fakt, tzw. kynologia poszła w kierunku niejednokrotnie chorym, dziwacznym a wręcz wynaturzonym. Mopsy umierające z powodu niedotlenienia, gołe chińskie grzywacze, bassety cierpiące na zapalenie spojówek, uszu i prącia ("A ten jamnik cierpi srodze, wlecze jaja po podłodze"), nawet twoje ulubione jamniki którym z wiekiem nienaturalnie wydłużony kręgosłup odbiera władzę w tylnych łapach.
Że nie wspomnę o specjalnie selekcjonowanych rasach używanych do psich walk (amstafy i bulteriery) czy "karpiowatych" owczarkach niemieckich od urodzenia cierpiących na dysplazję.
A najciekawsze w tym jest to że odbywa się to wszystko w ramach jednego genomu, i że zarówno maleńka chihuauhua jak i olbrzymi mastif czy owczarek kaukaski to jest rzeczywiście pies z gatunku pies, i teoretycznie mogłyby sie rozmnażać.