Gabinet Szarlatanów

[ave.duce]

"Ulica szarlatanów"

Szarlatanów nikt nie kocha.
Zawsze sami.
Dla nich gwiazdy świecą w górze
i na dole.
W tajnych szynkach piją dziwne
alkohole.
I wieczory przerażają
bluźnierstwami.

Wymyślili swe tablice
szmaragdowe.
Krwią dziewicy wypisali
charaktery.
Strachy w liczbach: 18,
3 i 4.
Przeklinamy Jezu - Chrysta
i Jehowę.

Szarlatani piszą księgi
o papieżach.
Zawsze w nocy mówią źle o
Watykanie.
Zawsze w nocy słychać szklane,
szklane łaknie:
płaczą gwiazdy zaplątane
w szkła na wieżach.

Kiedy miesiąc umęczony
wschodzi na nów,
alkohole z przerażenie
drżą słodyczą.
Nie pomogą alkohole:
W nocy krzyczą
łzy fałszywe szmaragdowych
szarlatanów.

Bardzo cicho i boleśnie,
jest nad ranem.
Dzwonią dzwony, świt pochyla
się w pokorze.
Odpuść grzechy szarlatanom,
Panie Boże,
wszak Ty jesteś takim samym
szarlatanem.


KIG

Ale są jeszcze sprawy drobne

[who.is.who]

Ale są jeszcze sprawy drobne: loty ptasie,
chwianie się trzcin w jeziorach, blask gwiazdy wieczornej,

różne barwy owoców o porannym czasie
i wiatr przelatujący w sopranie i basie,
i moja mała lampa, i stół niewytworny.
A nawet za wszystkie obrazy Tycjana
nie oddam tego stołu, bo pracuję przy nim,
to mój wierny przyjaciel od samego rana,
a kiedy noc...


Konstanty Ildefons G.

Ta sama szkola ;)))

[belgijska]

(...) otworzy się jak brama
i sennych rzeźb rozwinie wzór na bramie,
ty będziesz znów jak wczoraj taka sama,
zadźwięczy głos, który nie kłamie.

Na jasną dłoń upadnie ciemność słodka
i włosów puch dębowych liści dotknie.
Pochwalmy noc, że jest jak otchłań,
że spadać w nią jest tak cudownie.

A kiedy świt zastanie nas znużonych,
bitych przez wiatr i chorych jak od wina,
znów jak fortepian będzie potłuczony .... (...)

[ave.duce]

...

— Gulistan — mówi — to ogród róż,
w ogrodzie — mówi — strumienie.
Róże? na skronie — mówi — róże włóż,
strumienie — mówi — to cienie.
Kto mówi? — mówi. — To kilka chwil.
świat — mówi — jak lalka znika.
Ach, to nic — mówi — to tylko tryl.
Kto mówi? Mówi muzyka.
Jeszcze się podnieś, jeszcze się schyl,
przebiegnij po klawiaturze.
To nic nie znaczy, to tylko tryl,
to tylko z trylów róże.
To są te gaje prawdziwych snów,
te dłonie i te dotyki,
i to, co wznosi się, i znów, i znów
plastyczniejące muzyki.
Nie krzycz, nie trzeba — już tyle lat…
to wszystko nic nie znaczy…
Widzisz te mgły? te mgły to świat,
to jest krew twej rozpaczy.
I znowu w górę, i znów, i znów
wyrastającym trylem:
a może dosyć trylów i słów?
poczekaj, jeszcze chwilę.
Jeszcze chwileczkę małą jak tryl,
świt także będzie wkrótce.
Słabnij czy mężniej, wątp czy się sil —
śmierć zagra ci na dudce.
Gulistan — mówi — to ogród róż,
w ogrodzie — mówi — strumienie.

...

No i co z mjuzik?! ;)

:p

[belgijska]

www.youtube.com/watch?v=wY4ufdaEE_E&feature=related
;)

[ave.duce]

JeZdem przybita :( Wiedzą Twoją i Gat n/t MUZYKI :(((

A ja ZIOBRO!

:p

[belgijska]

ave.duce napisała:

> A ja ZIOBRO!

Ave droga, chyba nie musze Ci przypominac, co (a wlasciwie KTO) powstal z ziobra
.... w konsekwencji, kim jest ZIOBRO....

Na stronie (nie czytac!): przygniatajaca jest wiedza niektorych o faktach
KREACJI - co za stworzenia..... przydalby sie bat ...

[ave.duce]

Bat?! Dobrze chociaż, że nie MŁOT ;(

:p

[belgijska]

ave.duce napisała:

> Bat?! Dobrze chociaż, że nie MŁOT ;(

Mlot? Mlot, to na czarownice - przeciez my:

1jour1photo.canalblog.com/images/t-clochette.jpg
www.youtube.com/watch?v=QCDvelFHAAo&feature=related

[ave.duce]

Pewnaś? To chyba Ty, bo ja, jak spojrzę w "lustereczko powiedz przecie", to ...



Buuu...

[belgijska]

Ze zlej strony patrzysz. I chyba nie o wlasciwej porze - Awus Kochana, no co
ty.... nie krajaj mi serca, bo sie wykoncertuje....

[ave.duce]

Buuu...

Ok, w końcu gorsze nieszczęścia bywają.

KONCERT kiedy?! I w jakim składzie? :)

:p

[belgijska]

ave.duce napisała:

> KONCERT kiedy?! I w jakim składzie? :)

Koncert, jak sie Real uspokoi :))) Niewazny sklad a efekt! ;)

[ave.duce]

Ok, się zaczeka :)

www.youtube.com/watch?v=fApB8O2vUk8&feature=related

ps. to był "Miś-przyjaciel najmłodszych", nie "Świerszczyk" :)))

:p

[who.is.who]

www.kigalczynski.pl/mp3/zaczador.html

[belgijska]

:))

POETA

Przepraszam, żę się przyłączę.
Poeta. Roch Serafiński.
Ośmiorga imion. Xiążę.
Krupczałowski. Trzetrzewiński.

Właściwie jestem bezdzietny.
Niestety noszę binokle.
Raz chciałem wskoczyć do Etny,
jak ten, jak Empedokles.
Dym był czerwono-biały.
Tylko sandały zostały.

Co proszę? Ee, nic właściwie,
to tylko taka bajka,
więc piszę i sam się dziwię,
a łzy takie wielkie jak jajka,

i z łez, no niby z tych jajek,
kiedy na ziemię upadnie,
wyfruwa kurczaczek-grajek
śpiewa - och, jak ładnie.

Stąd wiersze, obywatele.
Dobrze poczytać w niedzielę.

A z wierszy, znaczy się kawa,
zelówki, chleb, czysty raj.
Sława, panowie, sława,
sława kolczykom.
Good bye.

[who.is.who]

www.youtube.com/watch?v=DinvTZ85OtI&hl=pl

[belgijska]

www.youtube.com/watch?v=GIzojiyjIPg&feature=related

[who.is.who]

www.youtube.com/watch?v=sMKu0gmsV5M&feature=related

[belgijska]

www.youtube.com/watch?v=P3ET1b0ymZs&feature=related

[who.is.who]

www.dailymotion.pl/video/x4oyh4_tomorrow-belongs-to-me_music
Brrr :-(

Może chociaż kilka słow? :-)

[belgijska]

> Brrr :-(
>
> Może chociaż kilka słow? :-)

Moze ... na temat? Horror! Horror!

Tak, zapomnialam, to platforma spoleczno-polityczna ale w Swieta?... ;)

Moze byc i rewolucyjnie i lirycznie - dwa w jednym ;))) Obawiam sie jednak, ze
.... drzwi ... z tamtej strony... ;))

Ty przychodzisz jak noc majowa,
biała noc, uśpiona w jaśminie,
i jaśminem pachną twoje słowa,
i księżycem sen srebrny płynie,

płyniesz cicha przez noce bezsenne
- cichą nocą tak liście szeleszczą-
szepcesz sny, szepcesz słowa tajemne,
w słowach cichych skąpana jak w deszczu...

To za mało! Za mało! Za mało!
Twoje słowa tumanią i kłamią!
Piersiom żywych daj oddech zapału,
wiew szeroki i skrzydła do ramion!

Nam te słowa ciche nie starczą.
Marne słowa. I błahe. I zimne.
Ty masz werbel nam zagrać do marszu!
Smagać słowem! Bić pieśnią! Wznieść hymnem!

Jest gdzieś radość ludzka, zwyczajna,
jest gdzieś jasne i piękne życie.
Powszedniego chleba słów daj nam
i stań przy nas, i rozkaż - bić się!

Niepotrzebne nam białe westalki,
noc nie zdławi świętego ognia -
bądź jak sztandar rozwiany wśród walki,
bądź jak w wichrze wzniesiona pochodnia!

Odmień, odmień nam słowa na wargach,
naucz śpiewać płomienniej i prościej,
niech nas miłość ogromna potarga.
Więcej bólu i więcej radości!

Jeśli w pięści potrzebna ci harfa,
jeśli harfa ma zakląć pioruny,
rozkaż żyły na struny wyszarpać
i naciągać, i trącać jak struny.

Trzeba pieśnią bić aż do śmierci,
trzeba głuszyć w ciemnościach syk węży.
Jest gdzieś życie piękniejsze od nędzy.
I jest miłość. I ona zwycięży.

Wtenczas daj nam, poezjo, najprostsze
ze słów prostych i z cichych - najcichsze,
a umarłych w wieczności rozpostrzyj
jak chorągwie podarte na wichrze.

[who.is.who]

Drzwi zawsze lepsze od muru ;-)


Biblia cygańska

Jaka, sądzisz, jest biblia cygańska?
Niepisana, wędrowna, wróżebna.
Naszeptała ją babom noc srebrna,
Naświetliła łuna świętojańska.

I aromat w niej, jak mirt rozdarty,
Leśny szum i gwiaździarska kabała,
Cień mogilny, pięćdziesiąt dwie karty,
Podkościelny dziad i mara biała.

Kto tę księgę odkrył? My uczeni,
Szperający w starzyźnie pamięci,
Węchem gnani i przeczuciem tknięci,
Pod spód zmysłów i myśli wpatrzeni.

Dolinami zapadłej wiedzy
Klechda kręta nurtuje jak rzeka:
I nie w życiu i nie w śmierci, lecz między,
A na śmierć i na życie urzeka.

Na tę księgę woskowemi łzami
Kapią nocą żałobne gromnice,
W tej to księdze ułudnemi domysłami
Przewracają się sny jak stronice.

Migające wibrują wersety,
Nie uchwycisz, co się w nich ukrywa...
Coś jak gdyby: męczeństwo poety...
...że coś zbawić ma...
I księga się rozpływa.

J.T.

[belgijska]

Lepsze, zdecydowanie - na parterze moze byc okno ;))

Dopoki zyje ostatnia Cyganka - jest Biblia Cyganska i Muzyka Cyganska, dopoki
zyje ostatni Cygan ;)

www.youtube.com/watch?v=0zBucjdXEHo&feature=PlayList&p=C8442D32C99BE086&playnext=1&playnext_from=PL&index=14
Dobranoc! ;))

[who.is.who]

Splątało się, zmierzchło ;-)

Dobranoc.

Słońca!

[belgijska]

who.is.who napisał:

> Splątało się, zmierzchło ;-)

www.news-parfums.com/images/product_images/petit_prince_larose.gif
;)))

[who.is.who]

Dziękuję :-)

www.youtube.com/watch?v=4HagtsfaRz8&hl=pl

[who.is.who]

'A nawet za wszystkie obrazy Tycjana
nie oddam tego stołu, bo pracuję przy nim'

Teraz bym oddał. Za ten jeden, jedyny :-)

[who.is.who]

Wszystkie słowa świata kiedy ci je ofiaruje, wszystkie naraz.

Wszystkie lasy Ameryki wszystkie żniwa nocnego nieba

Kiedy ci ofiaruję wszystko co lśni wszystko czego oko nie może dojrzeć

Cały ogień ziemi z pucharem łez

Męskie nasienie dyluwialnych gatunków

I dłoń dziecka

Kiedy ci ofiaruję kalejdoskop cierpienia

Serce na krzyżu członki złamane na kole

Nie kończącą się tkaninę umęczonych

Odartych żywcem ze skóry w więziennych rzeźniach

Wypatroszony cmentarz nieznanych miłości

Wszystko co unoszą z sobą wody podziemne i drogi mleczne

Wielką gwiazdę wzruszenia w najnędzniejszym z ułomnych

Kiedy namaluję dla ciebie ten niejasny pejzaż

W którym narzeczem każą fotografować się na odpuście

Gdy opłaczę dla ciebie wiatry wyśpiewam aż do pęknięcia strun

Czarną mszę nieustającej Adoracji

Przeklnę moje ciało i duszę

Zbluźnię przeciw przyszłości i odepchnę przeszłość

Ze wszystkich płaczów sporządzę pozytywkę

Którą zapodziejesz w szafie

Kiedy nie stanie już na gałęziach słowików by rzucać je do twoich stóp

Kiedy zabraknie mi metafor by mogły ci służyć za przycisk do papierów

Kiedy śmiertelnie cię znużę tym monstrualnym kultem jakim cię otaczam

I pozbawiony twarzy głosu i brzucha nie znajdę już na swoich stopach i

dłoniach miejsca dla gwoździ

Kiedy wszystkie słowa ludzkie rozbiją swoje szkło w moich palcach

Gdy język mój i atrament wyschną jak stacja doświadczalna dla rakiet

międzyplanetarnych

I morza pozostawią po sobie jedynie oślepiającą białość soli

Aż słońce odczuje pragnienie zadrży światło na powierzchniach

słonego dna

Głazy zgaszą bezkształtny firmament a istnienie wyczerpie na zawsze

swe metamorfozy

Wymyślę dla ciebie różę.


Louis Aragon, z poematu "Elza"
Przełożył Artur Międzyrzecki

[who.is.who]

Gdy znów do murów klajstrem świeżym
Przylepiać zaczną obwieszczenia,
Gdy "do ludności", "do żołnierzy"
Na alarm czarny druk uderzy
I byle drab, i byle szczeniak
W odwieczne kłamstwo ich uwierzy,
Że trzeba iść i z armat walić,
Mordować, grabić, truć i palić;
Gdy zaczną na tysięczną modłę
Ojczyznę szarpać deklinacją
I łudzić kolorowym godłem,
I judzić "historyczną racją",
O piędzi, chwale i rubieży,
O ojcach, dziadach i sztandarach,
O bohaterach i ofiarach;
Gdy wyjdzie biskup, pastor, rabin
Pobłogosławić twój karabin,
Bo mu sam Pan Bóg szepnął z nieba,
Że za ojczyznę - bić się trzeba;
Kiedy rozścierwi się, rozchami
Wrzask liter pierwszych stron dzienników,
A stado dzikich bab - kwiatami
Obrzucać zacznie "żołnierzyków". -
- O, przyjacielu nieuczony,
Mój bliźni z tej czy innej ziemi!
Wiedz, że na trwogę biją w dzwony
Króle z pannami brzuchatemi;
Wiedz, że to bujda, granda zwykła,
Gdy ci wołają: "Broń na ramię!",
Że im gdzieś nafta z ziemi sikła
I obrodziła dolarami;
Że coś im w bankach nie sztymuje,
Że gdzieś zwęszyli kasy pełne
Lub upatrzyły tłuste szuje
Cło jakieś grubsze na bawełnę.
Rżnij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj broniąc swej krwawicy:
"Bujać - to my, panowie szlachta!"

Julian Tuwim

[who.is.who]

Tu i tam, i tam, i tam, i tu
Tam i tu, i tu, i tu, i tam
Tam i jeszcze tam, i jeszcze tu
Tu i jeszcze tu, i jeszcze tam
Tu i jeszcze tam
Tam i jeszcze tu
Tu i jeszcze, jeszcze, jeszcze tam

Cudu wszechświata nocny ład
Niewysłowiony bukiet gwiazd
Każda z gwiazd samotna
Każda z gwiazd samotna
Wszystkie razem zaś:
Wiszący ogród, promienny park!

Każdy z nas samotny
Każdy z nas samotny
Czemuż, czemuż więc
- my, gwiezdne dzieci -
W gwiazdozbiór piękny,
przepiękny wręcz

Nie skupimy serc?

StEd

[dziwka_marchewka]

Życie

Do krwi rozdrapię życie,
Do szczętu je wyżyję,
Zębami w dni się wpiję,
Wychłeptam je żarłocznie
I zacznę święte wycie,
Rozbyczę się, rozjuszę,
Wycharknę z siebie duszę,
Ten pęcherz pełen strachu,
I będę ryczał wolny,
Tarzając się w piachu.


Julian Tuwim

[dziewica_konsystorska]

Gabinet Szarlatanów - bliscy i oddaleni

[ave.duce]

Bo widzisz tu są tacy którzy się kochają
i muszą się spotykać aby się ominąć
bliscy i oddaleni Jakby stali w lustrze
piszą do siebie listy gorące i zimne
rozchodzą się jak w śmiechu porzucone kwiaty
by nie wiedzieć do końca czemu tak się stało
są inni co się nawet po ciemku odnajdą
lecz przejdą obok siebie bo nie śmią się spotkać
tak czyści i spokojni jakby śnieg się zaczął
byliby doskonali lecz wad im zabrakło
bliscy boją się być blisko żeby nie być dalej
niektórzy umierają - to znaczy już wiedzą
miłości się nie szuka jest albo Jej nie ma
nikt z nas nie jest samotny tylko przez przypadek
są i tacy co się na zawsze kochają
i dopiero dlatego nie mogą być razem
jak bażanty co nigdy nie chodzą parami
można nawet zabłądzić lecz po drugiej stronie
nasze drogi pocięte schodzą się z powrotem


ks. Jan Twardowski

[who.is.who]

OTWIERAJMY BRAMĘ

Powoli otwierajmy bramę,
powoli idźmy po schodach,
wolno stąpajmy po korytarzu
do drzwi, do drzwi ostatecznych.

Bramę rok otwierajmy,
po schodach idźmy dwa lata,
a drzwi na swoje otwarcie
niech czekają cała wieczność.

Bo tam za tymi drzwiami,
całowana dwoma oknami,
stoi róża w wazonie...

Konstanty I. Gałczyński

[belgijska]

Za Dzikiej Róży zapachem idź,
na zawsze upojny wśród dróg-
będzie Cię wiódł jak czarodziejski flet
i będziesz szedł, i będziesz szedł,
aż zobaczysz furtkę i próg.
Dla Dzikiej Róży najcięższe znieś
i dla niej nawiewaj modre sny.
Jeszcze trochę. Widzisz. I już-
będzie: wieczór, gwiazdy i łzy.
O Dzikiej Róży droga śpiewa pieśń
i śmieje się, złoty znacząc ślad.
Dzika Różo!. Świecisz przez mrok.
Dzika Różo! Słyszysz mój krok?
Idę - twój zakochany wiatr...

www.youtube.com/watch?v=sf58eWyHMbQ

[ave.duce]

La Rose du Premier de l'An

Connaissez-vous la rose-lune
Connaissez-vous la rose-temps
L'autre ressemble autant à l'une
Que dans le miroir de l'étang
L'une à l'autre se reflétant

Connaissez-vous la rose-amère
Faite de sel et de refus
Celle qui fleurit sur la mer
Entre le flux et le reflux
Comme l'arc après qu'il a plu

La rose-songe et la rose-âme
Par bottes au marché vendues
La rose-jeu la rose-gamme
Celle des amours défendues
Et la rose des pas perdus

Connaissez-vous la rose-crainte
Connaissez-vous la rose-nuit
Toutes les deux qui semblent peintes
Comme à la lèvre est peint le bruit
Comme à l'arbre est pendu le fruit

Toutes les roses que je chante
Toutes les roses de mon choix
Toutes les roses que j'invente
Je les vante en vain de ma voix
Devant la Rose que je vois.

Louis Aragon

>>>

Czy znacie różę – lunę
Czy znacie różę – czas
Lustrzany ich rysunek
Jak wodny wizerunek
Odbijający blask
Czy znacie różę żalu
Niespełnień gorzką sól
Za mórz powrotna falą
Lśniącą jak się zapala
Po deszczu tęcza pól
Sprzedawane wiązkami
Róże – dusze i sny
Róże – gry róże – gamy
Kwiat kroków zakazanych
Róże zgubionych dni
Czy znacie różę – ciemność
Czy znacie różę – lęk
Ich barwy co się mienią
Jak owoc drży nad ziemią
Jak usta barwi dźwięk
Róże które śpiewałem
Wszystkie róże mych wróżb
Na próżno głoszę ich chwałę
W spojrzeniu Róży Róż.

Za chorerę nie wiem, kto tłumaczył :-(

[gat45]

Mignonne, allons voir si la rose
qui ce matin avait éclose
sa robe pourpre au soleil...

coś czuję, że zraz w pysk oberwę za to

[gat45]

"mignonne" w wołaczu niewyczuwalnym.

[who.is.who]

Proszę jaśniej, bo nic nie czumam ;-)

[ave.duce]

Poszła! ;)


Я ПИШУ ИСТОРИЧЕСКИЙ РОМАН
В. Аксенову

В склянке темного стекла
из-под импортного пива
роза красная цвела
гордо и неторопливо.
Исторический роман
сочинял я понемногу,
пробиваясь как в туман
от пролога к эпилогу.

Каждый пишет, как он слышит.
Каждый слышит, как он дышит.
Как он дышит, так и пишет,
не стараясь угодить...
Так природа захотела.
Почему?
Не наше дело.
Для чего?
Не нам судить.

Были дали голубы,
было вымысла в избытке,
и из собственной судьбы
я выдергивал по нитке.
В путь героев снаряжал,
наводил о прошлом справки
и поручиком в отставке
сам себя воображал.

Каждый пишет, как он слышит.
Каждый слышит, как он дышит.
Как он дышит, так и пишет,
не стараясь угодить...
Так природа захотела.
Почему?
Не наше дело.
Для чего?
Не нам судить.

Вымысел - не есть обман.
Замысел - еще не точка.
Дайте дописать роман
до последнего листочка.
И пока еще жива
роза красная в бутылке,
дайте выкрикнуть слова,
что давно лежат в копилке:

каждый пишет, как он слышит.
Каждый слышит, как он дышит.
Как он дышит, так и пишет,
не стараясь угодить...
Так природа захотела.
Почему?
Не наше дело.
Для чего?
Не нам судить.

Булат Окуджава

janel47.wrzuta.pl/audio/1xPceDtqP6w/07_pisze_powiesc_historyczna
:p

[who.is.who]

www.youtube.com/watch?v=zD42GHv9-ow&hl=pl

[who.is.who]

Jeżeli

A jeżeli nic? A jeżeli nie?
Trułem ja się myślą złudną,
Tobą jasną, tobą cudną,
I zatruty śnię:
Bo jeżeli nie?
No to... trudno.

A jeżeli coś? A jeżeli tak?
Rozgołębią mi się zorze,
Ogniem cały świat zagorze
Jak czerwony mak,
Bo jeżeli tak,
No to... - Boże!!

Julian Tuwim

STED

[iza.bella.iza]

Przebyłem noc właśnie i nikt mnie nie wita
nikt mi żaden nie mówi - bądź pozdrowiony
bądź na śniadaniu tako na wieczerzy
a sen niech cię ma między tym a tamtym

Przebyłem noc właśnie i nikt mnie nie wita
a pracowałem ciężko nad szukaniem
nad wyszukaniem tych bram nieśmiertelnych
tych bram zatraconych poszukując

Przebyłem noc właśnie i nikt mnie nie spyta
nikt mnie żaden nie spyta - jak ci się szło
jak też ci się szło przez czarne listowie

Przebyłem noc mówię i jestem zmęczony
nie odwiedził mnie faun ani anioł stróż
ani też najmniejszy robaczek świetlisty

Wszelki duch! ;)

[ave.duce]

[iza.bella.iza]

Nie duch, tylko blada dama, snująca się po Dworum, gdy inni smacznie śpią.
Jęczałam, łańcuchami dzwoniłam, ale mieszkańcy po opilstwie i obżarstwie
świątecznym spali jak zabici.

[ave.duce]

iza.bella.iza napisała:

> Nie duch, tylko blada dama, snująca się po Dworum, gdy inni smacznie śpią.
> Jęczałam, łańcuchami dzwoniłam, ale mieszkańcy po opilstwie i obżarstwie
> świątecznym spali jak zabici.

Pani idzie za mną >

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=89075&w=93941980
Tam Panią przesłucham na okoliczność ;)

:p

Piosenka o nutach.

[belgijska]

Wciąż nie wiem choć pytałem osób sto

zjawiska tego jaka jest przyczyna

że każda gama kończy się na "do"

chociaż na "do" się właśnie rozpoczyna



Nuty wolą tańczyć solo

ale wiedzą do, re, mi, fa, sol, la, si

że to pachnie samowola

i że chór najlepiej brzmi

Każdego kto uczciwą lubi grę

powinno razić tak jak razi nas to

że zawsze się rozpycha nuta "re"

na cały takt i na jedną szesnastą

Kiedy w operze uwertura brzmi

lub kiedy ci na skrzypcach grają tanto

sam słyszysz że ta sama nuta "mi"

to niższa jest to wyższa rangą


Upojna chwila jakże krótko trwa

i z równą siłą wnet nie bawi tak cię

podobnie dźwięczy nieraz nuta "fa"

donośniej znacznie niż w poprzednim takcie

A każdy "bemol" to do siebie ma

że pośród nut panoszy się jak w domu

przy nim zarozumiała nuta "la"

nie puszy się i zaraz spuszcza z tonu


Muzyk na walca krzywiąc się w cis-moll

położył na min krzyżyk twardą ręką

i czuła jak mimoza nuta "sol"

zaczęła raptem śpiewać bardzo cienko

I wreszcie sam Bethowen powie ci

bez "si" orkiestra cichnie milkną chóry

nad resztą nut się wznosi nuta "si"

majestatycznie spoglądając z góry



Lecz po co cały ten o nutach spór

wśród nich są lepsze, gorsze, młodsze, starsze

na przykład każde dziecko wie że w "moll"

nie zabrzmią dobrze pogrzebowe marsze

A prócz tych zaszeregowanych nut

zdążają się i nuty pasożyty

kto zagra je kto ów podejmie trud

a niech się o to martwi kompozytor

Vl. Vys. Przeklad? Chyba Mlynarski ale nie jestem pewna....

[who.is.who]

Upojna chwila jakże krótko trwa

La garde meurt, mais elle ne se rend pas... Merde! (sorry!)

POUR TOI MON AMOUR

Je suis allé au marché aux oiseaux
Et j'ai acheté des oiseaux
Pour toi
mon amour
Je suis allé au marché aux fleurs
Et j'ai acheté des fleurs
Pour toi
mon amour
Je suis allé au marché à la ferraille
Et j'ai acheté des chaînes
De lourdes chaînes
Pour toi
mon amour
Et puis je suis allé au marché aux esclaves
Et je t'ai cherchée
Mais je ne t'ai pas trouvée
mon amour

Jacques Prevert

P/S. Wracam na kanapkę. Przez Panią/dzięki Pani zacznę się uczyć francuskiego... maybe ;-)))

[belgijska]

who.is.who napisał:

> Upojna chwila jakże krótko trwa
>
> La garde meurt, mais elle ne se rend pas... Merde! (sorry!)

Lagardère non plus;))) Prenez garde! ;))

www.youtube.com/watch?v=SvFF60R9e10&feature=related
Si mon marin vous le chassez,
Au cimetière vous me mettrez,
Rose blanche, rose blanche et rose rouge.

Ma tombe, elle est comme un jardin,
Comme un jardin, rouge et blanche,
Le dimanche vous irez, rose blanche,
Vous irez vous promener,
Rose blanche et blanc muguet,

Tante Yvonne à la Toussaint
Une couronne en fer peint
Elle apporte de son jardin
En fer peint avec des perles de satin,
Rose blanche et blanc muguet.

Si Dieu veut me ressusciter
Au Paradis je monterai, rose blanche,
Avec un nimbe doré,
Rose blanche et blanc muguet.

Si mon marin revenait,
Rose rouge et rose blanche,
Sur ma tombe il vient auprès,
Rose blanche et blanc muguet.

Souviens-toi de notre enfance, rose blanche,
Quand nous jouions sur le quai,
Rose blanche et blanc muguet.

Max Jacob


> P/S. Wracam na kanapkę. Przez Panią/dzięki Pani zacznę się uczyć francuskiego..
> . maybe ;-)))

Ladnie powiedziane ;)))

[who.is.who]

Tak też (trochę) umiem ;-) Na wypadek, gdyby wolała Pani tawernę od muzeum ;-)

www.youtube.com/watch?v=j82GKTgVDkw&feature=related
P/S. Wydaje mi się, że rozumiem.

[belgijska]

who.is.who napisał:

> Tak też (trochę) umiem ;-) Na wypadek, gdyby wolała Pani tawernę od muzeum ;-)

Pod Gwiazdami? ;)))


> P/S. Wydaje mi się, że rozumiem.

Roze biale przysyla i rozumie - eeeee.... ide sadzic werwene i geranium ... ;))

[who.is.who]

belgijska napisała:

Sorry, pomyłka - Knajpę Morderców - pisałem o tym na kanapce ;-)

www.lyricsdownload.com/kult-knajpa-mordercow-lyrics.html

>
> Roze biale przysyla i rozumie - eeeee.... ide sadzic werwene i geranium ... ;)
> )

;-))) Chodziło o francuski tekst ;-)))
W PIWNICY?! ;-)

Zamykam komputer i zmykam ;-)

[belgijska]

who.is.who napisał:

> > Roze biale przysyla i rozumie - eeeee.... ide sadzic werwene i geranium
> ... ;)
> > )
>
> ;-))) Chodziło o francuski tekst ;-)))
> W PIWNICY?! ;-)
>
> Zamykam komputer i zmykam ;-)

Tez zamykam - W piwnicy a potem na balkon - nielogiczne? ;)))

"Naraska" ;))

[who.is.who]

belgijska napisała:

> Tez zamykam - W piwnicy a potem na balkon - nielogiczne? ;)))

Nie ;-)

> "Naraska" ;))

Nigdy nie byłem w Nebrasce. Nawet nie przejeżdżałem przez ;-)
Nie mam o niej bladego pojęcia ;-)

[belgijska]

who.is.who napisał:

> Nie ;-)
>
> > "Naraska" ;))
>
> Nigdy nie byłem w Nebrasce. Nawet nie przejeżdżałem przez ;-)
> Nie mam o niej bladego pojęcia ;-)

Juz po piwnicy a i balkonik zadbany - najwazniejsza organizacja ;))

Pan mysli, ze ja bylam? W Swietej Barbarze - tez nie! ;))

[who.is.who]

belgijska napisała:
>
> Juz po piwnicy a i balkonik zadbany - najwazniejsza organizacja ;))

I BHP! ;-)
>
> Pan mysli, ze ja bylam? W Swietej Barbarze - tez nie! ;))

W Belgii nawet stopy nie postawiłem nikogda! ;-)
Tyle jeszcze wycieczek przed nami :-)

[belgijska]

who.is.who napisał:

> I BHP! ;-)

W tej materii tylko reformy sie licza ;)


> W Belgii nawet stopy nie postawiłem nikogda! ;-)
> Tyle jeszcze wycieczek przed nami :-)

Na poczatek:

www.resto.be/ware/details.jsp?businessid=8107
:))

[who.is.who]

belgijska napisała:

> who.is.who napisał:
>
> > I BHP! ;-)
>
> W tej materii tylko reformy sie licza ;)

Jedne czy para? ;-)
>
> Na poczatek:
>
> www.resto.be/ware/details.jsp?businessid=8107
> :))

:))) 2w1 :)))

Co Pani zamawia? :-)

Jednak namiastka. Nie lepiej:

www.synaj.com/abu.htm

[belgijska]

who.is.who napisał:

> Jedne czy para? ;-)

Nawet 2 pary jesli trzeba - powieksza optycznie ;))


> :))) 2w1 :)))

> Co Pani zamawia? :-)

Cos z ryzem - bamie? ;))

> Jednak namiastka. Nie lepiej:
>
> www.synaj.com/abu.htm

Lepiej! Na tym statku sie nie pozremy na amen? ;))

Zeby oddzielnie nie trzeba bylo wracac ;)

[who.is.who]

belgijska napisała:

> Nawet 2 pary jesli trzeba - powieksza optycznie ;))

A trzeba? ;-)

> Cos z ryzem - bamie? ;))

Zdaję się na Panią - w końcu jesteśmy w Belgii ;-)

> Lepiej! Na tym statku sie nie pozremy na amen? ;))

Mam bardzo dobry charakter :-))) Zgodny. Cierpliwy. Wyrozumiały ;-)
>
> Zeby oddzielnie nie trzeba bylo wracac ;)

Czy Pani sobie wyobraża, że puściłbym Panią samą w ten gąszcz pustynnych Szejków?! Arabskich?! Awantura byłaby gotowa ;-)

Odaliska ;-)

www.youtube.com/watch?v=7XelwnSrSJw

[who.is.who]

Are YOU a Dreamer too? I hope so :-)))

www.youtube.com/watch?v=YbJqswLi3uE

P/S. Wolałbym, żeby była to "sprawa serwisu" GW ;-)

[who.is.who]

belgijska napisała:

> who.is.who napisał:
>
> > > Roze biale przysyla i rozumie - eeeee.... ide sadzic werwene i ger
> anium
> > ... ;)
> > > )
> >
> > ;-))) Chodziło o francuski tekst ;-)))
> > W PIWNICY?! ;-)
> >
> > Zamykam komputer i zmykam ;-)
>
> Tez zamykam - W piwnicy a potem na balkon - nielogiczne? ;)))
>
> "Naraska" ;))

[belgijska]

Podbijamy kozetke? ;))

[who.is.who]

belgijska napisała:

>
> Podbijamy kozetke? ;))

Byłbym ostatnim palantem, gdybym odrzucił TAKĄ propozycję ;-)))
Niech "nuty" odpoczywają ;-)

[ave.duce]

[TY MNIE DO PIEŚNI POKORNEJ NIE WOŁAJ...]



Ty mnie do pieśni pokornej nie wołaj,

Bo ta już we mnie bez głosu,

A jeśli milczę, nie przeto mnie połaj,

Kwiatów, Ty, nie chciej od kłosu...



Bo ja z przeklętych jestem tego świata,

Ja bywam dumny i hardy,

A miłość moja, Bracie, dwuskrzydlata:

Od uwielbienia do wzgardy.



Gdy w głębi serca purpurę okrutną

Wyrabia prządka cierpienia,

Smutni - lecz smutni, że aż Bogu smutno -

Królewskie mają milczenia.

[who.is.who]

WE ŚNIE JESTEŚ MOJA I PIERWSZA


We śnie jesteś moja i pierwsza,
we śnie jestem pierwszy dla ciebie.
Rozmawiamy o kwiatach i wierszach,
psach na ziemi i ptakach na niebie.

We śnie w lasach są jasne polany
spokój złoty i niesłychany,
pocałunki zielone jak paproć.
Albo jesteś egipska królowa
jak miód słodka i mądra jak sowa,
a ja jestem przy tobie jak światło.

KIG

[who.is.who]

Pierwsza miłość z wiatrem gna, z niepokoju drży
Druga miłość życie zna i z tej pierwszej drwi
A ta trzecia jak tchórz w drzwiach przekręca klucz
I walizkę ma spakowaną już


Pierwsze kłamstwo, myślisz, ech zażartował ktoś
Drugie kłamstwo - gorzki śmiech, śmiechu nigdy dość
A to trzecie gdy już przejdzie przez twój próg
Głębiej rani cię niż na wojnie wróg


Pierwsza wojna, pal ją sześć, to już tyle lat
Druga wojna - jeszcze dziś winnych szuka świat
A tej trzeciej co chce przerwać nasze dni
Winien będę ja, winien będziesz ty.

Bułat Okudżawa

Malgorzata Hillar "My z drugiej połowy XX wieku"

[scoutek]

My z drugiej połowy XX wieku
rozbijający atomy
zdobywcy księżyca
wstydzimy się
miękkich gestów
czułych spojrzeń
ciepłych uśmiechów

Kiedy cierpimy
wykrzywiamy lekceważąco wargi

Kiedy przychodzi miłość
wzruszamy pogardliwie ramionami

Silni cyniczni
z ironicznie zmrużonymi oczami

Dopiero późną nocą
przy szczelnie zasłoniętych oknach
gryziemy z bólu ręce umieramy z miłości

Louis Aragon Elsa (fragm.)

[who.is.who]

Chcę ci wyznać tajemnicę Czas jest tobą
Czas jest kobietą Jest osobą
Pochlebioną gdy się pada na kolana
U jej stóp czas jak suknia rozpinana
Czas jak nie kończąca się włosów fala
Rozczesywana bez końca
Czas jak lustro co się w oddechu rozjaśnia i zmącą
O świcie kiedy się budzę czas jak ty śpiąca czas jak ty
Jak nóż przebijający mi gardło Ach czy nazwę nareszcie
Tę udrękę czasu który nie odpływa tę udrękę
Czasu zatrzymanego jak krew w naczyniu krwionośnym
To gorsze niż pragnienie nigdy nie spełnione niż nienasycenie
Oczu kiedy przechodzisz przez pokój i drżę z obawy
By nie prysło urzeczenie
To jeszcze gorsze niż przeczuwać cię obcą
W ucieczce
Z myślami gdzie indziej z innym już stuleciem w duszy
Mój Boże jakie ciężkie są słowa I tak być musi
Moja miłości ponad rozkoszami miłości nieprzystępna dziś dla zagrożeń
Bijąca w mojej skroni mój pulsujący zegarze
Kiedy wstrzymujesz oddech duszę się
W moim tętnie waha się i przystaje twój krok

Chcę ci wyznać tajemnicę Każde słowo
Na mych wargach jest nędzarką która żebrze
Utrapieniem dla twych dłoni czymś co gaśnie pod twym wzrokiem
Więc powtarzam że cię kocham bo mnie zwodzi
Kryształ frazy nie dość jasny by zawisnąć na twej szyi
Wybacz mowę pospolitą Ona jest
Czystą wodą która przykro syczy w ogniu
Chcę ci wyznać tajemnicę Nie potrafię
Opowiedzieć ci o czasie który ciebie przypomina
I o tobie nie potrafię ja jedynie tak udaję
Jak ci którzy bardzo długo stoją na peronie dworca
I machają jeszcze dłonią choć pociągi odjechały
Aż im słabnie przegub ręki pod ciężarem nowej łzy

Chcę ci wyznać tajemnicę Ja się boję
Ciebie tego co wieczorem każe podejść ci do okien
Twoich gestów i słów jakich nie wymawia się zazwyczaj
Powolnego i szybkiego czasu boję się i ciebie
Chcę ci wyznać tajemnicę Zamknij drzwi
Łatwiej umrzeć jest niż kochać i dlatego
Życie moje znieść umiałem
Moja miłości


tłum. Artur Międzyrzecki

[dziwka_marchewka]

Piękne! Ale ty to umiesz, niech mnie!

[who.is.who]

Podobało Ci się? Ten poemat to wspaniała rzecz :-)

Песенка об h

[ave.duce]

Песенка об Арбате

Ты течешь, как река. Странное название!
И прозрачен асфальт, как в реке вода.
Ах, Арбат, мой Арбат, ты

Gabinet Szarlatanów > Artyści

[ave.duce]

Zaszczytami zaszczuci, obarczeni sławą
Nie poznaliśmy strachu o skórę,
Na paryskich parkietach salonowy gawot
Jeszcze jedną ma dla nas figurę.
Niewidoczny fortepian gra z taktem Szopena
A narody współczują do wtóru
Ustawiając na biurku, w requiemach i trenach
Statuetki Człowieka z Marmuru.

Taniec śmierci ominął i tak nieśmiertelnych -
Znów dla naszej wiruje korzyści,
Dobry Anioł Stróż Paszport cel spełnił naczelny:
Ocaleliśmy przecież - Artyści.
Nam i skrzydeł u ramion na cle nie podcięto
Nie wybito nam zębów ze szczęki,
Bylebyśmy się wznieśli ponad ludzkie lamenty,
Poza bezmiar człowieczej udręki.

Więc rozważnie odważni, z grymasem cierpienia
W pełen znaczeń zbroimy się spokój.
A jak brzmią w naszych ustach wymowne milczenia,
A jak lśnią nam niechciane łzy w oku!
Wszak spełniły się nasze proroctwa i wróżby!
Patrzcie! Żywi, a już między mity!
Z wynajętych cokołów, w gwarze głupim i próżnym
Już nie słychać milczenia zabitych.

Oni nam bili brawo żywymi rękoma,
Chociaż cień im osiadał na głowach.
Ale ręce umarły na łańcuchach i łomach,
Więc my, tu, teraz o nich - ni słowa.
Wiele słów się po prostu nie mieści we frazach!
A tam druty, tortury, obozy,
Przesłuchania, rewizje, tłumy w ogniu i gazach
Nazbyt bliskie męczeńskiej są pozy.

Może być, że niedługo, po śmierci - za chwilę,
Kiedy tam znowu zmieni się władza,
Do wolnego już kraju (za ile? na ile?)
Naszych zwłok nikt nie będzie sprowadzał.
Nawet to nas nie wzrusza, myśmy dawno wybrali,
Sen o wierzbie płaczącej sczezł.
W testamentach, przy winie, krewni będą czytali:
"Chciałbym spocząć na Pere Lachaise..."

Jacek Kaczmarski

www.youtube.com/watch?v=kJtLShJaj9w&hl=pl

:p

[ave.duce]

www.youtube.com/watch?v=a_4ai7tAwe0&hl=pl
:p

Un oiseau chante

[ave.duce]

Un oiseau chante ne sais où
C'est je crois ton âme qui veille
Parmi tous les soldats d'un sou
Et l'oiseau charme mon oreille

Écoute il chante tendrement
Je ne sais pas sur quelle branche
Et partout il va me charmant
Nuit et jour semaine et dimanche

Mais que dire de cet oiseau
Que dire des métamorphoses
De l'âme en chant dans l'arbrisseau
Du cœur en ciel du ciel en roses

L'oiseau des soldats c'est l'amour
Et mon amour c'est une fille
La rose est moins parfaite et pour
Moi seul l'oiseau bleu s'égosille

Oiseau bleu comme le cœur bleu
De mon amour au cœur céleste
Ton chant si doux répète-le
À la mitrailleuse funeste

Qui chaque à l'horizon et puis
Sont-ce les astres que l'on sème
Ainsi vont les jours et les nuits
Amour bleu comme est le cœur même

Guillaume Apollinaire

Pour faire le portrait d'un oiseau

[belgijska]

Peindre d'abord une cage
avec une porte ouverte
peindre ensuite
quelque chose de joli
quelque chose de simple
quelque chose de beau
quelque chose d'utile
pour l'oiseau
placer ensuite la toile contre un arbre
dans un jardin
dans un bois
ou dans une forêt
se cacher derrière l'arbre
sans rien dire
sans bouger...
Parfois l'oiseau arrive vite
mais il peut aussi bien mettre de longues années
avant de se décider
Ne pas se décourager
attendre
attendre s'il faut pendant des années
la vitesse ou la lenteur de l'arrivée de l'oiseau
n'ayant aucun rapport
avec la réussite du tableau
Quand l'oiseau arrive
s'il arrive
observer le plus profond silence
attendre que l'oiseau entre dans la cage
et quand il est entré
fermer doucement la porte avec le pinceau
puis
effacer un à un tous les barreaux
en ayant soin de ne toucher aucune des plumes de l'oiseau
Faire ensuite le portrait de l'arbre
en choisissant la plus belle de ses branches
pour l'oiseau
peindre aussi le vert feuillage et la fraîcheur du vent
la poussière du soleil
et le bruit des bêtes de l'herbe dans la chaleur de l'été
et puis attendre que l'oiseau se décide à chanter
Si l'oiseau ne chante pas
c'est mauvais signe
signe que le tableau est mauvais
mais s'il chante c'est bon signe
signe que vous pouvez signer
Alors vous arrachez tout doucement
une des plumes de l'oiseau
et vous écrivez votre nom dans un coin du tableau.

Jacques PREVERT

[belgijska]

www.dailymotion.com/relevance/search/portrait+d%27un+oiseau/video/x90pdx_pour-lionelportrait-dun-oiseau_people

Pour faire le portrait d'un papillon ;)))

[ave.duce]

To jest w ludzkim języku, a nie w żabim ;) >

Na śmierć motyla przejechanego przez ciężarowy samochód

Niepoważny stosunek do życia
figla ci w końcu wypłatał

nadmiar kolorów, brak idei
zawsze się kończą wstydem
i są wekslem bez pokrycia
mój ty Niprzypiąłniprzyłatał!

KIG


:p

Tytuł jak ulał, dla tego forum...

[inna.sprawiedliwosc]

ave.duce napisała:
Re: Gabinet Szarlatanów

Pani już to zna, ale zapewne mało kto poza wami, szybkimi cenzorami:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=88572&w=95151042&a=95151042

Nie śmieć >

[ave.duce]

[who.is.who]

И скучно и грустно, и некому руку подать
В минуту душевной невзгоды...
Желанья!.. Что пользы напрасно и вечно желать?..
А годы проходят — все лучшие годы!

Любить... но кого же?.. На время — не стоит труда,
А вечно любить невозможно.
В себя ли заглянешь? — Там прошлого нет и следа:
И радость, и муки, и всё там ничтожно...

Что страсти? — Ведь рано иль поздно их сладкий недуг
Исчезнет при слове рассудка;
И жизнь, как посмотришь с холодным вниманьем вокруг, —
Такая пустая и глупая шутка

Михаил Лермонтов

[belgijska]

Max Jacob
Chanson bretonne
1911

J'ai perdu ma poulette
Et j'ai perdu mon chat.
Je cours à la poudrette
Si Dieu me les rendra.

Je vais chez Jean le Coz
Et chez Marie Maria.
Va-t'en voir chez Hérode
Peut-être il le saura.

Passant devant la salle
Toute la ville était là
À voir danser ma poule
Avec mon petit chat.

Tous les oiseaux champêtres
Sur les murs et sur les toits
Jouaient de la trompette
Pour le banquet du roi.

[who.is.who]

Skojarzyło mi się ;-)

"Wierszyk o wronach"

W powietrzu roziskrzonym siedzą na drzewie wrony, trzyma je gałąź gruba;
Śnieg właśnie zaczął padać, wronom się nie chce latać,śnieżek wrony zasnuwa.
Tuż pole z krętą rzeczką, w dali widać miasteczko uprzemysłowione-
A wrony, jak to wrony, patrzą okiem szalonym, wrona na wronę.
Gdyby je zmienić w nuty, dźwięczałyby dopóty,dopóki strun choć czworo -
A tak, na wronią chwałę, siedzą czarne, zdrętwiałe in saecula saeculorum.
Nocne niebo już kwitnie, wszystko świeci błękitnie:noc, wiatr, wronie ogony;
Zaśnij, strumieniu wąski - dobrej nocy, gałązki,
Dobranoc, wrony.

Konstanty Ildefons Gałczyński

[belgijska]

Ach te skojarzenia! ;))

(Mlynarski Wojciech ;)

W berżeretkach, balladach, canzonach

Bardzo rzadko jest mowa o wronach,

A ja mam taki gust wypaczony,

Że lubię wrony...



Los im dolę zgotował nielekką:

Cienką gałąź i marne poletko,

Czarne toto i w ziemi się dłubie -

-a ja je lubię...



Gdy na polu ze śniegiem wiatr wyje,

Żadna wrona przez chwilę nie kryje,

Że dlatego na zimę zostają,

Że źle fruwają...



Ale wrona, czy młoda, czy stara,

Się do tego dorabiać nie stara

Manifestów ni ideologii -

-i to ją zdobi...



Gdy rozdziawią dziób - wiedzą dokładnie,

Że ich głosy brzmią raczej nieładnie,

Lecz nie wstydzą się i nie tłumaczą,

Że brzydko kraczą...



I myśl w głowach nie świta im dzika,

By krakaniem udawać słowika,

By krakaniem nieść sobie pociechę -

- i to jest w dechę!



Żadna wrona się także nie łudzi,

Że postawi ktoś stracha na ludzi,

Co na wrony i we dnie, i nocą

Czychają z procą...



Wrony fruną z godnością nad rżyskiem,

Jakby dobrze im było z tym wszystkim,

I w tym właśnie zaznacza się wronia

Autoironia.



Nie udają słodyczy nieszczerze,

Mężnie trwają w swym schwarzcharakterze,

Nie składają w komorę zasobną,

Jak więcej dziobną.



Wiedzą, że - mimo wszystkie przemiany -

Nie wyrosną na rżysku banany,

Nie zamienią się w kawior pędraki,

Bo układ taki...



W berżeretkach, balladach, canzonach

Bardzo rzadko jest mowa o wronach,

A ja mam taki gust wypaczony,

Że lubię wrony...



Los im dolę zgotował nielekką:

Cienką gałąź i marne poletko,

Czarne toto i w ziemi się dłubie -

- a ja je lubię,

A ja je lubię...

[who.is.who]

na Panią całkowicie przypadkowo! Niczym ten dzięcioł:

www.youtube.com/watch?v=BFBcXwGkR1w&hl=pl ;-)

Gabinet Szarlatanów - zamiast "Kwiatów polskich"

[who.is.who]

Ta sama szkoła ;-)))

jaka szkoda jaka szkoda jaka szkoda
że dni nasze dni wiosenne nawet we śnie
przepłynęły beznamiętnie bezszelestnie jak ta woda
jaka szkoda jaka szkoda jaka szkoda

Franciszek Baliński, Jaka szkoda frag.

www.youtube.com/watch?v=ubqynDp06QU&hl=pl

[who.is.who]

Zaprzeć się! Bluźnić! Z Judaszem paktować!
Żwir na twej drodze w miękki piasek gryźć!
Natchnioną wiarą zakrzyczeć: “Ach prowadź!”
Gdy mi na własną zgubę każesz iść!

Julian Tuwim "Wszystko" (frag.)

[ave.duce]

Spóźniony list

Może kiedyś, nieoczekiwanie,
przyjdzie list ten. I nic się nie stanie.
Tylko patrząc w oczy Panu Bogu
rzeknę z cicha: "Za późno, mój Panie!"

MP-J

:p

[who.is.who]

"Nic dwa razy"

Nic dwa razy się nie zdarza
I nie zdarzy. Z tej przyczyny
Zrodziliśmy się bez wprawy
I pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli
Najlepszymi w szkole świata,
Nie będziemy repetować
Żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,
Nie ma dwóch podobnych nocy,
Dwóch tych samych pocałunków,
Dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Wczoraj, kiedy twoje imię
Ktoś wymówił przy mnie głośno,
Tak mi było, jakby róża
Przez otwarte wpadła okno.

Dziś, kiedy jesteśmy razem,
Odwróciłam twarz ku ścianie.
Róża? Jak wygląda róża?
Czy to kwiat? A może kamień?

Czemu ty się, zła godzino,
Z niepotrzebnym mieszasz lękiem?
Jesteś - a więc musisz minąć.
Miniesz - a więc to jest piękne.

Uśmiechnięci, wpółobjęci,
Spróbujemy szukać zgody,
Choć różnimy się od siebie,
Jak dwie krople czystej wody.

Wisława Szymborska

www.youtube.com/watch?v=pnJcbzFJ4q4&hl=pl
Dziękuję :-)

[ave.duce]

They do not live in the world,
Are not in time and space.
From birth to death hurled
No word do they have, not one
To plant a foot upon,
Were never in any place.

For with names the world was called
Out of the empty air,
With names was built and walled,
Line and circle and square,
Dust and emerald;
Snatched from deceiving death
By the articulate breath.

But these have never trod
Twice the familiar track,
Never never turned back
Into the memoried day.
All is new and near
In the unchanging Here
Of the fifth great day of God,
That shall remain the same,
Never shall pass away.

Edwin Muir

[ave.duce]

Trzy słowa najdziwniejsze

Kiedy wymawiam słowo Przyszłość,
pierwsza sylaba odchodzi już do przeszłości.

Kiedy wymawiam słowo Cisza,
niszczę ją.

Kiedy wymawiam słowo Nic,
stwarzam coś, co nie mieści się w żadnym niebycie

Wisława Szymborska

:p

[who.is.who]

Czas płynie i zabija rany

Posłuchaj, porzucony przez nią,
Nieznany mój przyjacielu:
W rozpaczy swojej
Nie wychodź na balkon, nie wychodź,
Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź,
Na smugę cienia nie wbiegaj,
Zaczekaj, trochę zaczekaj!

Posłuchaj, porzucona przezeń,
Nie znana mi przyjaciółko:
W rozpaczy swojej
Nie wychodź na balkon, nie wychodź,
Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź,
Na smugę cienia nie wbiegaj,
Zaczekaj, trochę zaczekaj!

Przysięgam wam, że płynie czas!
Że płynie czas i zabija rany!
Przysięgam wam, przysięgam wam,
Przysięgam wam, że płynie czas!
Że zabija rany - przysięgam wam!

Tylko dajcie mu czas,
Dajcie czasowi czas,
(Zwólcie czarnym potoczyć się chmurom
Po was, przez was i między ustami,
I oto dzień przychodzi, nowy dzień,
One już daleko, daleko za górami!)
Tylko dajcie mu czas,
Dajcie czasowi czas,
Bo bardzo, bardzo,
Bardzo szkoda
Byłoby nas!

[who.is.who]

Prześliczna rudowłosa

Oto ja wobec wszystkich człowiek przy zdrowych zmysłach
Znający życie i śmierć to co żyjący znać może
Który poznałem cierpienia i radości miłości
Który potrafiłem niekiedy narzucać swoje myśli
Znający wiele języków
Który niemało podróżowałem
Ja co widziałem wojnę w Artylerii i Piechocie
Raniony w głowę z czaszką trepanowaną pod chloroformem
Który straciłem najlepszych przyjaciół w straszliwej bitwie
Wiem o starym i nowym ile poszczególny człowiek może o tym wiedzieć
I nie dbając dzisiaj o tę wojnę
Między nami i dla nas przyjaciele moi
Rozstrzygam ten długi spór tradycji i wynalazczości
Porządku i Przygody


Wy których usta są na podobieństwo ust Boga
Usta które są samym porządkiem
Bądźcie wyrozumiali kiedy nas porównujecie
Z tymi co byli doskonałością porządku
Nas którzy wszędzie wietrzymy przygodę

Nie jesteśmy waszymi wrogami
Chcemy wam dać rozległe i dziwne dziedziny
Gdzie kwiat tajemniczości prosi chętnych o zerwanie
Są tam nowe ognie kolory nigdy nie widziane
Tysiąc nic nie ważących fantazmów
Którym trzeba nadać realność
Chcemy wykryć dobroć niezmierzoną krainę gdzie wszystko milknie
Jest również czas który można ścigać albo zawrócić
Litości dla nas walczących zawsze na krańcach
Bezkresu i przyszłości
Litości dla naszych błędów litości dla naszych grzechów

Oto i lato pora gwałtowna nastała
I młodość moja zgasła jak podmuch wiosenny
O słońce to już zbliża się Rozum płomienny
I czekam
Aż za urodą którą na koniec przybrała
Abym kochał ją miłą i szlachetną pójdę
Nadchodzi i z daleka
Przyciąga mnie jak siłą stali magnetycznej
Ma postać prześlicznej
Rudej

Jej włosy ze złota tak jasno
Świecące się nigdy nie zgasną
Jak ognie pyszniące się będą
Śród róż herbacianych co więdną

Ale śmiejcie się śmiejcie się ze mnie
Ludzie zewsząd ludzie tutejsi
Bo tyle jest rzeczy których wam nie śmiem powiedzieć
Tyle jest rzeczy których nie dacie mi powiedzieć
Zlitujcie się nade mną

Guillaume Apollinaire
tłum. Adam Ważyk

[ave.duce]

...Ale śmiejcie się śmiejcie się ze mnie
Ludzie zewsząd ludzie tutejsi
Bo tyle jest rzeczy których wam nie śmiem powiedzieć
Tyle jest rzeczy których nie dacie mi powiedzieć
Zlitujcie się nade mną ...

Jest wielki!

:p

=> Dla Ave, Pani Belgijskiej i Latawicy :-)

[who.is.who]

A po nocy przychodzi dzień

Jest taki samotny dom

Uderzył deszcz, wybuchła noc,
Przy drodze pusty dwór,
W katedrach drzew, w przyłbicach gór,
Wagnerowski ton.
Za witraża dziwnym szkłem,
Pustych komnat chłód,
W szary pył rozbity czas,
Martwy, pusty dwór.

Dorzucam drew, bo ogień zgasł,
Ciągle burza trwa,
Nagle feeria barw i mnóstwo świec,
Ktoś na skrzypcach gra,
Gotyckie odrzwia chylą się
I skrzypiąc suną w bok
I biała pani płynie z nich
W brylantowej mgle.

Zawirował z nami dwór,
Rudych włosów płomień,
Nad górami lecę, lecę z nią,
Różę trzyma w dłoni.

A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien
A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien

Znowu szary, pusty dom,
Gdzie schroniłem się
I najmilsza z wszystkich, z wszystkich mi
Na witraża szkle,
Znowu w drogę, w drogę trzeba iść,
W życie się zanurzyć,
Chociaż w ręce jeszcze tkwi
Lekko zwiędła róża...

A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien
A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien
A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien.


www.youtube.com/watch?v=CbHXJvX8LVc

!!! Just INCREDIBLE !!! :)))

[ave.duce]

))): LOS :((( Jak było, to będzie jeszcze raz >

[ave.duce]

Wędrujemy cygańskim obozem
Nocujemy w gwiaździstej grocie
Dzisiaj pod Wielkim Wozem
Jutro na Wielkim Wozie

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

Gabinet Szarlatanów > Lamentacja o M.M. ;)

[ave.duce]

Rekiny w oceanie
mają zębów pełen pysk,
Macheath ma w kieszeni majcher,
Lecz kto widział jego błysk.

A w Tamizy toń zieloną
Wpada nagle ten i ów,
Czy to dżuma, czy cholera?
Nie, to Mackie krąży znów.

I Szmul Meier gdzieś zaginął,
I niejeden bogacz znikł,
Jego złoto ma nasz Mackie,
Ale o tym nie wie nikt.

Jenny Towler znaleziono
Z nożem w piersiach, ale cóż?
Mackie Majcher spaceruje
I nikt nie wie, czyj był nóż.

Gdzie jest Alfons Glite, woźnica,
Czy ujrzymy go, czy nie?
Mackie tego nie wie wcale,
Chociaż każdy o tym wie.

A ten wielki pożar w Soho:
Czworo dziatek, jeden dziad?
Mackie Majcher spaceruje,
Nikt nie pyta, każdy zgadł.

Kiedy rekin krwią się splami,
Krew w pamięci musi trwać...
Mackie nosi rękawiczki,
Żeby nic nie było znać.

Bertold Brecht, tłum. Władysław Broniewski

STING >

www.youtube.com/watch?v=cerNY7wR-8M&hl=pl
:p

Proszę administracje tego forum o zlikwidowanie

[dziewica_konsystorska]

TEGO wątka! Satanizm szerzy.

Może tak Pani Dziewica zajęłaby się etiudami?

[ave.duce]

Organy w dobrym stanie? Nie trzeba im konserwacji? ;)

:p