bobek1121
23.07.07, 18:13
Historia jest bardzo długa ale ...
Moi rodzice rozwiedli się jak miałam 13 lat w bardzo brutalny i nie
kulturalny spsoób, mama nigdy nie broniła mi kontaktów z tatą spotykaliśmy
się 3-4 razy w tygodniu plus wekendy tato zabierał mnie na cały miesiąc
wakacji,płacił regularnie alimnety kupował mi ubrania,dawał pokażne
kieszonkowe opłacał wakacje gdy byłam nastolatką prawdziwy tatuś,ale
Ma jedną poważną wadę jest strasznie foszasty często się na mnie obrażał miał
pretensje o różne błache zachowania,jak miałam rozpuszczone włośy gadał że
wygladam jak matka gdy stałam się dorosłą kobietą przy wymianie zadań mówił
że jestem jak moja matka i tak bez końca...
Sytuacja stała się dramatyczna gdy zaczełam planowac ślub i wesele łaskawie
rodzina taty postanowiła przyjść na wesele (tata nawet zakupił mi wymarzoną
suknię i pokrył z mamą połowę wydatków, spotkała się z rodzicami N)ale
wcześniej stroił fochy na rodzinę mamy (jakieś stare brudy)że ten ma siedzieć
dlaeko że tamten to ma nie przychodzić grzecznie z mamą pozałatwiałyśmy
rodzinne sprawy usadziłyśmy rodzinki na dwóch końcach sali tyłem do siebie...
Dzień przed weselem tato przyjechał na salę z mamą dogrywałam szczegóły
kierownik sali zapytał tatę czy zajmine się alkoholem rozliczeniem butelek
itd łaskawie się zgodził po czym na zewnątrz zrobił mi avanti o podziękowanie
dla rodziców stwierdził że moja mama żle mnie wychowała (to nie tylko jego
opinia ponoć) i że na to nie zasługuje cała dyskusja odbyła się przy N który
był delikatnie mówiąć wstrząśnięty!!!!
Postanowiałam że i tak będą podziekowania bo rodzice N nie są winni więc musi
być... W dniu ślubu telefonicznie tato był na fochu mega przyjechał po mnie
30 min przed ceremonią i poprowadził do ołtarza
Wesele przezyli wszyscy nawet podziękowanie się odbyło i tato wyszedł na
środeczek...
rozmawiałam z nim tel na drugi dzień był całkiem miły, póżniej też nawet z
moim mężem załatwiali jakieś interesy w koncu straciłam z tatą kontakt jego
Pani twierdziła że wyjechał zagranicę,pisałam sms maile dzwoniłam do taty i
do jgo partnerki żadnych informacji,nagle wybuchła bomba.
udało mi się po prawie dwóch tygodniach połączyć z tata telefonicznie był
obrażony jakbym kogos zamordowała zapytałam dlaczego nie powiedział że
wyjeżdza że się denerwowałam myślałam ze cos się stało,w koncu postanowił się
z nami spotakć a raczej wezwał nas na rozmowę niestety pierwszy termin nie
wypalił bo mąż miała służbową kolacje zadzwonił do taty a ten i na niego foch
czekam na spotkanie bo łaskawie znalazł termin mimo że to on chciał się
spotkać nagadał mężowi że jak zbiorę się na odwagę mam do niego zadzwonić
jestem głupia zachowuje się normalnie po ślubie nagle mu odbija zawsze tak
było zawsze tak mnie traktował niby kocha i martwi się ale jak coś jest nie
po jego myśli jest foch obraza itd a ja jak dziecko czekam na godzinę
spotkania sparaliżowana strachem już kombinuje o co mu chodzi łapie chore
fazy że może mnie faktycznie nie kocha że jestem mu obojętna mąż mnie wspiera
mówi że mam przestać łapać fazy bo to nie ja mam problem tylko tato że jestem
dorosła mam męża i jestem nie zależna od taty,
zawsze robiłam tak jak chciała tato żeby się nie gniewał robiłam głupstwa
mamie przykrość olewałam rodzinę mamy bo ważniejsza była ta taty inaczej
tragedia tato by się obraził na amen
zawsze chciałam być taką tatusiową córeczką zawsze byłam za nim z mamą
walczyłam jak mogła zostawić mojego tatę przecież on jest cudny jako
nastolatka wariowałam w domu jak się obraził.
Już niewiem jak z nim postępować z jedej strony mam dość taty i marzę żeby
wyleciał z mojego życia z dtugiej kocham go i jestem przerażona jego gniewem
i niewiem jak przeżyje spotkanie z nim wypaliłam chyba paczkę fajek choć nie
palę boję się że znowu zrobiłam coś nie tak żle spojrzałam na kogoś zjego
rodziny albo komuś coś powiedziałam ...
to tyle trochę lżej pozdrawiam