Mam straszy żal do siebie

[jogusia24]

Jestem męzatka od kilku lat. Mam coreczke.
Niedawno dowiedziałam się o samobojczej śmierci mojego dawnego chłopaka.Byliśmy bardzo ze sobą związani emocjonalnie kiedy bylismy razem.Ale jak to w źyciu było nie udało nam się stworzyć poważnego związku. Od trzech lat nie widzieliśmy się.Strasznie wstrząsneła mną wiadomośc o jego śmierci.Mam wrażenie,ze jakbyśmy byli nadal razem to nie doszło by do tego.On był bardzo wartościowym człowiekiem i wiem z perspektywy czasu że tylko on mnie naprawde kochał ale ja nie umiałam tego docenić.Nie mogę sobie z tym wszystkim poradzić.Wszystko traci dla mnie sens.Prosze o pomoc.

[rumpa]

Chyba kiepsko w małżeństwie

co znaczy że nie umiałaś docenić?

jemu życia nie wrócisz
natomiast możesz zrobić coś z tym że masz wrażenie że mąż Cie "nie
kocha " naprawdę, cokolwiek miało by to znaczyć
bo to pachnie prawdziwymi kłopotami

[serendepity]

To wszystko gdybanie. Nie masz zadnej pewnosci jak zycie by wygladalo, gdybys
byla z nim. Nie wiesz tez co go pchnelo do tego kroku.

Proponuje powrot na ziemie i skupienie sie na tym co masz i czego nie stracilas.

[marzeka1]

Gdybasz, często trawa wydaje nam się bardziej zielona tam, gdzie nas nie ma. Skąd wiesz,jak potoczyłoby się twoje życie z nim, skoro wczesniej zerwliście i nie potrafiliście stworzyć udanego związku?
Jak definiujesz :tylko on jeden potrafił mnie naprawdę kochać? tzn. co takiego robił? jak to okazywał? bo nie mogę się jakoś oprzeć wrażeniu, że być może nie dogadujesz się z mężem i tamten wydaje ci się nagle ideałem, a jego śmierć tylko ten idealizm podwyższa.

[kol.3]

Przypowieśc na podobny temat:
Moja koleżanka też kiedyś miała chłopaka z którym jej się rozpadło.
Facet zrobił jej krzywdę, ona z kolei była idelistką i wierzyła we
wszystkie jego bajania. W końcu rzucił ją, a w niej narastało
poczucie krzywdy,życzyła mu bardzo źle.
Jak widać negatywna energia jest bardzo silna, bo chłopakowi nie
wiodło się albo też tylko on tak uważał, w końcu popełnił
samobójstwo. Koleżanka gdy się o tym dowiedziała zaczęła go jak
najlepiej wspominać, wychwalać pod niebiosa, przypominać sobie
wszystkie jego zalety itd. itd.
Jak widać po latach wszystko wydaje się lepsze, mamy skłonność do
idealizowania tego co było, choćby było naprawdę niefajne.
Weź kobieto na wstrzymanie i zajmij się realnym życiem.

[jogusia24]

Nic nie rozumiecie.Ja nikogo nie idealizuje, on mnie nigdy nie skrzywdził.Nikt nie był dla mnie tak dobry jak on.Rozstaliśmy się z mojego powodu. Może dla was śmierć nic nie znaczy ,ale dla mnie tak. Myślałam, ze stać was na współczucie ale myliłam się.
Macie większe przyziemne problemy tzn mąz pijak, terorysta, damski bokser. To jest problem dla was, a moje problemy to tylko gdybanie.

[migi-79]

Rozumiem że czujesz smutek bo ktoś kogo znałaś już go nie ma.Ale nie
wiesz co się stalo,że to zrobił,dlatego nie obwiniaj się,że gdybyś
była z nim to by się tak nie stało.Nigdy nie wiadomo co popycha
człowieka do takich działań.Mam nadzieję,że szybko się otrząsiesz z
tej tragedii,trzymaj się cieplutko,pozdrawiam:)

[rumpa]

Obawiam się, że my rozumiemy całkiem dobrze.
Jedna sprawa, to szok gdy umiera ktoś bliski i to w taki sposób.
Druga - to jak o tym piszesz.
To nie jest normalna reakcja na śmierć byłego faceta.
Jest takie powiedzenie, że jeśli 4 osoba Ci mówi że jesteś koniem,
to się lepiej przejrzyj w lustrze. Wszystkie babki równo miały takie
samo wrażenie - jesteś nieszczęśliwa i tyle. Ale niekoniecznie
głównym powodem jest ta śmierć. Ona Cię raczej dobija w pełnym tego
słowa znaczeniu.
Żadna z nas nie napisała że śmierc nic nie znaczy albo że nie
wspólczujemy - współczujemy, ale poniewż patrzymy z boku, to sorry,
widać, że coś jest nie tak i to coś "nie tak" nie ma nic wspólnego z
tym nieszczęsnym człowiekiem.

Nie mogę sobie z tym wszystkim poradzić.Wszystko traci dla mnie sens

czym "wszystkim"?

[jogusia24]

Jestem szczesliwa z meżem. Jest dobry dla mnie i nie mamy problemów.
Czy naprawde nie rozumiesz,że przejełam się to śmiercią.Nigdy nie straciłas kogoś bliskiego?Nie mogę sobie poradzić z myślami , wspomnieniami o nim.I właśnie dlatego tak mi żle.
Przed jego śmiercią widziałam go z daleka i zastanawiałam się czy podejśc porozmawiać, ale zrezygnowałam bałam sie ,że wszystko wróci.
Teraz myśle,że może jakbysmy porozmawiali, wyżaliłby się ze swoich problemów może by nie doszło do nieszczescia.Ale nie podeszłam nie porozmawialiśmy i mam teraz straszne poczucie winny.Mysle,że mogłam mu pomóc, ale nie udało mi się.

[rumpa]

Nigdy nie straciłas kog
> oś bliskiego?

mój ojciec popełnił samobójstwo
nie tak dawno
miałam już dwoje dzieci i męża
no i nie miałam takich mysli jak Ty, a jestem z gatunku
nadwrażliwców

Jestem szczesliwa z meżem. Jest dobry dla mnie i nie mamy problemów.

????
no a nie wyglądasz
i nie piszesz że go kochasz

> mawiać, ale zrezygnowałam bałam sie ,że wszystko wróci.

co wróci? jak ma wrócić, skoro jesteś szczęśliwa z mężem?
miłośc jest doskonalą szczepionką na takie "powroty"
niedawno byłam z moim byłym na imprezie klasowej - nawet przez pięć
minut mi nie przyszło do głowy cokolwiek o jakiś powrotach.

jak dla mnie - cos nie gra
a to że mąż dobry to nie ma niestety żadnego przełożenia na
szczęście w małżeństwie
zresztą za dobrymi nie przepadasz, bo ten który sobie odebrał życie
też był "dobry" i niewiele mu to pomogło jesli chodzi o związek z
Tobą

jak dla mnie jesteś mocno zaplątana i zagubiona

[kol.3]

"...bałam sie ,że wszystko wróci".
Ano właśnie, ano właśnie.
Czytaj sama co piszesz.

[rycerzowa]

Coście tak napadły na dziewczynę?
To co jest w końcu normalne? Gdy komuś wisi, że ktoś się powiesił?
Bynajmniej.
Normalny, wrażliwy człowiek jest w szoku, i zadaje sobie pytanie dlaczego.
Nie ma głupich pytań, aczkolwiek zdarzają się głupie odpowiedzi.

[rycerzowa]

To jest właśnie najgorsze w samobójstwie,że wpędza innych w straszliwe poczucie winy.
Na pewno szkoda młodego życia.
Ale co ty mogłaś zrobić?
Być z nim? Wbrew sobie? Z litości, ze strachu,że "coś sobie zrobi"?
Od 3 lat nie byliście przyjaciółmi,jako mężatka nie masz obowiązku utrzymywania kontaktu z byłymi chłopakami i podtrzymywania ich na duchu. Gdybyś to robiła i wchodziła w zbyt bliskie, zbyt przyjacielskie relacje, byłoby to nie fair wobec nich. Nie można mamić innych złudzeniami.

Przede wszystkim wydaje mi się,że podbijasz sobie trochę swoje ego, czyniąc się odpowiedzialną za tę śmierć.
Trzy lata to epoka w życiu młodego mężczyzny, mogła się zjawić inna kobieta. A jeśli nie - to być może wcale nie z powodu uczuć do ciebie. Chłopak mógł być po prostu słaby. Przyczyną samobójstwa jest zwykle depresja, której przyczyn nikt nie zna.

Każda śmierć jest szokiem dla otoczenia, a samobójcza szczególnie.
Wierzę,że cierpisz. Ale nic nie mogłaś zrobić.
Nie możesz być z każdym mężczyzną, który by tego pragnął.
Jesteś tylko w jednej osobie, w jednym ciele.