...już nigdy

[tilia7]

Czytam piękną książkę o Nowym Jorku polskiej dziennikarki Kamili
Sławińskiej.Zaskoczyła mnie ta mądra, pełna trafnych obserwacji książka,ale
nie o tym chciałam napisać, bo to temat na inne forum.
Jak o Nowym Jorku to i o 11 września i faktycznie autorka kilkakrotnie
wspomina o swoich przeżyciach z tą tragedią związanych.Pod koniec książki
trafiłam na fragment, który wycisnął mi łzy z oczu i zdławiła gardło, bo tak
trafnie udało się autorce ująć w słowa to, co ja czuję po śmierci ukochanego
człowieka.I tak sobie pomyślałam, że nieważne czy ginie tysiąc osób czy ta
jedna, jedyna najukochańsza-kiedy mamy do czynienia ze śmiercią gwałtowną,
niespodziewaną, taką "śmiercią, która miał jeszcze nie przyjść" jesteśmy
wszyscy jednakowo wstrząśnięci i jednakowo bezradni.I NIC JUŻ NIGDY nie będzie
takie samo:

"Podobno wszystko jest normalnie, albo Normalnie-Po-Nowemu.Ale nawet jeśli
uprawianie joggingu,zakupy i sobotnie wypady do baru nie mają już w sobie nic
oburzającego, to kupując,śpiąc,"robiąc swoje", nie możemy zapomnieć tamtych
dni,kiedy straciliśmy zmysły, by nie odzyskać ich już nigdy."

[b.wicia]

Piękny cytat

[alicjajulia]

Jakie to prawdziwe...

[wdowa120309]

Piekne słowa....czy możesz zdradzic tytuł tej książki..??? Może i ja ją
przeczytam, jak znajde czas bo jak na razie to zakupiłam kilka ciekawych pozycji
co dziewczyny polecały i czekają w kolejce na lepsze dni...(((

[tilia7]

Tak, to jest książka Kamili Sławińskiej "Nowy Jork - przewodnik
niepraktyczny".Ja czytam ile tylko się da, żeby chociaż trochę odetchnąć, lubię
biografie i reportaże z podróży, w ogóle literaturę faktu.Czasem trafiają się
perełki i ta o Nowym Jorku według mnie zalicza się do nich.Ale w takim stanie
ducha nawet książka nie cieszy...nic nie cieszy,naprawdę nic

[justynakm1]

Jakie to prawdziwe - ten cytat oddaje to co czujemy, gdy nawet
wszystko jest prawie normalne... Jestem u rodzicow, jest ze mna
siostra z synkiem, przyleciala na wakacje. Maly skradl moje srece,
ma rok, jest slodki, kochany, radosny. Jestesmy tutaj razem, w domu
gwarno. ale ja czuje radosc tylko w pewnej czesci - nie ma Kuby z
nami, czuje to jak nidy, jest smutek, zal, tesknota. Niby normlanie,
ale mi serce sciska, ze juz nigdy...ze nie moze pobawic sie z Malym,
przytulic mnie, nie napisze smsa.. dziewczyny, znow jest dol, znow..
nie umiem byc silna i wiem,ze Jego strata na zawsze i do konca moich
dni bedzie ze mna, nie pogodze sie z tym, nie wybacze Bogu,
losowi..smiejac sie nie bede smiala sie w 100%, radujac, jezdzac na
rowerze-zawsze zawsze zawsze bedzie wemnie tez kolec smutku, ze Kuba
odszedl , ze zobaczymy sie-moze kiedys?

[inkara]

.. to wszystko o czym piszemy jest takie prawdziwe i z serca
płynące.. a zaraem takie straszne i przytłaczające.. Każdy cytat,
każda złota myśl wyraża nasze uczucia, nasze myśli!
Justynakm, przeczytałam już tyle Twoich postów. Jakże mocno są one
poruszjące. Jestem od kilku dni zaledwie na forum, ale nawet nie
wiem jak się tutaj znalazłam?)- może to mój najkochańszy JACEK mnie
tutaj skierował abym poczułam się lepiej?? zrozumiała, że nie ja
sama jestem z tak wielką tragedią! Moja miłość odeszła 10.07.2009 o
godz 11.30 Jutro będzie 6 tyg. jak życie stało się wilką pustką,
wielkim bólem, wielkim cierpieniem.. Zginął tak blisko naszego
domu!! Miał tylko wymienić oponę w motocyklu, to miało trwać
naprawdę tylko chwilę.... Już nigdy nie wrócił.. A ja czekam!!
Kocham i będę kochała. Jutro wyjeżdżam do jego rodziny. To od nas ok
600km, ale tak bardzo za nimi tęsknię, bo w nich widzę odbicie
mojego Jacka! Jakże to dziwne uczucie, być tam z nimi, ale bez
niego!!! Zawsze byliśmy tam razem, zawsze bliso siebie.. Wspólna
podróz w góry, przystanki w pięknych miejscach, aby podziwiać
widoki,aby się przytulić.. teraz sama w pociągu, (brak odwagi aby
tak daleko prowadzić auto) Już nigdy nie będzie normalnie, już nigdy
nie będzie planów, wspolnych marzeń. Jestem na dnie. Nie daję
rady... Droga justynakm1, jakże doskonale rozumiem Twoje cierpienia.
Wierzę, że się z naszymi miłościami spotkamy! I to chyba tylko daję
mi siłę "wegetowac" na tym padole. Pozdrawiam

[wdowa120309]

Już nigdy..!!!!!!!! są dla mnie tak samo jak Dlaczego...i są to ostatnio
najgorsze słowa jakie kiedykolwiek słyszałam..((( i nie cierpię ich...!!!!!!!

[tilia7]

I choćbym nie wiem, co robiła, nie wiem, o czym myślała, nie wiem na co patrzyła
to tak naprawdę cały czas robię jedno,na jedno patrzę:jak stoję obok a On leży w
tej cholernej trumnie i jak mi Go odbierają na zawsze.I naprawdę NIGDY JUŻ nie
odzyskam zmysłów.Tak naprawdę od tamtej chwili mnie tu nie ma.Jestem małym,
bardzo zagubionym zombi, moje ciało chodzi i się rusza, wykonuje czynności
nakazane przez jakąś siłę.A dusza osobno.Zupełnie gdzie indziej...

[first.marionetka]

Już nigdy świat nie będzie światem .......... sprzed tego, najgorszego dnia w
naszym życiu.
Ja również żyję w jakimś dziwnym śnie,świecie, który nie jest moim światem.
No cóż, teraz żyję w dwóch światach........ w tym drugim jestem jednak
częściej....................

[wiolawarszawa]

Już nigdy... mnie nie przytulisz... już nigdy Cię nie zobaczę....

[pidika]

nigdy nie pogodzę się ze słowem nigdy...

[madzik2-4]

Już nigdy.....nic nie będzie takie samo,już nigdy nie uśmiechnę się szczerze,już
nigdy moje oczy nie będą wesołe...już nigdy nie będę do końca szczęśliwa...jak
dużo tego "nigdy"...

[edzia764]

Nie ma lekarstwa mocniejszego,
skuteczniejszego, doskonalszego
dla naszych ran we wszystkich
sprawach ziemskich, jak mieć
kogoś, kto cierpi z nami
w kazdym nieszczęściu
I cieszy się w powodzeniu.
Przyjażń czyni pomyślność
wspanialszą, przeciwnści
lżejszymi ….
Aelredo di Rievaulx

Ja też zdaje sobie sprawę, tak jak WY, ze "już nigdy ... nic nie
bedzie takie samo" ... Jutro mija drugi miesiąć, jak odszedł mój
mąż. Walcze razem z Wami i mam nadzieje, że tę walkę wygramy. życzę
Wam i sobie wytrwałości ... Irena