zdradziłam

[bu-ba-bu-ba]

Zdradziłam... żałuję... bardzo... wyrzyty sumienia doprowadzają mnie
do szaleństwa...nie umiem sobie z nimi poradzić... wiem-należało mi
się...

[magda_mp]

sytuacja trudna ale nie katuj się teraz. Jeżeli jest to świeża
sprawa to trudno mi Tobie coś doradzić. Może to dziwne albo banał
ale chyba najlepiej porozmawiać z psychologiem. Tylko znowu: nie
wiem czy w tych emocjach, które teraz w Tobie szaleją ma to sens...
Staraj się możliwie szybko ochłonąć i NIE PODEJMUJ ŻADNYCH
POCHOPNYCH DECYZJI...

[kati1973]

jeśli jestes wierzaca idz sie wyspowiadaj, Zaraz mnie zjedza na
forum ;)
nie mialam tak drastycznych problemow i szczegonie nie jestem
wierzaca Spowiedz wymuszona byla, chrzestem dziecka. I trafilam na
super Ksiedza, wyrzucilam wszystko, rozmawial ze mna, wytlumaczyl
pare rzeczy. I rzeczywiscie odeszlam w pokoju. NIgdy mna wiecej nie
targaly wyrzuty sumienia. Jakos mi lzej, ze mnie Bog rozgrzeszyl,
wiem, ze to egoistyczne, ale bylo mi potrzebne ;)

[kicia031]

na przyszlosc naucz mierzyc sie sily na zamiary - nie zabieraj sie do rzeczy,
ktorych konsekwencji nie umiesz psychicznie przetrawic.

A co teraz - moze faktycznie wyspowiadaj sie gdzies, nie mow partnerowi, bo go
skrzywdzisz jeszcze bardziej.

i tyle.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Wyrzuty sumienie czyli poczucie winy, o ile jest adekwatne w stosunku do czynu,
jest po prostu jego naturalną konsekwencją. Jeśli zdrada stanowi dla Pani
poważny występek przeciwko lojalności partnerskiej, być może więcej Pani tego
nie zrobi.
Testem dojrzałości jest to teraz znieść. Jeśli za trudno, może pomóc kontakt z
psychoterapeutą lub spowiedź lub jedno i drugie, bo to są jednak dwa różne
porządki.
Istotne, aby nie przeniosła Pani tego na partnera i w potrzebie doznania ulgi i
pocieszenia lub wybaczenia wszytko mu wyznała. Chyba, że jest to element
poważniejszego kryzysu i warto poważnie rozmawiać o tym co się dzieje miedzy Wami.
Przeżywanie poczucia winy jest jednym z naturalnych uczuć, które są wskaźnikiem
dla dalszego postępowania. Ich brak może wskazywać na chłód, brak wrażliwości w
relacji, brak empatii, psychopatię.Bez odczutego poczucia winy, nie ma
możliwości zadośćuczynienia czy naprawy. Czyli wszytko w porządku. Musi trochę
teraz boleć. Agnieszka Iwaszkiewicz

[verdana]

A odwrotnie? Poradzilybyscie facetowi, ktory zdradził, by przede
wszystkim nie mowil zonie???? Sporo tu takich postów - nie tylko
zdradził, ale i kłamał.
Sama nie wiem. To na pewno zalezy od zwiazku. Ale cchyba bylabym w
stanie przebaczyć mężowi, gdyby powiedział "Zdarzylo się, strasznie
żauję". Gdybym sie dowiedziała, a nie powiedział - nastepnego dnia
złożylabym podanie o rozwod. Zdradę może wybaczę, oszustwa - nie.
No i kwestia, o ktorej nikt nie wspomniał, a jest wazna. Zdrada, to
zagrożenie zdrowia - także partnera. Szczególnie, jesli nie uzywalas
prezerwatywy, nie mozesz po prostu milczeć. Masz pra narazic wlasne
zdrowie, zdrowie męża - nie.

[kicia031]

A odwrotnie? Poradzilybyscie facetowi, ktory zdradził, by przede
> wszystkim nie mowil zonie???? Sporo tu takich postów - nie tylko
> zdradził, ale i kłamał.

Jesli zdrada sie juz zakonczyla to tak bym poradzila. Czemu mialoby sluzyc
powiedzenie tego? jesli trwa i sa powazne plany odejscia, to oczywiscie trzeba
powiedziec.
A zdrowie? Trzeba isc sie przebadac. Jesli wyjdzie cos zlego, to sytuacja sie
zmienia i nie ma przepros, trzeba powiedziec...

[verdana]

Wyniki wiarygodne sa po pół roku.
Ciekawe, jak pół roku wykrecac się od "niebezpiecznego" seksu.

[gatta5]

Dziwi mnie rada pani Agnieszki - nic nie mówić? dlaczego partner nie
ma prawa do prawdy i do podjecia decyzji? dla czyjego dobra?
przecież to oszukiwanie kogoś, bliskiej osoby. Wydaje mi sie, że to
badzo nie fair.

[gemma_20]

Aha, czyli niech zdradza dalej, ale jeden seks z jedną kobietą, potem zmiana,
ale przynajmniej po półrocznej przerwie, żeby nie było, że zdrada trwa ciągle.

Nie, ja nie jestem za tym. Czemu miałoby służyć powiedzenie tego partnerowi?
Lojalności w związku, szczerości, które i tak zostały zszarpane dokonaniem
zdrady. Nie mogłabym żyć ze świadomością, że zdradziłam kochanego człowieka i
kochać się z nim tego samego wieczoru. I ze świadomością, że może się dowiedzieć
od kogoś innego niż ode mnie. Jak już bym zdradziła, musiałabym powiedzieć. Ale
wątpię, aby kiedykolwiek miało mi się to przytrafić. Jeżeli miałabym ochotę na
innego faceta, powiedziałabym to mężowi. Rozmowa z nim to zbawienie. Wiem, że on
liczy na takie zachowanie i sam zrobiłby tak samo.

[kag73]

Ja bym nie powiedziala i od meza tez bym nie chciala uslyszec,
jezeli chodziloby o jednorazowy skok w bok, zdarzylo sie,
okolicznosci, alkohol, nie wiem co jeszcze. jestesmy tylko ludzmi.
Po co obarczac tym partnera i zmuszac go do podejmowania
konsekwencji. Te wyrzuty sumienia to kara, sama zdradzilas, radz
sobie sama, po co ranic partnera, nie wie, nie boli go.
Co innego w przypadku trwajacego dluzej romansu, wtedy chce
wiedziec, nie chce byc ta glupia, oszukiwana. to zupelnie inna
sprawa. Ona zdradzila, zaluje, nie powtorzy sie. A powie mezowi to
zawsze bedzie to gdzies nad nimi ciazylo a po co.