Dodaj do ulubionych

Nerwowy się zrobiłem

23.05.15, 10:43
Ta ta ta ta
AK47(Kałasznikow) ma taki charakterystyczny i rozpoznawalny rytm.

Siedzę i oderwany myślami gdzieś tam a tu nagle za oknem w oddali
ta ta ta ta.

Zanim wróciłem do rzeczywistości pomyślałem że to Pis idzie po władzę.
Ulga. To młot pneumatyczny tak tłucze na remontowanej ulicy.

Przez te wybory nerwowy się zrobiłem
Obserwuj wątek
    • sorel.lina Re: Nerwowy się zrobiłem 23.05.15, 11:21

      Hej, Vidavilu! smile
      PiS nie idzie, PiS się skrada - nie usłyszysz.
      Ale już od poniedziałku - spokój. Chyba że... wybory będą sfałszowane.
      • sak.ral Re: Nerwowy się zrobiłem 23.05.15, 12:07

        cicho,sza
        a o drugiej w nocy kwiaty (link) + pomidory (link)
        Vidavil
        życie jest piękne,uśmiechnij się
        • sorel.lina Re: Nerwowy się zrobiłem 23.05.15, 12:24
          Ja się uśmiecham! Patrz wyżej i tutaj też.smile
    • 1zorro-bis Re: Nerwowy się zrobiłem 23.05.15, 12:28
      Kicho.....pewnie bys wolal takiego....."Kalacha"?big_grin
      www.youtube.com/watch?v=kFoFifAmCHw
    • ulisses-achaj Re: Nerwowy się zrobiłem 23.05.15, 12:29
      Tworki w natarciu:

      "Okrzykami "Precz z komuną", "Niech żyje Stalin" czy "Jeszcze przyjdzie czas, że was rozliczymy" kilkunastoosobowa grupa sympatyków PiS przerwała w piątek odczytywanie wyroku w sprawie córki gdańskiej radnej, oskarżonej o zakłócenie porządku publicznego w trakcie zeszłorocznego odczytu tekstu dramatu "Golgota Picnic". Dziewczyna rozpyliła substancję o nieprzyjemnym zapachu w siedzibie "Krytyki Politycznej".
      • witekjs Re: Nerwowy się zrobiłem 23.05.15, 13:17
        ulisses-achaj napisał:

        > Tworki w natarciu:
        >

        > "Okrzykami "Precz z komuną", "Niech żyje Stalin" czy "Jeszcze przyjdzie czas, ż
        > e was rozliczymy" kilkunastoosobowa grupa sympatyków PiS przerwała w piątek odc
        > zytywanie wyroku w sprawie córki gdańskiej radnej, oskarżonej o zakłócenie porz
        > ądku publicznego w trakcie zeszłorocznego odczytu tekstu dramatu "Golgota Picni
        > c". Dziewczyna rozpyliła substancję o nieprzyjemnym zapachu w siedzibie "Krytyk
        > i Politycznej".


        /.../A może warto być paranoikiem politycznym?

        - Stoją za tym pewne korzyści. Przede wszystkim zapobieganie poczuciu własnej bezwartościowości. Paranoik polityczny musi się konfrontować z zagrożeniem, które dla niego nie jest przecież byle jakie. Domniemani prześladowcy są potężni, przebiegli, inteligentni. Gotowość do walki z nimi czyni go herosem, kimś ważnym. Od jego czujności zależy los części narodu, a od jego dzielności przetrwanie wartości, które w jego mniemaniu nadają światu sens. Paranoik zawsze ma przecież wyższy cel i wyższe racje. Nie ma natomiast wątpliwości. Nic go nie jest w stanie zaskoczyć, jego mentalność to terytorium samospełniających się przepowiedni. Spełnienie się najgorszych przewidywań jest lepsze niż stan niepewnego oczekiwania na złe wiadomości. To, że je przewidział, daje mu powód do dumy. W dodatku jest w stanie ciągłej mobilizacji. Nie może sobie pozwolić na odpoczynek! Klęski i niepowodzenia nie załamują go na długo. Ma niebywałą zdolność do regeneracji.
        I niebywałą samoocenę.

        - Paranoja polityczna nie dotyczy tylko pojedynczej osoby. Tutaj na miejscu jest raczej zaimek ''my'', a nie ''ja''. Spiski ktoś tam knuje, aby zaszkodzić ''nam''. To ''my'' jesteśmy zagrożeni, a wyjście cało z opresji zależy od ''naszej'' mobilizacji. Paranoja polityczna - jak widać - może się przyczyniać do skonsolidowania więzi społecznych w grupie własnej, do umacniania się poczucia solidarności wewnątrzgrupowej./.../
        wyborcza.pl/magazyn/1,129860,12958355,Paranoje_sie_napedzaja.html

        Pozdrawiam. Witek
        • ulisses-achaj Re: Nerwowy się zrobiłem 23.05.15, 13:18
          Niestety, trafne, Witku.
          • witekjs Re: Nerwowy się zrobiłem 23.05.15, 15:30
            ulisses-achaj napisał:

            > Niestety, trafne, Witku.
            >

            Niebezpieczne jest to, że "paranoja polityczna" jest chorobą zakaźną i może się zdarzyć, że niemała grupa osób dyskutujących o niej, może dostrzec objawy u siebie...

            Witek
            • witekjs Re: Nerwowy się zrobiłem 23.05.15, 20:20
              Robert S. Robins, Jerrold M. Post
              Paranoja polityczna

              Paranoja, histeria, furia – to określenia używane ostatnio dla opisania tego, co dzieje się w Polsce. Ale czym jest paranoja i czy istnieje jej odmiana polityczna?
              Okazało się, że przed kilku laty wyszła w Polsce książka „Paranoja polityczna. Psychopatologia nienawiści” (przekład Hanna Jankowska, KiW 1999 r.) dwóch znanych specjalistów amerykańskich. Prof. R.S. Robins z Instytutu Historii Nauki w Londynie oraz z Uniwersytetu Tulane w USA był doradcą rządu amerykańskiego w dziedzinie psychologii politycznej. Prof. J.M. Post (George Washington University) przez 20 lat kierował ośrodkiem analizy osobowości i zachowań politycznych. Książka Robinsa i Posta (dziś już prawie nie do dostania), której fragmenty publikujemy, stanowi znakomity wykład na temat paranoi politycznej. Autorzy prowadzą nas od podstawowych pojęć, poprzez korzenie socjobiologiczne i psychologiczne zjawiska, rodzaje paranoi (np. prześladowcza, wielkościowa), zagadki umysłu paranoika i jego cechy (podejrzliwość, ksobność, wrogość), objaśniają, co to jest styl paranoiczny, na czym polega osobowość wojenna („Kiedy rywale stają się wrogami, zaczyna się paranoja”wink, skąd bierze się kultura paranoiczna i mentalność spiskowa.

              Książka zawiera przykłady paranoi indywidualnej i zbiorowej, od przypadków, na które autorzy natknęli się w swojej praktyce medycznej i terapeutycznej, po znane postaci historyczne – Hitlera, Stalina, Pol Pota, Idi Amina, – przywódców sekt i kultów (Jim Jones, David Koresh), nacjonalistów, rasistów i terrorystów, a także szpiegów (Anatolij Golicyn, agent KGB, który przeszedł na stronę USA), fanatyków (Joe McCarthy). Autorzy omawiają zjawisko paranoi zbiorowej na przykładzie ZSRR (kształtowanie „nowego człowieka radzieckiego”wink, Trzeciej Rzeszy, Chin z czasów Mao, Kambodży, Korei Północnej, , a także analizują podejście paranoidalne do polityki zagranicznej (poszukiwanie wroga). „Paranoja polityczna” to pasjonująca książka z pogranicza psychologii, antropologii i historii, lektura, która pomaga zrozumieć świat, w jakim żyjemy./.../

              www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kraj/224415,1,paranoja-polityczna.read

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka