Tylko kurczaki?

[adamrad1]

odpowiadając na ostatnie zdanie uważam że żyje się tylko raz

[cziriklo]

adamrad1 napisał:

> odpowiadając na ostatnie zdanie uważam że żyje się tylko raz

Ale jestesmy mniejszoscia i niedlugo bedzie juz tak, ze podwazanie t.zw. "zycia
pozagrobowego" zostanie uznane za obraze uczuc religijnych, podlegajaca karze
pozbawienia wolnosci, a ci najmniej karze pienieznej..
Co tam zycie pozagrobowe! Juz nawet "nie plakalem po papiezu" jest obraza
uczuc!
O Kingo, umilowana Kingo Dunin! Dlaczego nie jestes polska krolowa?.... Bylby
to o tyle przyjemniejszy, zabawniejszy, madrzejszy kraj......

[barkis]

Wydaje mi sie, ze nie masz racji - zwlaszcza w tym ostatnuim watku z koszulkami.
Otoz "nie plakalem po papiezu" jest zdrowa, jak najbardziej zdrowa reakcja na
histeryczny ton prasy po smierci papieza (np nieustanne uzywanie I osoby liczby
mnogiej, ktora to forma gramatyczna wielu z nas po prosu WYKLUCZA ze
spoleczenstrwa, narodu, czytelnikow gazet, odbiorcow programow telewizyjnych).
Histerycznie takze zachowaly sie wladze panstwowoe zmuszajac do odwolywania na
tydzien(Tydzien!) rozlicznych imprez, nie koniecznie rozrywkowych (np polskie
wladze usilowaqly zmusic ONZ i Uniwersytet Ameryjkanski w Paryzu do odwolania
konferenchi naukowej poswieconej Miloszowi. Konferencja sie odbyla - poniewaz
przybylo na nia wiele ludzi z calego swiata, ale bez udzialu przedstawicieli
Polski. Zazbaczmy jeszcze, ze konferencjha zwolana byla na poniedzialek po
smierci papieza, nie w dniu smierci ani pogrzebu)
Ja osobiscie kiedy czytalem na lamach swieckiej Gazety Wyborczej o "moim"
papiezu, o tym, ze byl on "moim autorytetem moralnym", czy kiedy jestem
namawiany abym opisal swa zalobe po papiezu, to wzbiera we mnie naniewisc i
chec przylozenia komus w morde. To nie ma nic wspolnego z papiezem. Natomiast
wiele - z przymusem, z zakladaniem, ze Kosciol Katolickji moze dyktowac mi kto
jest dla mnie autorytetem w zyciu. Cenie papeiza za rozne posauniecia. I uwazam
go za szkodnika z powodu wielu posuniec.Nie musze o tum krzyczec, dopoki nie
jestem przymuszany do afirmacji wszystkiego czego nauczal. Jedyny sposob w jaki
moge to zamanifestowac swoj sprzeciw wobec papuieskiej obludznej histerii nie
narazajac sie na aresztowanie to wlozyc koszulke z napisem etc.

[kapitan.kirk]

Mniej więcej potwierdzasz to, co pisałem w moim poście o poczuciu wyalienowania.
Chce się tego czy nie, zmarły papież był autorytetem dla znacznej większości
Polaków (w tym też i wielu ateistów wszak), których udziałem był w związku z tym
autentyczny i szczery żal po nim. Nic też dziwnego, że w mediach czy rozmowach
używa się ogólnej formy "Polacy" czy "wszyscy" jako po prostu skrót wyrażenia
"prawie wszyscy Polacy". Nikt przecież nie obrusza się na zdania typu "ulubioną
potrawą Polaków jest schabowy" czy "mężczyźni lubią blondynki", choć wszak
zgodnie z zasadami poprawności politycznej trzeba by dodawać w nawiasach: "z
wyjątkiem wegetarian oraz osób nie jadających wieprzowiny" czy "wyjąwszy gejów,
aseksualnych i zwolenników brunetek". Bez urazy, ale tylko "wojujący ateista"
może robić problem z tego, że w telewizja nie używała słów "Polacy opłakują
papieża, z wyjątkiem tych Polaków, którzy papieża z różnych przyczyn nie
opłakują, bo go ze względów światopoglądowych nie lubili" (to nawet brzmi jakoś
bardziej dyskryminująco chyba).

Co do kilkudniowej żałoby, to nikt wszak nie chodził po domach i nie sprawdzał
czy żałujesz. Nikt Ci też nie zabraniał urządzania imprez, oglądania komedii w
zagranicznych telewizjach lub na wideo, a także noszenia takich koszulek jakie
Ci się żywnie podobają - tyle tylko, że nie ma się co dziwić, że gdy czyniłeś to
publicznie, to wielu ludzi uznawało Cię a priori za chamidło. Obowiązek bowiem
poszanowania praw i wolności mniejszości nie przekłada się wszak na konieczność
bezwarunkowej i powszechnej społecznej akceptacji każdego tejże mniejszości
zachowania.

Pozdrawiam

[barkis]

Nie chcialem urzadzac imprez, jak przypuszczasz, tylko wziac udzial w
konferencji w Paryzu, do ktorej polski rzad usilowal nie dopuscic - choc nie
byl jej organizatorem. Stawal jednak na glowie aby konferencja sie nie odbyla,
kompromitujac (takze i mnie) przed gosci przybylymi z Ameryki, Rosji, Szwecji,
Izraela, Kanady, Argentyny - gosci, z ktorych wiekszosc sama placila za swe
hotele i transport.
Na szczescie sponsoryz i organizatorzy konferencji - UNESCO i Uniwersytet
Amerykanski w Paryzu dokumentnie olali polskie wladze i konferencja sie odbyla
bez udzialu polskiego ambasadora. Co bylo haniebne.

[kapitan.kirk]

Ano cóż robić, zadziwiająco dobrze w tym miejscu pasuje stare przysłowie o tym,
jak to niektórzy lubią być bardziej papiescy od samego papieża ;-)
Pzdr

[pawel_berlin]

Po zimie nadeszla wiosna. Jako ex-fan Pani tworczosci musze przyznac, ze po raz
pierwszy od dluzszego czasu mnie Pani zaskoczyla. Ostatnie felietony nie
zapowiadaly jakichkolwiek zmian, jakiegos budzenia sie do zycia. Jednak
pierwsze promienie wiosennego slonca sprawily, ze i forma i tresc dawnej,
dobrej "Dunin" powrocily. Co prawda jedna jaskolka wiosny nie czyni, ale warto
sie cieszyc z kazdej z jej oznak.

[niespodzianka62]

a ja, liczac, a nwet bedac pewna, ze pani dunin to czyta, pozwole sobie na
wspomnienia sprzed 24 lat..
niedawno minely wlasnie 24 lata od dnia kiedy zmarl moj dziadek
lezal w szpitalu, po zawale; w ciagu dnia bylysmy z babcia u niego, wieczorem
ja uczylam sie /studia-polibuda/, moja babcia ogladala /najdluzsza wojne
nowoczesnej europy/

w pewnym momencie krzyk, placz..biegne do babci-ona , ze wlasnie przed chwila
dziadek stanal kolo niej, w pidzamie szpitalnej
"on umarl" powiedziala

pobieglam do telefonu-na komisariat /dla młodych- wtedy nie bylo komorek,
telefon w domu byl rzadkoscia, i jeszcze trwal stan wojenny/, zadzwonilam do
szpitala..['][']['][']zmarl 5-10 minut temu, lakarka zaniemowila, gdy
powiedzialam jej "mam powody przypuszczac ze dziadek nie zyje.."

milicjanci zdębieli

ze duchy sa tez nikt nie udowodnil!

pani Kingo Dunin...

[mario72]

pisze pani bardzo ciekawe i mądre artykuły, ale momentami mam wrażenie że albo
mamy do czynienia z odłudą albo ze strachem, - na początku tego artykułu ma
pani jakieś ale do red.Szostkiewicza, jak rozumiem popiera pani akcje z tymi
durnymi napisami na koszulkach, sugeruje pani że skoro są osoby, które po
papieżu nie płakały, to napis jest ok. a co by pani powiedziała na napis: NIE
PŁACZĘ PO OFIARACH HOLOCAUSTU, czy taki napis miałby w Polsce przyzwolenie?
pewnie nie a dlaczego? skoro są tacy co nie płakali po papieżu to sa tacy,
którzy nie płakali po holocauście, i nie ma tu nic do rzeczy że to dotyczy
ludobójstwa, jest wielu młodych ludzi którzy urodzili się grubo po wojnie, nie
mają w rodzinie żydowskich korzeni i mogliby spokojnie podpisac się pod tym
napisem, bo byłby zgodny z prawdą. czy gdyby ktoś założył koszulkę z takim
napisem, też poparłaby pani taką akcję? i tu dochodzimy do sednasprawy do
OBŁUDY,jakże łatwoprzychodzi nabijanie z papieżaschorowanego do niedawna
starszego człowieka a boimy sie napisac coś złego na tematy żydowskie, bo może
ktos wpływowy zadzwoni do naszego szefa i pozbawi nas intratnej posadki...

[dusieczka]

artykuł ciekawy aczkolwiek zanim zacznie sie pisać na teamty dotyczące wiary
fajnie byłoby mieć odrobinę wiedzy na ten temat np.skąd ta pewność żę ci którzy
urodzili sie po Chrystusie nie zostaną zbawienie,czy ci którzy nie zostali
ochrzczeni,troszkę wiedzy z najnowszych dokumentów kościoła podkreślam kościoła
a nie rydzykolandu,

Pani Kingo

[kapitan.kirk]

Cytuję Panią: "Kto i po co miałby nosić koszulkę z napisem 'Nie płakałem po
Papieżu' - zastanawia się w 'Polityce' Adam Szostkiewicz. I pomija najprostszą
odpowiedź - chodziło o zwrócenie uwagi na fakt, łatwy do przegapienia, że tacy
też istnieli."

Otóż jest to oczywiście nieprawda, gdyż takiej uwagi zwracać po prostu nie
trzeba. Wierzący katolicy, stanowiący w Polsce większość, doskonale bowiem zdają
sobie sprawę z tego, że żyje wśród nich mnóstwo ateistów, antyklerykałów, ludzi
innych wiar itp. - każdy chyba ma takie osoby w rodzinie czy w gronie znajomych
i prawie nikt, jak dowodzą badania socjologiczne, nie widzi w tym niczego złego
ani osobiście urażającego. Jest to takie zjawisko jak np. deszcz czy obwarzanek;
ot, istnieje sobie, ale też trudno miec na jego temat jakieś wartościujące zdanie.

Problemem jest natomiast to, że ateizm na skalę masową jest w Polsce zjawiskiem
stosunkowo nowym (dopiero zaczął się u nas proces, który społeczeństwa
zachodnioeuropejskie przechodzą od kilku dekad), dlatego też większość (choć
oczywiście nie ogół) ateistów stanowią jak na razie ludzie młodzi i bardzo
młodzi, u których odejście od wiary towarzyszy często uwolnieniu się od
opresyjnej rodziny czy środowiska. Stąd też przejście na ateizm nierzadko ma dla
nich charakter nawrócenia szawłowego (tyle, że niejako w odwrotną stronę) -
bezgranicznie zachwycają się oni prostotą i logiką swoich nowych przekonań,
równie bezgranicznie kochają siebie w nowej postaci i, co więcej, pragną aby ten
zachwyt podzielało z nimi całe otoczenie. Ze zjawiskiem tym, opisanym niegdyś (w
innym skądinąd kontekście) przez Sławomira Mrożka, wiąże się jednak poczucie
pewnego wyalienowania i, co za tym idzie, kolejny problem: otóż owo otoczenie
(poza może najbliższą rodziną) fakt czyjejś wiary lub niewiary ma z reguły
głęboko w nosie, a tezy naukowego ateizmu tyleż je obchodzą co argumenty
Świadków Jehowy. A zatem, skoro ktoś nie zwraca uwagi na to w co JA wierzę lub
nie wierzę, to trzeba go choćby przemocą zmusić do tego, by zajął jakieś
stanowisko; i stąd zapewne obrazoburcza pseudosztuka czy "inkryminowane"
koszulki. Chodzi bowiem w tym wszystkim nie o to, czy ktoś płakał czy nie płakał
po papieżu, czy jest gejem i czy dokonał aborcji, ale o to czy stosowne jest
wywieszanie transparentu głoszącego to wszem i wobec ludziom, których nic to
zazwyczaj nie obchodzi lub którzy mogą się wręcz poczuć obrażeni. Intencja
obrażenia kogoś jest tutaj bowiem ewidentna - jakoś nie słyszałem by ktoś
lansował koszulki z napisami np. "Nie płakałem po Stanisławie Lemie" czy "Nie
płakałem po Hance Bielickiej" - i nic dziwnego, bo wszak nie zainteresowała by
się tym ani prasa, ani przysłowiowy pies z przysłowiową kulawą nogą.

Pani Kingo, proponuję ćwiczenie myślowe: co by było, gdyby nie chodziło tu o
papieża, ale np. o Stanisława Kowalskiego, sąsiada z mieszkania obok i ojca
licznej rodziny. Dajmy na to, że po jego nagłej smierci wywieszamy na drzwiach
bloku napis "Nie płakałem po Stanisławie Kowalskim", zaś zainteresowanym
tłumaczymy, że to dlatego, iż zmarły miał inne poglądy polityczne i wyznawał
inną wiarę. Można? Pewno, że można i powinno być można, boć wolność słowa jest
wartością cenną i fundamentalną. Tyle, że byłoby to jakieś chamstwo w stosunku
do osieroconych; czyż nie?

Pozdrawiam
James T. Kirk

[ohmy]

kapitan.kirk napisał:

> Cytuję Panią: "Kto i po co miałby nosić koszulkę z napisem 'Nie płakałem po
> Papieżu' - zastanawia się w 'Polityce' Adam Szostkiewicz. I pomija najprostszą
> odpowiedź - chodziło o zwrócenie uwagi na fakt, łatwy do przegapienia, że tacy
> też istnieli."
>
> Otóż jest to oczywiście nieprawda, gdyż takiej uwagi zwracać po prostu nie
> trzeba.

Nawet jeśli rzeczywiście nieprawdą jest, że 'chodziło o zwrócenie uwagi na
fakt, że tacy też istnieli', to nonsensem jest podawanie jako przyczyny takiego
skutku zalecenia, że nie trzeba takiej uwagi zwracać.


> A zatem, skoro ktoś nie zwraca uwagi na to w co JA wierzę lub
> nie wierzę, to trzeba go choćby przemocą zmusić do tego, by zajął jakieś
> stanowisko; i stąd zapewne obrazoburcza pseudosztuka czy "inkryminowane"
> koszulki.

Obecność tematu śmierci papieża w mediach publicznych w formie dalekiej od
informacyjnej nie da się sprowadzić do sytuacji typu "ktoś nie zwraca uwagi na
to w co JA wierzę"


Chodzi bowiem w tym wszystkim nie o to, czy ktoś płakał czy nie płaka
> ł
> po papieżu, czy jest gejem i czy dokonał aborcji, ale o to czy stosowne jest
> wywieszanie transparentu głoszącego to wszem i wobec ludziom, których nic to
> zazwyczaj nie obchodzi lub którzy mogą się wręcz poczuć obrażeni. Intencja
> obrażenia kogoś jest tutaj bowiem ewidentna -

Dla Ciebie ewidentna. Obraża Cię, że jakaś osoba jest jawnie inna niż Ty
(potajemnie niech sobie będzie :-)).


jakoś nie słyszałem by ktoś
> lansował koszulki z napisami np. "Nie płakałem po Stanisławie Lemie" czy "Nie
> płakałem po Hance Bielickiej" - i nic dziwnego, bo wszak nie zainteresowała by
> się tym ani prasa, ani przysłowiowy pies z przysłowiową kulawą nogą.

A dlaczego nie? Dlatego, że media nie kreowały po tych śmierciach atmosfery
totalnego misterium rozpaczy, w imieniu wszystkich bez wyjątku, za pomocą
uporczywie wszechobecnych prostych chwytów marketingowych (kolor, symbol,
muzyka, język).

>
> Pani Kingo, proponuję ćwiczenie myślowe: co by było, gdyby nie chodziło tu o
> papieża, ale np. o Stanisława Kowalskiego, sąsiada z mieszkania obok i ojca
> licznej rodziny. Dajmy na to, że po jego nagłej smierci wywieszamy na drzwiach
> bloku napis "Nie płakałem po Stanisławie Kowalskim", zaś zainteresowanym
> tłumaczymy, że to dlatego, iż zmarły miał inne poglądy polityczne i wyznawał
> inną wiarę. Można? Pewno, że można i powinno być można, boć wolność słowa jest
> wartością cenną i fundamentalną. Tyle, że byłoby to jakieś chamstwo w stosunku
> do osieroconych; czyż nie?

Wnioskuję, że deklaracje o braku żałobnych uczuć po papiezu odbierasz jako
chamstwo.

Twój post był ciekawym eksperymentem myślowym, być może jesteś dobrym
ucieleśnieniem statystycznego Polaka.
>

Mam wrażenie, że się nie rozumiemy :-)

[kapitan.kirk]

Istnienie osób o innych poglądach i preferencjach w żaden sposób mnie nie
obraża. Dotyczy to tak samo wolności ekspresji (w tym wolności do noszenia nie
naruszających prawa napisów na czymkolwiek), którą to wolność uważam za równie
fundamentalną jak każdy inny rodzaj wolności słowa i gdyby ktoś został np.
skazany za noszenie wiadomej koszulki uważałbym to za skandal i broniłbym go
(skazanego, nie skandalu :-) z całą mocą i przekonaniem.

Sęk w tym, że dla pewnej grupy którą roboczo nazwałem "wojującymi ateistami",
obraźliwe jest samo to, że większość myśli inaczej, zamiast w sposób Właściwy
przed duże W. Stąd obruszenie na to, że media wałkują temat papieża w tonacji
"dalekiej od informacyjnej" (zatem i wydarzenia z 11 wrzesnia w NY wypadałoby
chyba pokazać li tylko w formie suchych informacji, bo wszak istnieje znaczna
grupa ludzi usprawiedliwiajacych zamachy; a pewnie i prześladowania Żydów
należałoby pozbawić kontekstu "dalekiego od informacyjnego", skoro antysemitów
jest w kraju niewątpliwie więcej niż ateistów). Stąd obrażanie się na widok
powszechnego smutku i spontanicznych demonstracji (choć nie jest jasne na co ich
krytycy właściwie się obrażają). Stąd narzekanie, że telewizja pozmieniała
programy (mimo, że przy innych wydarzeniach podobnej lub znacznie mniejszej wagi
rónież zmienia i nikt z tego powodu nie wygłasza jeremiad). Wszystkiego nie da
się tu wytłumaczyć "kreowaniem przez media". Obawiam się też, że umiem Ci
wytłumaczyć co to wszystko znaczyło dla wierzących, tak jak Ty możesz oczywiście
opowiadać mężczyźnie jak boli miesiączka i (być może) jakim cierpieniem jest
poród, ale on i tak tego nie zrozumie, bo sam nie jest w stanie po prostu tego
przeżyć.

Ja naprawdę rozumiem, że ateiści musieli się czuć przez ten czas wyobcowani,
choc i tak byli w lepszej sytuacji niż np. katolicy i feministki w Chinach lub
krajach islamskich - równie nieliczni, ale przy tym pozbawieni większości praw
do wolności słowa. Proszę zatem tylko o odrobinę empatii. Jak byś się czuła,
gdyby np. na pogrzeb twojej matki przyszła sąsiadka z tablicą "nie warto płakać
po matce Ohmy", zaś wszystkim zainteresowanym tłumaczyła, że to z powodu różnic
światopoglądowych jakie dzieliły ją ze zmarłą? A przecież taki napis też byłby
prawnie dozwolony. Po prostu nawet jeżeli coś można, to niekoniecznie znaczy
zarazem, że koniecznie trzeba i wypada; liczy się bowiem nie tylko Twoja
potrzeba ekspresji poglądów, ale również ból innych.

Pozdrawiam sobotniosłonecznie :-)

[ohmy]

kapitan.kirk napisał:


> [...] gdyby ktoś został np.
> skazany za noszenie wiadomej koszulki uważałbym to za skandal i broniłbym go
> (skazanego, nie skandalu :-) z całą mocą i przekonaniem.
>
> Sęk w tym, że dla pewnej grupy którą roboczo nazwałem "wojującymi ateistami",
> obraźliwe jest samo to, że większość myśli inaczej, zamiast w sposób Właściwy
> przed duże W. Stąd obruszenie na to, że media wałkują temat papieża w tonacji
> "dalekiej od informacyjnej"

Broniłbyś deklarujących, ze nie płakali po papieżu, gdyby ich ścigano na
terytorium prawa, ale tropisz ich w ostępach obyczaju :-).


> Proszę zatem tylko o odrobinę empatii. Jak byś się czuła,
> gdyby np. na pogrzeb twojej matki przyszła sąsiadka z tablicą "nie warto
płakać
> po matce Ohmy",

Istnieje różnica pomiędzy 'nie warto płakać' a 'nie płakałam', a także pomiędzy
cmentarzem w trakcie czyjegoś pogrzebu a wymianą światopoglądów.

Tylko współczuć pani Dunin!

[jacekpiekara]

Nie jestem chrześcijaninem, ale wierzę, że kiedy umrę czeka mnie coś więcej niż
zgnilizna i robaki. Być może każdy dostanie, to czego się spodziewał. Dla pani
Dunin robaki i koniec egzystencji, dla mnie nowy rozdział...

[tom1003]

Skąd tyle zgorzkniałości i cynizmu w tej całej Dunin?
Wcale nie trzeba być wierzącym, ażeby mieć jeżeli nie szacunek, to trochę
pozytywnych odczuć wobec ludzi w stylu Jana Pawła II (podobnież jak do Dalaj
Lamy). Afiszowanie się z koszulką "nie płakałem po papieżu" jest szukaniem
taniej oryginalności na siłę.
Moge nie wierzyć w nic, a jednak babcia w moherowym berecie i z rózańcem w ręku
wzbidza we mnie zdecydowanie pozytywniejsze skojazrenia niż rozwrzeszczana tzw.
feministka, dla której np aborcja jest czymś w stylu oddania moczu po dłuższej
przerwie

Zdjęcie Autorki - kapitalna poza, ale fatalne...

[pavlikmedvid]

oświetlenie, które psuje całość. Droga Redakcjo, czy nie należałoby zmienić na
fotografię lepszej jakości. Wielokrotnie widziałem p. Dunin podczas odczytów i
wygląda świetnie, kiedy słucha swoich oponentów... Ten moment wsłuchania i
obmyślania riposty powinien uchwycić wprawny redakcyjny fotograf...

Najlepsze pozdrowienia dla Autorki i Redakcji!

[kombato]

W sumie może ten kpt to katolicyzujący esbek być. Nikt nie mówił że nie są
b.umiarkowanie inteligentni mimo wszystko? Mówię ja. Jaki ma motyw? Co go boli?
Tam nie było nic do niego.

Co do pani Kingi to choć chce jednym tekstem wszystkich porozstawiać po kątach
to w szczegółach przecież ma prawie zawsze rację. Jeszcze częściej co do
prawidłowości rozumowań. Na pewno nie są tą nieprowokacyjne teksty.
Czasem przyznaję ma kryptowartościujące tezy i zwyczajnie własne swoizmy ale nie
posądzajmy ją o nie rozumienie warstwowości świata itp. :)))))
pozdro i teges

[kapitan.kirk]

> W sumie może ten kpt to katolicyzujący esbek być. Nikt nie mówił że nie są
> b.umiarkowanie inteligentni mimo wszystko? Mówię ja. Jaki ma motyw? Co go boli?
> Tam nie było nic do niego.

Ooo, wypraszam sobie. Jestem dyplomowanym oficerem Gwiezdnej Floty (promocja w
roczniku 2254), a nie żadnej tam, panie, becji.

A do mnie było, bo ja też nie płakałem po papieżu (ze względu na ogólnie niską
płaksiwość).

Pzdr dla wszystkich kombatantów :-)