Raz, dwa, trzy

[bart2006]

Dla mnie artykuł super. Ja mam na razie jednego syna i dokładnie wyglądało to
tak jak Pani opisuje. Zobaczymy jak będzie dalej. Choć chyba trójki bym się
nie podjęła.

[agni71]

Mam trojkę dzieci i po raz kolejny pani Sokolińska napisała bardzo mi bliski
felieton. U mnie bylo bardzo podobnie, z tą różnicą, że po urodzeniu drugiego
dziecka nie martwiłam się o starszą córkę, bo wiedziałam, że jest bardzo
związana z tatusiem. Natomiast do trzeciego porodu podchodziłam podobnie -
najwięcej mnie kosztował, bo chciałam sobie zapewnić pewne udogodnienia, np.
urodzić w szpitalu z super wygodnymi łóżkami na oddziale poporodowym :-) I tez
juz troche żałowałam, że trzeba iść do domu - w szpitalu przynajmniej normalne
było, że leżałam jak najwięcej się dało. Wreszcie mogłam poczytać w łóżku
książkę, jedzenie mi przynosili gotowe, nikt nie oczekiwał ode mnie
podejmowania decyzji....
Pani Joanno, jeśli zagląda Pani na forum - a może by tak częściej felietonik
wysmażyć dla WO? Czytam Panią z ogromną przyjemnością.

Pozdrawiam,
Agnieszka