Niemowlętami się brzydzę

Religia im zakazuje :)

[praca3d]

W każdy weekend do ŚWIĄTYNI BOGA HEDONA, niektórzy wolą - CLUBU (nie mylić
Klubu). Wspólne składanie ofiar, ekstaza czasami... Nie ma czasu na to
tamto... Religia jest wymagająca. Wymaga poświęceń. Hedon naucza, by się
zadowalać, a by się zadowalać trzeba harować, by mieć za co się zadowalać.
Bogini Konsumpcja też żąda ofiary. Głowa na tacy i samorealizacja w kieszeni.
Instynkt samozachowawczy można wepchnąć do portfela. Spełnieni na drukach
kredytowych na zawsze będą wypełnieni tym, czym są.

Nie jestem "dzietny". Chcę być. Ktoś musi. Chyba, że wynajdziecie lekarstwo na
śmierć i będziecie chcieli żyć dalej. Natura sobie z wami doskonale radzi,
tylko to niestety trwa. Ale i tak wygrywa :)

P

upraszczasz

[bubster]

ja na przykład nie chodzę do klubów czy clubów :-)

każdego wolny wybór

[chruppp]

każdego wolny wybór - takie jest moje zdanie. No chyba że zdarzy się przez przypadek :) to wtedy wyjścia nie ma :)) bo zabójstwa nienarodzonego nie akceptuję i nie polecam.

Trudno krytykować tych, co wybrali bezdzietność. To dla mnie konsumencki, hedonistyczny styl życia. Nie wyrządza nikomu krzywdy, więc brak jest podstaw, aby być wrogo nastawionym. Ot, tak wybrali. I już.

Trudno też krytykować tych, co wybrali bycie rodzicami. Zrobili to z pełną świadomością.

I tu jedna uwaga: nie demonizujmy małych dzieci (restauracje i sklepy - robienie zakupów na pewno wymaga większej uwagi i nie można stać i zastanawiać się przed półką z produktami godzinami nad wyborem ale nie jest jakoś wybitnie trudne). A co do osób bezdzietnych: są w porządku. Nic nie można im zarzucić. To ich konsumencki i hedonistyczny tryb życia, na który dzieciaci raczej nie mogą sobie pozwolić (wyjątki potwierdzają regułę).

pozdroowka,
chruppp

[gondra]

Najbardziej beznadziejne jest to, że w tym artykule, tak jak zawsze i wszędzie,
bezdzietni się tłumaczą i usprawiedliwiają. "Nie chcę mieć dzieci BO..." Bo
płyty porozrzucają, bo mnie brzydzą, bo jestem zajęta, bo bym im na wszystko
pozwalała, etc. Nikt nie powie "po prostu nie chcę, czego sie głupio dziwicie?"
Jakby brak chęci posiadania potomstwa musiał byc czymś spowodowany, no nie można
nie chcieć dziecka tak po prostu. Bo niby czemu koniecznie trzeba go chcieć?
Jakoś dzieciatych nikt nie pyta dlaczego maja dzieci, to przecież takie
oczywiste, nie? Żałosne.:/

[gondra]

Przebrnęłam przez cały wątek. 1/3 jest o kupie, 1/3 o kotach. Super.

Nie lubię ani dzieci, ani kotów, ani psów. To już w ogóle masakra, nienawiść do
istot żywych.:) Aczkolwiek dzisiaj spędziłam pół dnia z moją ośmioletnią
siostrzenicą, która jest fajną dziewczynką, lubię ją bardzo i świetnie sie
bawiłam. Co nie ma nic wspólnego z pragnieniem posiadania własnych dzieci, bo
tych nie chcę mieć, przynajmniej na razie.

Co do pytań i nagabywania. Znajoma mojej mamy niedawno raczyła znacząco
zauważyć, że jej córka będąc w moim wieku (mam 25 lat) miała już trzyletnie
dziecko. Śmiać sie czy płakać? I takie sytuacje zdarzają sie od czasu do czasu -
im będę starsza tym częściej będą sie powtarzać.

Zadziwia mnie nazywanie egoizmem normalnego ludzkiego działania zmierzającego do
prowadzenia życia wygodnego, takiego jakie nam pasuje i niekomplikowania go
sobie. Czy jak przebywam we własnym domu, zamiast zrobić z niego noclegownię dla
bezdomnych, a samej wyprowadzić sie na dworzec, też jestem egoistką?

[bubster]

bo "powszechnie wiadomo że to normalne"
bo tak się ten schemat utrwalił mocno, że nikt się nad tym nie
zastanawia
bo chęć przedłużenia gatunku jest bardzo silna
bo ludzie sie boją odmienności

[magdaksp]

owszem kot w komunikacji miejskiej rzuca sie w transporterze,brudzi i potrafi
zasmrodzic caly autobus,wiem bo jeden z moich 4 kotow to zrobil,owszem kot budzi
czlowieka w srodku nocy,powiem wiecej:kot zjada wszelkie rosliny,wykopuje ziemie
z doniczek,sika do doniczek,robi kupe obok kuwety,obsikuje wszystko co mu sie
nawinie.kot tez potrafi drzec sie tak glosno ze slychac go przy wlaczonym
ipodzie.kot rozrabia tak samo jak małe dziecko ,czasem n awet gorzej.
male pojecie ma pani klara o kotach.

Jednak zazdroszczą bezdzietnym

[anka.wolna]

Bardzo lubię ludzi. Uwielbiam rozmawiać, uczyć się, czytać, uwielbiam moją wymagającą.
Denerwują mnie ludzie, którzy uważają, że posiadanie dzieci daje im większe prawa. Nie lubię tych bezustannych historii o "wspaniałych" dokonaniach pociech,opowieści o bystrości, pomysłowości itp. Nie o to chodzi żeby w ogóle nie mówić o dzieciach, ale nie dajmy się zwariować, nie wszyscy dookoła muszą każdy dzień zaczynać od wysłuchiwania " a wiecie co moja A. B.C. zrobiła wczoraj?" No ale to jest właściwie nielubienie nudziarstwa! Nienawidzę po prostu matek, które krzyczą na dziecko w publicznym miejscu albo nie zwracają uwagi nieznośnemu "diabełkowi", który mnie kopie w autobusie. Nie cierpię ich frustracji, niezadowolenia, umęczenia i zniecierpliwienia w zwykłej codzienności. Problemem NIE SA DZIECI! tylko bezmózgowi rodzice, zanudzający cały świat swoimi "cudami".

A co do zazdrości, to moja koleżanka, dzieciata, powiedziała: Wiesz, fajnie jest mieć dziecko, ta świadomość że to Twoje, część Ciebie, naprawdę miło jak się przytuli, jak pomyślę, że za kilka lat będziemy rozmawiać ze sobą, tylko wiesz, trochę szkoda, że nie zdążyłam zrobić studiów podyplomowych, że ten doktorat mi umknął... Bardzo zdziwiona mówię, nie no zdążysz zrobić wszystko, to kwestia organizacji... Ona na to: Nie, nie dam już rady, jestem bardzo zmęczona, obiecaj, że zanim dasz się wkręcić w zupy-kupy dokończysz wszystko. Dzieci nie są najważniejsze, choć są fajne...
Niestety dzietni zazdroszczą bezdzietnym: wolności, możliwości pracy, czytania, wychodzenia wieczorem, kupowania nowych ubrań, wyjazdów, poznawania nowych miejsc i ludzi...
A ludzie którzy mają kilkoro dzieci zazdroszczą tym, którzy mają jedno-więc mają na lepszą szkołę, książki, wakacje, języki...
Niesamowite, że dzietni zarzucają egoizm bezdzietny a rodzice wielu dzieci rodzicom jedynaka.
No cóż, ponoć fajnie mieć dziecko, ja tak nie myślę.
A tu, na forum widzę całą masę zazdrośników, którzy widząc moją wolność i radość z życia chcą mnie "uszczęśliwić" dzieckiem. Nie, ja myślę co będzie dalej.

[dean08]

Gdyby rodzice "bezdzietnych z wyboru" myśleli jak ich dzieci to by tych BZW nie
było (chyba, że są "przypadkowi"). Tyle komentarza.

[bubster]

komentarz na poziomie
tylko jakim...

[aurita]

> Bardzo lubię ludzi.

Nie lubisz ludzi (diabelki, bezmozgowi itp)

> Problemem NIE SA DZIEC
> I! tylko bezmózgowi rodzice, zanudzający cały świat swoimi "cudami".
bo w tym momencie Ty nie czujesz sie najwazniejsza? czujesz sie pominieta? nie
na miejscu? bo czujesz sie glupio nie rozumiejac czym sie ci ludzie zachwycaja?
Moze oni tez uwazaja ze ty jestes bezmozgowa bo nie widzisz tego co najwazniejsze?

> Dzieci nie są najważniejsze, choć są fajne...
a co jest dla Ciebie najwazniejsze?

> Niestety dzietni zazdroszczą bezdzietnym: wolności, możliwości pracy, czytania,
> wychodzenia wieczorem, kupowania nowych ubrań, wyjazdów, poznawania nowych mie
> jsc i ludzi...

No taaaaaaaaaaaaak, ja pracuje, czytam, kupuje nowe ubrania, wyjezdzam, poznaje
nowe miejsca i ludzi. Faktem jest ze nie wychodze wieczorem. tzn z mezem nie
wychodze, ale to byloby do zorganizowania
I doktorat mam i nawet sie kuzwa za habilitacje wzielam
I mam dziecko
Dziecko dzieki IVF
I zaluje ze nie moge miec drugiego
Moge zrezygnowac z nowych ubran :>
A wolnosc to puste slowo: wolnosc nie istnieje skoro nawet ty poczulas sie
zmuszona do wypowiedzenia sie na temat dzieci.

> No cóż, ponoć fajnie mieć dziecko, ja tak nie myślę.
Nikt Ci nie kaze myslec inaczej. Tylko nie dorabiaj ideologii o kotach i wolnosci.

[keltoi]

aurita napisała:

> I mam dziecko
> Dziecko dzieki IVF
> I zaluje ze nie moge miec drugiego
> Moge zrezygnowac z nowych ubran :>
> A wolnosc to puste slowo
[ciach]
> Nikt Ci nie kaze myslec inaczej. Tylko nie dorabiaj ideologii o kotach i wolnos
> ci.

A Ty, auritko, nie dorabiaj ideologii, że każda babka ma mieć pierdzielca na punkcie posiadania dzieci. I jeśli nie ma, to jest od Ciebie gorsza.
To, że Ty masz hopelka na punkcie dziecka, bo miałaś problemy z jego poczęciem, a zapewne też donoszeniem, nie znaczy, że każda ma tak mieć. Może jeszcze nie zdajesz sobie z tego sprawy, ale tak jest ;>

Co ja wolę, to inna rzecz. Jaka jest moja wolność - to moja sprawa. Jaką ideologię dorabiam sobie do posiadania Kotów/dzieci/męża/tatuaży/długich włosów, to moja sprawa. I każdy ma do tego prawo. Szkoda tylko, że kiedy Matka opowiada o mitologii macieżyństwa i bezdzietnych egoistach, to masy kiwają główkami jak na przemówieniu Mao; a kiedy BzW mówi o swoich niechęciach i wyborach - o, to już jest chora ideologia...
:]

[kropkacom]

> Szkoda tylko, że kiedy Matka opowiada o m
> itologii macieżyństwa

Nie wszyscy dorabiają sobie ideo. A dorabianie sobie filozofii śmieszy mnie
równo u tych z dziećmi jak i bez.

[maanasasarovara]

keltoi napisała:

> A Ty, auritko, nie dorabiaj ideologii, że każda babka ma mieć
pierdzielca na pu
> nkcie posiadania dzieci. I jeśli nie ma, to jest od Ciebie gorsza.
> To, że Ty masz hopelka na punkcie dziecka, bo miałaś problemy z
jego poczęciem,
> a zapewne też donoszeniem, nie znaczy, że każda ma tak mieć. Może
jeszcze nie
> zdajesz sobie z tego sprawy, ale tak jest ;>



Najlepsze jest to, że o powszechnie rzekomo wsród kobiet
występującym instynkcie macierzyńskim i tym, że bycie matką i
służacą dla męża i dzieci jest podstawowym/jedynym powołaniem
kobiety i ich największym pragnieniem przekonują mężczyźni, kobiety
które nie moga mieć dzieci lub takie, które same zajmują się
działalnością publiczną, więc raczej nie siedzą w domu z ukochanymi
pociechami (różne takie prawicowe posłanki). Typowym przykładem jest
dla mnie teolożka Alice von Hildebrandt, która (z tego co mi
wiadomo) dzieci nie miała, a przez całe życie zajmowała się pracą
naukową, wykładami &c.
Fakt, że każdy egzemplarz homo sapiens zaopatrzony w macicę posiada
mityczny instynkt macierzyński wydaje się niepodważalny - a osoby
takie jak ja - co już zdążyłam przeczytać, powinny poddać się
leczeniu. Generalnie powinnam poddać się leczeniu - bo nie tylko,
mimo wieloletniej tresury - poczynając od kupowania zabawek -
dzidziusiów i zmuszania do opiekowania się dziećmi ,,u cioci na
imieninach'' - bo przecież to największa radość dla dziewczynki
(mnie jakoś zawsze udawało się wykręcić) - instynktu macierzyńskiego
mi nie przybyło, to jeszcze nie czuję się istotą u której emocje i
empatia (to pierwsze u kobiety to według mnie wyłącznie skutek
nierównowagi hormonalnej, a więc rzecz fizyczna, wręcz bydlęca - nie
ma sie nad czym rozpływać; drugiego posiadam mniej niż większość
mężczyzn) stoją wyżej niż rozum, poza tym, jakoś dziwnie zawsze
najlepsza byłam z matematyki, a nie - z humanistycznych przedmiotów -
może to też nadawało się do leczenia, może to wszystko wina mojej
matki - powinna była to wszystko ukrócić i skierować na właściwe
tory, och... Wracając do dzieci - moja ,,choroba'' jest tak dalece
posunięta, że kiedy zbliża się wizyta cudownych szkrabów dziwnym
zbiegiem okoliczności aż do późnych godzin nocnych nie ma mnie tego
akurat dnia w domu... Niemowlęta są dla mnie obrzydliwe,
przypominają jakieś mutanty, poczwarki, miałam nawet koszmary senne
z tym związane, poza tym, obiektywnie rzecz biorąc - po prostu młode
homo sapiens są brzydkie - niektóre zwierzęta rodzą się ładne (np.
koty czy psy - chociaż te drugie nie w przypadku każdej rasy), inne -
brzydkie - np. różnego rodzaju larwy, robactwo, dzieci... (tak,
tak - już słyszę: ,,co mówisz podła dziewko, po co cię matka
rodziła, potworze - na stryczek z takimi jak ty!'') Większe dzieci
traktuję normalnie - jak ludzi po prostu (bez żadnego ,,tiu-tiu-
tiu"), ale nie lubię / nie potrafię się z nimi bawić (od dziecka
zresztą) i wolę twowarzstwo osób bardziej rozwiniętych umysłowo i
społecznie (choć oczywiście winę za chamstwo pociech i ich
nieumiejętność przystosowania się do jakichkolwiek zasad ponoszą
rodzice), a jak raz bawiłam się z bratankiem (parę minut składania
kolejki) skończyło się tym, że w pośpiechu i zupełnie nieświadomie
(potem było mu chyba głupio) powiedział do mnie: ,,tato" - to chyba
o czymś świadczy...
W tym podkreślaniu, że kobieta nie ucieknie od swojej natury martwią
mnie jednak dwie rzeczy. Po pierwsze - kobieta jest określana zawsze
w relacji do kogoś (pani Karolowa Hamilton, Krystyna, córka
Lawransa, matka kogośtam - tak się zwraca do kobiety w Indiach). Nie
jest ważna jako niezależny byt, cenny już z racji tego czym jest ze
swej istoty, liczą się jedynie relacje, w jakie wchodzi, i pełnione
przez nią funkcje - jest to okrutne odczłowieczenie i
depersonalizacja - jakże oburzają się meżczyźnie (i słusznie), gdy
sprowadza się ich wartość do objętości portfela, stanowiska jakie
zajmują i posiadania lub nie wysokich koneksji - jednak gdy chodzi o
kobietę nie zauważa się, że jest ona uprzedmiatawiana - przeciwnie,
uważa się, że w ten sposób oddaje się jej hołd! Tak zawsze
interpretowałam diabelskie poznanie, które stało się udziałem Adama
i Ewy - na początku poznawania świata człowiek wyodrębnia przecież
właśnie podmiot i przedmiot - i dlatego właśnie przeraziła ich
własna nagość - poczuli się bezbronni, zrozumieli, że odtąd zawsze
ktoś będzie chciał sprowadzić człowieka do roli przedmiotu, że ,,w
świecie ducha odbywa się gwałt permanentny''. I niech żadna dewotka
nie mówi mi jak wspaniałą rzeczą jest rodzenie dzieci - przecież w
księdze rodzaju mówi się o tym jako o przekleństwie związanym z
grzechem pierworodnym - innymi skutkami grzechu mają być, m.in.
śmierć, niemożność poznania, trud zdobycia pożywienia - a więc
rzeczy jednoznacznie negatywne, więc nawet w ST przedstawia się
macierzyństwo jako ontologiczne zło, a dla kobiety - osobiste
nieszczęście! (Przy okazji, ciekawe, dlaczego chce się zabronić
kobietom w Polsce cesarskiego cięcia na życzenie - pomijając fakt,
że dla dziecka jest to przecież wygodniejsze niż poród naturalny - a
przecież tylko dziecko się w naszym pięknym i wszpaniałym kraju
liczy - matka jest tylko inkubatorem, mleczarnią i służącą w jednej
osobie - jeżeli niemoralne jest ulżenie rodzącej kobiecie w
cierpieniu, to może Giertychy i inni niech pójdą uprawiać ziemię -
bez nawozów sztucznych, nowoczesnych narzędzi &c. - tego domagałaby
się - dodajmy jeszcze: ichnia - logika)
Druga kwestia to podkreślanie, że u kobiet dominują emocje, a u
mężczyzn - intelekt. Co to miałoby oznaczać? Emocje to część duszy
wspólna ludziom i zwierzętom, więc jeśli zdominowała ona kobiecą
duszę, a do tego intelekt kobiety jest słaby - to czy jest ona do
końca człowiekiem - takie pytanie samo się narzuca! Poza tym, jeśli
jej intelekt jest słabszy niż u mężczyzny, to znaczyłoby, że nie
rozpoznaje ona dobra i zła, a więc i wola kobiety nie może normalnie
funkcjonować - więc podwójnie należałoby je sprowadzić do poziomu
zwierząt, takiego np. pieska, którego można pogłaskać, którym się
opiekujemy, ale który nie może działać tak jak mu się podoba, robi
jedynie to, na co mu pan pozwoli. Do czego więc to doszło, że w
kościele kobietom (a więc, jak już zobaczyliśmy - zwierzętom)
udziela się nie tylko chrztu ale i komunii - zgroza!!! Ale pójdźmy
dalej - w świetle naszych odkryć (zresztą: jakich odkryć, o tych
rzeczach ludzie (=mężczyźni) wiedzieli od tysiącleci) meżczyźni
rodzą się ze zwierzęcia (no no...) i ze zwierzętami kopulują (za
wyjątkiem konsekwentnych gejów i celibatariuszy), tak, tak, drodzy
państwo, niemal wszyscy mężczyźni to zoofile!!! tfu...

Niektórzy rodzice wygłaszali na tym forum tezy jakoby dzieci uczyły
prawdziwej miłosci, której w inny sposób człowiek nie zazna - cóż...
Moim zdaniem większość rodziców i chyba wszystkie matki widzą w
swoim potomstwie przedłużenie własnej osoby, a więc miłość do
własnego dziecka jest egoizmem, formą miłości własnej. Najlepsze są
teksty w stylu - inne dzieci nic mnie nie obchodzą, dla swoich
dałbym/dałabym, się pochlastać; nie trzeba kochać innych dzieci,
żeby pokochać własne - to ma być oduczaniem się egoizmu??? A tak z
praktyki (bo przecież kobietą jestem, a więc istotą nie odnajdującą
się w abstrakcjach, prawda?) - kobiety, które rodzą dzieci (mogę
tylko mieć nadzieję, że nie dotyczy to wszystkich) po krótkim
okresie szoku, paniki i zagubienia stają się najbardziej
egoistycznymi, nieliczącymi się z uczuciami innych ludzi istotami
jakie znam (i są z tego dumne!) - odtąd liczy się już tylko dziecko,
dla którego nie tylko same dałyby się pochlastać, ale dałyby też
(już zupełnie spokojnie) pochlastać innych. Nie oszukujmy się - to
tylko zwierzęcy instynkt - zarówno ze strony matki, jak i dziecka.

maanasasarovara - mądrze prawisz

[wybierz_albo_wpisz_nowy]

maanasasarovara napisała:

> W tym podkreślaniu, że kobieta nie ucieknie od swojej natury martwią
> mnie jednak dwie rzeczy. Po pierwsze - kobieta jest określana zawsze
> w relacji do kogoś (pani Karolowa Hamilton, Krystyna, córka
> Lawransa, matka kogośtam - tak się zwraca do kobiety w Indiach). Nie
> jest ważna jako niezależny byt, cenny już z racji tego czym jest ze
> swej istoty, liczą się jedynie relacje, w jakie wchodzi, i pełnione
> przez nią funkcje - jest to okrutne odczłowieczenie i
> depersonalizacja

Masz rację. Na co dzień się o tym nie myśli, ale tak właśnie wygląda brzydka prawda. Kobieta to jakby niepełnowartościowa istota, dodatek do "człowieka", czyli mężczyzny. Ile osób tak myśli?:(

> Poza tym, jeśli
> jej intelekt jest słabszy niż u mężczyzny, to znaczyłoby, że nie
> rozpoznaje ona dobra i zła, a więc i wola kobiety nie może normalnie
> funkcjonować - więc podwójnie należałoby je sprowadzić do poziomu
> zwierząt, takiego np. pieska, którego można pogłaskać, którym się
> opiekujemy, ale który nie może działać tak jak mu się podoba, robi
> jedynie to, na co mu pan pozwoli. Do czego więc to doszło, że w
> kościele kobietom (a więc, jak już zobaczyliśmy - zwierzętom)
> udziela się nie tylko chrztu ale i komunii - zgroza!!! Ale pójdźmy
> dalej - w świetle naszych odkryć (zresztą: jakich odkryć, o tych
> rzeczach ludzie (=mężczyźni) wiedzieli od tysiącleci) meżczyźni
> rodzą się ze zwierzęcia (no no...) i ze zwierzętami kopulują

O tym samym nieraz myślałam, szczególnie gdy gdzieś była mowa o poglądach panujących w średniowieczu (trochę tego pozostało do dziś). Czyli: mężczyzna jest "koroną i panem stworzenia", rozważania, czy kobieta ma duszę itp. Co ciekawe, średniowieczni "myśliciele", całkiem serio uważający, że kobieta nie ma duszy, nie jest człowiekiem, jakoś nie pomyśleli, że tym samym przypinają sobie łatkę zoofila:) Dokładnie to samo, co Ty napisałaś w swoim poście.
No i kto jeszcze zamierza dowodzić, że mężczyźni myślą logicznie? :/ Poza tym brak konsekwencji: jak się powiedziało A, trzeba powiedzieć B. Kobieta nie jest człowiekiem? Proszę bardzo, ale ty za to jesteś zboczeńcem i zoofilem. Taki pakiet. Nie można jednocześnie odmawiać komuś "duszy" i pozostać niesplamionym przez kontakty z tą "bezduszną" istotą..

Autorce cytowanego posta gratuluję. Bardzo dobrze mi się go czytało, jest logiczny, sensowny i odważny. Szkoda, że nie ma więcej takich głębszych wypowiedzi, bo niestety znaczna większość zamieszczonych tu postów to bezwartościowe i bezmyślne plucie jadem osób mających klapki na oczach..

[aurita]

> A Ty, auritko, nie dorabiaj ideologii, że każda babka ma mieć pierdzielca na pu
> nkcie posiadania dzieci. I jeśli nie ma, to jest od Ciebie gorsza.

dla nie wtajemniczonych to jest odpowiedz na :

"Nikt Ci nie kaze myslec inaczej."

Ty sama sie czujesz gorsza, przykre ale prawdziwe.

[bubster]

aurita napisała:


> > Problemem NIE SA DZIEC
> > I! tylko bezmózgowi rodzice, zanudzający cały świat
swoimi "cudami".
> bo w tym momencie Ty nie czujesz sie najwazniejsza? czujesz sie
pominieta?

bez przesady,
to ze kogoś zanudza wieczne opowiadanie o dzieciach, nie oznacza, że
sam chce być na pierwszym miejscu!
dzieci sa najważniejsze dla rodziców, ale TYLKO dla rodziców
(ewentualnie dziadków etc) a nie dla całego otoczenia!
>
> Moze oni tez uwazaja ze ty jestes bezmozgowa bo nie widzisz tego
co najwazniejs
> ze?

???
czyli mamy Jedyną Słuszną Ideologię co jest najważniejsze

[kropkacom]

> dzieci sa najważniejsze dla rodziców, ale TYLKO dla rodziców
> (ewentualnie dziadków etc) a nie dla całego otoczenia!

Tak samo jak mnie nie ciekawi co zrobił kotek koleżanki albo że znowu w pracy ma
jazdy? Czy tylko o dzieciach cicho sza?

[bubster]

jak denerwuje Cię przynudzanie i pracy, lub o kotkach
to przestajesz z taką koleżanką lub na taki temat rozmawiać

różnica jest taka, że możesz głośno się przyznać do tego, że nie
lubisz rozmów o pracy lub że nie lubisz kotów i nikt Cię nie zacznie
obgadywać i wymyślać Ci od nienormalnych
a próbuj tylko powiedzieć, że nie lubisz rozmowy o dzieciach

[kropkacom]

> obgadywać i wymyślać Ci od nienormalnych
> a próbuj tylko powiedzieć, że nie lubisz rozmowy o dzieciach

Niekoniecznie niestety.

Mam wrażenie że przy niektórych bezdzietnych trzeba głęboko ukrywać że ma się
przychówek :)

[bubster]

skrzywienia w drugą stronę pewnie też się zdarzają
ale są BARDZO napiętnowane przez społeczeństwo
a zanudzanie otoczenia opowieścią o dzieciach jest społecznie
akceptowane
nie ma sprawiedliwości, i tyle

[kropkacom]

A kto akceptuje? Dla mnie dzieciatej każde przegięcie w jakąkolwiek stronę to po
prostu przegięcie.

[bubster]

ale jesteś w mniejszości
przyjrzyj się kiedyś reakcjom ludzi na to, jak ktoś powie "nie lubię
dzieci" i porównaj z reakcją na "nie lubię kotów"

Brawo, dziewczyny!

[kilargis]

Nie dajcie się omamić katolsko-mizoginistycznej ideologii. Ja też brzydzę się
bachorami. I, choćby durne matki-Polki i wojujący mizogini się zesrali, nigdy
nie będę ich mieć.

[tu5ka]

Jak wyżej.
Ok dzieci moze i sa slodkie,pocieszne i takie tam, ale nie dla
mnie.Nie tyle dziecmi sie brzydze, co ich rozmizianymi mamuśkami,
które zachwycaja sie wszystkim co zrobi ich maluch.No ludzie!Poza
tym wybor nalezy do mnie, to ja zadecyduje czy bede matka czy
nie.Jak rodzina moze ode mnie czegos takiego wymagac?To moje cialo,
moje zycie, a poza tym to nie gwarantuje ze bede dobra matka,wiec
dlaczego moje dziecko ma cierpiec?Chce pracowac,uczyc sie, pozanawac
swiat, a na dziecko bedzie(lub nie) czas.Dlaczego mam marnowac sobie
zycie?Bo rodzina chce wnuczat?To nie dla mnie.
M.

[kobieta-znudzona]

Tytuł może nie bardzo adykwatny do wypowiedzi.Ale masz rację. To jest nowy modej nowoczenej rodziny.

Niemowlętami się brzydzę

[dosia2308]

Boże, jak ja im zazdroszczę.... Dlaczego nie wpadłam na to zanim urodziłam
troje dzieci? Byłabym dziś wesołą, szczęśliwą dziewczyną a nie babą z kołtunem
na głowie i deprechą.......

[bubster]

Mało kto potrafi się przyznać do tego.
Chyba złamałaś społeczne tabu, uważaj, zaraz polecą młoty na
czarownice.

[kropkacom]

> Byłabym dziś wesołą, szczęśliwą dziewczyną a nie babą z kołtunem
> na głowie i deprechą.......

Twój problem nie jest w dzieciach tylko w Tobie samej. Tłumaczysz macierzyństwem
depresję i brak udanego życia. Czy aby na pewno będąc bezdzietną była byś
szczęśliwa? Ale tego się już faktycznie nie dowiesz.

[bubster]

a skąd wiesz gdzie jest problem?
skoro uważasz że dziewczyna nie dowie się czy jako bezdzietna byłaby
szczęśliwa to skąd niby Ty wiesz, że nie?

depresja z nadmiaru obowiązków i braku czasu dla siebie nie jest
niczym nieprawdopodobnym

[kropkacom]

Bezdzietność do jakiegoś czasu kojarzyła mi się właśnie z wolnością i brakiem
całej masy problemów około dzieciowych. Ale jak napisałam do czasu. Teraz widzę
że ma się po prostu inny typ problemów.

> depresja z nadmiaru obowiązków i braku czasu dla siebie nie jest
> niczym nieprawdopodobnym

Oczywiście że tak. Co nie znaczy jednak że jak się pozbędzie jednych obowiązków
to nie pojawią się inne. Niektórzy zawsze będą nieszczęśliwi. Jak jest u tej
dziewczyny? Na dwoje babka wróżyła.

Niemowlętami się brzydzę

[niematerialnydobrobyt]

NISKI POZIOM WYSOKICH OBCASÓW
Wysublimowany tytuł jak na WO
Degrengolada wartości społecznych
W poszukowaniu nicości
Brzydota mnie otacza

pierdołki opowiadacie dzieci...

[igaaaa]

nie mam siły czytać 600 postów. przeczytałam stówkę i uderzyło mnie
to że nawracajacy na dzietość to przewaznie rodzice dosć małoletnich
szczli. Nie wypowiadaja sie ojcowie i matki 17-20 latków.
wielu szczerze uśmiało by się z tego szczebiotania nad lepszoscią
człowieka z dzieckiem niz bez. Ja mam takich nastoletnich ananasów w
domu. I wiele razy z tego domu chciałam pójśc w sina dal . ale
wszystko przed wami drodzy rodzice smarkatych. nie chce straszyć
szczególnie tych którzy tak krzyczą "dziecko -the best" a sa dobiero
w ciaży , czyli w najlepszym momencie rodzicielstwa(potem jest tylko
gorzej). Rada - wyśpijcie sie teraz właśnie - potem bedzie to już
niemozliwe. Do konca waszego życia...A bezdzietnych pozdrawiam i
zycze więcej tolerancji i mniej nauczycieli jedynie słusznej metody
na życie wokół siebie.
p.s.
kiedys zapytałam sie 83 letniej ciotki czemu ciągle piłuje swoja
bratanicę"kiedy dziecko, bo wy juz powinniscie,itd"?
odpowiedziała mi z rozbrajająca szczerościa "a co ? ja sie
wymęczyłam, ty sie meczysz to jej ma być lepiej? niedoczekanie"

Niemowlętami się brzydzę

[cafe_justysia]

Mieszkam z dwójką maluchów(dzieci moich współlokatorów,jedno
rok,drugie 3 lata),uwielbiam je ale sama bym się nie zdecydowała na
dziecko w tym momencie mojego życia,możliwe,że jak poznam
faceta,który wyda mi się dobrym tatusiem wtedy się zastanowię...jak
na razie uważam jednak dzieci za ograniczdnie...

[sunater]

Cóż.. pogratulować - artykuł był w lipcu a do dziś się go magluje ;) Nie ma jak zwrócenie uwagi na siebie ;P MSZ (moim skromnym zdaniem) każdy żyje jak chce - ja nikomu do łózka i domu się nie wpierniczam i tego samego oczekuję od innych. Dzieci nie mam i szczerze nie chcę mieć -stan na dzień 18 listopada 2008r. Nie ma gwarancji że mi nie odbije i ich nie zachce - ale to tylko moja sprawa. Jeżeli ktoś wybiera drogę pod prąd (czytaj jest bzw,wegetarianinem , ateistą, czy w jakikolwiek inny sposób się wyróżnia) musi mieć twardy łeb i jeszcze twardszą d...e. Niestety. Docinki typu ..a kiedy wy, czemu nie zjesz kotleta czy dlaczego olewasz księdza na kolędzie mnie ani ziębią ani grzeją - przywykłem. Wq...lem sie na serio raz, kiedy kolega z pracy rzucił tekstem " wiesz, jak nie możesz to ci pomożemy" (w domyśle 'zrobić' dzieciaka) . Za coś takiego daję w mordę - reszta mi wisi

[bura-tino]

Otóż to. Niech każdy żyje po swojemu i nie wtrąca się w sprawy innych. Są tacy co nie chcą mieć dzieci, tacy, co chcą mieć, a nie mogą i tacy co mają dzieci, bo inni je mają i nie wypada ich nie mieć, więc męczą siebie i te biedne dzieciaki (szczerze współczuję ich potomstwu i otoczeniu). I są tacy co mają dzieci, bo chcieli je mieć i są szczęśliwi (jak ja). Mam jedno dziecko (ukochane i fantastyczne, jako maluch bezproblemowe, teraz już dorosłe i żyjące własnym życiem), które całkowicie zaspokoiło mój instynkt rodzicielski i opiekuńczy. Mamy fajny kontakt, nie mam względem niego żadnych zobowiązań, żyję pełnią życia i zajmuję się swoimi sprawami. Odpowiada mi mój model życia, ale nie twierdzę, że jest to model jedyny słuszny. Nigdy nie przyszło mi do głowy, żeby kogokolwiek zapytać, dlaczego nie ma dzieci, natomiast żałuję braku odwagi u siebie (w młodości), żeby na pytania typu "kiedy dziecko ?", "dlaczego tylko jedno ?" itp. odpowiadać "a gó... cię to obchodzi". Podziwiam bohaterów artykułu za odwagę życia po swojemu i przyznawania się do tego. Nie zgadzam się z tymi, którzy uważają ich za egoistów. Życie mamy tylko jedno i możemy je przeżyć na różne sposoby, może być ono pełne i bogate w pojedynkę oraz puste i bez sensu w gromadzie. Żyjmy po swojemu i szanujmy się nawzajem.

Niemowlętami się brzydzę

[borota]

Pani Laura nigdy nie miala kota. Jesli ma go sie od malego potrafi zasikac
Pani cale mieszkanie, jesli da Pani mu cos czego nie trawi wymiotty tez Pani
zaliczy. Gdy kot jest chory, tez z nim Pani mojdzie do weterynarza.
A ten caly artykul, no jakie czasy tacy ludzie, ja tez podobnie mysle, byleby
z nas same perfekcyjnie dzialajace i designowsko estetyczne inteligentne
roboty nie popozostawaly. Ale wczesniej sie powysadzamy w powietrze, albo
zbudujemy sami na siebie zasadzke w postaci naszej ukochanej planety . Lub
moze sie szybciej swiat sam skonczy.

Niemowlętami się brzydzę

[borota]

Pani Laura nigdy nie miala kota. Jesli ma go sie od malego potrafi zasikac Pani
cale mieszkanie, jesli da Pani mu cos czego nie trawi wymiotty tez Pani zaliczy.
Gdy kot jest chory, tez z nim Pani mojdzie do weterynarza.
A ten caly artykul, no jakie czasy tacy ludzie, ja tez podobnie mysle, byleby z
nas same perfekcyjnie dzialajace i designowsko estetyczne inteligentne roboty
nie popozostawaly. Ale wczesniej sie powysadzamy w powietrze, albo zbudujemy
sami na siebie zasadzke w postaci naszej ukochanej planety . Lub moze sie
szybciej swiat sam skonczy.

'Niemowlętami się brzydzę'

[kolejnebezpoczty]

ja chyba przechodzę jakieś załamanie nerwowe albo coś, bo nawet niedoczytałam do
końca art. i nie mogę jakoś zupełnie odebrać takiego tekstu 'niemowlętami się
brzydzę'. Rozumiem , że nie każdy chce mieć dzieci, ale brzydzić się
niemowlętami? Tego nie rozumiem. Powiem wam że absolutnie nie potrafiłabym
mieszkać w Polsce już. Jak byłam w PL jakiś czas temu przez tydzień to czułam
się jak w psychiatryku i chciałam uciekać. Do domu.

[sigrun]

Harówka po 12-16 godzin dziennie (w biurze :-P), również w weekendy (patrz
wypowiedź p. Beaty), kariera, kariera, kariera - tzw. samorealizacja. Dzieci
won, bo kariera uber alles!
Napiszę równie brutalnie - byle małpa to potrafi. Tym bardziej, że z mojego
doświadczenia wynika iż w znacznej większości przypadków te 12 godzin to czysta
fikcja. Najpierw jest kawka, ploteczki, "surfowanko" po sieci do 13:00, potem
obowiązkowy lunch, znów kawka, prasówka i ok. 15:50 raptem towarzystwo
spostrzega, że warto by zająć się obowiązkami służbowymi. Potem trzeba zostawać
po godzinach żeby wyrobić się ze wszystkim.
Robić tzw. karierę i wrażenie bez kresu oddanemu pracy to nie sztuka. Sztuką
jest piąć się po szczeblach kariery, wychowując jednocześnie latorośl. Wyrobić
się w niecałe 8 godzin w robocie, odebrać dzieciaki ze świetlicy, wrócić do
domu, posprzątać, ugotować pyszną kolację, przypilnować potomstwo przy
odrabianiu lekcji. Ba, znajdzie się jeszcze czas na wspólną zabawę, potem
dziatki do łóżka i można oddać się przyjemnościom: lektura, dobry film,
intelektualna dyskusja z małżonkiem przy lampce wina lub mniej intelektualna w
alkowie i hulaj dusza! Na koniec odprężająca kąpiel w pachnącej pianie. I to
wszystko jeszcze przed 23:00 :-)
Można też mieć równocześnie kreatywną pracę na etacie, własną firmę, dzieci,
zwierzaki, kilka tysięcy pozycji literackich i naukowych w biblioteczce,
kolekcję vynili, rzadkich pocztówek, etc. i na wszystko znaleźć czas oraz - co
chyba najważniejsze - ochotę. Ale do tego nie można być zadufaną w sobie
"pseudointelektualną" niby niezrozumianą przez otoczenie (a tak naprawdę pustą)
istotą.
P. S. I tak nikogo nawracać nie zamierzam. To się nazywa selekcja naturalna.
Przetrwają ci najbardziej przystosowani ;-PPP Cytując Star Treka: Live long (i
niekoniecznie) prosper.

[bene_gesserit]

Nie wiem, nie wiem - mi to czucie sie lepszym tylko dlatego, ze sie
ma dziecko wydaje rownie glupie, co postawa przeciwna.

[sigrun]

Zgadzam się, dlatego napisałam że może być i wilk syty i owca cała, czego nie
dostrzegają bohaterowie (nie wiem na ile prawdziwi) w/w artykułu. "Me, myself
and I" to ich motto życiowe.
Osobiście odnoszę wrażenie, że w obecnym świecie pracy to właśnie osoby
posiadające rodzinę są niemile widziane (i szykanowane) przez gros bezdzietnych,
którzy po prostu "en masse" nie umieją sobie zorganizować życia i uważają, że
potomstwo może być tylko przeszkodą tudzież ostatecznym kresem ich jakże
upragnionej samorealizacji. Owszem zdarzają się wybitne jednostki Bezdzietnych z
Wyboru, którzy szanują istnienie osób posiadających dzieci, a nawet są wręcz
przychylnie nastawieni do matek i ojców. Np. mam obecnie takiego wspaniałego
szefa, bezdzietnego singla, dla którego liczy się jednostka i jej wyniki, a nie
ciąża czy liczba dzieci pracownika. Jednak tacy ludzie to ewenement, co mnie
martwi najbardziej. Aż przykro czyta się o takich SAMOrealizujących się, którzy
- jak sama nazwa wskazuje - pozostaną SAMI. Ale to już ich karma.

[kolejnebezpoczty]

sigrun napisała:

> osoby
> posiadające rodzinę są niemile widziane

Kurde, ale ja Nie Rozumje jak to można tak choćby napisać: "posiadając rodzinę".
Posiadać to jak dla mnie można scyzoryk albo kąputer, ale rodzinę?

[kolejnebezpoczty]

bene_gesserit napisała:

> Nie wiem, nie wiem - mi to czucie sie lepszym tylko dlatego, ze sie
> ma dziecko wydaje rownie glupie, co postawa przeciwna.

No mnie też.

Niemowlętami się brzydzę

[bibistuart1]

Kto ma pszczoly ten ma miod, kto ma dzieci ten ma smrod.....

Skąd się biorą dzieci

[awroble]

Wiecie skąd się biorą dzieci? A przynajmniej nasze dzieci - mamy
dwójkę i jeszcze jednego chcemy - Z MIŁOŚCI. Mam w sercu wiele
miłości, kocham męża, świat, słowiki w maju i chcę kochać jeszcze
bardziej. Chcę kochać moje dzieci, bo zaraz po mężu one najbardziej
stworzone są do kochania. A nasz dwuletni synek niedawno powiedział
nam pierwszy raz: Mama! Tata! Kocham! Wiecie, wszystkim tego życzę!

[nick_ze_hej]

awroble napisała:
A nasz dwuletni synek niedawno powiedział
> nam pierwszy raz: Mama! Tata! Kocham!

Normalne, za 12-14 lat powie nienawidzę was. I tez będzie normalnie;)

Niemowlętami się brzydzę

[liwia_augusta]

Jedni mają dzieci, drudzy nie - wolny wybór dla każdego.
Ja mam dzieci, bo wspaniale dzielić czas z osobami, które się kocha.
Mam dzieci dla tej chwili, kiedy dzieci są dziećmi - bez wybiegania
w przyszłość. Lubiłam swoim dzieciom zmieniać pieluchy, a teraz
lubię pakować im śniadanie do szkoły :)

Niemowlętami się brzydzę

[jaremaben]

... wybor prosty, jak w kazdej innej sprawie. Jak ktos chce, ma, nie
chce - nie ma. Dlaczego ten temat akurat spowodowal ponad 800 wpisow
(i dlaczego ja sie tu wpisuje?!) Po rozwodzie myslalam, nigdy
wiecej, nie, nie ma opcji. Teraz, w nowej zyciowej sytuacji
zastanawiam sie. Tylko - co to kogo? Moja sprawa. Nie rozumiem tego
podniecenia tematem

Niemowlętami się brzydzę

[filipgruszka]

raz: na dziecko nigdy nie jest za pozno, przykladem tego moga byc wloskie rodziny, ktore to marzenie wprowadzaja w czyn nawet w wieku lat 40. dwa: po lekturze tegoz artykulu zdalam sobie sprawe jak bardzo moje dziecinstwo przestalo byc dziecinstwem gdy narodzil sie moj brat i jak od tego czasu zostalam mama... tyle agresji nie bylo we mnie nigdy potem, choc go kocham, to jednak byl to wyraz wzbierajacego bolu, ze tak szybko ma dziecieca wolnosc sie skonczyla. teraz nadrabiam swoim glupawym czesto zachowaniem i nadmniarem emocji...itd. itp. pierwsze dziecko, ktore wychowuje drugie to koszmar. trzy: bezdzietnosc to totalna wolnosc, a jedynym obowiazkiem jaki MUSIMY wypelnic to BYC SZCZESLIWYM. Wole koty.

Niemowlętami się brzydzę

[werawera99]

Bardzo ciekawy tekst. Prawdziwy. Ja też nie cierpię dzieci. Obcych. Lubię
tylko swoje. Są juz nastoletnie i jest mi z nimi teraz bardzo fajnie.
Natomiast uciekam jak od pożaru od wrzasku i smrodu innych niemowlaków i
małych bachorków. To plaga. Drą się w sklepie, w samolocie, w hotelu, na
plaży, w górach na szlaku, w restauracji...
Gdy rezerwuję pensjonat na weekend szukam miejsca gdzie wiem że małe bachorki
nie przyjadą. Wierzcie mi trudno takie znaleźć. Gdy pytam o pensjonat który
nie przyjmuje zwierząt - psów i kotów (mam uczulenie na sierść) to owszem,
nikt się nie dziwi, gdy pytam o pensjonat który nie przyjmuje małych dzieci -
wprawiam właścicieli w osłupienie. Jak to? Tych małych słodkich stworzonek?
Brrr...
Dziecko w restauracji to już szczyt chamstwa. Nie da się spokojnie zjeść,
porozmawiać, napić lampkę wina przy sączącej się muzyce...no nie da się, za
ścianą w domu też wyje maluch.
Rodzice - opamiętajcie się.

[kropkacom]

> ścianą w domu też wyje maluch.
> Rodzice - opamiętajcie się.

Twoje nie ryczały? :) Miały pewnie potencjometr i jak co to pyk i cicho, tak?

Najbardziej denerwujące jest właśnie takie pieprzenie. Moje są ok a inni precz.
Mam wrażenie że wiekszość ludzi to egocentrycy nadający się do mieszkania na
bezludnej wyspie. Chyba nie zdążyliście się uspołecznić ...

[pani_rosomak]

Rozumiem że mamy obecnie baby-boom i jest bardzo trendy mieć małe dziecko (wszystkie moje kumpelki w przedziale 30-40 mają)ale przeradza się to w terror na pozostałych członkach społeczeństwa. Przykład: wakacje w nadmorskich Dębkach, do knajpy wchodzi grupka młodych rodziców z pociechami w wózkach. Pierwsze co robią to jedna sadza dzieciaka na stole, druga rzuca jakąś szmatę, kładzie swojego i zaczyna go przewijać. Przy sąsiednich stolikach ludzie usiłują jeść obiad, ale zaręczam że widok obs ranej pieluchy do tego nie nastraja. A przecież można inaczej, wystarczyło usiąść gdzieś z dala od ludzi na ławce, rozłaożyc kocyk na plaży, cokolwiek. Ale nie , one MAJĄ DZIECKO im się należy, a reszta ma patrzeć i podziwiać. Inny przykład: ja rozumiem że trzeba dbać o rozwój intelektualny swojej pociechy, ale przyprowadzać dwuletnie dziecko na koncert, gdzie wiadomo że będzie przeszkadzać innym słuchaczom bo nie jest przygotowane, nie jast wychowane , nie rozumie gdzie się znalazło. To zwykły brak kultury, nazwijmy to po imieniu CHAMSTWO. jeszcze jeden przykład: elegancki sklep w stołecznej galerii handlowej- na podłodze kłębi się z potwornym piskiem dwoje dzieci, matka nieobecna , przymierza ciuchy w przebieralni. Oczywiście nikt nie zwróci uwagi , bo to takie niepoprawne politycznie, chociaż każdy się zrzyma, dopiero mnie starczyło determinacji żeby złapać jedno z nich z całej siły. natychmiast cisza jak makiem zasiał. Widać że w życiu nie spotkały się z żadną formą wychowania. Obecnie MOŻNA terroryzować wszystkich wokoło swoim niewychowanym bachorem i nikt nawet nie może zwrócić uwagi. To nie jest kwestia egocentryzmu osób bezdzietnych. To kwestia tego że nie wolno w normalnym cywilizowanym społeczeństwie narzucać innym swojego stylu życia. Masz dziecko, to albo użeraj się z nim w domu, albo wyprowadzaj do ludzi wtedy gdy jest na to gotowe. Nie, nie oszukujmy się, wrzask dziecka jest uciążliwy dla każdego. To nieprawda że dziecko musi wrzeszczeć. Moja matka potrafiła swoje dzieci i wnuki uspokajać w oka mgnieniu, wystarczy wziąć na ręce i przytulić. Ale nie, lepiej niech sobie pokrzyczy a matka w tym czasie spokojnie pogada z koleżanką przez komórkę (mam taką kumpelkę, ma 42 lata i prawie 3-letniego synka) Rodzice małych dzieci sami prowokują agresję osób którym nie dane jest doświadczyć "uroków" macierzyństwa na własnej skórze. Apeluję o więcej kultury: ani matka , ani małe dziecko nie sę świętymi krowami. Ich wiolność kończy się tam gdzie zaczyna wolność innych ludzi. Zacznijmy wreszcie o tym pamiętać.

[kropkacom]

Ja nie twierdze że sytuacje opisane przez Ciebie się nie zdarzają. Ja po prostu
śmiem zauważyć że wytykanie z taką siłą zachowań nieodpowiednich dzieciom,
rodzicom kiedy cała reszta społeczeństwa jest (delikatnie mówiąc) na bakier z
dobrym wychowaniem jest śmieszne. Ale ok. Przewijanie w knajpie na stole nie
jest zgodne z normami społecznymi (w życiu nie widziałam takiej scenki).
Ty i Tobie podobni ludzie znaleźliście sobie jednak prostego wroga. Nie
przyczepimy się do pijaka który wyje w knajpie ale szybko znajdziemy jakiegoś
malucha który nie jest dość elegancki. Rozumiesz, dla mnie ludzie dzielą się (w
dużym uproszczeniu oczywiście) na chamów i nie chamów a nie na dzieciatych i
bezdzietnych.

Niemowlętami się brzydzę

[evenjo]

Mój kuzyn ma czworo dzieci. Żona niepracująca-zajmuje się dziatkami od jakichś
10 lat. On-tyra. Oboje z wyższym wykształceniem-ledwo wiążą koniec z końcem.
Nie stać go na wakacje, dentystę, buty...żałosne...odechciewa się
rozmnażania-nawet w przyjemniejszym aspekcie tej czynności..."dzieci
wypełniają pustkę"-kto śmie twierdzić, że pustka to coś złego dla człowieka.

Niemowlętami się brzydzę

[nell696]

O Boże! To jest straszne, czytałam to i prawie płakałam! To jest po prostu
niewyobrażalnie straszne!!! Jestem w szoku...

No i co z tego? (do redaktorek)

[amerlyn]

No i co z tego? Czy obrzydzenie dziecmi jest karalne? Czy istnieje
jakas instytucja, prawo, przepis ... no cokolwiek, ktore
zabroniloby Ci wybrac bezdzietny stan? Jezeli denerwuja cie uwagi i
rady kolezanek, ciotek, matki to jest TWOJ prywatny problem. Zmien
srodowisko lub wyraznie zarzadaj, zeby dano ci spokoj.
Jezeli natomiast nalezysz do tych "wyzwolonych", ktora kazdej
dzieciatej kolezance musi wytknac jej "glupote" i "zacofanie" to
sama sobie jestes winna, ze spotykasz sie z negatywnymi reakcjami.

Kazdy zwierze spoleczne, samiec tez, ma jakas role do odegrania.
Chcesz miec pieniadze na utrzymanie - musisz pracowac, chcesz miec
rodzine - musisz prac pieluchy. Nie chcesz? - twoja sprawa! - nie
pracuj i zacznij np. zebrac, nie zakladaj rodziny tylko hoduj koty -
Whatever Works!

Taki feminizm jaki reprezentuje ten (i inne na tej samej stronie)
artykul baaaaardzo sie juz zestarzal. 20-cia lat temu, w skanynawii
dano mu przydomek "bitterfitter" czyli "zgorzchniale cipy". Ruchowi
feministycznemu wyrzadzilo to duze szkody, gdyz wykazyjac wrogosc do
nwszystkiego co ludzike a kobiece przede wszystkim
odstraszyl ....kobiety. Kobiety walczace o to, zeby panstwo
wynagradzalo je za trod wlozony w rodzenie i wychowanie nowej
generacji nie moga jesnoczesnie uwazac, ze jest to glupie i
zacofane. Nie mozna skutecznie walczyc o rownouprawnienie na rynku
pracy przez przypisanie polowy urlopu wychowawczego ojcom, jezeli na
barykadzie powiewa transparent "macierzynstwo to idiotyzm".
Feministki w skandynawii zastepuja teraz pojecie "bitterfitter"
przez "glitterfitter" czyli "mieniace sie (jak balowy brokat) cipy".
Takie cipy, ktore sa DUMNE z tego, ze sa kobietami, ktore RESPEKTUJA
swoja biologiczna role i rzadaja tego respektu od instytucji
panstwowych. Dzieci miec albo nie miec - to od czasu kiedy kobiety
same pracuja na swoje utrzymanie jest pytaniem wylacznie prywatnym.
I nie ma co go demonizowac, kiedy zadaje ci je wlasna matka.

ROZUMIECIE to moje drogie Redktorki? A moze wasza domena jest jednak
glownie moda i make-up?

[cartophell]

moda, make-up i tanie-szokowanie!

Niemowlętami się brzydzę

[xy-0]

Bardzo smutny artykł...
Pan Tomasz "Myślę, że jak dziecko się przytrafi, to jakoś to
przeżyję. Ale lepiej nie". - też tak myślę lepiej NIE! Lepiej dla
dziecka.
Każdy ma wybór w tej kwestii.
Miejmy nadzieję, że poglądy tych ludzi nie zmienią się, kiedy będzie
za późno na dzieci, bo kot tym także różni się od dziecka, że można
go sobie zafundować w każdej chwili.
Nie powinni jednak tak brzydzić się niemowlętami, w końcu Oni też
robili kiedyś kupki itp. A może nimi też ktoś się kiedyś brzydził...