POWSTANIE WARSZAWSKIE ­ BEZ NIEDOMOWIEN

[Gość: Chrobok]

Temat Powstania Warszawskiego przewijal sie juz w niektorych watkach.
Mysle ze znalazlem bardzo ciekawa strone na jego temat.
Jest bardzo duzo czytania...ale przyznam ze wciaga.
Komentarz jest bardzo ciekawie i trzezwo napisany ..a co najwazniejsze
opisany przez naocznego swiadka ktory potrafi komentowac trzezwo i bez
alegori. Przyznam ze ten komentarz pobudza do myslenia...
Wiem ze z Gliwicami ma to malo do czynienia..ale jest tu pare osob
z ktorymi sie ta strona podzielic chcialem

Strona czysta ..bezwirusowa...

www.iyp.org/wzp/0202.html

[Gość: Mirek]

Nie wiem czy naleze do tej gupy osob z ktorymi chciales sie podzielic ta
strona, ale pozwole sobie zabrac glos na temat, ktory jest zywy nie tylko w
Warszawie; jest czascia swiadomosci kazdego Polaka. Przyznam ze specjalnie
skrocilem tytul tego watku w mojej wypowiedzi, gdyz co do niedomowien to byly i
beda one zawsze, a tego typu glosy jak w podanym linku slyszalo sie juz od
pierwszego dnia walk. Uwazam ze jest to juz nie tylko kwestia prawdy
historycznej ale rowniez wlasnego odczucia i interpretacji.

Nie chce dyskutowac historii ale bardziej ocenic role tego wydarzenia dla
ksztlatowania tejze swiadomosci. Temat jest mi bardzo bliski; jako szczeniak
zaczytywalem sie Bratnym i zazdroscilem bohaterom jego ksiazek. Z ksiazka
Kirchmayera nie rozstawalem sie od jej wydania i przywedrowala ze mna az tutaj,
a mieszkajac w Montrealu mialem przyjemnosc i okazje spotkac sie z wieloma
ludzmi ze srodowiska uczestnikow i swiatkow tych wydarzen. Uderza mnie wspolna
cecha; niezaleznie od pogladow na temat celowosci, organizacji czy innych
"technicznych" aspektow tego zrywu, wszyscy uczestnicy czy swiadkowie mowia o
nim z duza doza... nostalgii. Zacytuje tutaj autora tego artykulu;

..."I dlatego potem, w czasach najczarniejszej nocy stalinowskiej i przez cale
pol wieku tego oszustwa, myslalem sobie z satysfakcja, ze dzieki Powstaniu
przezylem chociaz 60 dni w AUTENTYCZNEJ Polsce, ktora miala wtedy powierzchnie
kilkunastu kilometrow kwadratowych. Ale za jaka cene ! Znam nawet takich
nielicznych, co mowia, ze ich walka w Powstaniu, to byly najpiekniejsze chwile
w ich zyciu"...

Coz za brak konsekwencji! Albo glorifikacja, albo placz nad cena. Jezeli moge
odpowiedziec; trudno mowic o cenie gdy w gre wchodzi smak autentycznej wolnosci
i nadzieja na nia przez nastepne pol wieku po jej utracie. Osobiscie uwazam ze
uczestnicy osagneli wiecej niz zalozenia, i rozumiem uwage o "najpiekniejszych
chwilach zycia"... Czy jest to logicznie uzasadniona pozycja? Tak sadze; nie
wyzwolili miasta i nie przywitali Rosjan jako gospodarze, ale dali cos wiecej.
Mysle ze to co nas ksztaltuje, laczy i motywuje, nie powinno byc oceniane miara
cen, czy rozmieniane na drobne. Smiem twierdzic ze wielu ludzi, czy nawet cale
narody robia rzeczy nielogiczne, dokonuja czynow nie miszczacych sie w
kategoriach zdrowego rozsadku, mysla bardziej sercem czy emocjami niz glowa,
ale czyz wlasnie nie to powoduje ze roznimy sie od komputerow i w sumie rodzi
postep? Ktos moze mowic o wariactwie a ktos inny ta sama osobe uzna za
wizjonera, nie chce wglebiac sie tutaj dalej ale gdyby kazdy myslal kategoriami
odpowiedzialnosci, dalej zylibysmy w sredniowieczu, Kolumb nigdy nie wyplynal z
portu, nikt by nie slyszal o Koperniku... a gdyby wlasnie nie Powstania nie
byloby 1980.

Uwazam ze rozmowy na temat samej celowosci wybuchu Powstania Warszawskiego (i
paru innych) powinny pozostac tabu.


Pozdrawiam –Mirek