Dokumentacja psychiatryczna w rękach pacjenta

[bungo24]

W najbliższym czasie rozpoczynam psychoterapię (depresja). W związku z tym
poprosiłem o wydanie mi dokumentacji, jaka powstała w wyniku moich
wcześniejszych spotkań z psychiatrą, żeby móc w razie potrzeby pokazać ją
terapeucie.

Jutro będę miał te papiery w rękach.

Pokusa przeczytania ich na pewno będzie wielka, ale jakieś niejasne
przeczucie mówi mi, że nie powinienem tego robić - choć nie potrafię tego
racjonalnie uzasadnić.

Niby to błachy problem, ale mimo wszystko będę bardzo wdzięczny za wszelkie
przemyślane podpowiedzi i komentarze.

Pozdrawiam wszystkich!

[anatemka]

czasami podczytuję co mi lekarze piszą. Zazwyczaj wygląda to tak: Pacjentka
zgłasza poprawę/pacjentka nie jest zadowolona z działania leków. I tyle. Nuda.

[danuski]

anatemka napisała:

> czasami podczytuję co mi lekarze piszą. Zazwyczaj wygląda to tak: Pacjentka
> zgłasza poprawę/pacjentka nie jest zadowolona z działania leków. I tyle. Nuda.

jak ja czytałam swoje karty chorobowe, to nie były one takie nudne-nie dla mnie
czytałam i zapłakałam nad nimi
zapłakałam nad tym jak język klinicysty w swej beznamiętnej relacji wykrzywia
obraz tego wszystkiego co odczuwałam i przeżywałam
i te relacje "dobrej rodzinki"- to już szczyt wysiłku relatywistycznego tego
czego byli świadkami
dopiero po zapoznaniu się z kartami zdrowia zdałam sobie sprawę jak mało taak
naprawdę lekarzy obchodzi cierpiący człowiek poza-jeszcze jeden przypadek
do ....zaleczenia!
o drodze do wyleczenia ani słowa

[anatemka]

wiesz, mnie g... obchodzi co oni piszą, mnie obchodzi moje samopoczucie.

[danuski]

anatemka napisała:

> wiesz, mnie g... obchodzi co oni piszą, mnie obchodzi moje samopoczucie.

jaa poszłam jeszcze dalej w swojej asertywnosci
mnie nawet g...obchodzi co kto o mnie myśsli i mówi, poza kilkoma osobami z
najblizszego kręgu
ale do tego dochodziłam latami-przez ból i łzy

[hellio]

Danuski, karta chorobowa jest dokumentacją Twoich kontaktów z lekarzem.Nie ma
powodu zapisywać w karcie tego, że lekarz ci współczuje, że chce ci pomóc, że
traktuje cię poważnie i że uważa za świetną dziewczynę. Przejrzenie takiego
suchego opisu siebie, jako obiektu, który przyjmuje jakieś leki i ma jakieś
objawy może być deprymujące, ale chyba tylko w pierwszej chwili. Bo jak spojrzeć
na to racjonalnie, to nie ma powodu, żeby się na tego lekarza złościć. Wszyscy
jesteśmy wyjątkowi i tak chcielibyśmy być traktowani. Ale tak naprawdę rozsądnie
jest tego oczekiwać tylko od niektórych, bliskich osób. Piszesz na końcu, że do
tego właśnie doszłaś "przez ból i łzy". Poniekąd, tak jak wszyscy dorośli
ludzie. U jednych tego bólu i łez jest więcej, u innych mniej. Ale inaczej się
nie da. Serdeczności, H

[danuski]

hellio napisała:

> Danuski, karta chorobowa jest dokumentacją Twoich kontaktów z lekarzem.Nie ma
> powodu zapisywać w karcie tego, że lekarz ci współczuje, że chce ci pomóc, że
> traktuje cię poważnie i że uważa za świetną dziewczynę. Przejrzenie takiego
> suchego opisu siebie, jako obiektu, który przyjmuje jakieś leki i ma jakieś
> objawy może być deprymujące, ale chyba tylko w pierwszej chwili. Bo jak
spojrze
> ć
> na to racjonalnie, to nie ma powodu, żeby się na tego lekarza złościć. Wszyscy
> jesteśmy wyjątkowi i tak chcielibyśmy być traktowani. Ale tak naprawdę
rozsądni
> e
> jest tego oczekiwać tylko od niektórych, bliskich osób. Piszesz na końcu, że
do
> tego właśnie doszłaś "przez ból i łzy". Poniekąd, tak jak wszyscy dorośli
> ludzie. U jednych tego bólu i łez jest więcej, u innych mniej. Ale inaczej się
> nie da. Serdeczności, H

pewnie masz rację Hellio
ale mnie w tej "mojej" karcie choroby przejęło najbardziej...mam kolezankę,
moją imienniczkę i rówieśniczkę.leczono nas w tym samym szpitaalu. mnie wiele
lat później. jak czytałam te zapiski -beznamiętne jak piszesz- to wyczytałam w
nich dwie danuski-dwie różne choroby-a może nie?
chodzi o zapiski relacji "dobrej rodzinki"
dla mnie, czytającej te zapiski, to była zgroza!

[hellio]

Może nastąpiły jakieś zniekształcenia? Zauważ, że tojuż była relacja "z drugiej
ręki". Poza tym, cóż...Rzeczywiście tak jest, że ludzie widzą nas niekiedy
zupełnie inaczej, niż my sami się widzimy. I konfrontacja bywa bardzo bolesna...
Pozdr, H

[danuski]

hellio napisała:

> Może nastąpiły jakieś zniekształcenia? Zauważ, że tojuż była relacja "z
drugiej
> ręki". Poza tym, cóż...Rzeczywiście tak jest, że ludzie widzą nas niekiedy
> zupełnie inaczej, niż my sami się widzimy. I konfrontacja bywa bardzo
bolesna..
> .
> Pozdr, H

"zniekształcenia" wystąpiły na pewno
nie miałam jednak problemów z otrzymaniem do wglądu mojej "teczki"
nie zawsze tak jednak bywało
coś tam przez "ramię" coś tak jak "żyrafim spojrzeniem"
zawsze byłam ciekawa tej KONFRONTACJI tego jak różni się moje subiektywne
widzenie siebie od "oka fachowca"

[lolinka2]

Zgłaszam sprzeciw. Czytałam swoja dokumentację z poradni i w klinice podczas
pobytu, wręcz nie wyobrażam sobie żebym tego nie robiła. I nie płakałam nad
swoim nieszczęściem w trakcie lektury. Tam naprawdę byłam ja, nie ktoś inny,
ubrane to może w fachowe słowa, ale jednak ja, cytaty z moich wypowiedzi. Nie
wiem czy wiecie ale w takich zapiskach powinno być jak najwięcej wypowiedzi
własnych pacjenta (wg tego wzoru odbywają się badania w klinice AM, lekarz
rozmawia z pacjentem, a rezydent itp zapisuje).
Więc ja czytałam tam o sobie, czasem dołączałam fragmenty pamiętnika
prowadzonego podczas terapii (fajna sprawa, sporo mówi lekarzowi o pacjencie
(założyuwszy ze lekarz jest pacjentem zainteresowany, moi byli).
Zatem sprawa podstawowa to dobry lekarz. A jak twierdzą zgodnie obaj świetni
psychiatrzy których znam 'tu trzeba być przede wszystkim człowiekiem"

[danuski]

lolinka2 napisała:

> Zgłaszam sprzeciw. Czytałam swoja dokumentację z poradni i w klinice podczas
> pobytu, wręcz nie wyobrażam sobie żebym tego nie robiła. I nie płakałam nad
> swoim nieszczęściem w trakcie lektury. Tam naprawdę byłam ja, nie ktoś inny,
> ubrane to może w fachowe słowa, ale jednak ja, cytaty z moich wypowiedzi. Nie
> wiem czy wiecie ale w takich zapiskach powinno być jak najwięcej wypowiedzi
> własnych pacjenta (wg tego wzoru odbywają się badania w klinice AM, lekarz
> rozmawia z pacjentem, a rezydent itp zapisuje).

czytałas moją dokumentację?
ja ją czytałam i MOICH relacji tam nie było wcale
pytań do mnie taakżze tam nie było


> Więc ja czytałam tam o sobie, czasem dołączałam fragmenty pamiętnika
> prowadzonego podczas terapii (fajna sprawa, sporo mówi lekarzowi o pacjencie
> (założyuwszy ze lekarz jest pacjentem zainteresowany, moi byli).
> Zatem sprawa podstawowa to dobry lekarz. A jak twierdzą zgodnie obaj świetni
> psychiatrzy których znam 'tu trzeba być przede wszystkim człowiekiem"

"moi" psychiaatrzy wszyscy mówili, ze przede wszystkim są lekarzami

[nevada_blue]

hmm, mi kiedyś przypadkiem wpadły w ręce moje papiery i dowiedziałam się, że od
pół roku niespełna leczenia /wówczas/ miałam na karcie wpisane: diagnoza -
schizo ;) rozbawiło mnie to nawet, choć wkurzyłam się też na swoją lekarkę, że
na moje pytania o jakieś podejrzenia nigdy mi nic nie powiedziała.. jak
poruszyłam temat, wyjaśniła mi sprawę jak to z wpisywaniem diagnoz jest i
zmieniła na F.31 ;P co też myślę tylko, żeby coś tam w papierach było..

niestety nie miałam okazji poczytać wszystkiego, a że z natury ciekawe zwierzę
jestem raczej, to nie powiem - bym chciała ;)

w każdym razie uważam, ze do tego to należałoby podejść jednak tochę z
dystansem i odrobiną autoironii z domieszką autohumoru ;)

pozdrawiam :)
[nev.]

[vinxxx]

a mnie takie przeczytanie karty bardzo pomoglo. zrozumialam ze to co sie ze mna
dzieje, ze to sie jakos nazywa i nie jest to nienormalne. wczesniej myslalam ze
trace zmysly i tylko ja sie tak czuje. poza tym polecam to forum. to jak terapia
grupowa . pomaga bardzo.

[danuski]

vinxxx napisała:

> a mnie takie przeczytanie karty bardzo pomoglo. zrozumialam ze to co sie ze
mna
> dzieje, ze to sie jakos nazywa i nie jest to nienormalne. wczesniej myslalam
ze
> trace zmysly i tylko ja sie tak czuje. poza tym polecam to forum. to jak
terapi
> a
> grupowa . pomaga bardzo.

zgoda z wnioskiem, ale ja jak czytałam swoje papiery to wyczytałam zz nich, że
jestem bardziej nienormalna i to tak beznadziejnie nienormalna, że...zapłakałam
naad sobą i żal mi się zrobiło tych bliskich, którzy teraz będą nadal musieli
ze mną żyć pod jednym dachem.
i do tej pory nie umiem sobie odpowiedzieć na pytanie czy żal nad sobą był
większy czy mniejszy niż żal nad nimi.

Nie podniecaj sie niepotrzebnie.Wszystko to juz Ci

[azx]

powiedział.

[danuski]

bungo24 napisał:

> W najbliższym czasie rozpoczynam psychoterapię (depresja). W związku z tym
> poprosiłem o wydanie mi dokumentacji, jaka powstała w wyniku moich
> wcześniejszych spotkań z psychiatrą, żeby móc w razie potrzeby pokazać ją
> terapeucie.
>

i psychiatra wyda ci dokumenty?
chyba ich kopie tylko
a skąd będziesz wiedział, ze to całość?
bez zajrzenia do nich-tych dokumentów- nie będziesz tego wiedział

[bungo24]

W sumie faktycznie nic ciekawego, zadnych niespodzianek. Za to mogę stwierdzić
co dociera z tego co mówię, a co nie i co ważnego pominałem.
Trzymajcie się ciepło i walczcie o siebie!

[rumiankowa]

Mialam taka dokumentacje i otworzylam koperte, przeczytalam i bylam dosc
zawiedziona - mocno pobiezne zapiski, skrotowe, jednozdaniowe, niewiele
mowiace, np tylko o przepisanych lekach i ogolnym nastroju. Nic ciekawego ;)
Ale znam dziewczyne, ktora od tej samej lekarki przeczytala podobne zapiski i
przezyla wielkie rozczarowanie z duzym zalamaniem. Dlatego, ze wiele godzin
rozmawiala z ta mloda lekarka, jak z przyjacielem, miala jakies (mylne, wiem)
wyobrazenie o tej relacji, ze jest wyjatkowa, b. przyjacielka itd. A tu
przeczytala taki suchy zargon psychiatryczny na swoj temat i mocno ja to
zabolalo. Roznie to bywa..

[rumiankowa]

Mialam taka dokumentacje i otworzylam koperte, przeczytalam i bylam dosc
zawiedziona - mocno pobiezne zapiski, skrotowe, jednozdaniowe, niewiele
mowiace, np tylko o przepisanych lekach i ogolnym nastroju. Nic ciekawego ;)
Ale znam dziewczyne, ktora od tej samej lekarki przeczytala podobne zapiski i
przezyla wielkie rozczarowanie z duzym zalamaniem. Dlatego, ze wiele godzin
rozmawiala z ta mloda lekarka, jak z przyjacielem, miala jakies (mylne, wiem)
wyobrazenie o tej relacji, ze jest wyjatkowa, b. przyjacielka itd. A tu
przeczytala taki suchy zargon psychiatryczny na swoj temat i mocno ja to
zabolalo. Roznie to bywa..