stany lękowe

[olenka_szczecin]

Nie mam pojecia jak sobie z tym poradzic.Nawet nie wiem tak naprawde czego
sie boje.Ogarnia mnie dziwy strach jak jestem poza domem,gdy jade
tramwajem,gdy musze isc gdzies sama.Ostatnio mialam straszny napad
paniki,przechodzilam przez ulice,jechaly 2 karetki na sygnale,policja,pelno
samochodow,halas a mnie zaczelo dusic,nie moglam zlapac oddechu,poplakalam
sie i taka roztrzesiona szlam jeszcze kilka minut,dopiero jak dotarlam do
kolezanki to mi przeszlo.Nie umiem sobie z tym porazic,nawet nie wiem skad
sie to bierze,nawet nie wiem czego sie boje.Moze ludzi??

[isabelchen]

witaj w klubie:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=99&w=60518985
a jeszcze bardziej w klubie
agorafobiczek,
życie jest piękne!

[reedycja]

stawiam na to, że boisz się tall ships' race'ów

[mskaiq]

Piszesz ze nie wiesz czego sie boisz. Tak zwykle sie dzieje kiedy pojawiaja sie
odczucia somatyczne, ktorych nie potrafisz przypisac do zadnych wydarzen ktore
moglyby Cie przestraszyc.
Te odczucia somatyczne wywoluja niepokoj ktory zmienia sie w strach a potem w
panike.
Popatrz na to rozsadkiem. Nie ma powodow do strachu, pojawiaja sie tylko
odczucia somatyczne, nie reaguj na te uczucia, ono znikna. Jesli nie zamienisz
niepokoju w strach wtedy znikna odczucia somatyczne. To bedzie wracalo ale
coraz slabie, za jakis czas mozesz sie pozbyc tego leku.
Serdeczne pozdrowienia.

[olenka_szczecin]

tez to sobie w ten sposob tlumaczylam ale to jest silniejsze,staram sie myslec
o czyms innym ale to i ak nie pomaga ;/

[kontrreformacja]

Oleńko, a ja ci polecam wizytę u dobrego psychologa. Możesz też iść do
psychiatry - leki pomagają wrócić do normy, psycholog pomoże ci zrozumieć, skąd
ten lęk się bierze. A jak bedziesz wiedziała skąd to łatwiej będzie go pokonać.
Z moich doświadczeń wynika, że nic nie bierze się z niczego, ten lęk który
odczuwasz, jak najbardziej ma swoją przyczynę, ta przyczyna jest w twojej
głowie, tylko nie zdajesz sobie z tego sprawy.
Pocieszę cię tylko, ze wielu ludzi doświadcza tego, co ty i lekarze i
psychologowie umieją sobie z tym radzić. Trzymam za ciebie kciuki i pozdrawiam!

[olenka_szczecin]

Jestem pod opieka psychologow,nawet 4 i 1 psychiatry,codziennie chodze na
terapie grupowa ale leki i tak sa.Pozbylam sie jedynie stanow
depresyjnych.Przestalam wymiotowac,jakos staram sie uporac z bulimia ale te
napady strachu nie daja mi zyc ;/ staram sie nie myslec.Ale np nienawidze jak
sie ktos na mnie patrzy w tramwaju,odrazu panikuje i wyobrazam sobie,ze pewnie
wygladam jakos nie tak ;/

[mskaiq]

Staraj sie nie myslec o leku, staraj sie rowniez za wszelka cene zachowac
pozytywny nastroj bo to rowniez pomaga.
To ze to jest silniejsze od Ciebie bierze sie z Twojej emocjonalnosci. Staraj
sie cwiczyc fizycznie, bieg, rower, itp. Duzo latwiej bedzie Ci pokonac te
odczucia somatyczne, odwrocic od nich uwage.
Ja przeszedlem przez strach, pozbylem sie go, mysle ze mozesz osiagnac to
rowniez.
Serdeczne pozdrowienia.

[olenka_szczecin]

Z tym wysilkiem fizycznym to nie jest glupi pomysl.Jakis czas temu przerwalam
ale pamietam,ze w momentach kiedy duzo cwiczylam,to gdy wychodzilam z silowni
nabieralam jakiejs takiej przyjemnej pewnosci siebie.Ale teraz jestem chora a
za 1,5 miesiaca wyjezdzam do usa wiec nie za bardzo mam na to czas,bo terapie
koncze o 14 i pozostaje mi potem tylko czas na uczenie sie do sesji.Ale z
drugiej strony jak patrze na moj rowej kurzacy sie na balkonie to moze w
weekeny znajde czas :) moze masz racje :)

[mmonika4]

ja mam od jakos od ponas roku agorafobie z lekiem napadowym,wszedzie jezdze na
rowerze,co przyznam pomaga(w zime jest to jednak problem),choc na rowerze
latwiej"uciec"przed napadem,a to chyba nie dobrze z tego co wiem,trzeba sie
mierzyc,jeszcze chyba srednio mi to wychodzi :/,no ale cóż,nie ma co
histeryzowac,i nie ma co udawac ze jest fajno.

[cyfra_pl4]

fajno nie jest,
i az strach za to dziekowac

czym sie potem obronią,

odwlekanie w nieskonczonosc odebrania swojej wlasnosci skonczy sie
odebraniem w sposob na ktory nie bedzie sposobu