SS......

[aidka]

Nie mam ochoty .łykać Tableteknawszelkiwypadek, które noszę na
wszelki wypadek w torebce.
I co z tego, że je noszę ?
I tak nie jest lepiej.
Ani bezpieczniej.
Boli.
Wciąż boli.
Ale nie łykam niczego.
Choć powodu, dla którego niełykanie owo miałoby być zwycięstwem –
nie widzę.
Może dla innych byłaby to jakaś victoria.
Może dla innych tak.
Na przykład dla używających na wszelki wypadek aspiryny, alkoholu,
nikotyny, relanium, marihuany, haszyszu, heroiny, kokainy,
amfetaminy, Iczegotamjeszcze.
Może bezbolesne powstrzymywanie się od używania, byłoby dla nich
powodem do zadowolenia.
Choćby malutkiego, jak koliber.
Z tych gatunków tak maciupeńkich, że dających radę spijać nektar
kwiatów.
Dla mnie fakt, że tabletki leżą odłogiem niespozywane, powodem do
zadowolenia nie jest.
Bo i tak boli.
Nawet, gdy jest się tysiące kilometrów chmur, wody morskiej,
słońca, od źródeł bólu.
Nawet tak daleko.
Nie można się zatopić.
Ani w wodzie morskiej, ani w słońcu, które się kocha.
Duszenie się własnymi łzami, które nie płyną.
Bo trzymam je w gardle.
Bardzo
głęboko.

Zdrady, zdrady, zdrady.
Rozwody.
Zdrada kogoś.
Zdrada siebie.
Zdrada w poszukiwaniu.
Zdrada w samotności.
Samotność. Smutek.
Samotność. Smutek.
Sam...Smut...
Sam...Smut....
Sam Smutek.
SS
eS eS.....
A jeśli ktoś zostawia Cię z SS, to to nie jest zdrada?
To nie jest zdrada ?!
Alkohol, prochy...
Alkohol? Prochy?
I SS...
To nie jest zdrada ?
Tak sądził?- źe można na to patrzeć i nic?
Można?
Można.
To znaczy : niektórzy mogą.
Patrzą. I zajmują się sobą.
Jakby nigdy nic :
Praca, pieniądze, praca pieniądze, pieniądze i praca....
I inni ludzie – ci, których mają szczęscie mieć : Mama, Tata...
A także obcy.
Ale nie ta z wiecznym SS. – obca?
Bliska, ale gorzej, niż obca.
Nie życzę mu tego, by poznał, co to jest tak się czuć.

[anatemka]

jawohl mein General !!

[zoltanek]

do konca to cie nigdy nie czytalem i nie zamierzam
znam cie wystarczajaco by wiedziec ze wymyslasz sobie abstrakcyjne problemy,
moze z braku materialnych lub zbyt duzego powinowactwa do zycia romantycznego.
nie wiem, tak czy siak, nie uwazam bys zaslugiwala na pomoc w obliczu takich
bzdurek.
ps . jesli bylem dkla ciebie nie mily, sorka, mam kryzys, bardzo sie boje.
bnie uwazam jednak by ktokolwiek z forum powinien zajmowac sie tym... schizokm
trzeba stawic czola samemu.

[abasia471]

Jak na mój gust, to masz straszne zacięcie do masochizmu w wydaniu
romantycznym, ale jak lubisz, to rób tak dalej.

[zoltanek]

masz całkowita racje, nie bede zaprzeczal
nie bede dociekal czy rozmawialas z moja psycholozka czy moze masz po prostu
dobra intuicje. egal
roznuca polega na tym ze konsekwencje bledow swoich zboczen przezywam w zaciszu
wewnwtrznynm.,uo

[anatemka]

abasia chyba pisała do królewny aidki?

[zoltanek]

wiem, wiem, ale co mam zrobic gdy juz nikt mi nie odpisuje? musze krasc cuedze
posty.

[lucyna_n]

ja nie odpisuję bo ciągle piszesz jakie to boskie lachony się wokół Ciebie
kręcą, to na co Ci na takie dictum odpis staych bab na forumie:P

[rain.dog]

tak z czystej naukowej ciekawości - co to są "lachony"?

[nienill]

www.youtube.com/watch?v=Z3N0EdD5m4E

[mskaiq]

Sam Smutek z tym sie nie da zyc a tyle jest powodow aby byc smutnym
aby wywolac zal.
Jest wiele zdrad, przemocy, nienawisci, wypadkow, kataklizmow,
wystarczy wyciagnac po to reke i zaczynamy cierpiec razem z tymi
ludzmi, czesto cierpiec wiecej niz ci ktorzy ucierpieli w
rzeczywistosci.
Na swiecie jest rowniez wiele dobra, radosci, szczescia, piekna,
szcunku, wybaczenia.
Nigdy Aidko nie siegam po cierpienie, zawsze szukam tego co przynosi
radosc, sens i chec dzialania.
Spotykam sie czesto z cierpieniem ale nigdy sie z nim utozsamiam,
nie pozwalam aby stalo sie ono czescia mnie, nie chce go przezywac z
innymi bo wtedy poglebiam stan depresyjny u tej osoby i tworze
podobny stan u siebie . Aby pomagac trzeba umiec bronic sie przed
smutkiem innej osoby, nauczyc sie zachowywac radosny nastroj
niezaleznie od tego co sie dzieje wokol Ciebie.
Serdeczne pozdrowienia.

[abasia471]

mskaiq napisał:

>Aby pomagac trzeba umiec bronic sie przed
> smutkiem innej osoby, nauczyc sie zachowywac radosny nastroj
> niezaleznie od tego co sie dzieje wokol Ciebie.
Na przykład radosne tańce na pogrzebie są godne polecenia, bo ruch
to zdrowie a jak żałobnicy pofikają, to z apetytem zjedzą wszystko
co było na stypie i będą wdzięcznie wspominać, że na pogrzebie
ciotki Helenki, to był ubaw po pachy. Będą też z utęsknieniem
czekać na kolejny pogrzeb w rodzinie zamiast się tego obawiać a to
już same korzyści. Szkoda tylko, że nie można sprawdzić, czy
nieboszczce Helence taka impreza przypadła do gustu.

[mskaiq]

O jakim pogrzebie piszesz, nie znam ciotki Helenki. Ten post jest o
zalu i smutku.
Serdeczne pozdrowienia.

[beatrix-kiddo]

ale ty głupi jesteś, Mskaiq. Abasia ci tylko pokazała praktyczne zastosowanie
twoich światłych porad o tym, jak zachowywać dobre samopoczucie niezależnie od
okoliczności! Nieważne co się dzieje, ważne, żeby mieć dobre samopoczucie
(pierwsze prawo Mskaiq). Ale ty jesteś tak durny, że oczywiście nie dostrzegłeś
ironii. Wszystko jak zwykle bierzesz dosłownie. "Nie znam ciotki Helenki", ha ha
ha, tekst tygodnia po prostu!
Abasia, mnie się też ta porada Mskaiq z tańcami na pogrzebie skojarzyła :-)

[lucyna_n]

sama jesteś głupia, Mask jest tylko zaburzony.

[beatrix-kiddo]

Zaburzony? Ładny eufemizm... on jest głupszy niż ustawa przewiduje.

[rain.dog]

Mskaiq, ktoś tu już chyba Cię porównał do forumowego Forresta Gumpa.
Ja zdecydowanie wolę Gumpa w oryginalnym wydaniu - przwyższał Cię o
niebo empatią i wrażliwością.

[mskaiq]

Przeszedlem przez smierc moich rodzicow i innych bliskich mi osob.
Nigdy nie plakalem bo placz nie jest zwiazana z miloscia a z zalem i
smutkiem. Potrafi przyniesc bol, depresje. Nie raz wspominam moja
Matke czy Ojca, mam wiele pieknych wspomien ktore przynosza mi
radosc, nie przynosza bolu, zalu ani smutku.
Po co plakac i smucic sie, to niczego nie zmieni, nie przywroci do
zycia ktora zmarla. Jest olbrzymia ilosc osob ktorzy z powodu zalu i
smutku po utracie kogos bliskiego przeszla przez bardzo ciezka
depresje.
Ja nie pisze ze nalezy cieszyc sie ze smierci rodzicow czy bliskich
to juz pisze Abasia ale ze nalezy unikac zalu, smutku, zachowywac
pogodny nasroj.
To nie lzy wyznaczaja nasza milosc do drugiej osoby bo milosc nie
przynosi bolu, one wyznaczaja tylko negatywne uczucia ktore
kierujemy przeciwko sobie.
Serdeczne pozdrowienia.

[lucyna_n]

i znowu mi ten znienawidzony mickiewicz się rzucił
bo kto nie byl czlowiekiem ni razu temu człowiek nic nie pomoże

Mask, po śmierci rodziców mus jest płakać, oni patrzą z nieba i sobie myślą
takiego syna wychowaliśmy, nawet po nas nie zaplakał,
no chyba że nie byli warci tej jednej łzy, ale skoro masz piękne wspomnienia z
nimi związane to chyba jednak należalo im się.
Nie chcialabym żeby po mnie ktoś rozpaczał, ale żeby nawet raz nie zaplakał, to
by było bardzo smutne.

[anatemka]

taaa mnie nawet przed zejściem powstrzymywała myśl, że nikt by na
mój pogrzeb nie przyszedł... o darciu szat nawet nie marzę ;)

[bertrada]

Jak ty się czujesz tak jak to opisujesz, to może jednak powinnaś zacząć zażywać
leki. Nie ma żadnego powodu, żeby robić z siebie męczennika. A stan
permanentnego smutku i przygnębienia, które wysuwają się na pierwszy plan
aktywności życiowej, nie jest wbrew niektórym opiniom czymś naturalnym.
Cokolwiek by się nie stało, to życie toczy się dalej i trzeba się nim cieszyć. W
przeciwnym wypadku przestaje mieć sens i dalsze funkcjonowanie staje się udręką.
Dlatego, jeśli organizm ma problemy z samodzielnym utrzymaniem równowagi
psychicznej i poczucia zadowolenia z życia, to trzeba mu w tym pomóc. I od tego
są leki i lekarze, którzy je przepisują. I warto z tego skorzystać.

[anatemka]

aidka nie zażywa leków, aidka je zbiera. Sama zresztą nie wiem po co.

[lucyna_n]

ludzie mają różne hobby

[aidka]

Bertrado
mirzaten i
tisercin - zalecono mi dawki profilaktyczne - mam to brać do końca
życia
brałam
nieco regulowała się sprawa snu
nieco zmniejszał się lęk
ale nastrój był mocno obniżony cały czas
no i np. - długotrwałe branie tisercinu = trwałe uszkodzenie wzroku
ponadto, u mnie, niezależnie, od kwestii endogennej jest też
diagnoza, iż wpływ na powracające stany depresyjne ma przebyty
onegdaj poważny uraz głowy - są zmiany w zapisie EEG, tomografii
związane z określoną częścią mózgu zawiadującą emocjami
na to leki więc wpływu nie mają, albo niezbyt wielki
a, co najważniejsze, tak, jak mówi mskaiq, który zna moje sprawy -
wszystko jest związane z traumatycznymi przeżyciami i sytuacją,
które nie dawałyby spokoju nawet zdrowemu człowiekowi
chorej sytuacji leki nie uzdrowią
zanim do tej sytuacji doszło - to tak - brałam leki i pomagały
pozdrawiam
a.

[bertrada]

Ale mirzaten to jest silny antydepresant przepisywany na ciężkie postacie
depresji, najczęściej w warunkach szpitalnych. Tego nie stosuje się
profilaktycznie ani tym bardziej całe życie. Nie spotkałam się z ani jedną
pozytywną opinią na temat tego leku. Cały internet jest pełen ostrzeżeń przed
jego zażywaniem. O tym drugim preparacie nie słyszałam ale podejrzewam, że nie
lepszy. Myślę, że powinnaś iść do jakiegoś innego lekarza, który ma zwyczaj
przepisywać leki nowszej generacji. Skoro w miarę funkcjonujesz bez leków, to
tym bardziej świadczy to o tym, że nie potrzebujesz niczego silnego, żeby cię
postawić na nogi.

[aidka]

bertrada napisała:

> Ale mirzaten to jest silny antydepresant przepisywany na ciężkie
postacie
> depresji, najczęściej w warunkach szpitalnych. /.../

to było tak : w ub. wylądowałam w szpitalu w Koszalinie - było tak
źle, że przywiozło mnie tam pogotowie
spróbowali najpierw nowszy lek i nic
wtedy pani ordynator zaczęła z mirzatenem i dołączyła neuroleptyk,
jakim jest tisercin
pomogło
przed wypisem długo ze mną rozmawiała - mówiła, że była na sympozjum
w Szczecinie i tam zaprezentowano najnowsze badania psychiatrów dot.
leków antydepresyjnych - powiedziała, że , w takim wypadku, jak mój,
kiedy nawroty są tak częste i tak ciężkie, wskazane byłoby podawanie
np. mirzatenu, w maleńkiej dawce już zawsze
mówiła, że, zgodnie z wynikami badań, powinno obniżyć to
częstotliwość nawrotów i ich ciężar
brałam ten mirzaten, ale stan finansów nie pozwala mi już dłużej go
kupować
/tisercin mam w aptece za darmo/
ponadto, wiem, że, jeśli nie zmieni się nic wokół mnie, to leki mi
nie pomogą
teraz nie mam depresji, ale ogrom smutku w sobie
i napady lęku, paniki
znowu nie wychodzę z domu
no ale piszę
jak dla mnie, to wiele
pozdrawiam
a.

[mskaiq]

Bertrada napisala
>Dlatego, jeśli organizm ma problemy z samodzielnym utrzymaniem
>równowagi psychicznej i poczucia zadowolenia z życia, to trzeba mu
>w tym pomóc. I od tego są leki i lekarze, którzy je przepisują.
Kiedy umieraja rodzice albo bliscy to zwykle pojawia sie zal,
smutek, zlosc, lzy ktore przynosza depresje reaktywna.
Wystraczy pozbyc sie negatywnych emocji aby sie pozbyc depresji
reaktywnej.
Na stronie
www.przychodnia.pl/psychiatria/index7.php3?s=3&d=24&t=7
znajdziesz taki przyklad
Przekład Józef Paszkowski
Utrata bliskiej osoby, dramatyczne zwroty fortuny, zagrożenie życia
lub uwikłanie w beznadziejną sytuację osobistą;
wszystkie te sytuacje mogą spowodować zbyt wielkie przeciążenie
emocjonalne i w efekcie wystąpienie depresji reaktywnej. Gdyby
jednak, jakimś szczęśliwym trafem, zły los udało się odwrócić, gdyby
osoba uznana za zaginioną powróciła, a zagrożenie życia okazało się
tylko pomyłką diagnostyczną, ustąpiła by również depresją. Załamany
nią chory i nieszczęśliwy człowiek został by tym samym uzdrowiony.
Aby pozbyc sie depresji trzeba pozbyc sie przyczyny ktora ja
wywoluje a przyczyna sa nasze emocje.
Serdeczne pozdrowienia.

[bertrada]

No i nie zgodzę się z tobą. Stan przygnębienia pojawiający się po jakiejś
stracie jest czymś naturalnym i z pewnością ma jakieś biologiczne i ewolucyjne
uzasadnienie. Natomiast jeżeli trwa zbyt długo i uniemożliwia prawidłowe
funkcjonowanie jest stanem patologicznym. Ludzie zostali stworzeni do życia w
warunkach, gdzie trup ścielił się gęsto. I śmierć bliskich towarzyszyła ludziom
na co dzień. Nie mogli za każdym razem popadać w depresję, okres żałoby trwał
kilka dni a po pogrzebie wszystko wracało do normy i życie toczyło się dalej.
Osoby, które nie były w stanie wrócić do równowagi psychicznej miały duże
trudności z przetrwaniem, więc stan długotrwałego przygnębienia nie może być
czymś normalnym.

[aidka]

masz rację
ja dobrze wiem, Bertrado, że mój tak bardzo i tak długo obniżony
nastrój ma już charakter patologiczny
wiem też, że patologią jest u mnie fakt, iż czas nie goi ran
od dramatycznych dla mnie wydarzeń mijają lata, a ja....no własnie
b. pomogła mi 3 -miesięczna terapia 3 lata temu
bardzo
ale nie na zawsze - znowu były jakieś niepowodzenia i wszystko się
rozwaliło
na tej terapii powiedziano mi, że jakby co, to, żebym znów przyszła
ale o to się trzeba starać - łatwo się tam nie dostanie
a ja
póki co
starać się o cokolwiek sił nie mam
pozdrawiam
a.

[mskaiq]

Bertrada napisala
>Natomiast jeżeli trwa zbyt długo i uniemożliwia prawidłowe
>funkcjonowanie jest stanem patologicznym. Ludzie zostali stworzeni
>do życia w warunkach, gdzie trup ścielił się gęsto. I śmierć
>bliskich towarzyszyła ludziom na co dzień. Nie mogli za każdym
>razem popadać w depresję, okres żałoby trwał kilka dni a po
>pogrzebie wszystko wracało do normy i życie toczyło się dalej.
>Osoby, które nie były w stanie wrócić do równowagi psychicznej
>miały duże trudności z przetrwaniem, więc stan długotrwałego
>przygnębienia nie może być czymś normalnym.
Osoby ktore nie sa w stanie wrocic do rownowagi to osoby ktore nie
potrafia kontrolowac swoich emocji, zlosci, zalu, nienawisci,
strachu.
Kontroli nad emocjami mozna sie nauczyc i to jest jedyny sposob
pozbycia sie depresji reaktywnej.
Jesli nie chcemy sie pogodzic ze smiercia, kiedy czujemy sie
skrzywdzeni przez zycie, kiedy nieustannie rozwazamy co sie nam
przydazylo w zyciu wtedy kazdego dnia przezywamy epizody depresyjne,
czesto trwajace caly dzien.
Kiedy depresja reaktywna trwa dlugo pojawiaja sie zmiany w naszym
sposobie myslenia. Zwykle akceptujemy to co negatywne jako pozytywne
i odwrotnie.
Takie zmiany prowadza do depresji endogennej ktorej jest o wiele
trudniej sie pozbyc. Aby moc sie jej pozbyc trzeba powrocic do
wartosci, akceptowac zlo jako zlo a dobro jako dobro.
Serdeczne pozdrowienia.

[abasia471]

mskaiq napisał:

> Osoby ktore nie sa w stanie wrocic do rownowagi to osoby ktore
nie > potrafia kontrolowac swoich emocji, zlosci, zalu, nienawisci,
> strachu.

Oj Masku, co tak wrzucasz przez ogródek, powiedz wprost, twoim
zdaniem Aidka jest sama sobie winna i już.

> Kontroli nad emocjami mozna sie nauczyc i to jest jedyny sposob
> pozbycia sie depresji reaktywnej.

A jak ktoś nie umie się nauczyć, to jego problem? Jak to źle się
składa, że takich jak ty, co to doskonale umieją kontrolować emocje
przez zaprzeczanie im, nie ma więcej na tym świecie.

> Jesli nie chcemy sie pogodzic ze smiercia, kiedy czujemy sie
> skrzywdzeni przez zycie, kiedy nieustannie rozwazamy co sie nam
> przydazylo w zyciu wtedy kazdego dnia przezywamy epizody
depresyjne, > czesto trwajace caly dzien.

Popełniamy duży błąd, tak należy rozumieć te wywody?

> Kiedy depresja reaktywna trwa dlugo pojawiaja sie zmiany w naszym
> sposobie myslenia. Zwykle akceptujemy to co negatywne jako
pozytywne > i odwrotnie.

Zgodnie z tą teorią ubóstwiamy pogrzeby i płaczemy na weselach. Jak
życie nam się dobrze układa, to jesteśmy przygnębieni a jak
wszystko się wokół nas wali jesteśmy usatysfakcjonowani, bo
nareszcie mamy powody do narzekania.

> Takie zmiany prowadza do depresji endogennej ktorej jest o wiele
> trudniej sie pozbyc.

A na to bym nie wpadła.

>Aby moc sie jej pozbyc trzeba powrocic do
> wartosci, akceptowac zlo jako zlo a dobro jako dobro.

I sama akceptacja wszystko zmieni na lepsze?

> Serdeczne pozdrowienia.

Do serdecznych pozdrowień nie mam uwag.
>

[mskaiq]

Abasia napisala
> Oj Masku, co tak wrzucasz przez ogródek, powiedz wprost, twoim
> zdaniem Aidka jest sama sobie winna i już.
Nigdzie nie napisalem ze Aidka jest Sobie winna. To Twoja wolna
interpretacja, ktora jest bledna dlatego ze wedlug mnie nie winnych
ludzi, nie oceniam ludzi.
> A jak ktoś nie umie się nauczyć, to jego problem? Jak to źle się
> składa, że takich jak ty, co to doskonale umieją kontrolować
>emocje przez zaprzeczanie im, nie ma więcej na tym świecie.
Kazdy moze sie nauczyc ze ze sa zle emocje, ktore przynosza bol,
zlosc, nienawisc i ze sa dobre emocje. Kazdy czlowiek spotyka sie z
nimi na codzien. Nie zaprzeczam zlym emocjom ani dobrym, wybieram
ktore pozwalaja mi zyc poza depresja i jesli chcemy sie pozbyc
depresji musimy ich unikac.
> Zgodnie z tą teorią ubóstwiamy pogrzeby i płaczemy na weselach.
>Jak życie nam się dobrze układa, to jesteśmy przygnębieni a jak
> wszystko się wokół nas wali jesteśmy usatysfakcjonowani, bo
> nareszcie mamy powody do narzekania.
To Twoja teoria Abasiu ze ubostwiamy pogrzeby, ja nie pisze ze
ubostwiamy pogrzeby, ja pisze o depresji reaktywnej jako rezultat
placzu, bolu, zalu i wszystkich negatywnych emocji ktore przynosi
smierc bliskiej osoby.
Starasz sie Abasiu zmieniac to co pisze, sprobuj czytac uwazniej to
co pisze bo widze ze wszystko przekrecasz.
Serdeczne pozdrowienia.

[micaela]

dlatego ze wedlug mnie nie winnych
> ludzi,

skoro nie ma winnych, to czemu ciagle piszesz "poWINENNES"?

> nie oceniam ludzi.

jasne, przeciez ty nic innego oprocz oceny nie masz tu na forum do napisania.

> Starasz sie Abasiu zmieniac to co pisze, sprobuj czytac uwazniej to
> co pisze bo widze ze wszystko przekrecasz.

sproboj wejsc w dialog a nie pisac, ze czegos nie pisales.

[micaela]

> > Zgodnie z tą teorią ubóstwiamy pogrzeby i płaczemy na weselach.
> >Jak życie nam się dobrze układa, to jesteśmy przygnębieni a jak
> > wszystko się wokół nas wali jesteśmy usatysfakcjonowani, bo
> > nareszcie mamy powody do narzekania.
> To Twoja teoria Abasiu ze ubostwiamy pogrzeby, ja nie pisze ze
> ubostwiamy pogrzeby, ja pisze o depresji reaktywnej


wczesiej mi sie nie chcialo, ale teraz przejrzalem o czym dyskutujesz z abasia.
sam sie gubisz w swoim belkocie. tutaj piszesz, ze piszesz o reaktywnej, a post
wczesniej kwestia odwrocenia wartosci dotyczyla wedlug ciebie endogennej.

[demole]

będę cię z daleka oglądać,
TAW to hebrajska litera,
bnardzo dziwnie z daleka wygląda..

[abasia471]

mskaiq napisał:

> To Twoja wolna
> interpretacja, ktora jest bledna dlatego ze wedlug mnie nie
winnych > ludzi, nie oceniam ludzi.

Nie chcę tu robić plebiscytu, ale myślę, że oprócz mnie jeszcze
przynajmniej parę osób w podobny sposób odczytało twoje słowa. A
stwierdzenie, że ty nikogo nie oceniasz, to można między bajki
włożyć. Zgadzam się tylko z tym, że nie oceniasz wprost, ale sens i
treść twoich wywodów jest oceniająca. Ja rownież często wypowiadam
się w sposób ocenny, ale robię to świadomie i wprost, bez
hipokryzji, licząc się z tym, że moja opinia może się komuś nie
spodobać i nawymyśla mi od wrednych bab.

> Kazdy moze sie nauczyc ze ze sa zle emocje, ktore przynosza bol,
> zlosc, nienawisc i ze sa dobre emocje. Kazdy czlowiek spotyka sie
z > nimi na codzien.

A myślisz, że tylko ty odkryłeś, że zle emocje przynoszą ból?
Większość ludzi to wie bez uczenia się. A nawet jeżeli, delikwent
już się wyedukuje, to co, dzięki tej wiedzy nie będzie go bolało?


Nie zaprzeczam zlym emocjom ani dobrym, wybieram
> ktore pozwalaja mi zyc poza depresja i jesli chcemy sie pozbyc
> depresji musimy ich unikac.

A jak można wybierać emocje? Masz jakiś sterownik? Ja, albo coś
czuję, albo nie, wybierać nie potrafię. Mask, wytłumacz mi jak
chłop krowie na rowie, jak mam to robić?

> To Twoja teoria Abasiu ze ubostwiamy pogrzeby, ja nie pisze ze
> ubostwiamy pogrzeby, ja pisze o depresji reaktywnej jako rezultat
> placzu, bolu, zalu i wszystkich negatywnych emocji ktore przynosi
> smierc bliskiej osoby.

Ja tylko wyciągnęłam wnioski z tego, co i jak napisałeś. Na to, że
nie odczytałeś w tym przykładzie ironii, to ja już nic nie poradzę.

> Starasz sie Abasiu zmieniac to co pisze, sprobuj czytac uwazniej
to > co pisze bo widze ze wszystko przekrecasz.

Niczego nie zmieniam, czytam uważnie, więc może spróbuj logiczniej
wytłumaczyć swoje stanowisko, bo naprawdę chcialabym zrozumieć. Jak
ty to robisz, że tak wybierasz te pozytywne emocje? Bo dla
większości jest to kompletnie niezrozumiałe.
> Serdeczne pozdrowienia.

Serdeczne pozdrowienia.

[mskaiq]

Wiem Abasiu ze krytykujesz innych i robisz to swiadomie, ja nie
krytykuje i robie to swiadomie rowniez.
Nie musze sie zgadzac z druga osoba, wtedy prezentuje moj punkt
widzenia bez atakow na druga osobe i na to jak ta osoba mysli. W
kontaktach z ludzmi takie podejscie jest koniecznoscia w innym
przypadku spotkamy sie z krytyka i atakami na nas ktore bardzo
czesto koncza sie duzym stresem i depresja.
Napisalas
> A jak można wybierać emocje? Masz jakiś sterownik? Ja, albo coś
> czuję, albo nie, wybierać nie potrafię. Mask, wytłumacz mi jak
> chłop krowie na rowie, jak mam to robić?
Sterownikiem jest rozsadek i rozumienie ze negatywne uczucia sa
wzmacniane przez emocjonalnosc. Kiedy emocjonalnosc jest wysoka nasz
rozsadek, nasza inteligencja jest zastepowana przez zlosc, strach
zal, nienawisc i wtedy potrafimy dzialac przeciwko sobie czy innej
osobie bez udzialu rozsadku.
Ja cwicze fizycznie, mam diete ktora pomaga zmiejszac emocjonalnosc.
To pozwala mi zachowywac rozsadek i odrzucac negatywbe emocje.
Napisalas rowniez
> Ja tylko wyciągnęłam wnioski z tego, co i jak napisałeś. Na to, że
> nie odczytałeś w tym przykładzie ironii, to ja już nic nie poradzę.
To sa wnioski ktore zmieniaja pozytywny punkt widzenia na
negatywny. Kiedy pisze ze nie mozna plakac, zalic sie, wzbudzac
zlosc i zaakceptowac smierc bo inaczej konczy sie to depresja
reaktywna to Ty wyciagasz wniosek ze ja pisze ze nalezy sie smiac,
cieszyc ze smierci innej osoby.
Serdeczne pozdrowienia.

[abasia471]

mskaiq napisał:
Mask, dyskusja z tobą przypomina kopanie się z koniem, ale niech
będzie,skoro się w nią wdałam, to brnę dalej.

> Wiem Abasiu ze krytykujesz innych i robisz to swiadomie, ja nie
> krytykuje i robie to swiadomie rowniez.

Nie zgadzam się z twoim stwierdzeniem, że ty nie krytykujesz. Może
tak bardzo zamotałeś się w zaprzeczeniach, że sam nie widzisz, jak
bardzo oceniasz, odpowiadając na zamieszczane na forum wątki. Np.
ktoś się żali, że nie radzi sobie z żalem, smutkiem a ty bez
odrobiny empatii, rozpisujesz się jak to należy dobrze wybierać
uczucia, bo wybieranie złych uczuć powoduje negatywne konsekwencje.
Teoretycznie nic złego w tym nie ma, ale jedyny wniosek, jaki się
od razu narzuca, to obarczenie winą tego, komu jest źle, bo
widocznie źle wybrał. I nie mów, że ty nikogo winą nie obarczasz,
skoro z tego, co piszesz można wyciągnąć takie wnioski, to tak samo
jakbyś, powieddział, że ktoś sam sobie jest winien. Na domiar złego
dodajesz, jak ty świetnie wybierasz i jak dobrze ci się z tym żyje,
sugerując, że wystarczy być mądrym kolesiem, żeby nie jęczeć tak
jak większość nieudaczników. Zauważ, że nie ja jedna twierdzę, że
notorycznie oceniasz. Negując opinie innych możesz dalej trzymać
się swojej wersji, ale to nie zmienia faktu, jaki wydźwięk ma to co
piszesz.

> Sterownikiem jest rozsadek i rozumienie ze negatywne uczucia sa
> wzmacniane przez emocjonalnosc.

A to już drogi Masku, masło maślane, bo emocjonalność, to inaczej
uczuciowość. Rozsądek, to bardzo pożyteczne narzędzie, ale człowiek
nie wybiera, co poczuje. Może jedynie kierując się rozsądkiem,
wybierać jak zareaguje na uczucie, które go owładnęło a i to nie
zawsze.

>Kiedy emocjonalnosc jest wysoka nasz > rozsadek, nasza
inteligencja jest zastepowana przez zlosc, strach
> zal, nienawisc i wtedy potrafimy dzialac przeciwko sobie czy
innej osobie bez udzialu rozsadku.

Zakładasz, że uczuciowość, jest potencjalnym zagrożeniem?
A może, chcesz powiedzieć, że jak człowiek pozwala sobie na
uczucia, to głupieje i staje się wredny? A może po prostu,
żonglujesz słowami, bez większego sensu?

> Ja cwicze fizycznie, mam diete ktora pomaga zmiejszac
emocjonalnosc. > To pozwala mi zachowywac rozsadek i odrzucac
negatywbe emocje.

Słyszałam, że jedzenie mięsa pobudza agresję a ćwiczenia fizyczne
rozładowują stres, ale żeby właściwe jedzenie dodawało rozsądku, to
na to bym nie wpadła.

> Kiedy pisze ze nie mozna plakac, zalic sie, wzbudzac
> zlosc i zaakceptowac smierc bo inaczej konczy sie to depresja
> reaktywna to Ty wyciagasz wniosek ze ja pisze ze nalezy sie
smiac, > cieszyc ze smierci innej osoby.

Masku, może ja jestem według twoich teorii emocjonalna, więc
potencjalnie głupia i wredna, ale na miłość boską, nie wmawiaj mi,
że mam całkowity brak mózgu. Ja nie wyciągnęłam wniosku, że należy
cieszyć się ze śmierci bliskiej osoby, ja ironicznie zauważyłam, że
gdyby chcieć zastosować twoje rady, to nawet na pogrzebie trzeba
dbać o to, żeby się zbytnio nie martwić, bo to niezdrowe i nie
właściwe.

> Serdeczne pozdrowienia.
No i nawzajem.

[mskaiq]

Abasia napisala
Np.
> ktoś się żali, że nie radzi sobie z żalem, smutkiem a ty bez
> odrobiny empatii, rozpisujesz się jak to należy dobrze wybierać
> uczucia, bo wybieranie złych uczuć powoduje negatywne
> konsekwencje.
> Teoretycznie nic złego w tym nie ma, ale jedyny wniosek, jaki się
> od razu narzuca, to obarczenie winą tego, komu jest źle, bo
> widocznie źle wybrał.
To nie jest krytyka, jest to stwierdzenie ze negatywne uczucia
przynosza negatywne uczucia, jest ono takie same jak na przyklad
brak higieny powoduje wiele problemow zdrowotnych.
Tutaj nie ma krytyki zadnej osoby, jest prawda ktora akceptuje
wiekszosc ludzi.
Jesli chodzi o obarczanie wina to nie ja obarczam wina inna osobe
ona obarcza sie wina sama. To jeden z najczestszych problemow osob
ze sklonnosciami do depresji. Kazda wypowiedz interpretuja przeciwko
sobie.
Napisalas rowniez
> Na domiar złego dodajesz, jak ty świetnie wybierasz i jak dobrze
> ci się z tym żyje, sugerując, że wystarczy być mądrym kolesiem,
> żeby nie jęczeć tak jak większość nieudaczników.
Nie pisze ze mi sie swietnie zyje, znow negatywnie interpretujesz i
przekrecasz co pisze. Pisze ze pozbylem sie depresji i jak to
zrobilem.
Nie sugeruje ze trzeba byc madrym kolesiem to znow Twoja negatywna
interpretacja. Pisze ze nalezy pozbywac sie wszystkiego co przynosi
nam bol, zlosc, nienawisc, itp. Trzeba sie uczyc na bledach inaczej
sami tworzymy stany depresyjne dla siebie.
Piszesz o nieudacznikach, ja nie oceniam ludzi, Ty oceniasz, to
slowo nieudacznik czesto pojawia sie w Twoich postach, zreszta nawet
w tym poscie nazwalas sie glupia, wredna, itp.
Twoj sposob myslenia Abasiu sie zmienil, wszystko co pozytywne
zamieniasz na negatywne, wszystko co negatywne staje sie pozytywne.
To sa objawy postepujacej depresji, juz nie jest ona reaktywna
depresja spowodowana problemami ktorymi nie potrafimy sobie
poradzic a pojawia sie odwrocenie wartosci.
Jesli chodzi o wydzwiek tego co pisze to ten wydzwiek nadaja osoby
ktore czytaja, ja go nie nadaje. Osoba z zaawansowana depresja
ocenia negatywnie, wszystko wokol takiej osoby nie ma sensu,
wszystko jest przeciwko niej.
Napisalas
> A to już drogi Masku, masło maślane, bo emocjonalność, to inaczej
> uczuciowość. Rozsądek, to bardzo pożyteczne narzędzie, ale
> człowiek nie wybiera, co poczuje. Może jedynie kierując się
> rozsądkiem, wybierać jak zareaguje na uczucie, które go owładnęło
> a i to nie zawsze.
Emocjonalnosc a uczucia to dwie rozne rzeczy. Emocjonalnosc opisuje
podatnosc na uczucia. Emocjonalnosc moze byc wysoka albo niska. Przy
wysokiej emocjonalnosci rzadko kierujeny sie rozsadkiem. Kiedy
pojawia sie zlosc wybuchamy, jestesmy agresywni, kiedy pojawia sie
strach to latwo zmienia sie w panike, itp.
W zyciu nie mozna kierowac sie emocjami nad ktorymi nie panujemy bo
zniszcza nam zycie. Jesli pod wplywem zlosci pobijemy kogos to moze
sie to zakonczyc oskarzeniem o pobicie i wyrokiem. W pracy jesli
zaczniemy krzyczec na kolege to takie dzialanie jest skierowane
przeciwko nam.
> Słyszałam, że jedzenie mięsa pobudza agresję a ćwiczenia fizyczne
> rozładowują stres, ale żeby właściwe jedzenie dodawało rozsądku,
>to na to bym nie wpadła.
Jedzenie nie dodaje rozsadku, sposob odzywiania ma wplyw na
emocjonalnosc, jedzenie miesa, i na przyklad wszystkiego co zawiera
kofeine podnosi enocjonalnosc. W wyniku tego tracimy kontrole nad
soba i zamiast poslugiwac sie rozsadkiem poslugujemy sie uczuciem
zlosci, nienawisci, itp.
> Masku, może ja jestem według twoich teorii emocjonalna, więc
> potencjalnie głupia i wredna, ale na miłość boską, nie wmawiaj mi,
> że mam całkowity brak mózgu. Ja nie wyciągnęłam wniosku, że należy
> cieszyć się ze śmierci bliskiej osoby, ja ironicznie zauważyłam,
> ze gdyby chcieć zastosować twoje rady, to nawet na pogrzebie
> trzeba dbać o to, żeby się zbytnio nie martwić, bo to niezdrowe i
> nie właściwe.
Emocjonalnosc nie ma nic wspolnego z glupota i wrednoscia. Wlasnie
nazywanie siebie potecjalnie glupia, wredna i ze masz calkowity brak
mozgu to emocjonalnosc. Jest to stwierdzenie bez zadnych podstaw,
czesto ludzie mowia tak o sobie pod wplywem zlosci i zalu.
Nie bardzo rozumiem o co chcesz sie martwic na pogrzebie. Ja pisze
ze zal, smutek prowadzi do depresji reaktywnej, a brak akceptacji
smierci to jedna z najczestszych przyczyn tej depresji.
Serdeczne pozdrowienia.

[anatemka]

No i widzicie do czego doprowadziliście swoimi kłótniami?! aidka
założyła nowy wątek! Zadowoleni?!

[aidka]

anatemka napisała:

> No i widzicie do czego doprowadziliście swoimi kłótniami?! aidka
> założyła nowy wątek! Zadowoleni?!

taaaaa...
a Ciebie cała rzesza uzbrojonych po zęby talibów terroryzuje
zmuszając do czytania postów aidki....

[anatemka]

a wiesz, że nie? Twoje posty poprawiają mi humor :)

[micaela]

wiadomo nie od dzis ze mask nie krytykuje piszac o innych ( chcociazby pisal o
depresji jako wyborze zla, ale to przeciez nie jest krytyka!!!) tylko opisuje
obiektywne procesy depresji. a ci co pisza o jego problemach to sa krytycy. jak
sie przymknie oczy na swoja mialkosc to rzeczywiscie mozna uznac sie za ideal.

[irga7]

Nie znam Aidki,szczerze jej współczuję.Ale jedno jest pewne.... za
nic w świecie nie chciałabym mieć w najbliższym otoczeniu pani o
niku Abasia.Kobieto...czy Ty czytasz swoje posty?Skąd w Tobie tyle
jadu i zawiści?Pozostałych pozdrawiam.

[lucyna_n]

ja już bym wolala sto razy mieszkać kolo Abasi ktora w realu jest z pewnością
calkiem do życia, niż koło Aidki.

[abasia471]

mskaiq napisał:

> To nie jest krytyka, jest to stwierdzenie ze negatywne uczucia
> przynosza negatywne uczucia, jest ono takie same jak na przyklad
> brak higieny powoduje wiele problemow zdrowotnych.
> Tutaj nie ma krytyki zadnej osoby, jest prawda ktora akceptuje
> wiekszosc ludzi.

Skoro twierdzisz, że to takie oczywiste, to, po co powtarzasz to
jak mantrę? Większość ludzi zdaje sobie sprawę, że przeżywanie
negatywnych uczuć ma dla nich niekorzystne konsekwencje, ale
człowiek to nie robot i nie da się go zaprogramować, żeby przeżywał
jedynie to, co mu służy.
Ty zakładasz, że masz wybór, co czujesz i to właśnie jest jakieś
chore.

> Jesli chodzi o obarczanie wina to nie ja obarczam wina inna osobe
> ona obarcza sie wina sama. To jeden z najczestszych problemow
osob
> ze sklonnosciami do depresji. Kazda wypowiedz interpretuja
przeciwko
> sobie.

To po jaką cholerę wrzucasz takiemu depresyjnemu kolejny problem
wypisując te swoje bzdury, które nijak mają się do tego co on
czuje? Po co ciągle piszesz o wyborach tego, co właściwe i
straszysz, co będzie w razie, kiedy wybierze źle? Zrozum wreszcie,
że większość ludzi chętnie wybrałaby dobre samopoczucie i bez
twojego namawiania, gdyby to było takie proste i możliwe.

> Nie sugeruje ze trzeba byc madrym kolesiem to znow Twoja
negatywna
> interpretacja.

Ja po prostu nazwałam po imieniu, to co ty dajesz do zrozumienia.

>Pisze ze nalezy pozbywac sie wszystkiego co przynosi
> nam bol, zlosc, nienawisc, itp.

Najlepiej pozbyć się życia, bo każdy żyjący człowiek przeżywa ból,
złości się, bywa rozczarowany, zmęczony, choruje.

>Trzeba sie uczyc na bledach inaczej
> sami tworzymy stany depresyjne dla siebie.

To jest oczywista oczywistość, jak mawia nasz b. premier, ale
czasami mimo dobrych chęci życie nas przerasta i co wtedy?

> Piszesz o nieudacznikach, ja nie oceniam ludzi, Ty oceniasz, to
> slowo nieudacznik czesto pojawia sie w Twoich postach, zreszta
nawet
> w tym poscie nazwalas sie glupia, wredna, itp.

Po pierwsze notorycznie oceniasz ludzi i nie tylko ja tak myślę. Po
drugie o ile sobie przypominam, to nie nadużywam słowa nieudacznik.
Po trzecie Jesteś tak dosłowny w interpretowaniu cudzych słów, że
to wręcz zakrawa na jakieś ograniczenie umysłowe. Czy ty kompletnie
nie odbierasz przenośni, ironii, uogólnienia?

> Twoj sposob myslenia Abasiu sie zmienil, wszystko co pozytywne
> zamieniasz na negatywne, wszystko co negatywne staje sie
pozytywne.
> To sa objawy postepujacej depresji, juz nie jest ona reaktywna
> depresja spowodowana problemami ktorymi nie potrafimy sobie
> poradzic a pojawia sie odwrocenie wartosci.

A te słowa powyżej, to według ciebie nie ocenianie?
Daruj sobie te diagnozy mojej osoby, bo gadasz głupoty. Tak dla
twojej wiadomości, to z depresją się pożegnałam, mam nadzieję że na
dobre a stany depresyjne, jakie czasami przeżywam, chyba muszę
wliczyć w koszty. Bardzo doceniam pozytywne rzeczy w moim życiu,
ale nie ma we mnie tyle hipokryzji, co w tobie, więc przyznaję, że
życie czasami mnie boli i odczuwam także negatywne uczucia.

> Jesli chodzi o wydzwiek tego co pisze to ten wydzwiek nadaja
osoby
> ktore czytaja, ja go nie nadaje.

Zamiast się zapierać lepiej wziąłbyś odpowiedzialność za własne
słowa, bo te twoje tłumaczenia są godne politowania.

>Emocjonalnosc a uczucia to dwie rozne rzeczy.

To chyba jakaś twoja teoria. O inteligencji emocjonalnej słyszałam,
czytałam nawet świetną książkę Golemana na ten temat, ale ze słowem
emocjonalność spotykałam się w leksykonie dla krzyżówkowiczów.
Może podpowiesz mi, gdzie sobie mogę poczytać o emocjonalności, bo
chętnie się czegoś nowego nauczę.

> W zyciu nie mozna kierowac sie emocjami nad ktorymi nie panujemy
bo
> zniszcza nam zycie.

To stwierdzenie jest tyleż samo prawdziwe, co trudne w realizacji.
Udowodnij, że wiesz co mówisz i powiedz, jak wyrugować emocje z
naszych relacji ze światem i ze sobą. Ja twierdzę, że się nie da.


> Jedzenie nie dodaje rozsadku, sposob odzywiania ma wplyw na
> emocjonalnosc, jedzenie miesa, i na przyklad wszystkiego co
zawiera
> kofeine podnosi enocjonalnosc. W wyniku tego tracimy kontrole nad
> soba i zamiast poslugiwac sie rozsadkiem poslugujemy sie uczuciem
> zlosci, nienawisci, itp.

No, to już zgłupiałam. Latasz jak pies za własnym ogonem, ale
logiki w tym nie ma żadnej. Na wszelki wypadek mam takie pytanie:
Czy mączne potrawy wpływają dobrze na emocjonalność? Ja ubóstwiam
kluchy, pierogi i boję się że może po tym mącznym żarciu ty tak mi
działasz na zęby.

>Emocjonalnosc nie ma nic wspolnego z glupota i wrednoscia.

To się zdecyduj, bo w poprzednim swoim wpisie sugerowałeś coś
odmiennego.


>Nie bardzo rozumiem o co chcesz sie martwic na pogrzebie.

Po przeczytaniu tych słów tak prychnęłam śmiechem, że oplułam
komputer. To zdanie może przebić tylko twoje stwierdzenie, że nie
znasz cioci Helenki. Trudno muszę stwierdzić, że do tego stopnia
nie rozumiem, twojego sposobu myślenia, że muszę się poddać.
Dyskusja z tobą stanowczo przypomina kopanie się z koniem i to, że
radośnie rżysz nie stanowi wystarczającej zachęty do dalszego
dialogu.

>Serdeczne pozdrowienia.
Jak wyżej,

[dolor]

To nie jest tak, że tylko Maskowi umysł myli się ze szwedzkim stołem.
wandunia.suntar.com.pl/psychologia.htm
Lubię szczególnie ten fragment:
"Poprzez myślenie podszyte lękiem nadaje się wydarzeniom negatywny przebieg.
Wątpliwości sprawiają, że wahasz się tam, gdzie niezbędna jest pewność,
poddajesz się, gdzie trzeba przeć do przodu. Uwierz, że to zrobisz!"

Nie wiedzieć czemu kojarzy mi się z latającym krawcem:
yourmylobster.blogspot.com/2007/12/marzyciela-los-ndzny.html
Choć chyba gdzieś czytałem, że i on zwątpił, sekcja zwłok wykazała, że dostał
ataku serca, nim się roztrzaskał. Gdyby śmiało wierzył do końca, umarłby zdrowy
i szczęśliwy.

[abasia471]

lucyna_n napisała:

> ja już bym wolala sto razy mieszkać kolo Abasi ktora w realu jest
z pewnością> calkiem do życia, niż koło Aidki.

Lucyna, bardzo mi miło. Gdybym była twoją sąsiadką może udałoby mi
się zarazić ciebie moim ciężko wypracowanym optymizmem. Pozdrawiam,
zaznaczam że nie serdecznie, bo to mi się za bardzo z Maskiem
kojarzy.

[lucyna_n]

nie rozumiem po co chcesz mnie zarażać czymś co posiadam.
jakbyś była moją sąsiadką tobyś mnie unikała, bo wszystkie sąsiadki mnie unikają.

[abasia471]

lucyna_n napisała:

> nie rozumiem po co chcesz mnie zarażać czymś co posiadam.

Nie podejrzewałam cię o wypracowany optymizm, ale w końcu wiem o
tobie tyle, co przeczytam na forum, więc mogłam się pomylić.

> jakbyś była moją sąsiadką tobyś mnie unikała, bo wszystkie
sąsiadki mnie unikają.

To nie jest znowu takie pewne, bo mimo mojej kiepskiej opinii na
forum ja lubię ludzi i to ze wzajemnością. Być może w bezpośrednim
kontakcie lepiej wypadam. A co do twoich sąsiadek, to masz jakieś
podejrzenia, dlaczego cię unikają? Pytam, bo ja przed chorobą
miałam dość zażyłe kontakty z sąsiadami a jak mnie wyłożyło i mąż
zaczął prosić sąsiadki o drobne przysługi, np. otworzenie
pielęgniarce drzwi, gdy sama nie mogłam zwlec się z łóżka, to
stosunki bardzo szyko się rozluźniły. Niestety, ludzie bardzo lubią
mieć wygodnie i chyba nie można mieć im tego za złe. Każdy ma swoje
sprawy, problemy, więc ucieka od dodatkowych komplikacji.

[lucyna_n]

jak się przeprowadzalam bylam w stanie tak kiepskim że nie moglam ustać na
nogach dłużej niż kilka minut, i wyglądalam jakbym miała zaraz umrzeć, albo jak
narkomanka.I to trwalo prawie rok, wszyscy w tym czasie zacieśnili więzy a ja
sobie wegetowalam. Chyba sie mnie z tego powodu boją, chociaż jestem bardzo
miła, może myślą że mam raka, albo coś takiego. Poza tym Ci ludzie znali się
wcześniej, bo w większości są z tej miejscowości tylko przedtem mieszkali np z
rodzicami, kilka blokow dalej> ja jestem "obca z miasta", takim się nie ufa.
Na dodatek, tutaj wszsycy są mlodsi ode mnie i mają male dzieci a więc wspólny
temat i wspólne siedzenie przy piaskownicy, kinder bale i tak dalej. Ja mam 12
letniego syna i jestem z innej bajki.

[abasia471]

irga7 napisała:
>Ale jedno jest pewne.... za
> nic w świecie nie chciałabym mieć w najbliższym otoczeniu pani o
> niku Abasia.Kobieto...czy Ty czytasz swoje posty?Skąd w Tobie
tyle > jadu i zawiści?

Nie znam cię, więc nie wiem, czy bardzo by mnie zmartwił brak
twojego sąsiedztwa. Zaciekawiło mnie to, że dostrzegasz w moich
wypowiedziach zawiść. Nie należę do osób zakompleksionych, mam
świadomość swoich zalet i wad, mam odwagę zachowywać się zgodnie ze
swoimi przekonaniami, dodatkowo lubię siebie taką jaka jestem, więc
do zawiści nie mam powodów. Przyznaję, że bywam złośliwa, bo
wystarcza mi do tego inteligencji i mam trochę sarkastyczne
poczucie humoru, ale przepraszać za to nie będę, bo ja nie zupa
pomidorowa, żeby wszyscy mnie lubili.

[dolor]

I nikt ani słowa w obronie samotności? A to przecież wytchnienie chorych i
zmęczonych sobą, których kontakty z ludźmi kończą się jak u księcia Myszkina.

[lucyna_n]

muszę to kiedyś doczytać do konca, bo wciąż utykam w połowie, jak ze wszystkim
zresztą.

[mskaiq]

> To nie jest krytyka, jest to stwierdzenie ze negatywne uczucia
> przynosza negatywne uczucia, jest ono takie same jak na przyklad
> brak higieny powoduje wiele problemow zdrowotnych.
> Tutaj nie ma krytyki zadnej osoby, jest prawda ktora akceptuje
> wiekszosc ludzi.
Abasia napisala
> Większość ludzi zdaje sobie sprawę, że przeżywanie
> negatywnych uczuć ma dla nich niekorzystne konsekwencje, ale
> człowiek to nie robot i nie da się go zaprogramować, żeby
> przeżywał jedynie to, co mu służy.
Czlowiek moze sie nauczyc pozbywac sie negatywnych uczuc ktore sa
przeciwko niemu. Jesli tego nie zrobi wtedy uczucia decyduja o
czlowieku, bez udzialu rozsadku.
>Ty zakładasz, że masz wybór, co czujesz i to właśnie jest jakieś
>chore.
Ja nie zakladam ze mam wybor, ja mam wybor tak jak wielu innych
ludzi ktorzy potrafia panowac nad zloscia, strachem, zalem, itp. Na
przyklad bez umiejetnosci kontrolowania zlosci czy agresji nie mozna
pracowac bo pod wplywem zlosci albo strachu zaczniemy atakowac ludzi
wokol nas.
Mysle ze chore jest pozostawiania emocjom decyzji o naszym dzialaniu
a nie rozsadkowi.
>Zrozum wreszcie, że większość ludzi chętnie wybrałaby dobre
>samopoczucie i bez twojego namawiania, gdyby to było takie proste i
>możliwe.
Aby osiagnac dobre samopoczucie nie mozna krytykowac i atakowac
siebie i innych. Trzeba rozwiazywac problemy ktore pozostawione bez
rozwiazania przynosza stany depresyjne, trzeba pozbywac sie wyrzutow
sumienia, poczucia winy, nauczyc sie wybaczac, itp. Pisze o tym bo
wiem ze takie zmiany sa konieczne aby moc kontrolowac samopoczucie,
zeby zaczac odczuwac sens i radosc zycia.
Te osoby ktore pozbyly sie depresji dokonaly takich zmian, bez nich
nie mozna pozbyc sie depresji.
>Najlepiej pozbyć się życia, bo każdy żyjący człowiek przeżywa ból,
>złości się, bywa rozczarowany, zmęczony, choruje.
Nie trzeba pozbywac sie zycia, trzeba sie nauczyc zyc w taki sposob
aby nie przezywac bolu, umiec pozbywac sie zlosci, pokonywac
zmeczenie. Wiele osob sie tego nauczylo aby pozbyc sie depresji.

>>Trzeba sie uczyc na bledach inaczej sami tworzymy stany depresyjne
>>dla siebie.
>To jest oczywista oczywistość, jak mawia nasz b. premier, ale
>czasami mimo dobrych chęci życie nas przerasta i co wtedy?
Kiedy pojawia sie poczucie winy nie uczymy sie na bledach bo uwazamy
siebie za blad, wtedy dzialami przeciwko sobie. Trzeba wybaczyc
sobie blad aby moc sie uczyc na bledach, nie mozemy winic siebie za
bledy.
Serdeczne pozdrowienia.

[demole]

tak wyglada,
w tym watku byly dwa logiczne i sensowne posty ktore za chwile wycieto,
wiec nie sile sie na dorabianie czegokolwiek

bez komentarza

[demole]

zadrugapodkarpacie.atspace.org/eugenikapol.html