wiersze

[mala200333]

Błogosław, dobry Boże, chwilę zamyślenia,
Co jak sen wchodzi w duszę – i duszę przemienia,
Zalewa duszę słońcem, zostawia ją w ciszy,
W ciszy – która naprawdę, sercem wszystko słyszy.

Błogosław, dobry Boże, samotności chwilę,
Co do swych własnych myśli uśmiecha się mile,
Co w wielkim bałaganie, jakim jest istnienie,
Daje duszy malutkie, niezbędne wytchnienie.

Każdy przystanek w drodze błogosław, o Panie,
Każdy głaz, co zawadza – jak Twoje wezwanie,
Aby czasem myśl zwrócić także w stronę nieba
I przekonać się czego naprawdę ci trzeba...M.K.

[mala200333]

Unikasz mojego wzroku,
na zegarek spoglądając dyskretnie
i rękę cofasz w popłochu,
wiem, nic nie może trwać wiecznie.

Minęło lato, przekwitła wiosna,
jesień w mgliste poszła zapomnienie,
a zima na mroźnych swych krosnach,
Twe zimne utkała spojrzenie.

Nie witasz mnie już uśmiechem
i czułych żałujesz mi słów,
a milczeniem chcesz rozgrzeszyć,
chłodny dotyk Twoich ust.

Przyszła pora na rozstanie,
nie pomoże żaden cud,
nie wysilaj się na pożegnanie,
nie potrzeba zbędnych słów.

Więc nie mówię, do widzenia,
nie spotkamy się już więcej,
piękne spakuję wspomnienia,
do szuflady schowam zdjęcie.

Jeszcze tylko jeden taniec,
potem znikniesz w nocnym mroku.
Żegnaj! Ach, żegnaj kochany!
Żegnaj..... Mój Stary Roku !
I.S.

[s-orbona]

Miłość jest taka nieprzewidywalna,
Piękna, cudowna że aż namacalna.
Jej dowodem jest małżeństwo,
A owocem dziecko.
Więź tak silna i mocna,
Tak trwała i gorąca,
Prawdziwa, wrząca,
Aż ciało duszy parząca.
Nie zerwie jej byle nie porozumienie,
Nawet po kłótni czujesz jej brzmienie.
Jej oddech i dotyk na karku,
Jej wzrok i rękę na barku.
Wtedy wiem, że nie jestem sama,
Zaraz potem pęka mur, tama,
I zalewa mnie fala miłości,
troski, ciepła i czułości.
Wtedy patrzy w jego oczy,
W te zielone, pełne uczucia i ciepła źrenice.
I zatapiam się w te usta,
Miękkie, namiętne, gorące byleby on nie ustał.
Tonąc w jego ramionach,
Przędze obu nas los wrzeciona.
Miłość rozpala mnie od środka.
Znalazłam jej źródło ośrodka.
Idę przez życie z moją miłością,
Napojona, smutkiem, lękiem, radością.
Co będzie dalej? Wytrwam w niej?
Może upadnę, ale wstanę tyle że chwiejnie.
A on zawsze będzie przy mnie,
Będzie trzymał i nie puści,
Mojej ręki, nie odejdzie,
Bez ckliwych rad się obejdzie.
Byłeś, jesteś i zawsze przy mnie będziesz.
Kochasz, ale czy kochać będziesz?

[mala200333]

Taniec życia

szalony rytm
piekielny puls
szamańskich bębnów
bicie

me serce w takt
uderza wciąż
tym jednym słowem
życie

wiruje cień
wiruje świat
nogi rwą się do
tańca

partnerką los
partnerem ból
zabawie nie ma
końca

korowód par
taneczne pa
łączy obecnych w
sali

tracimy sens
orkiestra gra
ten taniec życia
dalej
/Andrzej Borecki/

[kristopherh]

Piekny!

[ewelina333.3]

Nadzieja bywa, jeżeli ktoś wierzy,
że ziemia nie jest snem, lecz żywym ciałem,
I że wzrok, dotyk ani słuch nie kłamie.
A wszystkie rzeczy, które tutaj znałem,
Są niby ogród, kiedy stoisz w bramie.

Wejść tam nie można. Ale jest na pewno.
Gdybyśmy lepiej i mądrzej patrzyli,
Jeszcze kwiat nowy i gwiazdę niejedną
W ogrodzie świata byśmy zobaczyli.

Niektórzy mówią, że nas oko łudzi
I że nic nie ma, tylko się wydaje,
Ale ci właśnie nie mają nadziei.
Myślą, że kiedy człowiek się odwróci,
Cały świat za nim zaraz być przestaje,
Jakby porwały go ręce złodziei.
- Czesław Miłosz -

[rawik-is-me]

No i przyszedl po cichutku
Aby nie obudzic smutkow
Minal Nowy Rok po drodze
Kiedy do nas tu przychodzil.

Troszke chlodny lecz nie zimny
Styczen bardzo jest rodzinny
Lubi usiasc do wieczerzy
I na kulig nas zabierze .

Sypnie sniegiem , mrozu doda
Taka Stycznia jest uroda
Ubierz kurtke , rekawice
Wyjdz ze Styczniem na ulice.

Rzuc sniezkami w smutnych ludzi
Moze dzieci w nich obudzisz
Moze radosc znow poczuja
I ze Styczniem pocharcuja .

-

[mala200333]

[mala200333]

[mala200333]

Kocham ksiazki Remarque'a
img143.imageshack.us/img143/184/ericdj.jpg
Moje forum: Forum Miłośników Książek Remarque'a

[mala200333]

[zamyslona_7]

[zamyslona_7]

Jakie ulotne jest nasze życie
jesteśmy delikatni
jak filiżanki z chińskiej porcelany
z których los każdego dnia pije herbatę
aż dziw,że jeszcze trwamy.

Jesteśmy jak piórko
zgubione przez nieostrożnego ptaka
wiatr w każdej chwili może nas porwać
i nikt nas już nie odnajdzie
choćby przeszedł pół świata.

Jak dmuchawce na majowej łące
można się nimi od pierwszego spojrzenia zachwycić
lecz nie odwracaj oczu
bo wystarczy,że delikatnie wiatr powieje
i nie będzie już szansy
na drugie pełne zachwytu spojrzenie...

Dlatego każdej chwili życia szkoda
żyj jak potrafisz najpiękniej
nim los Cię stłucze przypadkiem
nim wiatr jak piórko Cię porwie w nieznane
nim śmierć zdmuchnie Cię jak dmuchawiec!

....Malgorzata Kiryjewska ....

[mala200333]

Iwona Stokrocka
Otwieram swe oczy, i aż im nie wierzę!
Czy na pewno w swoim, własnym łóżku leżę?!
Zamykam więc znowu, bo to sen jest pewnie
Spróbuję znów zasnąć i pośnić przyjemnie

Lecz ze spania nici! Oddech czuję obok!
Nagle aż krzyknęłam! Przywalił mi nogą!
Przytomna w momencie, zrywam się z poduszki
Ktoś kołdrą nakryty! Wystają dwie nóżki...

To się nacieszyłam jednym dniem wolnści!
Tylko noc nastała...łóżko kogoś gości
Cóż pomyślą o mnie?...Co za ladacznica?
Jednego pożegna...drugiego przemyca!

Zdarłam z niego kołdrę ruchem zamaszystym
Niech wie, żem odważna! Niech sobie nie myśli...
Buzię otworzyłam, widok mnie zaskoczył...
Jak dorosły facet, śpioszki mógł założyć?
Do tego na głowie, z napisem czapeczka...
"Jestem Nowy Roczek. Mogę tu zamieszkać?"

Kocham ksiazki Remarque'a
img143.imageshack.us/img143/184/ericdj.jpg
Moje forum: Forum Miłośników Książek Remarque'a

[black_jotka]

Autor: Maria T.F.

musiałam podjąć decyzję
nie mogłam dłużej tak żyć
moje życie skurczyło się
do rozmiarów małej czarnej kropki
mała czarna kropka
chcecie to weźcie ją sobie
może być wykorzystana jako kropka nad i
na przykład w stwierdzeniu
- i co dalej
a jeśli dołożyć do niej drugą kropkę
powstanie dwukropek poprzedzający wyliczanie
domniemanych przyczyn mojej decyzji
można podpiąć ją pod znak zapytania
w intrygującym pytaniu – dlaczego ?
lub pod wykrzyknik w niedowierzającym
- och to przecież niemożliwe !
po och należałoby wstawić przecinek
mogłaby też zaistnieć w wielokropku
tajemniczym niedopowiedzeniem ...
no cóż
zostawiam ją do waszej dyspozycji
nie jest mi już potrzebna
nawet do zamknięcia tego tekstu
to mój koniec
kropka

(o przepraszam, miało być bez kropki)

Asnyk...

[black_jotka]

Na początku

Na początku nic nie było,
Tylko przestrzeń ciemna, pusta;
Wtem jej czarne błysły oczy
I różowe, świeże usta.

Od jej spojrzeń, od rumieńca
Zajaśniała świateł zorza,
A gdy pierwsze rzekła słowo,
Ziemia wyszła z głębi morza.

Gdy przebiegła ziemię wzrokiem,
Śląc jej uśmiech, rój skrzydlaty
Wzleciał ptaków i motyli,
A spod ziemi wyszły kwiaty.

Lecz nie istniał jeszcze człowiek,
Tylko martwa gliny bryła;
Aż nareszcie swym płomiennym
Pocałunkiem - mnie stworzyła.

I zbudziłem się do życia
W cudowności jasnym kraju,
Lecz mnie również, tak jak innych,
Wypędzono z tego raju.
A.Asnyk.

[mala200333]

I zbudziłem się do życia
W cudowności jasnym kraju,
Lecz mnie również, tak jak innych,
Wypędzono z tego raju.
A.Asnyk. ... strofki jak platki kwiatow

Tetmajer

[black_jotka]

Gorycze lat młodzieńczych to są gorzkie kwiaty

sami ich nieraz w naszej poszukujem czarze

trucizny szczere istne poznajemy z laty

a niemoc, beznadziejność - to są dwaj lekarze.



Zakopane, 29 października 1906 r.
Kazimierz Przerwa-Tetmajer

[jutta_t]

Jak Bolesław Leśmian napisałby wierszyk "Wlazł kotek na płotek":

"Na płot, co własnym swoim płoctwem przerażony,
Wyziorne szczerzy dziury w sen o niedopłocie,
Kot, kocurzak miauczurny, wlazł w psocie-łakocie
I podwójnym niekotem ściga cień zielony.

A ty płotem, kociugo, chwiej,
A ty kotem, płociugo, hej!

Bezślepia, których nie ma, mrużąc w nieistowia
Wikłające się w plątwie śpiewnego mruczywa,
Dziewczynę-rozbiodrzynę pod pierzynę wzywa
Na bezdosyt całunków i mękę ustowia.

A ty płotem, kociugo, chwiej,
A ty kotem, płociugo, hej!"

[jutta_t]

Małgorzata Kiryjewska
kwiat jednej nocy

śpiesz się mnie kochać
bo bezpowrotnie przemijam
jutro już nie spotkasz
takiej jak jestem dzisiaj

czytaj stroniczki chwil
jak wiersz zapisany na plaży
nim przypływ słowa zmyje
kropli w morzu nie znajdziesz

jak kwiat jednej nocy
kontempluj miłość z zachwytem
jutro może mnie nie być
zawołasz odpowie....cisza

jam płatkiem śniegu motylem
kroplą deszczu ognia iskrą
zapisz wspomnieniem
tam przeżyję to moja przyszłość

wiersze...Szymborska

[mala200333]

PORTRET KOBIETY

Musi być do wyboru.
Zmieniać się, żeby tylko nic się nie zmieniło.
To łatwe, niemożliwe, trudne, warte próby.
Oczy ma, jeśli trzeba, raz modre, raz szare,
czarne, wesołe, bez powodu pełne łez.
Śpi z nim jak pierwsza z brzegu, jedyna na świecie.
Urodzi mu czworo dzieci, żadnych dzieci, jedno.
Naiwna, ale najlepiej doradzi.
Słaba, ale udźwignie.
Nie ma głowy na karku, to będzie ją miała.
Czyta Jaspersa i pisma kobiece.
Nie wie po co ta śrubka i zbuduje most.
Młoda, jak zwykle młoda, ciągle jeszcze młoda.
Trzyma w rękach wróbelka ze złamanym skrzydłem,
własne pieniądze na podróż daleką i długą,
tasak do mięsa, kompres i kieliszek czystej.
Dokąd tak biegnie, czy nie jest zmęczona.
Ależ nie, tylko trochę, bardzo, nic nie szkodzi.
Albo go kocha, albo się uparła.
Na dobre, na niedobre i na litość boską.

W. Szymborska

[black_jotka]

Zapach

Wszystko wam oddam tylko nie te trawy
Łąk pokoszonych i cień pod modrzewiem.
Szuwarem pachną zamulone stawy
I coś gadają. Co takiego? Nie wiem.
Cały dzień chodzę, przysiadam w tym cieniu
I to, co widzę, powtarzam bez związku:
Piasek, zielone kamyki w strumieniu,
Łąki i stawy - i znów od początku.

Dopiero nocą, gdy idziemy skrajem
Rzęs ponad wodnych w blady księżyc z wosku
Zgaduję nagle, że idę mym krajem
I trawy pachną i więdną po polsku.

... Wierzyński Kazimierz ...

Adamowicz

[mala200333]

JESTEM

Jestem...
Stepem w słońcu spalonym
Złocistym piaskiem na plażach świata
Jestem...
krwi kroplą w żyłach narodów
Duszą bez kajdan pośród niewolników
Jestem...
Srebrnego księżyca dzieckiem
Gwiazdy promieniem zesłanym na ziemie
Jestem...
Wspomnieniem dumy i chwały
Snem i marzeniem rycerzy bez zbroi
Jestem...
...i zawsze już będę
Na życia scenie śpiewał serca hymn
Jestem..
...Tatarem
oto ja spadek i majątek przeszłości
we mnie szatan pędzi konie
anioł skrzydłem noc rozprasza
oto ja dziś już bez skórzanej czapki
bez ogniska dymu między powiekami
i choć obcy język w pamiętniku dziadka
nie zapominam...
oto ja oto moje dziedzictwo

/Michał Mucharem Adamowicz/

[mala200333]

Rozbiegły się marzenia, konie po szerokim stepie
trzeba je połapać? Kto pomoże?

Pytałem się na łące ziela, jak żyć bez marzeń
dzień wtedy pusty, niepotrzebny nikomu.

Rozbiegały się konie, jak miłość na drodze
gdzie szukać miłości, kto powie?

Biegną konie w galopie, drzewa się przypatrują
tylko koń w galopie jest piękniejszy - niż drzewo

Biegną konie w kłusem, zobaczyły traktory
powiedz mi trawo soczysta jak kochać te potwory

Skowronek gniazdo uplótł, na miedzy niczyjej
konik je ominie, jak walczyć z traktorem?

Na wesele bryczka, zaprzęgnięto konie
no powiedz mi druhu, jak na wesele traktorem?

Leszek K.

[mala200333]

RZYGAJĄCE POSĄGI
Pani Sztuce


Na klawiszach usiadły pokrzywione bemole,

Przeraźliwie się nudzą i ziewają Uaaaa...

Rozebrana Gioconda stoi w majtkach na stole

I napiera się głośno cacao-choix.



Za oknami prześwieca żółtych alej jesienność,

Jak wędrowne pochody biczujących się sekt,

Tylko białe posągi, strojne w swoją kamienność,

Stoją zawsze "na miejscu", niewzruszenie correct.



Pani dzisiaj, doprawdy, jest klasycznie... niedbała...

Pani, która tak zimno gra sercami w cerceau,

Taka sztywna i dumna... tak cudownie umiała

Nawet puścić się z szykiem po 3 szkłach curacao.



I przedziwne, jak Pani nie przestaje być w tonie,

Będąc zresztą obecnie najzupełniej moderne. -

Co środy i piątki w Pani białym salonie

Swoje wiersze czytają Iwaszkiewicz i Stern.



A ja - wróg zasadniczy urzędowych kuluar,

Gdzie się myśli, i kocha, i rozprawia, i je,

Mam otwarty wieczorem popielaty buduar

Platonicznie podziwiać Pani déshabillé...



Ale teraz, jednakże, niech się Pani oszali, —

Nawet lokaj drewniany już ośmiela się śmieć...

Dziś będziemy po parku na wyścigi biegali

I na ławki padali, zadyszani na śmierć.



A, wpatrując się w gwiazdy całujące się z nami,

W pewnym dzikim momencie po dziesiątym Clicôt,

Zobaczymy raptownie świat do góry nogami,

Jak na filmie odwrotnym firmy Pathé & Co.



I zatańczą nonsensy po ulicach, jak ongi,

Jednej nocy pijanej od szampana i warg.

Kiedy w krzakach widziałem RZYGAJĄCE POSĄGI

Przez dwunastu lokajów niesiony przez park.



Bruno Jasienski...

[mala200333]

Ewa Sobkowicz
PUSTKA

Patrzę na wprost
Spoglądam do tyłu
Zaglądam w bok jeden
Zerkam na drugi
I nic nie widzę prócz pustki

Pustka wypełnia wszystko dokoła
Zabiera powietrze, już tlenu mi brak
Dusze się, krzyczę, proszę o pomoc
Nikt mnie nie słyszy...

[jutta_t]

Mocny

[mala200333]

Leszek Kamiński
Można prosić

Czy można prosić,
proszę Pani
Właśnie muzyka zaczęła grać
walca,
który tańczą zakochani
wtedy gdy się ma dwadzieścia lat

Czy można prosić,
proszę pani
do tańca
muzyka na sali gra
nie trzeba się droczyć,
proszę Pani
nie mamy już dwadzieścia lat

Czy można prosić,
proszę Pani
posłuchaj,
harmonia dla nas gra
delikatnie
moja Pani
odpocznijmy trochę,

Mamy tyle lat

Herbert: wiersze

[mala200333]

WILKI

Marii Oberc

Ponieważ żyli prawem wilka
historia o nich głucho milczy
pozostał po nich w kopnym śniegu
żółtawy mocz i ten ślad wilczy

szybciej niż w plecy strzał zdradziecki
trafiła serce mściwa rozpacz
pili samogon jedli nędzę
tak się starali losom sprostać

już nie zostanie agronomem
,,Ciemny" a ,,Świt" - księgowym
"Marusia" - matką ,,Grom" - poetą
posiwia śnieg ich młode głowy

nie opłakała ich Elektra
nie pogrzebała Antygona
i będą tak przez całą wieczność
w głębokim śniegu wiecznie konać

przegrali dom swój w białym borze
kędy zawiewa sypki śnieg
nie nam żałować - gryzipiórkom -
i gładzić ich zmierzwioną sierść

ponieważ żyli prawem wilka
historia o nich głucho milczy
został na zawsze w dobrym śniegu
żółtawy mocz i ten trop wilczy

[mala200333]

Leszek Kamiński Tęsknota

Tęsknię za tobą
jak mężczyzna tylko potrafi
całą duszą - swą osnową

Szukałem
Cię wszędzie
byłem słonka promykiem
szukać cię
między gwiazdami
księżyc mi powiedział
że jesteś i tęsknisz

We śnie
widzę twą twarz
delikatnym
babie-latem otuloną
oczy
wydatne jak węgle
ogniem bystrości wylane
usta
jędrne miłością
ku całowania stworzone

Mam z sobą różę
czerwoną
w kolorze miłości
zerwaną świtem porannym
otuloną
perłami rosy

Zaniosę Ci
na skrzydłach tęsknoty

Może wtedy uwierzysz