wiersze

[smieszka-on-line]

Leszek Kamiński
Liczba Pi

Tajemnicza liczba
nieodkryta do końca
nieskończona w sobie
niezbadana, jak ty

Ma znaczeń wiele
jest pełnym kątem
tak jak ty pełna miłości jesteś

Jest prędkością i obrotami
radiany jej wyrocznią
pracowita
tak jak ty
gdy po kuchni się krzątasz

Uczą się jej studenci
zna ją każdy
ukryta w mrokach nieskończoności dziejów

Tajemnicza liczba Pi
Jak Ty

[ewelina333.3]

Ania Tomiczek

Kiedy przychodzi ten dzień, kiedy już nie wiadomo, o co tak naprawdę w życiu chodziło... Co wtedy jest? Kiedy już wiadomo, że nie ma ucieczki, bo wszystkie drogi bez wyjścia, a cofnąć się nie da... Co wtedy? On jest i ona jest. Tylko już jakby odrębnie, pomimo tego, że łączy ich wiele wspólnych lat...

Bo męska zdrada jest inna. Mężczyzna przesypia się z inną kobietą. Bo ona była pociągająca. Bo jej ciało było fascynacją. Bo jej spojrzenie obiecało, że to będzie niesamowite przeżycie... To boli? Oczywiście. Głównie ambicjonalnie. Bo ja już tak nie pociągam... Bo moje spojrzenie nie jest obietnicą... I wiem, że on mnie ciągle kocha, tylko to jakby zaczyna być mniej ważne... Bo już nie mam takiej siły przebicia jak kiedyś... I to nieprawda, że kobieta jest jak wino!... I od tej pory ja już na zawsze będę niepełna. Upośledzona i rozbita tą częścią obcej kobiety, która go skusiła...

Bo kobieca zdrada jest inna. Bo nawet jeśli chodzi wyłącznie o fizyczność, kiedy już akt miłosny zostanie dopełniony, kiedy ja, mężczyzna, zdołam już wszystko przetrawić, że ona-moja była cudza... w niej jeszcze ciągle coś zostanie... na zawsze? Ona nosić będzie w sobie wspomnienie pseudo miłości - rzecz dla niej świętą. Bo tamten był przez chwilę dla niej najbliższą istotą na świecie... A jeśli podstępnie wyrył w niej pamięć pięknych słów i obietnic życia-bajki... Ja wiem, że ona wie, że to tylko ułuda... że to pieśń tęskna, niespełnialna... ja wiem, że ona wie... tylko jej tak trudno się z tym pogodzić... I ona już nigdy nie będzie ta sama... Będzie jej mniej o pamięć tamtych słów...

Najbardziej pociąga związek nieskonsumowany. Kiedy mężczyzna okazał pożądanie, a kobieta czuje to samo. I całe pole do popisu wyobraźni. Już nie etiudy tylko całe symfonie treści i szczegółów. Że ta jedna noc pożądania wystarczy na całe życie... Że to bajka? Dorośli też lubią bajki...

[ewelina333.3]

znalazlam w Necie:

Choć hasło geotermia przynosi zyski.
Ale jak stocznia, pokusy koniec bliski.
Wierni znudzeni klipem z wodą wanny.
Oszczędni dla dziewicy Maryi Panny.
Na nic plucie, apel wodza Wolaków.
Musi der Ektor jechać do rodaków.
Chicago, Canada, wolscy Indianie.
Wszystkim koperta, płynie gadanie.
Polska Platformy strasznie pazerna.
Co nasze kradnie i jest niewierna.
Nadzwyczaj dużo ojcom forsy wpadło.
Ojciec der Ektor chce kupić wahadło.
Wahadłowiec, który złomuje NASA .
Przecież popłynie za sam widok kasa.
On nad Toruniem umieści zwierciadło.
Głównie do tego potrzebne wahadło.
Jednego złotego da na kosmodrom.
Resztę dołożą, ale „mordom podrom”.
Wahadło lata Toruń czy Watykan.
Lata z prezydentem unikając szykan.
Słońce świeci dobę na ogród pana.
Ma dla swych małp plantację banana.

[mala200333]

Ania Tomiczek

skąd przychodzisz i dokąd idziesz?
na tarczy zegara wyryte twe imię
tylko imię

nieznajomy człowieku
przeszłość twa spisana gwiazdami aureoli

dłonie zniszczone
pewnie pochlebstwa gładziły
spluwając szyderczymi ustami
by nabrały złudnego połysku autentyczności

szata niewinności z białych płatków różanych
krwią splamiona

nie nie twoją
choć stopy twe również pokrwawione

nieznajomy z imieniem wyrytym na tarczy zegara
po trupach szedłeś do celu
by cudzą krwią zabliźnić własne rany

nieznajomy
wiem skąd przychodzisz
powiedz
dokąd idziesz

Cysorz

[ewelina333.3]

Cysorz

Cysorz to ma klawe życie
Oraz wyżywienie klawe!
Przede wszystkim już o świcie
Dają mu do łóżka kawę,
A do kawy jajecznicę,
A jak już podeżre zdrowo,
To przynoszą mu w lektyce
Bardzo fajną cysorzową.
Słychać bębny i fanfary,
Prezentują broń ułani:
- Posuń no się trochę, stary!
Mówi Najjaśniejsza Pani.
Potem ruch się robi w izbach,
Cysorz z łóżka wstaje letko,
Siada sobie w złoty zycbad,
Złotą goli się żyletką
I świeżutki, ogolony,
Rześko czując się i zdrowo
Wkłada ciepłe kalesony
I koszulkę flanelową.
A tu przyjemności same
Oraz niespodzianek wiele:
Przynoszą mu "Panoramę",
"WTK" i "Karuzelę",
"Filipinkę" i "Sportowca"
I skrapiają perfumami
I może grać w salonowca
z Marszałkiem i Ministrami.
Salonowiec sport to miły,
Lecz cesarska pupa - tabu!
On ich może z całej siły,
A oni go muszą słabo...
Po obiedzie złota cytra
Gra prześliczną melodyjkę,
Cysorz bierze z szafy litra
I odbija berłem szyjkę.
Sam popije - starej niańce
Da pociągnąć dla ochoty.
A kiedy już jest na bańce,
To wymyśla różne psoty
Potem ciotkę otruć każe
Albo cichcem zakłuć stryjca...
...dobrze, dobrze być cysorzem,
Choć to świnia i krwiopijca!

Waligorski..

[mala200333]

Ania Tomiczek

rozdrapała mi twarz paznokciami
paznokcie ostre ma śmierć

jak cukier słodkimi łzami
obmyła mi stopy

krew spływa jak łzy
ale nie odkupi sumienia

słowa modlitwy
za kratami krtani
uwięzione w pół drogi do Boga

za późno
na akty pokory
życie zamyka drzwi

dzwony piekieł śpiewają hymn
ku pochwale Boga sprawiedliwego:
jeden – na górę
jeden – na dół

[mala200333]

Ostatnia defilada
Andrzej Waligórski
Już od kilku lat ciągle to samo,

Gnie się i wali konstrukcja cała:

Moje dziewczyny wychodzą za mąż,

Właśnie kolejna mi się urwała.

Idą prześliczne, smukłe i tęskne,

Jedna za drugą, w długim pochodzie,

A każda z nich mi zwiastuje klęskę,

Bo mnie zostawia solo na lodzie...

Kudłaci wiodą je troglodyci,

Z którymi bym się równał daremnie,

Bo choć biedniejsi i niedomyci,

Są o ćwierćwiecze lepsi ode mnie...

Bywajcie zdrowe, piękne dziewuszki,

Teraz ktoś inny da wam na ciuchy,

Wkrótce wyrosną wam pewnie brzuszki,

Zjawią się wózki, smoczki, pieluchy...

Defilujecie przede mną dziarsko,

Z uśmiechem szczęścia i rezygnacji...

Tak Napoleon z gwardią cesarską

Żegnał się w przeddzień swej abdykacji.

Ja, chociaż berła też zrzec się muszę,

Lecz was nie zdradzę i nie zawiodę,

Okiem nie mrugnę, brwią nie poruszę,

Morda na kłódkę, klucz od niej w wodę!

Ale w muzeum swoich pamiątek

Wszystkie was uczczę, wszystkie docenię,

Każda mieć będzie mały zakątek

Na mojej Elbie czy na Helenie...

Szpadę swą złamię, w domu osiędę,

Do gospodarskich zajęć się nagnę,

Bo co? Ziem nowych już nie zdobędę,

Stare podziwiam, lecz ich nie pragnę.

Ale na razie na baczność szpada,

Uśmiech na ustach, nie poznać z miny,

Że to ostatnia już defilada...

Dzięki za wszystko!

Czołem dziewczyny!

[ewelina333.3]

Leszek Kamiński

Małżeństwo

Miłość
w małżeństwie zabija proza
śmieci,
które przed drzwiami
denerwują sobą
deska klozetowa,
właśnie nie tak
szklanka po herbacie,
nie umyta po sobie

Drobiazgi,
które składają się na życie we dwoje
osób,
z całkiem innych kosmosów
toczą walkę ze sobą,
o życie swoje
gdzie nie ma wygranych

Ale gdy kiedyś,
opadną emocje
hormony
tak mocno nie grają w człowieku
znów zobaczysz
ze żona ma całkiem ładną szyję

Docenisz,
jak dobrze jest ci człowieku

[ewelina333.3]

Tuwim Julian - Mieszkańcy



Straszne mieszkania
. W strasznych mieszkaniach
Strasznie mieszkają straszni mieszczanie.
Pleśnią i kopciem pełznie po ścianach
Zgroza zimowa, ciemne konanie.

Od rana bełkot. Bełkocą, bredzą,
Że deszcz, że drogo
, że to, że tamto.
Trochę pochodzą, trochę posiedzą,
I wszystko widmo. I wszystko fantom.

Sprawdzą godzinę, sprawdzą kieszenie,
Krawacik musną, klapy obciągną
I godnym krokiem z mieszkań - na ziemię,
Taką wiadomą, taką okrągłą.

I oto idą, zapięci szczelnie,
Patrzą na prawo, patrzą na lewo.
A patrząc - widzą wszystko oddzielnie
Że dom
... że Stasiek... że koń... że drzewo...

Jak ciasto biorą gazety w palce
I żują, żują na papkę pulchną,
Aż papierowym wzdęte zakalcem,
Wypchane głowy grubo im puchną.

I znowu mówią, że Ford... że kino...
Że Bóg... że Rosja... radio, sport, wojna...
Warstwami rośnie brednia potworna,
I w dżungli zdarzeń widmami płyną.

Głowę rozdętą i coraz cięższą
Ku wieczorowi ślepo zwieszają.
Pod łóżka włażą, złodzieja węszą,
Łbem o nocniki chłodne trącając.

I znowu sprawdzą kieszonki, kwitki,
Spodnie na tyłkach zacerowane,
Własność wielebną, święte nabytki,
Swoje, wyłączne, zapracowane.

Potem się modlą: "od nagłej śmierci...
...od wojny... głodu... odpoczywanie"
I zasypiają z mordą na piersi
W strasznych mieszkaniach straszni mieszczanie.

[rawik-is-me]

www.eioba.pl/files/user33/julian_tuwim.jpg

Absztyfikanci Grubej Berty
I katowickie węglokopy,
I borysławskie naftowierty,
I lodzermensche, bycze chłopy.
Warszawskie bubki, żygolaki
Z szajką wytwornych pind na kupę,
Rębajły, franty, zabijaki,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Izraelitcy doktorkowie,
Widnia, żydowskiej Mekki, flance,
Co w Bochni, Stryju i Krakowie
Szerzycie kulturalną francę !
Którzy chlipiecie z “Naje Fraje”
Swą intelektualną zupę,
Mądrale, oczytane faje,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item aryjskie rzeczoznawce,
Wypierdy germańskiego ducha
(Gdy swoją krew i waszą sprawdzę,
Werzcie mi, jedna będzie jucha),
Karne pętaki i szturmowcy,
Zuchy z Makabi czy z Owupe,
I rekordziści, i sportowcy,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Socjały nudne i ponure,
Pedeki, neokatoliki,
Podskakiwacze pod kulturę,
Czciciele radia i fizyki,
Uczone małpy, ścisłowiedy,
Co oglądacie świat przez lupę
I wszystko wiecie: co, jak, kiedy,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item ów belfer szkoły żeńskiej,
Co dużo chciałby, a nie może,
Item profesor Cy… wileński
(Pan wie już za co, profesorze !)

I ty za młodu nie dorżnięta
Megiero, co masz taki tupet,
Że szczujesz na mnie swe szczenięta;
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item Syjontki palestyńskie,
Haluce, co lejecie tkliwie
Starozakonne łzy kretyńskie,
Że “szumią jodły w Tel-Avivie”,
I wszechsłowiańscy marzyciele,
Zebrani w malowniczą trupę
Z byle mistycznym kpem na czele,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

I ty fortuny skurwysynu,
Gówniarzu uperfumowany,
Co splendor oraz spleen Londynu
Nosisz na gębie zakazanej,
I ty, co mieszkasz dziś w pałacu,
A srać chodziłeś pod chałupę,
Ty, wypasiony na Ikacu,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

Item ględziarze i bajdury,
Ciągnący z nieba grubą rętę,
O, łapiduchy z Jasnej Góry,
Z Góry Kalwarii parchy święte,
I ty, księżuniu, co kutasa
Zawiązanego masz na supeł,
Żeby ci czasem nie pohasał,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

I wy, o których zapomniałem,
Lub pominąłem was przez litość,
Albo dlatego, że się bałem,
Albo, że taka was obfitość,
I ty, cenzorze, co za wiersz ten
Zapewne skarzesz mnie na ciupę,
Iżem się stał świntuchów hersztem,
Całujcie mnie wszyscy w dupę !…



Wiecej: www.eioba.pl/a82229/ca_ujcie_mnie_wszyscy_w_dup_wiersz_j_tuwima#ixzz1D66gtnNZ

[mala200333]

DECYZJA POWSTAŃCA ...Waligorski

Hej, szumiał powiat i huczał, gadało się to i owo,
To tu, to ówdzie wybuchał okrzyk, lub nawet śmieszek,
Bo ktoś rozpuścił plotkę, że panią Orzeszkową
Bija od czasu do czasu jej mąż, czyli pan Orzeszek,

Skąd inąd dzielny szlagon i okaz patryjoty,
Co kiedy jechał przez pole na swoim szarabanie
To okoliczne panny nałogowo zerkały przez płoty
I szeptały: - Ach, z pana Orzeszka byłby prześliczny powstaniec!

Jakoż i rzeczywiście. Wkrótce rozesłano wici,
Pan Orzeszek już nogę w strzemieniu miał i kielicha wychylał,
Już "hurra" krzyknęli po trzykroć inni uzbrojeni Lechici,
Gdy on naraz powiedział "momento", wszedł do dworku i jeszcze raz swej żonie przylał...

A potem na siodło wskoczył, wydał okrzyk iście ułański,
I wraz z pięcioma kumplami uderzył z dezynwolturą
Na biwakujące w pobliżu trzy sotnie kozaków kubańskich,
Którzy z uznaniem wrzasnęli: - Ech, maładiec ty, szlachciuro!!!

Następnie pobili go nieźle, po słowiańsku, w rytmie mazura,
A potem go mocno związali, choć klął ich wprawnie i brzydko
I żeby sobie ochłonął wysłali go ciupasem za Ural,
A nawet nie tyle ciupasem, co bardzo wygodną kibitką.

Miał siedzieć tam dożywotnio, lecz ledwie minęło lat parę
Nasz szlagon, ku swemu zdumieniu, został wsadzony w mieszek
Przwieziony przez całe imperium i postawiony przed carem,
Który popatrzył nań krzywo, i mruknął: - Ożeż ty, Arzeszek!

Należy się tobie kańczug, raboty w minach i kratka,
Ale prosiła za tobą małżonka dobra i tkliwa,
Niejaka Arzeszek Jeliza, zamieczatielna literatka,
A u mnie jest miętkie serce... Ty pływający? To spływaj!!!!

... a na to dzielny powstaniec uderzył głową o dźwirze
I załkał, i usiłował schować się cały pod łóżko,
A przy tym wołał: - Ja nie chcę! Ja wolę być na Sybirze!
Zmiłuj się, zmiłuj nade mną, wielmożny carze - batiuszko!

Nie każ mi wracać do domu, okaż swe serce wspaniałe,
Jak sobie żonę przypomnę, to jestem dosłownie chory,
Bo nie ma na nią sposobu... już nawet nieraz ją lałem...
- A co ona robiła? - car spytał. - A pisała umoralniające utwory,

Zaś kiedy ja spać chciałem, dawała mi mocnej kawy
I czytała na głos te książki, nieraz całymi nocami...
Tutaj powstaniec wspomniał dwutomowy "Pamiętnik Wacławy"
I załkał jak małe dziecko, a car szepnął: - Nu, tak zostań z nami...!

[jutta_t]

Bieluchny dworek, śliczne pokoje,
O! jakże ciepło w nich bez wątpienia;
Ale czy wiecie, dziateczki moje,
Ilu to ludzi drży bez schronienia?

Każdy pokoik wasz ogrzewany,
To też na zimno nikt nie narzeka,
A u tych biednych, przez wątłe ściany
I wiatr przewiewa i deszcz przecieka.

Tam, obok łoża chorej mateczki,
Co już rok cały jęczy w niemocy,
Z piersią łkającą, biedne dziateczki,
Wzywają kornie wsparcia, pomocy.

Gdy was maleńcy mateczka pieści,
I niby Anioł czuwa nad wami,
Tamta swe dzieci w niemej boleści,
Karmi westchnieniem i poi łzami.

O, pomnij dziatwo, że zawsze trzeba,
Mieniem swem biednych obdzielać braci,
A za podany biednym kęs chleba,
Bóg ci stokrotnie z czasem zapłaci!



Wladyslaw Belza

[mala200333]

Pielgrzymka - Waligorski

Wzruszył mnie nowy przejaw duchowej kultury:
Pielgrzymka policjantów na szczyt Jasnej Góry.

Przynieśli swą chorągiew nader okazałą
Na której św. Jerzy leje smoka pałą.

Bili się gromko w piersi, powstał hałas wielki
Gdy się w kuloodporne tłukli kamizelki.

Upadli też na klęczki, taka jest w nich wiara,
Tu wyleciał pistolet, tam kajdanków para.

Gdzie indziej granat z gazem błysnął jak meteor,
Co później cudem nazwał naiwny ksiądz przeor.

W tymże czasie włamywacz przepiłował sztabę
Zabito gdzieś staruszka, uduszono babę.

Oszust z ludzką krwawicą nawiał za granicę
I zgwałcono ostatnią w tym kraju dziewicę.

Wysnuwam stąd przy dużej myślowej fatydze,
Bardzo niesłuszny wniosek, którego się wstydzę.


Że dla mnie gliniarz może nie wierzyć kompletnie,
Byle złapał bandziora, nim mi łeb odetnie.

Taka jest moja własna prywatna opinia.
Kurcze, ale ja jestem samolubna świnia...

[mala200333]

Hamowanie





Poczciwiejemy, mój stary, poczciwiejemy,
Marzą nam się podmiejskie dworce,
Nie nam stawiać na ostrzu problemy
I nie nam się ustawiać sztorcem.
Marzą się nam dworce podmiejskie,
Dzikie wino, w oknach begonie,
Nie nam trasy europejskie.
Coraz mądrzej, mój stary, coraz wolniej
Hamujemy, mój stary, na wirażach,
Nie kochamy już tak żarliwie,
Nie wierzymy w świątki na ołtarzach
Choć patrzymy na nie życzliwie.
Przystajemy pod dębem lub klonem,
Na ławeczkach siadamy sennie,
Marzą nam się stacyjki zielone
Z jednym pociągiem dziennie,
W województwie - powiedzmy - białostockim,
A w powiecie - powiedzmy - suwalskim.
Zawiadowca, żeby był Kwiatkowski,
A dyżurny, żeby był Kowalski.
Żeby obaj mieli ładne córki,
Żeby cieszył nas widok tych córek,
Jakaś krówka żeby, żeby kurki,
Piesek żeby, koniecznie Burek.
Żeby groszek się wspinał po kijkach,
Żeby wdzięcznie, żeby poręcznie,
Żeby taka mała stacyjka
Z jednym tylko pociągiem miesięcznie,
A pociąg z jednym wagonem
A ten wagon z jednym przedziałem,
Starzejemy się, mój stary, z fasonem,
Wymieramy, mój stary, z nabiałem,
Trochę-śmy jak kresowa warta,
Trochę-śmy jak kanarek z ciocią,
A właściwie, to raz na kwartał
Też wystarczyłby dla nas pociąg,
Za to więcej udanych pasjansów,
Za to bardziej odległa sceneria -
Marzą nam się stacje dyliżansów
Zagubione na niebieskich preriach,
Ułożone mrocznie, ubocznie,
Oblężone przez upały lub zimy,
Żeby jeden dyliżans rocznie,
Żeby nikt nie pytał, co myślimy...

[black_jotka]

Leszek Kamiński
Dla naszych cudownych Pań
Tęsknota

Tęsknię za tobą
jak mężczyzna tylko potrafi
całą duszą - swą osnową

Szukałem
Cię wszędzie
byłem słonka promykiem
szukać cię
między gwiazdami

Księżyc mi powiedział
że jesteś i tęsknisz

We śnie
widzę twą twarz
delikatnym
babie-latem otuloną
oczy
wydatne jak węgle
ogniem bystrości wylane
usta
jędrne miłością
ku całowania stworzone

Mam z sobą różę
czerwoną
w kolorze miłości
zerwaną świtem porannym
otuloną
perłami rosy

Zaniosę Ci
na skrzydłach tęsknoty

Może wtedy uwierzysz

[black_jotka]

...

Marzą nam się stacje dyliżansów
Zagubione na niebieskich preriach,
Ułożone mrocznie, ubocznie,
Oblężone przez upały lub zimy,
Żeby jeden dyliżans rocznie,
Żeby nikt nie pytał, co myślimy...

[black_jotka]

No tak...

[mala200333]

Gdy cię spotkałem po raz pierwszy

mokre pachniały kasztany

zbyt długo mi w oczy patrzyłaś

okropnie byłem zmieszany

Pod mokre płaty gałęzi

szedłem za tobą w krok

serce me trzymał w uwięzi

twój fiołkowy wzrok

Dawno zużyte słowa

wróciły do mnie znów

i zrozumiałem od nowa

znaczenie prostych słów

I tak się jakoś stało

że bez tak pachniał jak bez

i słowo pachnieć pachniało

i łzy były pełne łez

Tęsknota słowo zużyte

otwarło mi swoją dal

jak różne są rzeczy ukryte

w króciutkim wyrazie: żal



Antoni Słonimski

[jutta_t]

Wigierskie Księżyce Waldkowi Wróblewskiemu

Kocham to Wielkie Jezioro Zaczarowane....
bo tam się dziwy toczą.....
Sławne baśnią i legendą...
Szczególnie nocą...
gdy wiatr ucicha i osieroca żagle białe.....
A wtedy
gdy ważki śpią ,
wschodzą księżyce zaczarowane...
bez liku...
I nawet później gdy utopione w Wigierskich odmętach
nie chcą gasnąć....
dalej świecą swoim srebrnym blaskiem .....
Uwięzione we wnętrzu Ziemi
rozśwświetlają jej mroczne głębiny......
Napełniają ją blaskiem !
Dlaczego tak?
Pewnie ,
to Im świecą......
bliskim, kochanym, dalekim
którzy poszli
na wieczną wędrówkę...
I tam poprzez promienie srebrne.....
cichutko mówią do nas....
w noc czerwcową ,
ciepłą....tajemniczą....baśniową...
Jesteśmy w Tobie i z Tobą....
kocham To Jezioro...

autor: Anatol Borowik

[samanta_ewa]

www.youtube.com/watch?v=ASh-LOTml3E&feature=player_embedded
Osiecka..

Szymborska: wiersze

[mala200333]

Z limeryków wyspiarskich
Pewien rybak na Gwadelupie

utrzymywał, że to bardzo głupie

znać do wyspy tylko jeden rym

i w szalupie popisywać się nim

przy biskupie lub w grupie przy zupie.



Stary sklerotyk, rybak z Helu,

nagle zakochał się w Fidelu.

Do Kuby go pędziła chuć -

ale gdy tylko wsiadł na łódź,

zapomniał, w jakim płynie celu.

[mala200333]

Kałamarz i Pióro.

Powadził się kałamarz na stoliku z piórem,
Kto świeżo napisanej xięgi był autorem.
Nadszedł ten, co ją pisał, rozśmiał się z bajarzów.
Wieleż takich na świecie piór i kałamarzów!

Ignacy Krasicki

[kristopherh]

Ja kocham ciebie!
: Staff :

Jak tchu dla piersi, tak mi ciebie brak!
W pochmurnym niebie
Przeciąga w siną dal wędrowny ptak.
Niech leci, niech spieszy!
Niech się serce me pocieszy,
Że choć on mknie ku tej stronie,
Gdzie wyciągam tęskne dłonie,
Rozpaczliwie beznadziejne dłonie…

Ja kocham ciebie!
Niech o tym powie ci przelotny wiew,
Co w sen kolebie
Samotne szczyty cichych, smutnych drzew.

Niech leci, niech wieści,
Że w tęsknocie i boleści
Nie mógł uśpić mojej duszy,
Co się męczy w pustce, w głuszy,
W rozpaczliwie beznadziejnej głuszy…

[jutta_t]

Ania Tomiczek

kochali
zgwałceni odchodzą
pośrodku nocy
blade twarze przedświtu
w dłoniach trzymają
pogięte kartki
czeki na bliskość
teraz już bez pokrycia

[kristopherh]

Dziewczynom tego forum:

Wspomnienie
Mimozami jesień się zaczyna,
Złotawa, krucha i miła.
To ty, to ty jesteś ta dziewczyna,
Która do mnie na ulicę wychodziła.

Od twoich listów pachniało w sieni,
Gdym wracał zdyszany ze szkoły,
A po ulicach w lekkiej jesieni
Fruwały za mną jasne anioły.

Mimozami zwiędłość przypomina
Nieśmiertelnik żółty - październik.
To ty, to ty moja jedyna,
Przychodziłaś wieczorem do cukierni.

Z przemodlenia, z przeomdlenia senny,
W parku płakałem szeptanymi słowy.
Młodzik z chmurek prześwitywał jesienny,
Od mimozy złotej - majowy.

Ach, czułymi, przemiłymi snami
Zasypiałem z nim gasnącym o poranku,
W snach dawnymi bawiąc się wiosnami,
Jak tą złotą, jak tą wonną wiązanką...

[jutta_t]

Małgorzata Kiryjewska

Balonik

Nie potrafię się gniewać.Czułość nad
złością góruje.Nie chcę udawać,grać,
sprawdzać czy Ci zależy.Pragnę twego
szczęścia pragnę,abyś w to uwierzył.

Nie chcę unosić się honorem,karać
Cię głupim milczeniem,chcę abyś
mógł mi ufać i był pewny,że co tylko
w mojej mocy,zrobię dla Ciebie.

Nie chcę być ciężarem,lub co gorsza
kulą u nogi.Ja to różowy balonik.
Tańczę na niebie,nad twoją głową,
popatrz o smutkach zapomnij.

Nie wypuszczaj mnie z rąk.Chcę Ci
towarzyszyć.Gdy poczujesz się samotny,
spójrz jak nad Tobą się kołyszę.
Balonik pełen marzeń,zawieszony w ciszy.