......IZRAEL.....

[mala200333]

Hossam al-Astal, lider jednej z milicji, w wywiadzie dla Sky News oświadczył, że jego ugrupowania uczestniczą w zbiorowym przedsięwzięciu mającym na celu usunięcie Hamasu od władzy. Powiedział, że "mamy oficjalny projekt", a wszystkie zaangażowane strony opowiadają się za koncepcją "Nowej Gazy", przewidując pełne przejęcie kontroli nad Strefą i zjednoczenie pod wspólnym sztandarem. Wymienił przy tym czterech liderów palestyńskich ugrupowań sprzeciwiających się Hamasowi.
Wspomniane formacje prowadzą swoje działania na terytoriach kontrolowanych przez Izrael, za "żółtą linią", która stanowi granicę wyznaczoną dla Sił Obronnych Izraela (IDF) na mocy porozumienia o zawieszeniu broni.

[mala200333]

-Astal, przebywający obecnie w Chan Junus, drugim co do wielkości mieście Strefy Gazy, ujawnił szczegóły swojej przeszłości. Opowiedział, że w 2010 roku musiał opuścić Strefę Gazy, ponieważ był poszukiwany przez Hamas za przynależność do grup powiązanych z Autonomią Palestyńską. Następnie przez 11 lat pracował dla służb Autonomii w Egipcie i Malezji. Po powrocie do Strefy Gazy, zaledwie dwa miesiące później, został oskarżony o udział w zamachu na członka Hamasu, do którego doszło w Malezji w 2018 roku, i w konsekwencji skazany na karę śmierci.

[mala200333]

- Kiedy wybuchła wojna, zostawili nas w zamknięciu, mając nadzieję, że Izraelczycy zbombardują więzienie i pozbędą się nas. Dwa miesiące później wyważyliśmy drzwi i uciekliśmy - opowiedział.

Hossam al-Astal ujawnił, że milicje pozyskują uzbrojenie na czarnym rynku od byłych bojowników Hamasu. Dodatkowo, część amunicji i pojazdów otrzymują spoza Strefy Gazy, działając w porozumieniu z izraelską armią. Lider milicji podkreślił również, że jego grupa zapewnia opiekę medyczną i edukację około 30 rodzinom.

[mala200333]

Inny członek milicji, operującej w północnej części Strefy Gazy, poinformował Sky News, że koordynacja z izraelskim wojskiem odbywa się za pośrednictwem Okręgowego Biura Koordynacyjnego. Biuro to, będące częścią izraelskiego ministerstwa obrony, obejmuje w swoim składzie również urzędników Autonomii Palestyńskiej, czyli międzynarodowo uznawanego rządu Palestyny, który ma siedzibę na Zachodnim Brzegu Jordanu.
- W mojej grupie są ludzie, którzy do dziś są pracownikami Autonomii Palestyńskiej, ale ona nie może potwierdzić bezpośrednich powiązań z nami - powiedział al-Astal. Chociaż przyznał, że współpracuje z Izraelem w celu zabezpieczenia dostaw, zaprzeczył, jakoby kiedykolwiek koordynował operacje wojskowe z izraelską armią.

[mala200333]

BRUNATNY PÓŁKSIĘŻYC: "NIECH BĘDZIE ALLACH W NIEBIE, A NA ZIEMI HITLER"
HITLER MIAŁ NA BLISKIM WSCHODZIE RZESZE FANATYCZNYCH ZWOLENNIKÓW
☆ Napisać, że Adolf Hitler cieszył się w świecie islamskim dużym poważaniem, to mało. Arabowie otaczali go niemal kultem. Powód był dość oczywisty - nienawidził Żydów przynajmniej tak samo, jak oni. [...] Gdy w 1940 roku ugięła się Francja, na ulicach syryjskich miast tłumy śpiewały zjadliwą piosenkę, kończącą się słowami: "Niech będzie Allah w Niebie, a na Ziemi Hitler". Autor: Robert Jurszo. Czytaj więcej na: wiadomosci.wp.pl/brunatny-polksiezyc-iii-rzesza-i...
ISLAMSKI RADYKALIZM I NAZIZM
☆ „Szaleństwo na punkcie Hitlera rozprzestrzeniało się w wielu zakątkach Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej niczym paskudna wysypka” – pisze Christopher Hale. Islamscy radykałowie ochoczo popierali III Rzeszę. I byli gotowi przelewać za nią krew. Autor: Kamil Janicki. Czytaj więcej na: wielkahistoria.pl/islamski-radykalizm-i-nazizm.../
HITLER I ISLAM
☆ Adolf Hitler podziwiał islam. Uważał go za bardziej praktyczną formę religii niż chrześcijaństwo. [...] "Gdyby w 723 roku Arabowie nie przegrali w bitwie pod Tours, dzisiaj cała Europa byłaby muzułmańska", napisał w 1937 roku w swoim dzienniku Adolf Hitler po spotkaniu z przedstawicielami arabskich organizacji, które poszukiwały u niego poparcia w sprzeciwie wobec brytyjskiej polityki przeniesienia Żydów do Palestyny. Czytaj więcej na: geekweek.interia.pl/.../news-hitler-i-islam-po-co...

[mala200333]

W burzliwym krajobrazie Bliskiego Wschodu, gdzie konflikty trwają dekadami, a sojusze zmieniają się jak piaski pustyni, Benjamin Netanjahu — znany jako "Bibi" — jawi się jako nieugięty filar izraelskiej polityki. Jako najdłużej urzędujący premier w historii Izraela, z ponad 17 latami u władzy w trzech kadencjach, Netanjahu nie jest tylko politykiem. To symbol determinacji, strategiczny myśliciel i kontrowersyjny wizjoner, który przetrwał zamachy, skandale i wojny. 76-letni lider, urodzony w Tel Awiwie w rodzinie syjonistów, wciąż budzi sympatię milionów Izraelczyków….

[mala200333]

Katarzyna Żmuda-Bryl
4 godz.
·
Ten tekst dedykuję tym, którzy mówią: „Nie jestem antysemitą, jestem tylko antysyjonistą.”
Dlaczego antysyjonizm to nie krytyka Izraela, lecz nowa forma antysemityzmu
Dlaczego tylko państwo żydowskie musi wciąż udowadniać prawo narodu żydowskiego do istnienia w miejscu, które jest źródłem jego historii i tożsamości? Wszystkie inne narody uznaje się za uprawnione do własnej suwerenności na swojej ziemi. Tylko Żydzi słyszą: „Wasze państwo może istnieć, ale nie tam, gdzie od zawsze macie swoje historyczne korzenie".
Współczesna lewica, reagująca alergicznie na samo pojęcie narodu, szczególnie upodobała sobie kwestionowanie tej legitymacji poprzez sprowadzanie żydowskiej tożsamości do wymiaru religii. To zabieg wygodny, ponieważ pozwala ignorować fakt, że Żydzi są narodem zakorzenionym na Bliskim Wschodzie i obecnym w Erec Israel nieprzerwanie od starożytności, nawet wtedy, gdy większość narodu została rozproszona po świecie. Powojenny „powrót” Żydów z Europy i krajów arabskich nie był kolonizacją, lecz odbudową obecności narodu autochtonicznego na jego historycznej ziemi.
W XIX wieku syjonizm był jednym z wielu ruchów emancypacyjnych. W XXI wieku dla wielu stał się obelgą. Dlaczego? Pokazuję genezę i pluralizm syjonizmu, rolę Herzla, Weizmanna i Żabotyńskiego, a także współczesne manipulacje narracyjne stosowane przez część lewicy. Pytam: dlaczego tylko Żydzi muszą uzasadniać swoje prawo do państwa, które innym narodom przyznaje się bez dyskusji?
Krytyka działań każdego rządu, także izraelskiego, jest naturalnym elementem debaty publicznej. Antysyjonizm jest współczesną formą antysemityzmu. Odbiera Żydom prawo do samostanowienia, demonizuje syjonizm jako wyjątkowe zło i stosuje podwójne standardy, których nie stosuje się wobec żadnego innego narodu. Gdy ktoś nie mówi o reformie Izraela, lecz o jego likwidacji, nie mamy do czynienia z krytyką polityczną. To odmowa Żydom prawa do bycia narodem.
Syjonizm nie narodził się jako ideologia wyjątkowa ani osobliwy projekt historyczny. Powstał w samym centrum epoki nacjonalizmów, która przekształcała wielonarodowe imperia w suwerenne państwa. W końcu XIX wieku narody odrzucały status mniejszości i sięgały po polityczną podmiotowość: Serbowie, Czesi, Słowacy, Finowie, Bałtowie, a później także narody Bliskiego Wschodu i subkontynentu indyjskiego. Syjonizm był częścią tej samej fali emancypacyjnej.
Jego podstawowe założenie opierało się na dwóch przesłankach. Po pierwsze, że Żydzi są narodem posiadającym własną kulturę, historię, język oraz wielowiekową więź z określoną ziemią. Po drugie, że w Europie nie przestają być traktowani jako element obcy, nawet tam, gdzie obowiązują liberalne zasady. Theodor Herzl, obserwując mechanizmy antysemityzmu w Paryżu w czasach afery Dreyfusa, uznał, że asymilacja w warunkach europejskich nie usuwa ryzyka prześladowań tylko je maskuje. W „Der Judenstaat” sformułował program suwerennego państwa żydowskiego jako politycznej gwarancji zbiorowego bezpieczeństwa.
W 1897 roku I Kongres Syjonistyczny w Bazylei nadał ruchowi instytucjonalny kształt, lecz syjonizm nigdy nie był ideologią jednorodną. Stanowił parasol obejmujący nurty ideowe od liberalnych, przez socjalistyczne (kibucowe), po rewizjonizm Żabotyńskiego, a także syjonizm religijny i kulturowy. To właśnie Żabotyński nadawał syjonizmowi wymiar realistycznej samoobrony: twierdził, że Żydzi muszą odzyskać suwerenność nie tylko przez dyplomację, lecz również poprzez gotowość wojskową, jeśli dialog zawiedzie.
Przed II wojną światową syjonizm spotykał się z oporem zarówno żydowskiej lewicy (Bund), która stawiała na internacjonalizm i doktrynę doikajt, jak i części ortodoksów dla których powrót do Syjonu powinien następować jedynie zgodnie z porządkiem mesjańskim.
Historia rozstrzygnęła ten spór w sposób dramatyczny. Birkenau i inne niemieckie obozy zagłady przekreśliły doktrynę doikajt, czyli bundowską wiarę w bezpieczną przyszłość narodu żydowskiego w Europie. Unicestwiona została niemal cała środkowoeuropejska diaspora, na której ta wizja się opierała. Utworzenie państwa Izrael nie było rekompensatą za Zagładę. Stało się możliwe dlatego, że przez ponad pół wieku — od 1897 roku, kiedy Herzl zwołał I Kongres Syjonistyczny w Bazylei — działał zorganizowany ruch polityczny, budujący krok po kroku instytucjonalne podstawy przyszłego państwa żydowskiego. Shoah nie powołała syjonizmu do życia, lecz potwierdziła, że bez suwerenności żydowskie trwanie pozostaje iluzją.
Syjonizm nie odebrał Palestyńczykom państwa. Nie mogli stracić czegoś, czego nigdy nie mieli. Każda propozycja podziału i utworzenia państwa palestyńskich Arabów była odrzucana przez arabskich przywódców, którzy woleli wojnę, ponieważ ich celem było zniszczenie państwa żydowskiego, a nie sąsiadowanie z nim. W 1937 roku plan Komisji Peela został przez stronę arabską odrzucony. W 1947 roku Arabowie odrzucili plan podziału ONZ i zaatakowali żydowskie osiedla. W maju 1948 roku armie pięciu państw arabskich napadły na nowo powstały Izrael, zapowiadając jego „unicestwienie”. Większość arabskich mieszkańców, którzy opuścili te tereny, uczyniła to na wezwanie własnych liderów, licząc na szybkie zwycięstwo i powrót po masakrze Żydów. Fakt, że tak się nie stało, nie jest dowodem syjonistycznej agresji, lecz porażką planu unicestwienia państwa żydowskiego.
Wbrew temu, co głosi część współczesnej lewicy, prawo Żydów do Erec Israel nie zasadza się wyłącznie na religii. Wynika z wielowiekowej ciągłości: historycznej, obejmującej istnienie żydowskiej państwowości w starożytności; kulturowej, w tym odrodzenia hebrajskiego jako języka nowoczesnego; prawno-politycznej, uzyskanej w ramach porządków międzynarodowych już przed II wojną światową; demograficznej, potwierdzonej nieprzerwaną obecnością żydowskich wspólnot w Jerozolimie, Safedzie, Tyberiadzie i Hebronie; autochtonicznej, ponieważ Żydzi są narodem bliskowschodnim, a połowa współczesnych obywateli Izraela to Mizrachijczycy wypędzeni z państw arabskich po 1948 roku.
W wielu lewicowych interpretacjach historii, reprezentowanych między innymi w pismach Ilana Pappé, syjonizm zostaje przedstawiony nie jako ruch emancypacyjny narodu prześladowanego, lecz jako ekspresja europejskiego kolonializmu. Mechanizm tej narracji opiera się na trzech operacjach retorycznych: anachronizmie, czyli ocenianiu Herzla kategoriami powojennego postkolonializmu; odwróceniu przyczyn i skutków, czyli przedstawianiu wojny 1948 roku wywołanej przez państwa arabskie jako syjonistycznej agresji; oraz eliminowaniu faktów niewygodnych dla tej tezy, takich jak wypędzenia Żydów z krajów arabskich, pluralizm syjonizmu i realne zagrożenie bez państwowości. Celem takiej narracji jest delegitymizacja podstawowego prawa narodu żydowskiego do samostanowienia.
Dla współczesnej lewicy figurami autorytetu stały się osoby takie jak Pappé czy Edward Said. Pappé może twierdzić, że państwo żydowskie jest anomalią, ponieważ to państwo istnieje i zapewniało
mu wolność słowa oraz bezpieczeństwo. Krytyka syjonizmu z dystansu — z brytyjskiej katedry uniwersyteckiej lub amerykańskiego kampusu — ignoruje najprostsze pytanie: kto zapewni Żydom bezpieczeństwo, jeśli nie oni sami? Możliwość uznania suwerenności za zbędną jest paradoksalnym dowodem jej sukcesu.
Kiedy więc syjonizm obrasta etykietą agresji, a samo słowo syjonista bywa używane jako obelga, nie mamy do czynienia z krytyką polityczną. To próba odebrania Żydom prawa, które uznaje się za naturalne dla innych narodów. Delegitymizacja żydowskiej suwerenności jest powrotem do kategorii, które wielokrotnie prowadziły ten naród do katastrofy.
Syjonizm nie jest projektem kolonialnym ani nagrodą za cierpienie. Jest konsekwencją narodowej ciągłości i polityczną formą żydowskiej samoobrony. Ocena tego projektu mówi dziś znacznie więcej o stanie współczesnego myślenia politycznego niż o samym Izraelu.
Ostatecznie współczesny antysyjonizm próbuje stworzyć sytuację, w której Żydzi mogą istnieć, lecz nigdzie nie

[mala200333]

Ostatecznie współczesny antysyjonizm próbuje stworzyć sytuację, w której Żydzi mogą istnieć, lecz nigdzie nie mają prawa być u siebie. Akceptuje ich jako wyznawców religii, ale nie jako naród mający prawo do terytorialnej podmiotowości. To jest najnowsza forma najstarszego uprzedzenia: Żydzi mogą istnieć wyłącznie za zgodą innych.
Czy trzeba być Żydem, aby być syjonistą? Nie. Wystarczy uznać, że każdy naród ma prawo do własnego bezpiecznego państwa na swojej historycznej ziemi. Syjonizm jest tylko zastosowaniem tej zasady do narodu żydowskiego.
Bibliografia i źródła
Herzl T., Der Judenstaat, 1896
Jabotinsky V., The Jewish War Front, 1919
Laqueur W., A History of Zionism, 1972
Sachar H. M., A History of Israel, 1976
Segev T., The Seventh Million, 1993
Stillman N., The Jews of Arab Lands in Modern Times, 1991
Morris B., The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited, 2004
Wasserstein B., Vanishing Diaspora, 1996
Brenner M., A Short History of the Jews, 2010

[mala200333]

After two years of war, some children in Gaza are returning to school. Many school buildings are still being used to shelter displaced families, but having children back in the classroom offers hope

[mala200333]

Holocaust survivor Dita Kraus, who was the inspiration behind the novel “The Librarian of Auschwitz,” passed away this month in Israel at the age of 96.

Hers is a story of courage and resilience. May her memory be a blessing.

Dita Kraus was born in 1929 in Prague, today the Czech Republic. When the Germans occupied Czechoslovakia in 1939, Kraus was 10 years old. Her father, a lawyer, lost his job, and she was expelled from school, while Jews were forced to wear the yellow star. In 1942, Kraus and her parents were sent to the Theresienstadt ghetto camp. A year later, in 1943, they were deported to Auschwitz. Her father died in Auschwitz. Kraus, by then 14, worked in the children’s block under the leadership of Fredy Hirsch. She received an education while in Auschwitz, and was also put in charge of maintaining a handful of books that had been found in people’s luggage. It became a small secret library for the children in her block, eventually inspiring the name of the Librarian of Auschwitz.

In the final months of the war, Kraus and her mother were evacuated to the Bergen-Belsen concentration camp. They were there, critically ill, when British troops liberated the camp in April 1945. Tragically, her mother died of typhus soon after.

In 1949, Kraus emigrated to Israel with her husband whom she had met in Auschwitz, and with their infant son. The couple spent 30 years teaching at the Hadassim Youth Village and lived a modest life. She is survived by three children and four grandchildren

[mala200333]

Izraelska policja poinformowała, że jej funkcjonariusze zastrzelili we wtorek na północy Zachodniego Brzegu trzech palestyńskich terrorystów. Palestyńczycy zostali zabici, gdy wychodzili z jaskini w jednej ze wsi. Krótko po operacji służb, izraelskie lotnictwo zbombardowało okolicę.

[mala200333]

Izraelskie jednostki antyterrorystyczne, we współpracy z wojskiem i służbą bezpieczeństwa Szin Bet, przeprowadziły operację w odpowiedzi na informacje o planowanym ataku. Miejsce ukrycia bojowników, w pobliżu wsi Kafr Kud, było celem precyzyjnych działań snajperów. Po akcji na miejsce wysłano także izraelskie lotnictwo, które przeprowadziło bombardowanie, likwidując jaskinię.

[mala200333]

Region Zachodniego Brzegu od dawna jest miejscem intensywnych działań izraelskich służb zbrojnych. Konflikty w tym obszarze nasiliły się po eskalacji sytuacji w Strefie Gazy w 2023 roku. Wzrastająca liczba incydentów zbrojnych obejmuje zarówno ataki ze strony Palestyńczyków, jak i działania odwetowe izraelskich osadników.

[jutta_t]

Netanjahu nakazał Siłom Obronnym Izraela "przeprowadzenie natychmiastowych i zdecydowanych ataków w Strefie Gazy" – poinformowało jego biuro po zwołaniu spotkania w sprawie odpowiedzi Izraela na wielokrotne naruszenia zawieszenia broni w Strefie Gazy.
Tel Awiw argumentuje swoją decyzję, m.in. dzisiejszym atakiem na siły IDF w południowej części Strefy Gazy. W zeszłym tygodniu w rejonie Rafah zginęło dwóch izraelskich wojskowych.

[mala200333]

Wznowienie działań zbrojnych na dużą skalę nastąpiło mniej niż trzy tygodnie po wymianie pierwszych zakładników i ogłoszeniu zawieszenia broni. Palestyńskie ministerstwo zdrowia ( obsadzone wylacznie przez Hamas)poinformowało, że w izraelskich atakach zginęło co najmniej 100 osób, w tym ponad 40 dzieci.

[mala200333]

Podczas wizyty w Ankarze kanclerz Niemiec Friedrich Merz i prezydent Turcji Recep Tayyip Erdogan wyrazili sprzeczne stanowiska w sprawie konfliktu w Gazie. Merz uznał działania Izraela za prawo do samoobrony, natomiast Erdogan oskarżył Izrael o ludobójstwo i skrytykował Niemcy za jego ignorowanie.

[mala200333]

Merz podkreślił, że Niemcy od początku wojny stoją po stronie Izraela, uznając jego działania za prawo do samoobrony po ataku Hamasu z 7 października 2023 roku.
"Wystarczyłoby, by Hamas wcześniej uwolnił zakładników i złożył broń. Wtedy uniknięto by wielu ofiar" - powiedział, wyrażając nadzieję, że konflikt zakończy się dzięki porozumieniu o zawieszeniu broni wynegocjowanemu przez USA i wspieranemu przez Turcję.

[mala200333]

Kazachstan zostanie pierwszym muzułmańskim krajem, który za drugiej kadencji Donalda Trumpa przystąpi do Porozumień Abrahama. To krok w stronę normalizacji relacji z Izraelem.

[mala200333]

Turecka prokuratura wydała nakazy aresztowania premiera Izraela Benjamina Netanjahu i 36 innych izraelskich urzędników, oskarżając ich o "ludobójstwo" i "zbrodnie przeciwko ludzkości" w Strefie Gazy. Izrael stanowczo potępił decyzję, określając ją jako polityczną demonstrację prezydenta Recepa Tayyipa Erdoğana

[mala200333]

W sobotę drony izraelskiej armii uderzyły w miejscowości Szeba i Baraszit na południu Libanu. Libańskie ministerstwo zdrowia przekazało, że w pierwszym ataku zginęło dwóch mężczyzn, a w drugim jedna osoba. Cztery kolejne zostały ranne. W pobliżu szpitala w Bint Dżubajl doszło do trzeciego nalotu, gdzie obrażeń doznało siedem osób

[mala200333]

Izraelska armia przekazała, że zabici byli bojownikami Hezbollahu lub sprzymierzonych z nim grup.

[mala200333]

Israel has received the body of Lt Hadar Goldin, a soldier killed in an ambush by Hamas in 2014 and whose body has been held in Gaza since then.
The Israeli military said Lt Goldin, who was 23 when he died, was formally identified and will now be buried. He left behind parents, a sister, two brothers, and a fiancée.
Hamas's armed wing had said on Sunday that it would hand over Lt Goldin's body as part of a ceasefire deal.
Hamas has now returned all 20 living hostages, and 24 out of 28 deceased hostages under the first phase of the deal.

[mala200333]

An Israeli operation in the southern Syrian village of Beit Jin left at least 13 people dead, witnesses and Syrian media reports said on Friday.

What do we know about the Israeli raid in Syria?

The Israel Defense Forces (IDF) said it detained suspected members of the Jamaa Islamiya group who were planning attacks against Israel.

Jamaa Islamiya is a Sunni Islamist political party and anti-Zionist organization based in neighboring Lebanon. Jamaa Islamiya has an armed wing called the al-Fajr Forces.

Israel said six of its soldiers were injured in the early morning raid, with three of them in serious condition.

Syrian state television reported that families fled the area where the IDF raid took place. Israeli forces reportedly took three men into custody.

[mala200333]

Premier Izraela Benjamin Netanjahu oficjalnie zwrócił się o ułaskawienie do prezydenta Izaaka Herzoga. Jest to kolejny etap w trwającym procesie korupcyjnym, który wywołuje liczne kontrowersje w kraju.

Z komunikatu biura premiera wynika, że Benjamin Netanjahu zdecydował się na taki krok, aby "załagodzić konflikt narodowy" oraz "zmniejszyć napięcia" związane z jego procesem. Sprawa toczy się od 2020 roku.

[mala200333]

Izraelskie Radio Wojskowe, powołując się na źródła bezpieczeństwa, poinformowało, że Jaser Abu Szabab, prominentny przywódca klanu i przywódca palestyńskiej frakcji przeciwstawiającej się Hamasowi w Strefie Gazy, zmarł w szpitalu w południowym Izraelu z powodu niesprecyzowanych ran.

W raporcie nie podano dokładnej daty śmierci ani rodzaju obrażeń.

Hamas i inne władze izraelskie nie skomentowały od razu doniesień Radia Wojskowego, ale odbiły się one szerokim echem w regionie.

Abu Szabab dowodzi beduińską grupą zwaną Siłami Ludowymi, działającą w południowej części Strefy Gazy, Rafah, na terytorium wciąż kontrolowanym przez siły izraelskie.

Hamas oskarżał go w przeszłości o współpracę z Izraelem, czemu zaprzeczył. Wcześniej Hamas żądał od niego poddania się i od czasu wejścia w życie niepewnego zawieszenia broni w październiku atakuje grupy w Strefie Gazy sprzeciwiające się jego rządom

[mala200333]

Izrael weźmie udział w przyszłorocznym Konkursie Piosenki Eurowizji, jak zdecydowało spotkanie nadawców. Na odpowiedź innych krajów nie trzeba było długo czekać. Wszystko wskazuje na to, że przyszłoroczna edycja odbędzie się bez udziału Holandii, Hiszpanii, Słowenii i Irlandii.

[mala200333]

Premier Izraela Binjamin Netanjahu przekazał podczas konferencji prasowej z kanclerzem Niemiec Friedrichem Merzem, że "aneksja Zachodniego Brzegu pozostaje przedmiotem dyskusji". — Nie zgodzę się na utworzenie państwa palestyńskiego, którego celem byłoby zniszczenie państwa żydowskiego — dodał.

[mala200333]

"Mamy oczywiście inny punkt widzenia, ponieważ celem państwa palestyńskiego jest zniszczenie jedynego państwa żydowskiego" — stwierdził cytowany przez izraelską prasę Netanjahu, komentując rozmowy w Jerozolimie z niemieckim przywódcą.

"Oni [Palestyńczycy] już mieli państwo w Strefie Gazy, państwo de facto, i zostało ono wykorzystane do próby zniszczenia państwa żydowskiego. Wierzymy, że istnieje droga do osiągnięcia pokoju z państwami arabskimi, a także droga do ustanowienia pokoju z naszymi palestyńskimi sąsiadami, ale nie stworzymy u naszych bram państwa, które będzie zdeterminowane, by nas zniszczyć" — zaznaczył izraelski premier

[mala200333]

Netanjahu zapewnił również, że Izrael utrzyma bezpieczeństwo między Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan, dodając, że aneksja Zachodniego Brzegu pozostaje przedmiotem dyskusji, a status quo ma się utrzymać w dającej się przewidzieć przyszłości.

W ocenie izraelskiego premiera pierwsza faza zawieszenia broni w Strefie Gazy dobiega końca i spodziewa się wkrótce przejść do drugiej. "Szanse na pokój są na wyciągnięcie ręki" — zaznaczył.

"Omówię to z prezydentem Trumpem, kiedy spotkam się z nim pod koniec tego miesiąca" — zaznaczył. Sprecyzował, że planuje omówić to, "jak położyć kres rządom Hamasu w Strefie Gazy, ponieważ jest to kluczowy element zapewnienia lepszej przyszłości Strefie Gazy".

Trump odwraca się od Europy i zmienia bieg historii. "Zielone światło dla Moskwy"
Do pełnego zrealizowania jednego z kluczowych elementów pierwszej fazy — uwolnienia przez palestyńską terrorystyczną organizację Hamas wszystkich żywych zakładników i wydanie ciał wszystkich zmarłych zakładników — brakuje już tylko wydania ciała jednego zakładnika, który zginął w walce w październiku 2023 r.

Druga faza porozumienia zakłada wycofanie się Izraela z większej części Strefy Gazy, rozmieszczenie na tym terytorium międzynarodowych sił stabilizacyjnych (ISF) i ustanowienie nowej struktury rządowej, w tym kierowanej przez Trumpa Rady Pokoju.

[mala200333]

Satelitarne zdjęcia potwierdziły rozmieszczenie izraelskiego systemu Barak MX w Maroku. Kraj zacieśnia stosunki dyplomatyczne z Izraelem. Jednocześnie Maroko wspiera również Palestynę.

[mala200333]

W wyniku ataku powietrznego w Strefie Gazy zginął jeden z czołowych dowódców Hamasu Raad Saad - poinformowały w sobotę Siły Obronne Izraela. Palestyńskie media podały, że w wyniku ataku śmierć poniosły w sumie cztery osoby, a ponad 20 zostało rannych.

[mala200333]

Naukowcy znaleźli dowody wskazujące na działanie niszczycielskiego żywiołu natury, który mógł dotknąć Jerozolimę 2800 lat temu. Odkrycie to potwierdza biblijne relacje o katastrofach z czasów króla Uzjasza.