Forum Aktualności i Media Unia Europejska
ZMIEŃ
    Dodaj do ulubionych

    Saryusz-Wolski:kraje kandydackie zapłacą za rozsze

    08.04.03, 16:44
    Kto ma dobrą pamięć, wie, że obietnice zawarte w Agendzie 2000 (plan
    finansowy UE na lata 2000-2006 - przyp. FORUM) roztopiły się jak kostka lodu.
    Najpierw była mowa o 53 mld euro na lata 2002-2006 dla sześciu nowych krajów,
    teraz Unia mówi o 40 mld na lata 2004-2006 dla dziesięciu krajów. Jeśli odjąć
    składki członkowskie, pozostaje 25 mld, jeśli odjąć pieniądze "wirtualne",
    czyli środki które na początku i tak nie zostaną wykorzystane, będzie to w
    istocie 8 mld euro dla 10 krajów przez trzy lata, czyli tyle ile dostała sama
    Hiszpania w 1999 r. I tak Polska w pierwszych trzech latach netto otrzyma być
    może maksymalnie 4-5 mld euro. To znacznie mniej niż uchwalono trzy lata temu
    na szczycie w Berlinie. Istnieje niebezpieczeństwo, że Polska będzie w
    pierwszym roku płatnikiem netto albo osiągnie wynik bliski 0, czyli znajdzie
    się w gorszej sytuacji niż w ostatnim roku przed przystąpieniem.


    kraje kandydackie zapłacą za rozszerzenie

    Obserwuj wątek
      • robert_de_molesme dodaj ten text do watku "eurofobia czy Tworki" 08.04.03, 16:47
        tylko podaj link zeby oszolom tak latwo nie wyparl sie swych slow.

        RdM
        • ada.wierzbicka Re: dodaj ten text do watku 'eurofobia czy Tworki 08.04.03, 21:33
          To kraje kandydackie, w tym Polska, zapłacą za rozszerzenie Unii Europejskiej.
          A Niemcy czy Austria na tym nieźle zarobią - napisał w dzienniku "Die Welt"
          Jacek Saryusz-Wolski, były szef Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej


          JACEK SARYUSZ-WOLSKI


          28.11.2002


          Na szczycie w Kopenhadze ma dojść do największego rozszerzenia w historii Unii
          Europejskiej. Pozostało tylko kilka tygodni na ustalenie warunków. Strona
          finansowa rozszerzenia wyraźnie zdominowała dyskusje o tych wydarzeniach. Tak
          więc i tutaj powinniśmy jeszcze pomówić o pieniądzach.

          Kto ma dobrą pamięć, wie, że obietnice zawarte w Agendzie 2000 (plan finansowy
          UE na lata 2000-2006 - przyp. FORUM) roztopiły się jak kostka lodu. Najpierw
          była mowa o 53 mld euro na lata 2002-2006 dla sześciu nowych krajów, teraz Unia
          mówi o 40 mld na lata 2004-2006 dla dziesięciu krajów. Jeśli odjąć składki
          członkowskie, pozostaje 25 mld, jeśli odjąć pieniądze "wirtualne", czyli środki
          które na początku i tak nie zostaną wykorzystane, będzie to w istocie 8 mld
          euro dla 10 krajów przez trzy lata, czyli tyle ile dostała sama Hiszpania w
          1999 r. I tak Polska w pierwszych trzech latach netto otrzyma być może
          maksymalnie 4-5 mld euro. To znacznie mniej niż uchwalono trzy lata temu na
          szczycie w Berlinie. Istnieje niebezpieczeństwo, że Polska będzie w pierwszym
          roku płatnikiem netto albo osiągnie wynik bliski 0, czyli znajdzie się w
          gorszej sytuacji niż w ostatnim roku przed przystąpieniem.

          Poza tym bilansem budżet kandydatów zostanie obciążony wydatkami sięgającymi 10-
          15 proc. ich budżetu na współfinansowanie programów unijnych oraz wdrażanie
          prawa europejskiego.

          Gdzie piekarz kupi mąkę?

          Za uroczystymi deklaracjami nie następowały odpowiednie czyny. Sakiewka była
          coraz bardziej ściśnięta. Ale Polska nie przystępuje do Unii z przyczyn tylko
          finansowych. Gdyby nawet nie było pieniędzy, nam by to nie przeszkadzało.
          Przeszkadza nam natomiast, że jesteśmy traktowani nierówno. W Unii Europejskiej
          zapanuje ekonomiczny apartheid, bowiem obywatele i przedsiębiorcy w nowych
          krajach będą w gorszej sytuacji niż w starych. Jeśli rolnik po jednej stronie
          granicy otrzymuje sporą dopłatę, a po drugiej stronie - mizerną, to łatwo jest
          nam odpowiedzieć na pytanie, gdzie piekarz kupi mąkę.

          Zapomina się również, kto jest głównym beneficjentem rozszerzenia - a
          mianowicie obecni członkowie Unii Europejskiej. Dywidenda ze zjednoczenia
          Europy trafia do nich już dziś. Zarówno ekonomiczna jak i polityczna.

          Według telewizji Deutsche Welle PKB Niemiec może wzrosnąć dzięki rozszerzeniu o
          1,5 proc., a Austrii - o 0,8 proc. Jak to się ma do roztopionych sum netto,
          które otrzymują nowi członkowie, i jak to się ma do poczucia dyskryminacji,
          które tam się rozprzestrzeni? Jest więc paradoksem, że to Europa Środkowa i
          Wschodnia zapłaci za rozszerzenie, podczas gdy zachód kontynentu w sensie
          makroekonomicznym zarobi na tym procesie.

          To największy błąd w rozumowaniu rozszerzenia ze strony krajów Unii
          Europejskiej, w tym Niemiec. Unia Europejska to nie kasa oszczędnościowa, którą
          można prowadzić niczym kramarz, to sojusz oparty na solidarności, w którym nie
          każdy zysk powinno obliczać się w euro. Tak jest też w Niemczech, gdzie
          bogatsze landy wspierają biedniejsze.

          Być może strona polska przeliczyła się w negocjacjach. Widocznie Warszawa
          uwierzyła Berlinowi i zbyt wcześnie zaakceptowała ograniczenia w dostępie do
          unijnego rynku pracy w wysokości siedmiu lat, do którego dążyli Niemcy. A
          wszystko w nadziei, że ułatwi to wygranie kanclerzowi Schröderowi wyborów.
          Spłycenie integracji

          Ta część rachunku sprawdziła się, lecz oczekiwanie, że rząd federalny finansowo
          wyjdzie nam naprzeciw, pozostało niespełnione. Zamiast tego będziemy czekać
          długie lata, aby swobodnie osiedlać się i podejmować pracę w krajach Unii
          Europejskiej, będziemy czekać 10 lat na pełne dopłaty, środki z funduszy
          strukturalnych będą także drastycznie mniejsze niż obecnych członków. Po
          kryzysie rządowym w Holandii wymyślono jeszcze klauzule ochronne, za pomocą
          których przy braku postępów kandydatów można będzie ich pozbawić niektórych
          unijnych dobrodziejstw. Zatem w miejsce pogłębienia grozi nam dziś spłycenie
          integracji. W tym czasie nasz kraj sporo zainwestował w przygotowania do
          członkostwa. Budowa placówek granicznych, strażnic, przystosowanie gmin i
          zakładów do norm ochrony środowiska, przygotowanie struktur administracji itd.
          Według wcześniejszych obliczeń UKIE pochłania to ok. 2 mld euro rocznie.
          Przystąpienie jest dużym obciążeniem dla naszych budżetów. Czy to leży w
          interesie Unii Europejskiej?

          Nie wiem, co przyniosą następne tygodnie negocjacji. Kandydaci mają jeszcze
          kilka życzeń. Jeśli istnieją okresy przejściowe przy dopłatach i swobodnym
          dostępie do rynku pracy, to muszą też być "przejściowo" niższe składki
          członkowskie. Powinna istnieć symetria ciężarów i przywilejów.

          Jeśli Unia Europejska podtrzyma swoją obecną ofertę, może to wzmocnić
          radykalnych populistów w krajach kandydackich. Ich sukces w wyborach
          samorządowych w Polsce niestety już to udowodnił. Wtedy stanęlibyśmy przed
          kolejnym paradoksem. Przystąpienie do Unii Europejskiej miało pomóc w
          stabilizacji Europy Środkowej i Wschodniej. Nastąpiłoby jednak coś zupełnie
          przeciwnego.

          © Die Welt

    Najnowsze z forum Unia Europejska

    Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

    Nakarm Pajacyka
    Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną. Regulamin
    Treści z serwisów internetowych Grupy Wyborcza.pl oraz serwisu tokfm.pl prezentujemy w ramach komercyjnej współpracy z ich wydawcami: Wyborcza sp. z o.o. oraz Grupą Radiową Agory sp. z o.o.