ŻYCIE SEKSUALNE

ŻYCIE SEKSUALNE

Stosunek Arabów do seksu reguluje islam. Religia ta ma pozytywne nastawienie
do tego typu spraw. Postawy dotyczące seksu wywodzą się z dżahilijji, jednak
zostały zaadoptowane przez islam. W czasach preislamskich panował
patriarchat, poligamia, stosowano obrzezanie, kobieta zajmowała bardzo niską
rolę w społeczeństwie. Panowała wtedy swoboda seksualna. Stroje, które nosiły
kobiety miały podniecać i uwodzić mężczyzn.
Prorok Muhammad był bardzo wrażliwym i zmysłowym człowiekiem. Łącznie miał 12
żon (były to Chadidża, Sawda, Aisza, Hafsa, Zajnab, Umm Salama, Barrah [inne
jej imię to Dżuwajrija], Zajnab bint Dżahsz, Umm Habiba, Saffijja, Majmunah,
Marija), lecz jednocześnie ta liczba wynosiła maksymalnie 9. Jeden z hadisów
tak mówi o jego pożyciu Muhammada z żonami: Prorok – pokój Mu i modlitwa – w
ciągu jednej nocy odwiedza wszystkie swoje żony, a miał ich wtedy dziewięć. A
inny stwierdza: Kiedy Prorok był ze swoimi kobietami, zachowywał się jak
najczulszy z mężczyzn, najszlachetniejszy z ludzi, był roześmiany i radosny.

Właśnie wpływ osobowości proroka, tradycja przedmuzułmańska, a także warunki,
w których rozwijał się islam, wpłynęły na bardziej tolerancyjne podejście do
seksu niż to, jakie występowało w judaizmie i chrześcijaństwie. Gdy
następowała ekspansja islamu, religia ta wykazywała się bardzo wysokim
poziomem akceptacji dla tradycyjnych zwyczajów na podbijanych terenach.
Według Koranu Allah stworzył człowieka z prochu, gliny, skrzepniętej krwi i
nasienia. Dlatego poprzez stwierdzenie, iż Allah miał nasienie, islam
zatwierdził, że seks jest dobrem.
Współżycie seksualne traktowano jako coś dobrego, jako źródło przyjemności.
Zalecano pieszczoty a sam Prorok mówił: Trzeba poflirtować z żoną, zanim
zacznie się z nią obcować.

Kobieta miała o wiele niższą pozycję, świat był zdominowany przez mężczyzn, a
kobiety były im podporządkowane: Kobieta powinna przede wszystkim słuchać
męża, a mężczyzna matki. Kobiety podziwiano za ich piękno, powab, urok i
traktowano jako partnerki seksualne. Hadisy tak o tym mówią:
 Jakie obowiązki ma żona wobec męża: Jeżeli mąż potrzebuje obcowania z
nią, nie powinna mu tego odmówić, nawet jeśli siedzi na wielbłądzie (...)

 Obowiązkiem żony wobec męża jest dzielić z nim łoże (...)
 Gdy obcujesz ze swoją żoną, nie ustawaj, póki jej nie zaspokoisz;
wszak ty też chcesz aby były zaspokojone twoje potrzeby
 Kiedy mąż nalega, aby żona przyszła do łóżka, a ona odmawia, mąż
spędza noc w gniewie, a aniołowie przeklinają ją aż do rana.
Koran aprobuje, a nawet wręcz zaleca seks i uważa go za dobry, religijny
uczynek. Pod warunkiem, że jest to współżycie seksualne w małżeństwie.
Cudzołóstwo jest karane bardzo surowo. Karą za cudzołóstwo była chłosta w
postaci 100 batów, a za bezpodstawne podejrzenia czekało winnego 80 batów. By
udowodnić cudzołóstwo potrzebnych było 4 świadków (kobieta była liczona jako
½ świadka). Prorok zauważył: Gdy spotkasz kobietę, która ci się podoba,
wracaj do domu, do żony – obydwie mają takie same organy płciowe. Sunna
wymienia cztery skutki cudzołożenia: zabiera twarzy blask, niszczy dobrobyt,
wywołuje gniew dobrych ludzi, skazuje cudzołożnika na wieczne piekło. A co
mówi Koran na temat cudzołóstwa? W świętej księdze czytamy:
o Sura: Podróż Nocna, werset 32: Unikajcie cudzołóstwa, albowiem jest
ono hańbą i drogą zła;

o Sura: Światło, wersety 2 – 5:
2 Cudzołożnicę i cudzołożnika ukarzcie każdego z nich po 100 rózg.
Niech nie powstrzyma was współczucie, jeśli wierzycie w Allaha i Dzień
Ostateczny. Niech będzie obecna przy wymiarze kary pewna liczba wiernych.
3 Cudzołożnik powinien się żenić tylko z cudzołożnicą lub z
bałwochwalczynią. Cudzołożnica zaś powinna poślubić tylko cudzołożnika lub
bałwochwalcę. A to jest zakazane wiernym.
4 Ci, którzy oskarżają uczciwe kobiety bez poparcia czterech świadków,
niech zostaną ukarani osiemdziesięcioma rózgami oraz nie przyjmujcie nigdy
ich świadectwa, albowiem oni są podli,
5 Z wyjątkiem gdyby oni wykazali skruchę i poprawili się, albowiem
Allah jest Przebaczający, Miłosierny.
Muzułmanin mógł mieć 4 żony i nieskończoną ilość konkubin. Powodowało to
pewien problem – nie wszyscy mężczyźni mieli szansę na znalezienie partnerki.
Niektórzy mężczyźni byli kastrowani, gdyż to właśnie eunuchowie pracowali w
haremach. Życie w haremach nie należało do najprzyjemniejszych także dla
zamieszkujących je kobiet, ich potrzeby nie były w pełni zaspokajane, wraz z
upływem czasu potencja męża malała. Skutki tego były następujące: neurotyzm,
apatia, kłótliwość, patologiczna zazdrość; zdarzało się, że niektóre kobiety
stawały się lesbijkami, nimfomankami, sadystkami.

Islam wytworzył swoistą higienę seksualną, na przykład zwracał szczególną
uwagę na zachowanie czystości ciała czy też uważał kobiety miesiączkujące za
nieczyste. Mahomet uważał osoby się masturbujące za wyklęte. W społeczeństwie
muzułmańskim mężczyźni byli zobowiązani do zakrywania okolic genitalnych, nie
mogli dotykać ciał innych mężczyzn od kolan do pępka.

W islamie bardzo wcześnie pojawiła się literatura, a także dzieła medyczne,
filozoficzne czy inne traktujące na temat miłości, seksu. Czego można się
było z nich dowiedzieć? Mogliśmy tam przeczytać praktyczne rady,
uświadomienie na tematy seksualne albo jak zwiększyć atrakcyjność
partnera/partnerki lub zwiększyć potencję. Na ten temat w „Wonnych ogrodach”
pisze Sheikh Umar Ibn Muhammad al-Nefezawi). Jako jedzenie o właściwościach
afrodyzjaków podaje:
• Ciasto zawierające miód, imbir, perski proszek;
• Syrop przyrządzony z
o octu,
o ciemiernika czarnego,
o czosnku,
o cynamonu,
o gałki muszkatołowej,
o kardamonu,
o języków wróbli,
o chińskiego cynamonu,
o długiej papryki,
o korzeni oraz
o kadzidła wymieszanego z miodem;
• omlet ze szparagami;
• omlet ze smażoną cebulą;
• mleko wielbłądzicy wymieszane z miodem, jajami i zagotowane z mirrą,
grubo zmielonym cynamonem i pieprzem;
 jajko smażone w maśle i polane miodem (spożywane z kawałkiem chleba);
 gotowany włoski groch.

W innym utworze autorstwa An-Nuwajrego czytamy na temat ówczesnego ideału
kobiety:

„Wzrost kobiety powinien być jak bambus wśród roślin, twarz okrągła jak
pełnia księżyca, włosy ciemniejsze od nocy, lica białe i różowe, z
pieprzykiem nie różniącym się od kropli ambry na płycie z alabastru, oczy
bardzo czarne, duże jak u dzikiej łani, powieki senne lub ociężałe, usta małe
z zębami podobnymi do pereł oprawionych w koral, piersi podobne do jabłek
granatu, biodra szerokie, a palce stopniowo zwężające się, z paznokciami
farbowanymi cynobrową henną”.

Także opis raju prezentuje akceptację wartości seksualnych, gdyż
mężczyzna będzie tam miał potencję równą potencji kilkudziesięciu mężczyzn na
ziemi, a do jego dyspozycji będzie każdego dnia 100 partnerek, a każda z nich
będzie dziewicą wolną od wad i zazdrości, uległą i posłuszną.

W islamie wytworzyły się różne modele miłości:
o w wiekach VIII – IX – model miłości uzyryjskiej (wielkie uczucie,
cierpienie, tęsknota); główny przedstawiciel - Dżamil
o od IX wieku – miłość dworska (więź psychiczna,
duchowa), wpłynęła na powstanie i ukształtowanie się w Europie miłości
prowansalskiej (od XII wieku).

W literaturze arabskiej znajduje się wiele naturalistycznych opisów seksu.
Oto przykład:
„Zaczęła się ze mną bawić, a ja bawiłem się z nią, gdy nagle członek mój
stanął, podobny do wielkiego klucza. Dziewczynka przewróciła mnie na ziemię,
tak że upadłem na plecy, usiadła mi okrakiem na piersi i jęła poruszać się na
mnie. Wówczas odsłonił się mój członek, a gdy ona zobaczyła że tak sterczy
wzięła go do ręki, zaczęła nim pocierać wargi swego sromu poprzez sza