-
poszukuję matek , które spotkały się z problemem bulimii, anoreksji u dziecka
i udało im się pokonać chorobę a przynajmniej złagodzić.
Nie chciałabym aby na ten temat wypowiadały się osoby znające chorobę tylko z
mediów albo z przekazów typu "mojej koleżanki córka...."
Potrzebuję rzeczowych porad...plisssssssss
-
Moja przyjaciolka cierpiala na bulimie w czasach liceum (nie
znalysmy sie wtedy jeszcze, ona nie chce za duzo o tym mowic, wiec
nie znam szczegolow - jak dlugo to trwalo, itd...). Pare miesiecy
temu zaczela sie odchudzac; faktycznie schudla pare kilo, niestety
dopadl ja efekt jojo... Ostatnio zdarzylo sie pare takich sytuacji,
ze zaczelam cos podejrzewac; przyjaciolka przycisnieta do muru
przyznala sie, ze znow wymiotuje :(
jak jej pomoc?? jak sie za to zabrac?? (dodam, ze nie ...
-
mam 19 lat,od 3 mam bulimie,od roku pizody depresyjne z probami leczenia
tego ,do tej pory nikt o mojej bulimii nie wiedzial,bo myslalam ze sama
sobie dam rade...jednak nie daje,i na dodatek mam okrone stany lękowe,ie
potrafie opisac tego lęku...nie potrafie podac pwoodow,poprostu boje sie
czegos,czuje sie zagrozona,boje sie o zdrowie swoje,swoich bliskich,o moj
zwiazek...boje sie ze spotka mnie cos zlego...ogolnie ejstem nastawiona
bardzo pesymistycznie...wczoraj rozmawialam zmam...
-
czy komuś z Was udało się wyjść z bulimii? co robić.....?
-
Od 4 lat choruję na bulimię. Jestem z pewnym facetem, spotykamy się już długo,
jesteśmy ze sobą bardzo blisko. Wiele razy przez moją chorobę odwoływałam
nasze spotkania w ostatniej chwili, mówiłam że boli mnie brzuch by on mnie nie
dotykał (czasami wstydzę sie swojego ciała). Zastanawiam się czy mu o tym
powiedzieć. Zaznaczam, że w naszym związku sex gra bardzo dużą rolę (ale nie
jest to związek oparty tylko na tym). Nie wiem jaki stosunek do tego typu
chorób on ma, nie wiem czy zrozumi...
-
(Wklejam watek z innego forum)
Sytuacja jak w tytule watku. Mieszkamy w akademiku w malym segmencie w oddzielnych pokojach, ale mamy wspolna kuchnie i lazienke,
wiec jest to 'pollwspollokatorka'.
Wprowadzila sie jakies pol roku temu. Jej chorobe zauwazylam po mniej wiecej miesiacu. Poczatkowo calkowicie to ignorowalam (ale
tez zastanawialam sie jak jej pomoc, porozmawiac), pozniej - stopniowo robie sie dla niej coraz bardziej niemila. Powody -
mieszkanie z taka osoba jest dosc uciazliw...
-
W biurze dzielę pokój z kolegą. Od ponad roku. To małe biuro w
kamienicy, więc odległość między pomieszczeniami też mała. Fakt ten
ma znaczenie, bo tuż obok naszego pokoju znajduje się łazienka.
Pracuję ze wspomnianym facetem od ponad roku i w tym czasie
zauważyłam, że ma ze sobą problemy – za każdym razem jak coś zje, to
po odczekaniu chwili idzie do łazienki i… zwraca. Wiem, bo słyszę.
Nie to, żeby się nie hamował i nie próbował tego ukryć, ale to dosyć
akustyczne...
-
Chciałabym dowiedzieć się od innych osób co sądzą na temat problemów z
łaknieniem.
-
jak powiem chłopakowi, ze ma, bulimię, to nie będzie chcaiał się ze mną całować?
-
Mam poważny problem z jedzeniem, nie wiem jak sobie z nim radzić. Wszystko
zaczęło sie gdy miałam 12 lat...od odchudzania. Odchudzałam się pomimo tego
że byłam szczupła. Moja waga spadła ponad 10kg. Przez pół roku jadłam 2 małe
posiłki dzienne zero słodyczy, dużo warzyw i owoców. Potem przestałam
miesiączkować, musiałam przytyć żeby to odzykać. No i zaczęłam się
obiadać...bardzo. Gdy mnie dopadło potrafiłam zjeść ogromne ilości jedzenia.
Potem działo się to coraz częściej, wkońcu ...
-
.....chorują na anoreksje i bulimie a u mężczyzn te zjawiska nie są wogóle
spotykane.Czy to dlatego,że są z natury głupsze.Czy ma to jakiś związek z
tym,że z racji mniejszej budowy ciała mają również mniejsze mózgi?
Jak myślicie?
;-)