zamojscy wolontariusze

[koziorozka]

Jakze ja lubie czytac takie teksty: Krystyna Rybińska-Smyk, nauczycielka z
Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 1 w Zamościu i uczennice ze Szkolnego
Klubu Wolontariatu otrzymały tytuł Wolontariusza Roku.
(www.kronikatygodnia.pl)

[januszx]

brawo , świetnie :-)) , a można wiedzieć za co ?
pozdrawiam przedsiatecznie
J

[blotniarka.stawowa]

Brawo pani Krystyna i dziewczyny!
www.kronikatygodnia.pl/tekst.php?abcd=7489&dz=3

Kazda forma wolontariatu zasluguje na uznanie, ale ta chyba szczegolnie. Jest
tylu ludzi "innych" wsrod nas, pozwolcie ze wkleje moj wlasny watek z innego
forum na temat traktowania "innosci" wsrod nas. (Przepraszam tych, co czytaja
drugi raz).
----------------
Swiatlo napisal:
>Stefka Kolbuska nie była jedyną taką ofiarą. Pamiętam był w Józefowie taki
>panek malowanek. Chodził zawsze w garniturze i krawacie, zadbany,
>wyperfumowany. Przesiadywał całymi dniami w kawiarni, nie wiem z czego się
>utrzymywał. Potem się powiesił.
>Jak teraz go sobie przypominam, to mam hipotezę że myślę był to ukryty
>homoseksualista. W tamtych surowych czasach w małych wiejskich
>społecznościach tacy ludzie nie mieli szans na ujawnienie się i normalne życie.
>Przez całe życie więc musieli się ukrywać, co prowadziło w efekcie do depresji,
>zaburzeń i samobójstw.
>Zreszta w tamtych czasach cała Polska była taka. Nawet w warszawskich
>szkołach znęcano się nad słabymi i innymi.
--------------------

To prawda. Takie byly czasy i to nie tylko w Polsce, ale i na swiecie.
Powiedzenie "kazda wioska ma swojego glupiego" istnieje tez w jez. angielskim
("every village has its idiot"). Zwykle byl to jakis odmieniec,
niekoniecznie osoba chora psychicznie. Mogl to byc ktos kaleki, slaby czy
generalnie "inny".

W wiosce mojego dziecinstwa byl nim Jodko (Jutko). Byl to kawaler, ktory byl
zawsze zasliniony, lubil biegac i bawic sie z dziecmi, ktore go obrzucaly
kamieniami i bily kijami. Na szczescie mial rodzine, wiec nie byl bezdomny i
nie musial zebrac. Byl tez jeden garbus, ktory byl zamykany w domu przez
rodzine, wiec nikt nie wie do konca, kim byl. Umarl jako mlody czlowiek.
Pozniej, w miescie, byla to "Warszawianka" – stara kobieta, zebraczka, bez
jednej nogi, poruszajaca sie o kulach. Zwykle biegaly za nia hordy
dzieciakow podstawiajace jej kije pod kule, by sie przewracala na bruk..
Warszawianka mieszkala w piwnicy, ktora jej nawet kwaterunek miejski jakos
przystosowal do zycia, zalozyl zamek do drzwi itp. (no bo przeciez
prawdziwego mieszkania kwaterunkowego bylo szkoda dla niej). Okien w tej
piwnicy nie bylo – bo zaraz po zalozeniu wybijano je kamieniami.
Przychodzila do nas czasem sie pozywic – zawsze siadala na laweczce w
przedpokoju i tam na kolanach jadala, nie chciala wejsc nawet do kuchni.
Wiedziala ze strasznie smierdzi i byla wdzieczna jak ja mama wiodla do
lazienki i pozwalala umyc twarz i rece. Opowiadala o zyciu w Warszawie, ale
nic z tego nie pamietam.
W mojej szkole dzieci strasznie dokuczaly woznemu – byl to mlody czlowiek,
ktorego przewina bylo to, ze nosil bardzo grube szkla w okraglych oprawkach.
I te wlasnie okulary chlopcy mu tlukli regularnie, rzucano tez za nim
kamieniami. Az w koncu nie wytrzymal i zloil jakiemus skore, za co zostal
wyrzucony ze szkoly. Potem pracowal jako listonosz.

A teraz cos z czasow wspolczesnych. Mamy przyjaciol – malzenstwo,oboje
niepelnosprawni, znamy sie od czasow szkolnych. Dziewczyna pochodzi z
hrubieszowskiego, zachorowala na chorobe Heine-Medina (polio) w
dziecinstwie. Przeszla niezliczona ilosc operacji, i co kilka lat ma
nastepny zestaw srub wmonotowywany w kolana itp. Zycie miala strasznie
ciezkie (ojciec pijak zostawil rodzine, matka zmarla na raka, czworo
dzieci). Wiedziala ze jedyna droga dla niej to wyrwanie sie z rodzinnej wsi –
do internatu technikum w miescie, potem studia, ktore ukonczyla utrzymujac
sie wylacznie ze stypendium. Poslubila niepelnosprawnego chlopaka. Pracuje
duzo i ciezko, zarabia godziwie, chodzi o kulach, ale zyje godnie – a mnie
ogarnia uczucie wdziecznosci , ze nie przypadl jej los "Warszawianki" i
innych. Bez watpienia zyjemy w generalnie lepszych czasach, ale niestety nie
wszedzie jeszcze na swiecie...

Moze to i patetyczne, ale chcialabym by ten wpis oddal hold cierpieniom,
jakie byly udzialem Stefki Kolbuski, "Panka-Malowanka", Warszawianki, Jutka,
Pana Woznego, oraz garbusow i tych o ktorych nie wiemy...

Jesli znacie takich nieszczesliwych ludzi, wymiencie ich tutaj – niech to
bedzie takie chocby najskromniejsze zadoscuczynienie, ktorego nie doczekali...

Karolcia Pypowa

[januszx]

Wspominam Karolcie Pypową , mieszkała na wsi mojego dziadka , samotnie
Chatka , kryta strzechą , w jednej izbie kepisko i jej łóżko, obok w sąsiednim
pomieszczeniu mieszkała krowa bardzo sucha i dwa prosiaki , Karolcia nie miała
prawie pola oprócz kilkunastoarowej przydomowej działki. Pomimo ,że działo się
to jakieś dwadzieścia lat temu juz wtedy uważana była za bardzo biedna
kobietę ,jednak Jej najwiekszą udręką była wielka samotność...
J

wolontariusze w Zamosciu

[koziorozka]

Wspanialej nauczycielce Krystynie Rybińskiej (i jej podopiecznym) wyslalam
gratulacje, wyrazy podziwu i zyczenia (na adres szkoly: [e-mail]).
Moze sie ucieszy?