POLSATyra

[al.1]

No i słusznie. Wszedłem do łazienki i wyszłem przez okno

[the-great-inuk]

al.1 napisał:

> No i słusznie. Wszedłem do łazienki i wyszłem przez okno

=====================

Nu, dużo ludzi powraca obecnie, po dekadach na wygnaniu, do kraju...

Nie dziwota, że mają małe difficulties z polską grammar...

Ot, co...

[arana]

Al, satyra, na pewno? A może to WSZEDŁO próbuje podstępnie wejść do uzusu, skoro szłem ciągle nie spełnia jego standardów? W każdym razie Dobry słownik zapewniał, że nie ma takiego zagrożenia, bo pisze: Jeżeli forma jest uznawana za niepoprawną i są podstawy ku temu (choćby gramatyczne, fleksyjne), to wtedy muszą być o wiele silniejsze argumenty (zwłaszcza uzualne), żeby tę formę dopuścić, umieścić w słownikach. W przypadku poszłem takich argumentów nie ma i zapewne jeszcze długo (a może nigdy) nie będzie.

Przy okazji znalazłam uwagę na temat biernikowego tę/tą: Wydaje się jednak, że drobiazgowe poprawnie tą na tę (także w tekstach) powinno już odejść do przeszłości.

Sama wprawdzie przyzwyczajona jestem do formy tę, ale podoba mi się powyższa uwaga, bo zrywa z traktowaniem prawideł gramatycznych jako prawd objawionych.

[the-great-inuk]

arana napisała:

> Przy okazji znalazłam uwagę na temat biernikowego tę/tą:
Wydaje się jednak, że drobiazgowe poprawnie tą na tę (także w tekstach) powinno już odejść do przeszłości.
=============================

Nu, wreszcie doczekałem się sprawiedliwości!

[stefan4]

arana:
> W przypadku poszłem takich argumentów nie ma i zapewne jeszcze długo
> (a może nigdy) nie będzie.

Hmmm... To może by pójść na kompromis i przywrócić dawniejszą formę żeńską ,,poszdła'' i męską ,,poszdł''?

Kiedyś przed tym ,,d'' oraz w końcówce męskiej był jeszcze jer, który miał zwyczaj
  * zanikać, jeśli był nieparzysty (licząc od końca),
  * zamieniać się w ,,e'', jeśli był parzysty (licząc od końca)
W ,,posz[jer]dła'' jer zanikł, bo był pierwszy od końca; w ,,posz[jer]dł[jer]'' zanikł ten ostatni, a ten przed ,,d'' zamienił się w ,,e'', bo był parzysty.

Ale to stworzyło nieregularność, dręczącą ludzi do dzisiaj, bo są przyzwyczajeni, że rodzaj żeński i męski różnią się tylko końcówką ,,-a''/,,-''. Czy ludzie muszą koniecznie szanować takie nieregularności, powstałe w bardzo dawnych czasach, a następnie przykryte dalszym zmianami języka (np. zanik ,,d'' w formie żeńskiej)?

- Stefan

[arana]

stefan4 napisał:


> Hmmm... To może by pójść na kompromis...


Kompromis? Żeby wyszło tak, jak z ustawą aborcyjną? I żeby sejm zaczął stanowić reguły językowe? A dobrze wiesz, że ma do tego ciągoty, bo sam przecież kiedyś brałeś udział w wątku Ziobro effect.

Mam lepszą propozycję: zostawić w spokoju rozpościerającą się coraz bardziej formę szłem jako wersję męską.

Uzasadnienie:
1. jest wygodniejsza do wymawiania
2. nie wymaga żadnych zachodów, bo szerzy się sama
3. jest zgodna z aktualną tendencją wychodzenia z patriarchatu
4. nieregularność, o której piszesz, pójdzie sobie w siną dal razem z mężczyznami, "którzy zamiast tworzyć przyszłość, wolą zachwalać rolę swych przodków w przeszłości”.

Po prostu użyteczny prezent dla panów od pań, o!

A językoznawcy niech sobie pamiętają i opisują całą historię przemian - ale tylko tyle.

[greenpoints]

arana napisała:

> Mam lepszą propozycję: zostawić w spokoju rozpościerającą się coraz bardziej fo
> rmę szłem jako wersję męską.
>
> Uzasadnienie:
> 1. jest wygodniejsza do wymawiania
> (...)

A jak w trzeciej osobie liczby pojedynczej?

[arana]

greenpoints napisał:
> >
> > Uzasadnienie:
> > 1. jest wygodniejsza do wymawiania
> > (...)
>
> A jak w trzeciej osobie liczby pojedynczej?


Jak się idzie, to potrzebne są i buty, i formy czynności. Zatem ono szło, ona szła, on szeł.

To się nazywa wyrównaniem stylizowanym na staropolszczyznę.

[arana]

arana napisała:


> Jak się idzie, to potrzebne są i buty, i formy czynności.

Powinno być: Jak się idzie, to potrzebne są i wygodne buty, i wygodne formy czynności.

[stefan4]

arana:
> Zatem ono szło, ona szła, on szeł.
>
> To się nazywa wyrównaniem stylizowanym na staropolszczyznę.

A nie na noworosyjszczyznę?

On i też mieli jery wokalizujące się podobnie jak u nas. Tyle że zamieniane były nie na ,,e'' lub ,,ie'', tylko twarde na ,,e'' lub ,,o'', a miękkie na ,,ie'' lub ,,io''. Dlatego
  * on szioł, ona szła;
  * i np. duży ogoń → mały ogoniok, inaczej niż po polsku: ogień → ogieniek.

Serbowie i Chorwaci wokalizowali jery chyba na ,,a''.

- Stefan

[arana]

stefan4 napisał:

> A nie na noworosyjszczyznę?
>


Już Ci chciałam napisać, że taka właśnie melodia słowa po prostu pasuje mi do staropolszczyzny, kiedy tknęło mnie, żeby sprawdzić w Poliqarpie. I bingo, znalazłam! Zatem wklejam wyniki ze słownika Karłowicza:


Wyniki

Znaleziono 2 wyniki

Wyświetlanie wyników 1-2

1. I), f Jezus szeł mile i łaskawie dla dusznego
2. p. Kapalka: Syn szeł na piwo, kucharka na gorzałkę, a dziewka na kapałke..


A oto zapis ze słownika XVI w.

Wyniki

Znaleziono 2 wyniki

Wyświetlanie wyników 1-2

1. szedł (975), szeł (1), szed
2. 1); szedł: szeł OpecŻyw (35: 1


Czyli dobrze zapamiętałam melodię staropolszczyzny: był "szeł" - wprawdzie w opozycji do "szedł", ale był!

usechł/uschła

[trefl_1807]

stefan4 napisał:

> arana:
> > W przypadku poszłem takich argumentów nie ma i zapewne jeszcze długo
> > (a może nigdy) nie będzie.
> Hmmm... To może by pójść na kompromis i przywrócić dawniejszą formę żeńską ,,p
> oszdła'' i męską ,,poszdł''?
> Kiedyś przed tym ,,d'' oraz w końcówce męskiej był jeszcze jer, który miał zwyc
> zaj
>   * zanikać, jeśli był nieparzysty (licząc od końca),
>   * zamieniać się w ,,e'', jeśli był parzysty (licząc od końca)
> W ,,posz[jer]dła'' jer zanikł, bo był pierwszy od końca; w ,,posz[jer]dł[jer]''
> zanikł ten ostatni, a ten przed ,,d'' zamienił się w ,,e'', bo był parzysty.
> Ale to stworzyło nieregularność, dręczącą ludzi do dzisiaj, bo są przyzwyczajen
> i, że rodzaj żeński i męski różnią się tylko końcówką ,,-a''/,,-''. Czy ludzie
> muszą koniecznie szanować takie nieregularności, powstałe w bardzo dawnych cza
> sach, a następnie przykryte dalszym zmianami języka (np. zanik ,,d'' w formie ż
> eńskiej)?
> - Stefan

W usechł/uschła to "ch" w formie żeńskiej nie zanikło (byłoby wtedy usechł/usła, co tez dawałoby tendencje do mówienia usłem/usłam zamiast us(e)chłem/usłam). W przypadku pójść poszło wszystko o jeden krok dalej i to "d" w formie żeńskiej zanikło, powodując nie do zniesienia dysonans poszedłem/poszlam. Naturalna tendencja będzie redukowanie poszedłem do poszlem. Na Górnym Sląsku mówi się zresztą:
poszłem/poszłam
poszłeś/poszłaś
poszeł/poszła

Nie ma co sie wiec wygłupiać tylko należy używać form bardziej naturalnych, tzn. poszłem i poszłeś.

[bunkum]

Poczynajac od konca:

> Przy okazji znalazłam uwagę na temat biernikowego tę/tą: Wydaje się jedna
> k, że drobiazgowe poprawnie tą na tę (także w tekstach) powinno już odejść do p
> rzeszłości.

Bykow nie sadzic, to i poprawiac nie bedzie trzeba. Takich rad tez nam nie trzeba.
Dobry slownik nie jest wiec taki dobry.

PS. W przypadku uzus, a szczegolnie uzualny, -ne, takich argumentów tez nie ma i zapewne jeszcze długo (a może nigdy) nie będzie.

[kalllka]

Szlem, a po szlemie wziatka:
Dwa piki jak skurczybyki!
/A poza tym, jest zdaje się logiczne wyjaśnienie dla formy poszłem...bo miałem bliżej/

Co jest dobre

[arana]

bunkum napisała:
>
> Dobry slownik nie jest wiec taki dobry.
>

Mnie tam się podoba, bo nie przedstawia reguł językowych jako prawd objawionych, lecz skłania do myślenia.