kadencja - rym - rytm

[arana]

Przypadkowo znaleziony tekst Bogusławskiego ze słowem kadencya nasunął mi myśl, że mógłby on być przyczynkiem do wyjaśnienia Mickiewiczowskiej frazy słuchać rymu. Kadencję przecież się słyszy!

Artykuł z Języka polskiego z 1952 roku chyba potwierdza to, bo piszą tam:

Tu już nie o wiersz chodzi, ale o frazę z ustalonym porządkiem i regularnością spadków głosowych, a więc ze skodyfikowanym rytmicznie brzmieniem. Słowo rym wygląda tu na termin bliskoznaczny ze słowem rytm. I nie musi to nas dziwić. Wiemy, że dawnymi czasy wyrazy te bywały owszem synonimami. Jednoznaczność ich w praktyce poetyckiej XVI w. stwierdził Bruchnalski: «Równe znaczenie z rymem ma [tam] rytm. Słowo rytm, podobnie jak rym,

I to jest wszystko, co udało mi się wyciągnąć z sieciowego podglądu. Co o tym myślicie?

[bimota]

NAJPIERW WYJASNIJ CO TO ZNACZY. BO TO CO PODALAS NIE PASUJE DO PRZYKLADU. A RYM NAWET BY PASOWAL...

[stefan4]

arana:
> ale o frazę z ustalonym porządkiem i regularnością spadków głosowych

Kiedyś już słyszałem o tych spadkach. Czy chodzi o regularność spadków i wznosów głosowych?

[stefan4]

stefan4:
> Kiedyś już słyszałem o tych spadkach.

A może chodzi o spadek po praszczurach.

Chociaż taki praszczurowy spadek to po łacinie hereditas; a tymiczne spadanie to od cadere

[bimota]

TO MOZE FAKTYCZNIE BOGUSLAWSKIEMU CHODZILO O SPADEK PO MILOSCI...

[arana]

stefan4 napisał:

> Jakie spadki?!


Spadki głosowe. Tu masz ogólne wyjaśnienie. Uzupełnię je informacją, że intonacja wznosząca się nosi nazwę antykadencji, a opadająca - kadencji. W zdaniu pytającym mamy więc do czynienia z antykadencją, w oznajmującym z antykadencja i kadencją.

To tak ogólnie. Więcej napiszę, gdy przeczytam artykuł wspomniany w pierwszym wpisie. Ale to trochę potrwa, bo chyba nie ma go w sieci: wrrr!

rym = rytm

[arana]

arana napisała:

> Więcej napiszę, gdy przeczytam artykuł wspomniany w pierwszym wpisie. Ale to trochę potrwa, bo chyba nie ma go w sieci: wrrr!

A jednak znalazłam! Nie jest długi, wiec nie będę streszczać - sam przeczytaj: w nawigacji s. 29 do 33.

Pigoń (autor tekstu) wskazuje na synonimiczne potraktowanie przez Mickiewicza słów rym i rytm. Fragment ze Szkoły żon Moliera - Bogusławskiego z kadencją zdaje się to potwierdzać, i to tym bardziej że w oryginale w tym miejscu jest mowa o rymie: wiersz 96

archaizm semantyczny

[arana]

Ale Konrad Górski ma jeszcze inne wyjaśnienie.

Pisze:

Poezja jest z natury swej czymś wieloznacznym, więc nie chcę zaprzeczać, że w interpretacji Pigonia może być odczucie jeszcze jednego aspektu znaczeniowego, jaki tkwi w omawianym tekście. Ale i bez niej kontekst prowadzi do wniosku, że r y m oznacza tu „rozkaz, polecenie, życzenie“. Możliwość takiego zastosowania rymu staje się zrozumiała w świetle staropolskiego wyrażenia „w rym “, którego sens ilustrują u Lindego następujące przykłady: „Co by wszystko nie w r y m poszło, ani by dobrze było“ (Gliczner); „Trudno każdemu w r y m trafić (= dogodzić; Petrycy); „Nie r y m ci, ale stoi za nasze“ (= nie tak, jak być powinno, ale wynagradza dostatecznie; Rysiński). Tak więc powiedzenie: „bisy m iały słuchać twego rymu“ — jest równoważne sformułowaniu: „bisy będą się starały dogodzić twoim życzeniom“ (s.41 w nawigacji)

O archaizmach semantycznych pisze ogólnie na str. 24 w nawigacji.

[zbyfauch]

Aaaaaa, chodzi o lalalala lalalala (do góry, niejako pytająco) i lalalala lalalala (w dół, niejako twierdząco)?

ładnie i udatnie

[arana]

zbyfauch napisał:

> Aaaaaa, chodzi o lalalala lalalala (do góry, niejako pytająco) i lalalala lalalala (w dół, niejako twierdząco)?


Bardzo ładnie zaśpiewałeś. I udatnie.

[stefan4]

arana:
> Spadki głosowe. Tu masz ogólne wyjaśnienie.

To wyjaśnienie ktoś chyba przepisywał z ręcznego brudnopisu, nie wiedzą, co przepisuje. O ile wiem, w łacinie nie ma czasownika uitono; natomiast brzmieć, grzmieć, hałasować itp. to intono. Łatwo pomylić UI- z IN-, więc kopista się nabrał.

- Stefan

błogosławiona wina

[arana]

stefan4 napisał:
>
> To wyjaśnienie ktoś chyba przepisywał z ręcznego brudnopisu, nie wiedzą, co przepisuje.[...]


- Czyż nie na błędach się uczymy? - że tak westchnę sobie porannorefleksyjnie.