Kto byl we wschodniej Turcji,Armenii lub Gruzji???

[oskar_dziad]

Szukam jakichkolwiek informacji o tamtych terenach. Jezeli ktos byl to
zapraszam do podzielenia sie informacjami i wrazeniami.

wschodnia Turcja

[malgos-ia]

Byłam we wschodniej Turcji - dotarliśmy nad jezioro Van. To było w roku 2000,
więc od tego czasu mogło się tam sporo zmienić. Jechaliśmy m.in. autostopem w
składzie: dwie dziewczyny jeden chłopak. Z Kapadocji dostaliśmy się autobusem
nocnym do Kahty (o ile mnie pamięc nie zawodzi) a stamtąd rozmaitymi środkami
lokomocji z traktorami na czele, na Nemrut Dagy. Z tamtąd pojechaliśmy stopem z
dwoma Kurdami, którzy nie znali ani jednego słowa po angielsku. dojechaliśmy do
Siverek. I przeżyliśmy jakoś noc w ich towarzystwie oraz w towarzystwie innych
Kurdów pod zadaszeniem jakieś knajpy. Ale to była najbardziej niepokojąca noc w
czasie tej podróży. Nie powiem, żebyśmy się wyspali. Ale rano "nasi Kurdowie"
odwiezli nas do głownej drogi i zatrzymali dla nas stopa - którym dojechaliśmy
chyba w okolice Dyarbakir. (pisownia może inna). Tam kolejnego stopa zatrzymał
dla nas policjant, który świetnie mówił po angielsku i był z tego bardzo dumny.
Do Doubayazit dojechaliśmy późnym wieczorem i szliśmy w kierunku kempingu
(polecanego przez angielskiego Pascala). Zatrzymało się koło nas białe Audi i
młody człowiek zechciał nas podwieźć. Był to jak się okazało młody Kurd, który
przyjechał do domu rodzinnego na wakacje, a na codzień robi interesy w Moskwie.
rozmawialiśmy po rosyjsku. Na następny dzień oprowadził na po pięknym Icak
Pasza Seray (pisownia nazw zapewne pozostawia wiele do życzenia). Sam pałac b.
mi się podobał, a widoki po prostu fantastyczne. Wspaniałe góry o
nieprawdopodobnych wprost kolorach. Co do bezpieczństwa to nic nas niemiłego
nie spotakło, ale jadąc na wschód mijaliśmy wiele posterunków policji. Spore
wrażenie robiły na nas posterunki wojskowe z wystawionymi karabinami. W samym
Doubayazit spotkaliśmy kilka pojazdów opancerzonych oraz ogromne tereny
wojskowe otoczone siatką. A na stokach wymalowane wielkie napisy - sławiące
chyba potęgę militarną Turcji - ku przestrodze Kurdów zapewne. Na Ararat nie
próbowaliśmy się dostać zadowoliliśmy się fotką zrobioną w dużej odległości.
Miło było popatrzeć na te ośnieżony szczyt stojąc na upale. ALe w sumie wysokie
temperatury na wschodzie łatwo było znieść dzieki temu, że powietrze było
suche. Dużo gorzej było np. w Trabzonie, gdzie może było nawet troche
chłodniej, ale za to bardzo parno. Droga na wschód była bardzo malownicza
wśród wyludnionych, potężnych gór.