w gości z pieskiem-szkodnikiem

[talibanek_talibanek]

Podczas Świąt moich rodziców odwiedziła moja kuzynka z mężem, dzieckiem i
pieskiem. Piesek nieduży, niehałaśliwy, rasowy, półroczny - pogryzł moim
rodzicom poprzeczki w krzesłach w salonie i to na tyle, że nie da się tego po
prostu zalakierować/zamalować, tylko jest szkoda i tyle.

mąż kuzynki stwierdził, że pieski, tak jak dzieci, po prostu niszczą,
opowiadając jak jakimś znajomym dziecko innych pomazało ściany kabanosem
(dodał przy tym, że przecież malowanie jest droższe niż krzesełko), potem
powiedział, że "dzieci i zwierzęta domowe uczą właściwego podejścia do
przedmiotów" - przypuszczam, że miał na mysli to, że piesek jak dziecko może
zniszczyć to i owo i nie można mieć do niego o to pretensji, bo to tylko
przedmioty. mały drobiazg - to nie były przedmioty należące do niego...

nie było żadnego "przepraszam", "przykro mi", "naprawię", "odkupię", tylko to,
co wyżej, a potem nerw i wymuszone wyjście na spacer z psem.

sytuacja, która mnie zupełnie zaskoczyła i dopiero teraz zaczynam mieć na ten
temat jakieś przemyslenia:
po pierwsze dla mnie piesek i dziecko to nie to samo, zresztą szkody
spowodowane przez jedno i drugie u kogoś w domu należy rekompensować, chyba że
właściciele zdecydowanie się temu sprzeciwiają.
po drugie moim zdaniem przyjście do kogoś w gości ze zwierzakiem wymaga
wcześniejszego pytania, czy gospodarze nie mają nic przeciwko temu, tym
bardziej, jeśli zwierzak niszczy!

w moim domu nigdy nie było zwierząt innych niż chomik i rybki, więc może mam
zbyt radykalne poglądy, ale fakt jest taki, że jak moje dziecko wybije komuś
szybę, to nie mówię mu, że "dzieci niszczą" i odkręcam się na pięcie, tylko
płacę za szybę i już.

[velluto]

chamstwo w najczystszej postaci. Nie do przyjęcia jest
przyprowadzanie do kogoś swoich zwierząt domowych.

Miałam podobny przypadek, tyle że koleżanka, która miała zwyczaj
zabierania psinki ze sobą "bo sama w domu tęskni" została
poinformowana, że może ją zostawić w samochodzie... nic mnie nie
obchodzi, czy piesek jest grzeczny czy nie - ma nie wchodzić do
mojego domu.

[a1ma]

> Nie do przyjęcia jest
> przyprowadzanie do kogoś swoich zwierząt domowych.

No, to nie do końca, zależy jakie jest nastawienie gospodarzy. Np. u mnie w
rodzinie przyjęte są odwiedziny z psami, psy się znają i lubią

Ale faktycznie, jeśli ktoś nie zaprasza wyraźnie ze zwierzakiem, to należy go
zostawić w domu.
W sumie to samo dotyczy dziecka...

[a.nancy]

> została
> poinformowana, że może ją zostawić w samochodzie...

co jest nie tylko niebezpieczne, ale przede wszystkim niegodne z prawem.

[sun_of_the_beach]

a.nancy napisała:


> co jest nie tylko niebezpieczne, ale przede wszystkim niegodne z
prawem.

Możesz podać jakieś szczegóły???

[bat_oczir]

> co jest nie tylko niebezpieczne, ale przede wszystkim niegodne z prawem.

sprzeczne z prawem jest znęcanie się nad zwięrzęciem i obchdoznie się z nim w
sposób niehumanitarny. Jesli zostawisz psa na krótko, z wodą, jedzeniem i w
umiarkowanej temperaturze - raczej do pierdla nie pójdziesz.....

[abece_pl]

Uwielbiam Cię i w ogóle Was wszystkich!
Zdążyłam już wyrobić sobie opinię o sobie samej, że jestem bez serca,
niewrażliwa i w ogóle podła. Nie znoszę zwierząt w domu, w moim własnym nigdy
ich nie było i nie bedzie, a już przyprowadzenie pupilów w gości podnosi mi
ciśnienie w sposób nieopisany. Mam do tego prawo, prawda? Mam, kurczę, prawo nie
chcieć zbierać sierści z kanapy, nie chcieć uważać, by pies nie liznął ciastka
ze stolika, nie chcieć użyczać mojej własnej miski, "bo my zapomnieliśmy zabrać
miski Reksia", prawda? Dziękuję

[samson.miodek]

Kiedys przyjechal brat, nnie wiem co go opetalo i przywiozl psa ze
soba, ale zostawil go w samochodzie z otwartymi oknami.KAzalam go
przyprowadzic i zostawic na ogrodzie.Wscieklam sie nie na brata tylko
na dzieciaki siostry bratowej bo sobie biegaly drazniac psa i pies
biegal za nimi.To ze mi wykopal kwiatka to pal szesc( brat
przepraszal bo sam ma chopla na temat kwiatkow)ale pies zjechal mi
patio pazurami i do tego jeszcze wszorowal pieknie blocko - dosc
trudno bylo mi to wyczyscic i musialam malowac to od nowa, a wlasnie
co skonczylam.
Kolezanka kiedys przyjechala ze swoim psem - pozwolilam bo co mi tam,
ale byla zdumiona jak nie pozwolilam psu wskakiwac na kanapy i
fotele.Nawet jak dzieci chcialy trzymac psa na kolanach.Pies nie mial
prawa byc na kanapie i nie przyjmowalam do wiadomosci ze u nich w
domu pies przyzwyczajony.To u nich, nie u mnie i koniec.W pewnym
sensie postawilas mnie w syt. ze przyjedziesz z psem, za bardzo mi to
nie przeszkadzalo, ale pies na moich meblach mi przeszkadza wiec
uszanuj to.
A co do poczatkowego wpisu - kazalabym odkupic meble, badz zaplacic
za ich renowacje informujac wlascicela psa ze mnie nie obchodzi ze
pies potrafi narobic szkody - narobil - ponoscisz za niego
odpowiedzialnosc bo jestes wlascicelem i placisz za wyrzadzone szkody
jak nie upilnowales.trudno.

do abece:)

[theorema]

no, masz tez prawo nie lubic psiego zapaszku np i jego nie zawsze czystych lapek
i jeszcze wielu innych rzeczy. Ja generalnie psow sie boje i to jest dla mnioe
ogromny stres (pamietacie kochani historie o Putinie z labradorka na spotkaniu z
Merkel?)
a mi kiedys kochany psiunio gospodarzy narobil nie lada wstydu...otoz w domu
rodzicow chlopaka byl bardzo agresywny bokser. No i raz podskoczyl do mojej reki
w ktorej trzymalam filizanke z gorącą herbatą, ja sie przestraszylam ze mnie
ugryzie i wylalam sobie ten prawie wrzatek na nogi. Musialam natychmiast zdjac
spodnie, zeby sie trwale i mocno nie poparzyc...coz, pod bojowkami mialam
czerwone koronkowe stringi i ponczochy kabaretki - nie zdazylam sie przebrac po
pikantnej zabawie z chlopakiem. Wzroku jego matki nie zapomne nigdy...ale mimo
wszystko uprala mi te spodnie i jeszcze uprasowala od razu zeby wyschly. Tatus
pokazal tylko kciuk podniesiony w gore...Durny piesek, dlatego powinien byc
trzymany z dala od stolu.
inna hisoria - pies gospodarzy obrazil sie, ze mu nie pozwolono byc w pokoju i
zamknieto w przedpokoju. Skojarzyl to sobie z wizyta mojej babci i po zapachu
trafil do jej plaszcza. Zjadl caly rekaw!
I jak tu nie kochac pieskow

[neral_0]

Nie przyszłoby mi do głowy iść do kogoś w gości z psem, który wszystko niszczy.
Na twoim miejscu porozmawiałbym z kuzynem, w przeciwnym wypadku takie sytuacje
mogą się powtarzać. Niestety bardzo często wobec bezczelności innych pozostajemy
bezradni

[remez2]

> po pierwsze dla mnie piesek i dziecko to nie to samo, zresztą szkody
spowodowane przez jedno i drugie u kogoś w domu należy rekompensować, chyba że
właściciele zdecydowanie się temu sprzeciwiają.
po drugie moim zdaniem przyjście do kogoś w gości ze zwierzakiem wymaga
wcześniejszego pytania, czy gospodarze nie mają nic przeciwko temu, tym
bardziej, jeśli zwierzak niszczy! <
Masz rację.

[berdebul]

talibanek_talibanek napisała:
>pogryzł moim
> rodzicom poprzeczki w krzesłach w salonie i to na tyle, że nie da się tego po
> prostu zalakierować/zamalować, tylko jest szkoda i tyle.
Wystarczyło zająć psa zabawką/gryzakiem. Reagować jak zaczynał obgryzać. Tak duże szkody nie powstają w sekundę!
> po pierwsze dla mnie piesek i dziecko to nie to samo
Pies, zależnie od tego jaką sprawność badamy jest mentalnie na poziomie dziecka 2-6 letniego.
Nie, nie jest to samo - łatwiej wyjaśnić coś dziecku niż psu. Bo rozumie nasz język.

Zgadzam się z tym że pies dobrze ustawia priorytety, ale to we własnym domu. Jeżeli zniszczy coś po za naszymi rzeczami, należy przynajmniej zaproponować naprawienie szkody, lub jeżeli nie da się należy rzeczy odkupić. Osobiście zdarza mi się chodzić z psem w gości (zaproszenie uwzględnia psa) - pies jest pod moją całkowitą opieką i kontrolą, nie oddala się beze mnie, nie buszuje po domu/mieszkaniu itd jedyny problem dla gospodarzy do dzbanek z wodą, chociaż i to nie zawsze - często mam też własną wodę dla psa.
Wychodzę również z psem do knajpek, pubów itd moi znajomi lubią mojego psa, nie przeszkadza im jej obecność.

[a1ma]

> Wystarczyło zająć psa zabawką/gryzakiem. Reagować jak zaczynał obgryzać. Tak du
> że szkody nie powstają w sekundę!

Ale reagować powinien chyba właściciel psa, więc uwaga w stronę autorki wątku,
że należy reagować, jest moim zdaniem nie na miejscu.

[soffia75]

talibanek_talibanek napisała:
> mąż kuzynki stwierdził, że pieski, tak jak dzieci, po prostu niszczą, (...) potem powiedział, że "dzieci i zwierzęta domowe uczą właściwego podejścia do przedmiotów" - przypuszczam, że miał na mysli to, że piesek jak dziecko może zniszczyć to i owo i nie można mieć do niego o to pretensji, bo to tylko przedmioty

Ciekawa jestem, czy ów gentleman prezentuje identyczny pogląd również we własnym domu, czy też do własnych mebli ma nieco inne "właściwe podejście" i strzeże ich jak oka w głowie przed atakiem psich zębów... Coś mi się wydaje, że ta ideologia to zasłona dymna "na wynos", żeby odwrócić uwagę od faktu, iż w rzeczywistości nie potrafi sobie poradzić z czworonożnym pupilem lub też - z odpowiedzialnością za jego wybryki.
Fakt, "to tylko pies" - ale od tego pies ma właściciela, żeby to właściciel wyuczył go właściwych zachowań i potrafił ponieść odpowiedzialność za te niewłaściwe. Między innymi od tego też dzieci mają rodziców, bo same "są tylko dziećmi"(choć niektórzy rodzice zdają się o tym zapominać...).

[gazetowy.mail]

Mąż kuzynki to prostak. Proponuję iść z noworoczna rewizytą do nich
i wylać wino na obrus, dywan i parkiet i z miną aniołka powiedzieć
spierze się, teraz przecież jest dużo dobrych proszków.

A na poważnie zastanawia mnie nie jego zachowanie tylko Wasze.
Piesek mały więc ma ząbki jak szpileczki i żeby porządnie pogryść
poprzeczki w krzesle musiał poświęcić temu trochę czasu. Napisałaś,
że w salonie więc chyba siedzieliście tam wszyscy i nikt nie
zauważył - chyba,że gości przyjmujecie w kuchni. Powinniście po
pierwszym złapaniu przez psa mebla zwrócić uwagę właścicielowi żeby
go pilnował

[talibanek_talibanek]

siedzieliśmy w salonie, gdzie było dość głośno, dlatego nikt od razu nie zwrócił
uwagi na to, że spod obrusa dochodzi jakis odgłos chrupania. po odkryciu
zwróciliśmy uwagę, żeby pilnowali tego pieska, bo obgryzł poprzeczkę, zabrali go
na chwilkę na kolana, potem wypuścili, a on zaczął obgryzać drugą poprzeczkę -
wtedy zorientowalismy sie od razu i stąd wymuszony spacer.

[claratrueba]

Niestety, chyba jedyne co pozostaje to tych gości już nigdy nie zapraszać. Albo
wprost powiedzieć "nie życzę sobie psa". Masz pełne prawo, jeśli się obrażą-
trudno. Niestety, paru moich znajomych przyjeżdżało do mnie z psami, zapewne
zakładając, że jako psiara nie mam nic przeciwko. Przeciwko psom nie, natomiast
przeciwko ich obgryzaniu moich krzewów, wykopywaniu kwiatów- mam. Właściciele
jakoś tego nie zauważali. Nawet w ramach retorsji miałam ich odwiedzić z moją
wielką suką, ale ona dobrze wychowana, nie niszczy i rozumie polecenia typu
"waruj, zostań". Po prostu zapraszając mówiłam "proszę nie brać ze sobą psa" bez
żadnych wyjaśnień. Pytanie "dlaczego" nigdy nie padło, nie obrażali się.

[bas-122]

Brzydkie postępowanie. Jeśli ma się takiego pieska-niszczyciela /lub niszczące
dziecko/, to na okrągło pilnuje się go, wręcz nie wypuszcza się z rąk.
Powinniście widząc, że piesek zaczyna obgryzać krzesło, zwrócić uwagę
właścicielom, nawet zapowiedzieć "Pilnujcie, bo będziecie naprawiać szkody. To
nowe meble."
Mam dwa psy. Kiedyś chodziłam z nimi do mojej Mamy. Co prawda nie niszczyły
/pilnowałam je/, ale robiły bałagan na kanapie, ściągały i miętoliły kapę.
Przestałam je tam prowadzać, bo miałam dosyć ciągłego poprawiania po nich.
Przy myciu naczyń u teściowej, potłukłam salaterkę. Natychmiast odkupiłam Jej
komplet nowych, bo nie mogłam znaleźć identycznej, pojedynczej.
To co opisujesz, to kwestia kultury.
Pomysł z niszczycielską rewizytą, bardzo mi się podoba. Nie wiem jednak, czy
mnie by było stać na takie szaleństwo.

[bathilda]

> mąż kuzynki stwierdził, że pieski, tak jak dzieci, po prostu niszczą,

Mam małe dziecko. Jeśli jesteśmy zapraszani razem z nim w gości to na zmianę ja
lub mąż go pilnujemy, żeby nie zrobił sobie krzywdy i nic nie zepsuł. TO dla
mnie oczywiste. Jeśliby coś jednak zniszczył, zaproponowałabym że szkodę
naprawię. Więc tłumaczenie jest nietrafione i moim zdaniem niegrzeczne.

[e._]

Jeśli obawiasz się, że propozycja przyjścia bez psa może spowodować
jakieś nieprzyjemne reakcje, można ją "osłodzić" proponując, by piesek
był w kagańcu.

[podpseudonimem]

moim zdaniem najbardziej asertywną reakcją gdy już szkoda się stała było
wycenienie szkody i grzeczne poinformowanie właściciela zwierzaka że oczekujecie
od niego takiej i takiej rekompensaty finansowej. inna sprawa że to on powinien
wyjść z taką propozycją.
Jednym słowem burak totalny. Pomijając fakt chodzenia w gości z psem. Nie żebym
miała coś przeciwko psu, sama mam dwa, ale staram się nie zabierać ich nawet do
domów gdzie są mile widziane, właśnie w obawie, że mogłyby coś zniszczyć, a nie
chcę sobie psuć nastroju relaksującej wizyty ciągle uważając na psiaki, które
choć grzeczne i ułożone to jako zwierzęta jednak nieprzewidywalne

Też miałem takich znajomych

[framp]

mają dwa psy marki alaskan, dość duże bydlęta, owszem ładne, sympatyczne, ale
młode jeszcze, niesforne, nieułożone, więc "szkodne". A ja kiedyś nieopatrznie
zachwyciłem się nimi, że takie śliczne, piękna lśniąca sierść, że przyjazne i
odpowiednie do domu, więc uznali, że jestem "psiarzem" i wolno im przyprowadzić
mi zwierza do domu. Za pierwszym razem nie chciałem być niemiły, myślałem że
sami się zorientują, że nie jest fajnie, bo psy lizały różne przedmioty, kładły
się na kanapach i fotelach, gryzły buty, grzebały doły w trawniku, ale niestety
uważali, że ok, bo "psy się świetnie czują w tym domu!"
Więc za drugim razem, pomny tego mycia, odkurzania i czyszczenia po ich wizycie,
poprosiłem o przybycie bez dziczyzny. Obrazili się, bo przecież "pieskom się u
ciebie podobało i w ogóle są warunki, duża przestrzeń, ogród". Stwierdziłem, że
mój dom urządzałem z myślą o ludziach, zwierząt i ich zabaw nie przewidywałem i
nie lubię jeść z talerzy oblizanych przez psy, bo mam odruch wymiotny. Obrazili
się, nie przyszli więcej. Trudno, choć ich osobiście lubiłem, mimo psiego
skrzywienia, ale nie muszę jednak kochać ich bydełka tak jak oni, nawet jeżeli
pies mi się podoba - z daleka!

[tonik777]

Ci kuzyni trochę niewychowani. Całkowicie zgadzam się z Twoimi
przemyśleniami odnoście przychodzenia w gości ze zwierzętami.
Najpierw trzeba zapytać czy w ogóle można (i nie chodzi tylko o to,
że nie każdy chce mieć zwierzęta u siebie, ale niektórzy mogą być
np. uczuleni na sierść niektórych zwierzaków). Poza tym nie ważne
czy nasze dziecko czy zwierzę, ale trzeba odpowiadać za ich
zachowanie u innych. Dlatego też uważam, że kuzynka z mężem powinna
zapłacić za zniszczenia. W końcu to oni mają psa, więc niech oni się
uczą "innego podejścia do przedmiotów" i pieniędzy. Przecież gdyby
Twoi rodzice chcieli by mieć psa, to by go sobie kupili
czy "adoptowali" ze schroniska. Pozatym nie wszystkie zwierzęta
niszczą wyposażenie mieszkań. Te dobrze wyszkolone doskonale wiedzą
co im można a co nie.
Uważam, że nie powinniście tak zostawić tej sprawy, ale kulturalnie
lecz stanowczo zażądać naprawienia szkód.

[aiueo]

Reakcja kuzyna jest nie na miejscu, ale jesli to rodzina i poza tym
incydentem lubicie sie z nimi spotykac, to moze najlepiej takie
sytuacje kwitowac zartem, aczkolwiek dobitnie mowiacym o tym ze
takich sytuacji sobie nie zyczycie. Cos w rodzaju: "No pieseczku, ty
maly gryzoniu, jesli bedziesz nam tak meble obgryzal, to twoi
panstwo nie nadaza nam nowych kupowac" albo do jego
wlascicieli: " Oj, jesli piesek w takim tepie bedzie nam meble
obgryzal, to nastepnym razem chyba bedziecie musieli przyjsc z
wlasnymi krzeslami" Powinni zrozumiec aluzje i raczej sie nie
obraza, a nastepnym razem pieska zostawia w domu albo beda go
bardziej pilnowac.

[sikorka68]

To prawda, za szkody się płaci, dlatego w dobrym tonie jest, aby swoje pociechy
(dwunożne i czworonożne) pilnować. Natomiast jest taka sprawa z małymi pieskami,
że kiedy im się ząbki wymieniają, gryzą, co popadnie. To nie jest u niego brak
wychowania, tylko swędzenie. Jak przejdzie- przestanie gryźć Szkoda, że nie
pomyśleli o jakimś gryzaku- pies się męczył.

I dlatego posiadacze zwierząt powinni mieć

[ginalina]

ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatnym . Rodzice oddaliby
krzesła do naprawy, a rachunek przesłaliby do towarzystwa ubezpieczeniowego, w
którym kuzyn miałby polisę.

Ha, pies. Czytałam o dziecku, które będąc gościem obsiusiało - podczas zmiany
pieluszki - nową kanapę gospodyni To jest dopiero jazda! Dziewczyna pytała,
jak ma wyczyścić kanapę, bo śmierdzi...

[sherman-doberman]

Spraw sobie kota - wtedy automatycznie wizyty wszelkich piesków,
młodych, starych, szkodnych lub nie będą wykluczone. Kot nie
toleruje - co nie musi być prawdą, ale kto to będzie wiedział poza
tobą.Miałam parkę: wielkiego psa i kota, sama ich na wizyty nie
targałam /pomijając członków rodziny, którym to nie przeszkadzało,
i też tylko dlatego- że miałam do pokonania 2 tysiące km, więc w
domu zostawić nie mogłam/ a ich obecność wykluczała też wizyty
innych zwierzaków i miałam święty spokój.

w gosci ze szkodnikami

[czin-cze]

ja bym była wściekła gdyby ktoś do mnie przyszedł ze zwierzakiem lub bachorem,
który nie potrafi sie zachować w cudzym domu.
mam psa i kota - tylko raz zabralismy piesa w gosci , ale pies był także
zaproszony a poza tym to taki gatunek co sie grzecznie położy i nic nie niszczy.
kicia tez raz była w gosci, także zaproszona, pochodziła sobie po mieszkaniu
(jest mega ciekawska), a potem wylądowała w transporterze i tam sobie grzecznie
spała.
bachory (tzn. niegrzeczne, niewychowane dzieci) denerwuja mnie wszędzie -
ostatnio u ginekologa w poczekalni. czekam na wizyte która przyjemna nie będzie,
a tu dzieciak ciągle a to mnie szturchnie, a to nadepnie a to sie rozepchnie na
siedzeniu - a mamusia nic, no bo przeciez to aniołek. dla mnie bachorek. jasne -
dziecko sie nudzi, tylko po co matka brała dzieciaka ze soba? no chyba, że
planowała pozować synkowi gdy lekarz ją będzie badał ginekologicznie.

[friendii]

Uwielbiam psy, mam psa i śpię z nim w łóżku, ale nie przyszłoby mi
do głowy zabierać psa w gości, nawet do ludzi, którzy psy lubią.
Pewnie właściciele tego psa bali się zostawić go samego w domu, żeby
im czegoś nie zniszczył pod ich nieobecność. Pewnie są mało
doświadczeni w "psiej sprawie" i nie znają metod, które pomagają w
takich sytuacjach. To nie prawda, że psy koniecznie muszą gryźć
rzeczy w domu i ci, którzy je trzymają, mieszkają na gruzach
Oczywiście psy uczą dobrego podejścia do przedmiotów, trudno jednak
wymagać od osób postronnych, żeby koniecznie miały ochotę pobierać
takie lekcje.
Komuś może wydawać się śmieszne, że was męczą i bolą ślady zębów na
poprzeczce krzesła - ale nawet jeśli to trochę zabawne, macie święte
prawo sobie tego nie życzyć. Na przyszłość uprzedźcie tych ludzi,
żeby odwiedzali was bez psa.

[anty-york]

Szczerze współczuję kuzynów. Sama miałam psa przez 16 lat i "w gości"
zabierałam go wyłącznie do babci, która go uwielbiała. Nie wyobrażam
sobie też, że można zniszczyć cudzą rzecz(samemu, ale też pozwolić
zniszczyć coś dziecku czy psu) i nie przeprosić oraz nie oferować
natychmiast naprawy, zwrotu kosztów, itp. Do swojego mieszkania
chybabym obcego zwierzaka nie wpuściła, po dzieciach na razie tylko
czyściłam szyby, podłogi, firanki, itp .

Na pocieszenie przedstawię mój kłopot z pieskiem-terrorystą (a tak
naprawdę z ludźmi). Chodzi o yorka miniaturę (!), który jest
najważniejszą istotą w hierarchii w domu moich teściów. W Wigilię
ugryzł mnie dwukrotnie do krwi w momencie, w którym teściowa wręczała
mi prezent (czaił się od jakiś dwóch lat, ale do tej pory byłam
czujna . W Wielkanoc, gdy okazało się, że ponownie ma z nami
siedzieć przy stole (!), zaprotestowałam i poprosiłam, żeby zamknąć
go w osobnym pokoju. Tak się w moim domu izolowało psa np. podczas
kolędy, bo nie przepadał za księżmi i strasznie szczekał. Wracając do
Wielkanocy - moja prośba została potraktowana jako fanaberia
ciężarnej, odmówiono pomimo kilkukrotnych próśb moich i męża. Moja
wina - nie zgodziłam się na przypięcie psa do kaloryfera - to
faktycznie była chyba fanaberia, po prostu nie miałam ochoty go
oglądać. Efektem tych "negocjacji" było wysłanie siostry męża do
pokoju obok, w którym spędziła cały wieczór z pieskiem (jak widać nie
mógł spędzić 2 godzin sam), kilka gorzkich słów rzuconych pod moim
adresem, strojenie min i uraza, która trwa do dziś. Czasami
asertywność wychodzi bokiem, ale tak szczerze, to nie żałuję swojego
zachowania. Wprawdzie byłam gościem w tym domu, ale wydaje mi się, że
moje obawy i niechęć do tego gryzonia po incydencie wigilijnym
powinny być potraktowane poważnie.

Przepraszam, że tak się uzewnętrzniłam z moim problemem.

[yuka66]

Wedlug mnie nie bylas asertywna tylko agresywna

[nchyb]

Jak dla mnei agresji tam nie było, tylko zdrowy rozsądek.
Kobieta już raz pogryziona ma prawo domagać się odizolowania z
towarzystwa takiego gryzonia.
A SV wymaga, byu nie tylko gość z psem pilnował swojego pupila, ale
i by gospodarz pilnował, by jego zwierzę nie czyniło szkód, także
tych psychicznych...

[bubster]

Nie, nie była agresywna. Dobrze zrobiła, że wymagała poszanowania
swojej osoby - czyli izolowanie "gryzonia".

[zoe125]

I bardzo dobrze zrobiłaś. Jak widać, rodzina nie potrafiła się odpowiednio
zachować, skoro to na Ciebie się obrazili, a przecież pies Cię ugryzł. Domyślam
się, że zapewne padł komentarz "on taki mały, przecież Cię nie zje".

Mieliśmy kiedyś psa, ale było nie do pomyślenia, aby w odwiedzinach u kogoś (do
bliższych znajomych czasem wpadaliśmy z psem, po uprzednim zapytaniu, czy można)
pies łaził po mieszkaniu i robił demolkę. Mógł się co najwyżej pokręcić po
pokoju, ale nie było mowy o siadaniu na kanapie czy obgryzaniu nóg od stołu, a
już na pewno rzucaniu się na gości. Pies po jakimś czasie kładł się koło naszych
nóg i znudzony, drzemał.

Niestety, kultura, a raczej jej brak, jest u właścicieli zwierząt powszechny.
Ile razy widzę biegającego sobie wesoło owczarka niemieckiego, a zaraz potem
słyszę: "Niech się pani nie boi, on nie gryzie". Do jasnej cholery, KAŻDY pies
może ugryźć. Każdy, nawet ten najłagodniejszy. Wystarczy, że niechcący nadepnę
psu na łapę, a ten z bólu kłapnie zębami. I co? Nie mówiąc o tym, że ktoś może
się czuć zwyczajnie nieswojo na widok gnającego na niego psa wielkości małego
samochodu.

[bubster]

W 100% czyste chamstwo.
Nie zapraszać więcej i żądać rekompensaty za szkody.