picie z bulionówek

[poison.me]

Witam, jeżeli był taki wątek to przepraszam, nie znalazłam. Moje
pytanie: czy wypada pić z bulionówek. Oczywiście nie flaki czy inne
zupy z "wkładką", ale np rosół bez makaronu? Tak go podano na
ostatnim obiedzie, na ktorym byłam i trochę się namachałam łyżką
W trakcie konsumpcji zastanawiałam się, czy można go po prostu
wypić, chwytając bulionówke za uszka?? Co na ten temat mówi savoir-
vivre?

[bene_gesserit]

Oczywiscie, ze mozna napic sie z bulionowki - po to ma uszka. Ale
dopiero wtedy, kiedy nie ma sensu jesc lyzką, nie wczesniej.

[agni_me]

Hmm, bulionówka nie po to ma uszka, żeby z niej pić, tylko żeby sprawnie podać
ją na stół wraz z gorącą zawartością. Bez uszek byłoby to niemożliwe. Ilość
płynu w bulionówce/filiżance jest niewielka, nikt się specjalnie nie zmęczy,
jedząc. Nie wiem, co mówi na ten temat współczesny savoir vivre, ale mój stary i
niemodny mawia, że na koniec zostawia się po prostu resztę zupy w bulionówce,
bez dopijania.

[bene_gesserit]

Lubie to forum, bo zawsze sie mozna czegos dowiedzieć - na przyklad
prawdziwszych przyczyn, dla ktorych bulionówki mają uszka. Miałam
wrażenie, ze podawanie bulionówki ułatwia bulinówkowy spodek.

[agni_me]

Bardzo proszę. Mam wrażenie, że jeszcze całkiem niedawno czyste zupy podawano w
filiżankach bez spodka. Filiżanka stała na płaskim talerzu nakrycia, stąd
niezbędne uszko. Z ciekawości zerknęłam do starych katalogów z porcelaną, nie
wierząc własnej pamięci i zasadom wyniesionym z domu i wydaje się, że mam rację.
Czy jeśli się mylę, możesz mi wskazać błąd? Dziękuję adwansem.

[aqua.0]

Czy adwans to polskie słowo? Starszawa jestem, ale nie przypominam sobie

[agni_me]

Nie, to spolszczenie (w znaczeniu nadania obcemu słowu cech polskich) w
zamierzeniu żartobliwe. Spokojnie możesz polegać na swojej pamięci.

[e.kiwi]

Miały, miały talerzyki do podstawiania.
Być może nie w każdej kolekcji serwisowej, być może dla oszczędności,
bo można stawiać je na talerzykach używanych potem do filiżanek? Nie
wiem.

[agni_me]

Bardzo szanuję Twoje zdanie, ale wolałabym wiedzieć na czym je opierasz.

Zerkam na stare wyroby Royal Worcester i Wedgwood i widzę, że spora część
serwisów zawierała same "soup cup", bez spodków, w przeciwieństwie filiżanek do
kawy czy herbaty. Spodki pojawiają się regularnie dopiero od lat 20 XX wieku.
Jestem kompletnym laikiem, jeśli chodzi o porcelanę, być może rzeczywiście
serwisy moich antenatów były oszczędnościowe, niemniej celowość uszka przy
filiżankach do zup jest dla mnie oczywista, nie służą one do ułatwiania picia.
Chętnie dowiem się czegoś więcej, prostując mylne może przekonanie i na temat
porcelany, i wypijania resztek z bulionówki.

[bene_gesserit]

tinyurl.com/238pc2m - tu są i ze spodkami, i bez. Ale
przecież spodki mogły być sprzedawane osobno, mogły też nie
przetrwac historycznej zawieruchy, siegnęłam wiec do strony z
kolekcją europejskiej porcelany: tinyurl.com/28l2ygo . Nie
wiem, z którego roku są twoje stare katalogi z porcelaną, być może
starsże niz osiemnastowieczne antyki? W każdym razie już wtedy
spodki pod bulionówki istniały, chociaż może istotnie w niektórych
domach ich nie używano i stawiano naczyńka na płaskim talerzu
nakrycia, zaś za szykowne uważano zostawianie częsci posiłku na
talerzu.

[agni_me]

Przepraszam, ale chyba pomyliłaś linki. W linku podanym przez Ciebie jest
kilkanaście sztuk porcelany, tylko i wyłącznie miśnieńskiej, nie ma żadnej
europejskiej kolekcji. Możesz podać poprawny link?

Z Miśnią kojarzą mi się czarki, także do herbaty, taki rodzaj wysokich miseczek
zawsze ze spodkami, a do zup dodatkowo z przykrywkami, tylko że one w ogóle nie
miały uszka. Przydałby się jakiś znawca zarówno porcelany, jak i starych
obyczajów przy stole.

[bene_gesserit]

Ależ nie, nie pomyliłam. Pisząc 'europejska porcelana' miałam na
myśli właśnie porcelanę miśnieńską - zdjęcia kolekcji przedstawiają
i bulionówki, i talerzyki pod bulionówki. Nie wydaje mi się, aby ta
manufaktura była wyjątkowa i produkowała uparcie to, czego ówczesna
Europa nie używała. Jednak być może te wyniki rzucą więcej światła
na problem:
tinyurl.com/2uoupgb

Nie bardzo mam czas i ochotę wchodzić we wszystkie te linki, ale
spora cześć zdjęc przedstawia przedmioty wyglądające na co najmniej
XIX-wieczne. Podejrzewam więc, że rację ma jedna z piszących
powyżej - komplety obiadowej porcelany miały kilka wersji,
skromniejsze były po prostu pozbawione spodków pod bulionówki, jak
i pewnie paru innych części, które zawierały zastawy duże,
niepraktyczne w czasach powojennych i późniejszych - właśnie z
powodu rozmiarów. Jednak nadal takie komplety produkowano - polski
serwis obiadowy moich dziadków, pochodzący bodaj z lat 50-tych
ubiegłego wieku takie własnie spodki posiadał, a komplet sztućcy -
zapewne też z tamtych czasów - był zaopatrzony w specjalne łyżki-
bulionówki - nieco mniejsze i o okrągłym kształcie.

[agni_me]

Widocznie inaczej rozumiemy "kolekcję europejskiej porcelany", dla mnie to
znacznie szersze pojęcie.

Bardzo dziękuję za nowy link, ale trudno się spodziewać czegoś innego, wpisując
w google "spodek", prawda? Po wpisaniu "antique china dinner service" oraz
"antique porcelain dinner service" widać, że talerz płaski nakrycia pasował
zarówno pod talerz do zupy, jak i pod bulionówkę. Dopiero później wykształcił
się spodek, który był "jeszcze mniejszy". Różnica polegała jedynie na sposobie
podania zupy: albo waza, albo filiżanka z zawartością. Choć może jestem w
błędzie i w ten sposób przy serwisie składającym się z prawie dwustu sztuk,
oszczędzano dwadzieścia cztery talerzyki. Niech ktoś, kto zna się na
porcelanie, poratuje laika.

W ten sposób, niestety, ciągle rozmawiamy o historii porcelany, pytanie
dotyczyło jednak tego, czy można pić z bulionówki. Moim zdaniem nie. Wydawało mi
się to logiczne - uszko służy postawieniu bulionówki, nie piciu. Nawet jeśli się
mylę w sprawie uszka, nie zmienia to pytania o zasadę. Można? Na pewno?

Siostra mojej prababci, mająca niewiele lat do setki, twierdzi, że zwyczaj
przechylania talerza lub picia z bulionówki był w latach dwudziestych
traktowany, jako przejaw drobnomieszczaństwa, takie "szkoda, żeby się
zmarnowało". W towarzystwie ponoć gafa niewybaczalna. Opieram się jedynie na
tradycji rodzinnej. Ktoś jest może specjalistą od salonowych zwyczajów? Zawsze
pito z bulionówki? Kiedyś nie, teraz tak? Co na to guru savoir vivre - Jolanta
Kwaśniewska?

[maly_zlosliwiec]

Nie mam pod reka zadnej polskiej ksiazki. Temat niezly wiec musze poszukac w tym
co mam.
Wygrzebane w internecie :
"..Czy jedzenie zupy cebulowej lub bulionu może być testem poprawnych manier?
Tylko łyżką
Zawsze, kiedy podadzą zupę, choćby w kubeczku niewiele większym od naparstka,
trzeba rozejrzeć się za łyżką. Generalna zasada brzmi: zupę zawsze się je, a nie
pije. Być może łyżka będzie niewielkim okrągłym czerpaczkiem lub mikroskopijną
łyżeczką do mokki w przypadku bulionu z płetw rekina, podawanych w filiżankach
do kawy. Czasem zupę je się łyżeczką do herbaty. Tak dzieje się, gdy gęsty krem
z grzybów lub warzyw nalano do cylindrycznych filiżanek z jednym uszkiem. Do
większych bulionówek podaje się średniej wielkości łyżki deserowe, zwane
niekiedy angielskimi. Przy tej rozmaitości fasonów czasem trzeba szukać łyżeczki
nie po prawej stronie talerza nad nakryciem, gdzie jest tradycyjne miejsce na
sztućce deserowe. W razie wątpliwości przydaje się stara rada: Jeśli nie wiesz,
co robić, po prostu poczekaj, aż pani domu weźmie w ręce właściwie sztućce i
naśladuj ją."

www.przepisy-kuchenne.info/savoir-vivre-zdradliwe-zupy

[agni_me]

O, proszę! Ktoś się doszukał tematu w grzecznościowym podręczniku. Albo - zatem
- familia moja stała na straży cnót, albo odwrotnie - wprowadzała
dobrogrzecznościowe nowinki. Głupiam.
Ale jeśli już wprowadzamy melanż tego, co było, z tym, co wypada - wygląda na
to, że bezpieczniej jest nie wypijać.

Swoją drogą, jak mawiała moja droga niania, problemy zaczynają się przy
żeberkach. Otóż nie miała racji, może w jej czasach zaczynał się problem i przy
nich, współcześnie mamy problemy z pomidorową bez makaronu i ryżu.

[bene_gesserit]

Źródło: kobieta.wp.pl. Ee tam.
Poza tym - zdaje się, że bulionówki są bardzo zdradliwe. Ja
natknęłam się na informację o etykiecie amerykańskiej - slowa samej
Eleanory :
"Drink thin soups and bouillons served in cups, as you would tea or
coffee, but if there are vegetables or noodles left in the bottom,
eat them with the spoon, rather than struggle unattractively to
make them slide from the cup into your mouth. (Book of Common Sense
Etiquette, 1962)"

Imo ten sposob jedzenia to mistrzostwo świata - wypicie gorącej
jak diabli zupy bez łyżki i bez obniżajacego temperaturę siorbania
przecież, uważając jednocześnie, zeby się nie zakrztusić
ewentualnymi kluseczkami czy warzywami.

[maly_zlosliwiec]

Podpinam sie pod siebie bo znalazlam fajne teskty o zupach. W zasadzie chronologia jest ciekawa.
www.soupsong.com/bametiqu.htm
I tutaj mam zaskakujace zdanie z amerykanskiego wydania -
".. Liquid buoillion, - not jellied, - should be drunk from the bouillon cup."
Czyli wszystko zalezy od konsystencji ?

http://books.google.com/books?id=gA1l6Nse26oC&pg=PA39&lpg=PA39&dq=bouillon+cup+how+to+eat+etiquette&source=bl&ots=V17ObFPSbk&sig=FXIcU9sr1cY81k5ysJqBS_x5qaw&hl=en&ei=lhpWTPvFNYOC8gbE6K2GAw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=6&ved=0CDYQ6AEwBQ#v=onepage&q&f=false

[bene_gesserit]

To jest właśnie ta strona, z której wziełam cytat z Eleanor
Roosevelt. Sęk w tym, że strona opisuje zasady etykiety
amerykańskiej, a te mogą się różnić od polskich (o ile się nie mylę
małych Amerykanów, jak i małych Brytyjczyków uczy się, że w dobrym
tonie jest trzymanie lewej ręki pod stołem, jeśli przy jedzeniu
posługują się jednym sztućcem). Z tego, co mi wiadomo, dużą część
swojej etykiety Polacy wzorowali na Francuzach - niestety, mój
francuski jest zbyt ubogi, żeby dotrzeć do odpowiednich źródeł. Nie
mówiąc już o tym, że od lat obyczaje w Polsce się dość dynamicznie
zmieniają, więc i to mogłoby nie rozstrzygnąć sprawy. Brak też,
zdaje się, godnych zaufania autorytetów w tej dziedzinie. Być może
jesteśmy więc - tymczasowo - skazani na zdrowy rozsądek i intuicję.

[kol.3]

W Polsce uznanymi autorytetami w dziedzinie sv jako części protokołu
dyplomatycznego są autorzy podręczników w tej dziedzinie - Pietkiewicz,
Orłowski. Natomiast zaatlantyckie obyczaje chwilami jednak różnią się
od europejskich.

[bene_gesserit]

Z tego, co udało mi się dowiedzieć - i o ile internetowa strona o
brytyjskiej etykiecie może być wiarygodna, zwyczaj jedzenia z
bulionówki w Wielkiej Brytanii jest taki sam, jak w USA.

Co do zasad protokołu dyplomatycznego - am wątpliwości, czy
w 'normalnym życiu' powinniśmy się kierować jego zasadami. Pamietam
ze szkolnych zajęć, że wiedza ta wydała mi się pełna wyjątkowo
szczegółowych wskazówek - ich wprowadzenie w życie byłoby nielichym
utrudnieniem, a pewmie i źródłem nieporozumień. Duża część z nich
jest zresztą łamana powszechnie i nikt tego nie uważa za wielki
nietakt (np noszenie złotej bizuterii w ciągu dnia).

Nie mam w domu zadnego podręcznika s.v., ale w internecie
(buco-azzurro.ownlog.com/ - na blogu sympatycznego studenta)
udało mi się znaleźć coś takiego:

"Zupę podana w filizance z 2 uszkami najpierw jemy łyżką trzymajac
za lewe uszko, ALE przy piciu resztki zupy trzymamy za uszko
prawe."

O ile wierzyć autorowi, jest to napisane na podstawie "Savoir vivre
dla każdego" oraz "Protokółu dyplomatycznego" Edwarda Pietkiewicza.

To jest dopiero komplikacja, co?

[nm.buba011]

kol.3 napisała:

> W Polsce uznanymi autorytetami w dziedzinie sv jako części
> protokołu dyplomatycznego są autorzy podręczników w tej
> dziedzinie - Pietkiewicz, Orłowski.

- co wcale nie oznacza, że autorytet się nie myli.
Lepiej polegać na uzasadnieniu. Dlaczego tak robimy?
Spotkałem się z nie najlepszym argumentowaniem Pietkiewicza w "Savoir-vivre dzisiaj" W-wa 1990, s 19.

Postawiłbym pytanie co jest złego w nie użyciu łyżki, poza konwencją?

[aiczka]

> Zawsze, kiedy podadzą zupę, choćby w kubeczku niewiele większym od naparstka,
> trzeba rozejrzeć się za łyżką.
www.przepisy-kuchenne.info/savoir-vivre-zdradliwe-zupy

Niżej na tej samej stronie:

"Kiedy wolno wypić zupę

Zupę nalaną do filiżanki lub bulionówki jemy najpierw łyżką, lekko dotykając do
krawędzi filiżanki, aby ściekła tam kropla, która może poplamić obrus lub
ubranie. Kiedy zostanie już niewiele zupy, łyżkę odkładamy na talerzyk, a resztę
wypijamy. Bulionówki podnosimy do ust, trzymając w dłoniach obydwa uszka,
filiżankę prawą ręką za jedno uszko."

[maly_zlosliwiec]

Ewidentnie mój błąd bo nie doczytałam do końca.
Szukam nadal w swoich książkach i opinie są różne. Ale na podstawie amerykańskich książek to się boję wypowiadać. Trochę się różnią miedzy sobą.
W jednej wogóle się nie wspomina o piciu zupy.
W tej chwili w Polsce została wydana książka pani Nadine de Rothschild. Może tam jest opis.
Rzeczywiście nasza kultura oparta jest na francuskim SV. Dysponuję dwoma pozycjami i tam też picie zupy jest zbyte. Choć opis jedzenia zupy cebulowej jest.
Czyli prawidłowa polska technika - zjeść łyżeczką a resztę dopić ?

[bene_gesserit]

No, jesli w google wpisze się np 'antique china dinner service
bouillon cup' - to owszem, wyniki pokazują komplety z bulionówkami
ze spodkami. Obawiam sie, ze znawca nie powie tu więcej: że są
talerzyki i że może ich nie być. Mnie najbardziej przekonały te
osiemnastowieczne wyroby z Miśni. Poza tym, mam wrażenie, spodek
mógł pełnić i inne praktyczne funkcje - np służyć do odłozenia
łyżki po skończeniu jedzenia.

Mi picie z bulionówki wydaje się jak najbardziej logiczne -
ostatnie łyki zupy lekko już przestygły, a i zupy jest za mało,
zeby doszło do jakiejs tragedii w rodzaju wylania na siebie
miseczki barszczu czerwonego. Dlaczego nie? Co jest nieeleganckiego
w wypiciu płynu bezpośrednio z dwu-usznego kubeczka? I bez
wątpienia, w wielu rodzinach istniało przekonanie, ze 'w dobrym
tonie' jest zostawienie pewnej części posiłku na talerzu, ale mwm
wrazenie, ze obecnie nie obowiązują tego typu zasady. Zasady sv są,
myślę, współczesnie bardziej pragmatyczne - raczej pomagają
możliwie bezkolizyjnie współżyć społecznie niż sygnalizować
przynależność do klasy społecznej.

[agni_me]

Widzisz, mnie wpojono przekonanie, że wyjątkowo skomplikowane zasady savoir vivre, jak i wyszukane maniery przy stole obiadowym, są efektem awansu drobnomieszczaństwa. Naprawdę. I że skoro nie wybiera się resztek z talerza, tak nie podnosi się do ust filiżanki z zupą. Resztki się zostawia, nie dłubie się w kościach kurczęcia, nie dopija się zup, nie wybiera się czereśni z tortu, żeby nie mieć problemu z pestkami. No jakoś tak wydawało mi się to oczywiste. Dopiero to forum uzmysłowiło mi, że zasady są znacznie szersze. Przy czym, tu się będę upierać, na kilku oficjalnych "dinnerach", na których zdarzył

[bene_gesserit]

Jak napisalam - nie wydaje mi sie, by wypijanie jakiegoś ułamka
decylitra lekko cieplego plynu z czarki zaopatrzonej w uszka było
specjalnie skomplikowane - tym bardziej, jak piszesz, 'wyjątkowo
skomplikowane'. Myślę, że przesadzasz - wszak robimy to na codzień,
tyle że posługując się naczyniem z jednym uszkiem.
Odłożenie łyzki również nie nastręcza wielu problemów - zwłaszcza,
jeśli bulionówka ma spodek. Czy 'wyjątkowo skomplikowane' jest
połączenie tych dwóch czynności? Jakoś nie mam wrażenia.

Kompletnie nie wzruszają mnie obawy o posądzenie o przynależność do
warstwy drobnomieszczańskiej - w mojej opinii brak takich lęków
dotyczy coraz wiekszej grupy. Nie tylko dlatego, ze w dzieciństwie
straszono nas raczej obawą przed naruszaniem granic innych, ale i
dlatego, ze mobilność społeczna w Polsce jest dość spora. Stąd moja
refleksja, że coraz częsciej i dla coraz większej grupy ludzi
znajomośc zasad s.v. ma służyć nie komunikowaniu innym swojej
przynależności klasowej, a raczej ułatwiać harmonijne współżycie,
pozwalać zachować granice innych ludzi. Dlatego subtelny komunikat
w postaci pozostawienia części posiłku na talerzu nie wydaje mi się
specjalnie elegancki. Raczej odbierałabym go tak jak ty pomysł na
jedzenie zupy łyżką i potem dokończenie jej przez picie z naczynia -
jako zupełnie niepotrzebną komplikację.

[pavvka]

bene_gesserit napisała:

> Oczywiscie, ze mozna napic sie z bulionowki - po to ma uszka. Ale
> dopiero wtedy, kiedy nie ma sensu jesc lyzką, nie wczesniej.

Ja bym powiedział, że to bardziej zależy od sytuacji. Na przyjęciu dyplomatycznym nie bardzo wypada, na rodzinnym jest ok.

[e.kiwi]

Jest przecież powód, dla którego jedne zupy podaje się w talerzach a
inne w bulionówkach!
Wystarczy zadać sobie pytanie po co wprowadzono bulionówki, skoro są
talerze do zup, i kiedy się ich używa.
Nie warto dzielić włosa na czworo.
Oczywiście, ze się pija. Jak? Zwyczajnie lecz, jak to już napisano,
trzymając za wszystkie możliwe uszka, czyli jeśli są dwa to za dwa a
jeśli jedno, to za jedno. Z tym, że bulionówki mają zawsze dwa, a
jedno - filiżanki do zup, o pojemności większej, niż te do herbaty.

[maly_zlosliwiec]

Przepraszam, ale powtórzę co napisałam wcześniej.
Spróbuj wypić zupę krem.

[bene_gesserit]

Sa kremy i kremy. Po drugie - sa tez pewne oczywiste oczywistosci -
nie pijemy wprost z bulionowki zupy z warzywami czy kluseczkami,
tak samo nie pijemy zupy, ktora konsystencja przypomina raczej krem
niz plyn, bo tego sie po prostu zrobic elegancko nie da.

[nm.buba011]

maly_zlosliwiec napisała:

> Przepraszam, ale powtórzę co napisałam wcześniej.
> Spróbuj wypić zupę krem.

- trochę dygresyjnie i alkoholowo.
Kremy alkoholowe pijemy, przykładowy advocat.
W literaturze, w życiu, w przypadku choroby alkoholowej, używany jest zwrot:
napić się... bulionu. Jest podawany nie tylko, z pominięciem talerza i łyżki,
ale i rzeczonej bulionówki.
Ze szklanki.

[maly_zlosliwiec]

Ale raczej nikt nie miewa wątpliwości jak spożywa się alkohol ?

[plisowanka]

Ja w pewnym poradniku s-v czytałam, że zasada jest taka:

zupa w naczyniu z jednym uchem - pijemy

zupa w naczyniu z dwoma uszami - jemy łyżką

[kacaniec]

Dokładnie!

[engine8]

A jak nie ma uszek?
Jak np w japoni\skich podaja miso soup ? Wyjada sie paleczkmai co sie da a reszta wypija jak z kubka

[minniemouse]

ciekawy temat ktoś odgrzał

przyznam się, czasami lubię zjeść zupę przy tv, a wtedy bardzo przydaje się własnie filiżanka z uchem.
do np do takiej niewyszukanej, mozna powiedzieć - roboczej 0.350L to wejdzie i zupa-krem, i warzywna, i ogórkowa i czysty rosół,
i różne inne.
wiec da się i wypić i zjeść łyżką. niezależnie od wszystkiego bardzo praktyczny kubek.
bo i wieczko ma, i nadaje się do podgrzewania w mikrofali, i wygodnie się w reku trzyma. chwale. mozna oczywiście znaleźć ładniejsze. te ze zdjęcia to taka tanioszka ze sklepu 'za dolara', córka kupiła sobie na lancze do pracy.

U nas miso soup zazwyczaj podaje sie z taka lyzeczka

nie z pałeczkami. nawet sa takie plastykowego do 'na wynos'.
i tym wyjada sie z miseczki "konkrety" wraz z bulionikiem, a resztki mozna wypić wprost z miseczki trzymając dwiema rekami za boki.
akurat nie moge nic znaleźć edukacyjnego na temat spożywania miso, ale jest to, z przepięknym dzieckiem
głos w lapie mam popsuty, ciekawe jakiej jest narodowości
na moje oko Surinam Thai, maybe

Minnie