Poawiatowska..czytam ja...i wciaz sie nia zchwycam

[mala20033]

Jeśli zechcesz odejść ode mnie
nie zapominaj o uśmiechu
możesz zapomnieć kapelusza
rękawiczek notesu z ważnymi adresami
czegokolwiek wreszcie - po co musiałbyś wrócić
wracając niespodzianie zobaczysz mnie we łzach
i nie odejdziesz

jeśli zechcesz pozostać
nie zapomnij o uśmiechu
wolno ci nie pamiętać daty moich urodzin
ani miejsca naszego pierwszego pocałunku
ani powodu naszej pierwszej sprzeczki
jeśli jednak chcesz zostać
nie czyń tego z westchnieniem
ale z uśmiechem

zostań

[kendo]

Czekamy na wiecej Mala,,,,,
wiesz ,ze lubie wiersze,,,,,

Milego wieczoru....

[mala20033]

nie wypełniony toba
mój pokój się nie kończy
nie ma ścian
ani okien
mój niepokój o ciebie
ogromnieje
czcionkami maszyny śledzę
urwany rytm twoich kroków
i jestem bezsilna

i nie umiem ani pisać
ani kochać


- Halina Poświatowska

[kendo]

***
w twoich doskonalych palcach
jestem tylko drzeniem
spiewem lisci
pod dotykiem twoich cieplych ust

zapach drazni - mowi: istniejesz
zapach drazni - roztraca noc
w twoich doskonalych palcach
jestem swiatlem

zielonymi ksiezycami plone
mad umarlym dniem
nagle wiesz - ze mam usta czerowne

- slonym smakiem nadplywa krew -

[kendo]

***
Morzem jestes
morzem przeklecie zielonym
w ktorym ja muszla
o smaku dojrzalych ananasow
zatapiam glowe
wpadam po konce wlosow
gine

wyrzucona na brzeg
szumie
echem twoich niknacych
krokow

[kendo]

w kwiat czeremchy
odurzony zapachem
moj szalony gniew
osunal sie z kolana

stalam nad nim
bezsilna i drzaca
a ty-stales poza mna

i szybciej niz plynie woda
wzioles moje rece
i skrepowales je
pocalunkami

a potem-byla czeremch
i czeremcha
patrzyla-

[kendo]

***
jeszcze jeden dzien minal
jeszcze jeden dzien pofrunal
pasmem dymu

jakze mocno krzyczal plomien
jakze palil

teraz skrzetnie na kolanach
zbieram okruszony prochu
by na srode popielcowa
bylo dosyc

[kendo]

***
A co robi ten motyl,ktory zwykl siadac na mej lewej stopie,
kiedy zmeczona odpoczywalam przy waskiej sciezce lesnej obok jeziora.
O las sie nie troszcze ani o wode,bo ona wiecznie zywa,
ruchliwa,roskolysana,mieszkaja w niej ryby i chrabaszcze,
czasem przebiega wiatr.
Ale osamotniony motyl?
Motyl,ktoremu nikt wiecej nie powie;
jestes piekny,w pluszowych skrzydlach zamknales male niebieskookie slonce,
bez ktorego byloby ciemno w tej czesci lasu przy tej sciezce,
dokladnie w tym miejscu,w ktorym znajduja sie moje stopy i rece, i usmiech.
Moj usmiech - tak jestem pewna-zgaslby,gdyby ciebie nie bylo,
i boje sie,lekam sie ogromnie,ze moze zwiazek nasz jest tak scisly,
ze i ty nie potrafisz istniec bez mojego usmiecho.

[kendo]

Jesienia 1953 roku w sanatorium w Kudowie
Halina poznala Adolfa Poswiatowskiego,
studenta Wyzszej Szkoly Teatralnej i Filmowej W Lodzi,
tak jak ona ciezko chorego na serce.
Wiosna roku nastepnego Halina przyjela oswiadczyny Adolfa
i oznajmila najblizszym,iz zamierza wyjsc za maz.
Postanowienie to wstrzasnelo rodzina i lekarzami.
Oboje byli ciezko, nieuleczalinie chorzy.
Matka oponowala dopoty,dopoki mialo to jakikolwiek sens.
Kiedy zdala sobie sprawe,ze Halina nie zrezygnuje z tego zwiazku,
skapitulowala,Ba, sama przekonywala profesora Aleksandrowicza,ze nie mozna
inaczej.

Re,,Dobranoc,,

[kendo]

*** zaszeptala noc: dobranoc
zaszelescila
a w galeziach dzikiego bzu
spaly cichp zwiniete paki
nie budzimy ich - powiedziales ciszej
od pomrukow wiatru
drzemiacego nad laka
nie budzimy ich - szepnelam
i dalam ci znak powiekami
ze pocalunki wlasnie wzeszly
na swizo zamieciony niebie

[mala20033]

"***(jeszcze jedno wspomnienie )" - Poświatowska Halina
jeszcze jedno wspomnienie
przed chwilą napisałam słowo
jestem starsza o słowo
o dwa
o trzy
o wiersz

starsza - co to znaczy starsza

w abstrakcji którą nazwano historia
wyznaczono mi wąski przedział
stąd - dotąd

rosnę

w abstrakcji którą nazwano ekonomia
nakazano mi żyć

w abstrakcji którą nazwano czas -

błądzę
gubię się
i błądzę

w Metropolitan Museum
w dziale egipskiej rzeźby
kamień uśmiecha się kobiecymi ustami

[kendo]

'****
a ja siedze pod piecem
i staram sie przychwycic
na goracym uczynku - czas
delikatne falowanie firanek
fosforyzowanie scian
taniec ksiazek
na drewnianej polce
abstrakcyjnych lisci na dywanie
meksykanski kwiat
w jednym oddechu
zamykam

Re Poswiatowska,czytam ja i wciaz sie nia zchwycam

[kendo]

***
w wiosnie
zanurzony po konce wlosow
w milosci mojej
jak w sloncu
osa jestem
zgarniajaca w zlote plastry miod
dni moje - chwile moje
w otwarty ul twoich ust
zyj

wiatr jest po to - zebys otworzyl dlonie
i w palacach pozwolil mu mieszkac
slonce po to
by cieplo
pelglo po skorze twoich ust
chodz

ziemia po to - zebys mogl dotknac policzkiem
ciepla mojej czerwonej skory
w wiosnie zanurzony po krance wlosow
bedz.

Re Poswiatowska,czytam ja i wciaz sie nia zchwycam

[kendo]

****

zapukal do usmiechu
i usmiech odpowiedzial - jestem
pociagnal za niesforne ucho
sklocona z wiatrem noc
naszeptal w uszy nocy
slow tanczacych na wietze
usmiechem pozlocil
jej umeczone zmierzchem cialo
wiec wstala
naga i nagle zlota
zeby zaglebic gwiazd ostre paznokcie
w jego pulsujacym gardle
do krwi

[kendo]

..z czarnego cylindra
wyciaga garscie kawiatow
coraz zieleniej
Planty
obejmuja miasto Krakow

a w miescie siostra
nieduza waska
garscie usmiechow zawiasza
ba brunatnych galazkach
coraz zieleniej
coraz tkliwiej

mezczyzni przystaja
odurzone milkan ptaki
i deszcz
tak sie w jej oczy zgapil
ze spadl
bo myslal ze to niebo ..

[mala20033]

Wspaniale ze wyciagnelas z..szuflady ten wiersz..

[kendo]

trzeba mala od czasu do czasu poprzewietrzac watki
coby sie niezakurzyly zabardzo)

[slo-onko]

obiecywałam niebo
ale to nieprawda
bo ja cię w piekło powiodę
w czerwień - ból

nie będziemy obchodzić rajskich ogrodów
ani zaglądać przez szpary
jak kwitnie georginia i hiacynt
my - położymy się na ziemi
przed brama czarciego pałacu

zaszeleścimy anielsko
skrzydłami o pociemniałych zgłoskach
zaśpiewamy piosenkę
o ludzkiej prostej miłości

w promyku latarni
świecącej stamtąd
pocałujemy się w usta
szepniemy sobie - dobranoc
zaśniemy

[slo-onko]

więc jesteś jesteś jesteś
daj niech sprawdzę
niech cię dotknę raz jeszcze dłonią i ustami
niech w oczy spojrzę chociaż najmniej wierzę
oślepłym ze zdumienia oczom

jeszcze twój głos usłyszeć chcę
zapachem się zaciągnąć
pojąć cię raz na zawsze wszystkimi zmysłami
i nigdy nie zrozumieć i ciągle na nowo
dochodzić prawdy pocałunkami